«De poëzie van Margreet Schouwenaar staat borg voor vakmanschap.» – Alain Delmotte

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar in De Auteur, 24 juni 2020:
De poëzie van Margreet Schouwenaar staat borg voor vakmanschap. (…) Ze bouwde in de loop der jaren een benijdenswaardige reputatie op. Haar laatste bundel ‘De overmaat van ontbreken’ bevestigt die. (…) Veel gedichten dragen in hun eb en vloed herinneringen met zich mee. (…) Voor Schouwenaar is poëzie een manier om zich naar de wereld toe te schrijven. De woorden duwen haar voort, al stelt ze zich sceptisch op ten aanzien van de woorden. Ze beseft dat die niet altijd volstaan, vaak zonder bestemming of bereik blijven. (…) Heel wat in deze bundel speelt zich op het draagvlak van het spreken versus het zwijgen op. (…) Het betreft een vrij lijvige verzameling met één introgedicht en zeven cycli die evenveel verschillende gezichtspunten en stilistische middelen impliceren maar waarbinnen het geheel zich toch een thematische eenheid aftekent. (…)
‘De Auteur’ is een driemaandelijks tijdschrift van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen.
Lees hier de recensie op het blog van de Vereniging: ‘De Boekhouding’
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Eigen stijl met fraaie en beeldende beeldspraak.» – Piet Windhorst

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op LeesKost, 11 april 2020:
Deze nieuwste, uitgebreide bundel, met maar liefst 55 gedichten, bevat bijna uitsluitend beschouwende Poëzie. (…) Ontroerend zijn de gedichten over haar ouders. Waar handen, opgedragen aan haar vader verhaalt van een gezin van boerenarbeiders. De zeven zonen waren vanzelfsprekend arbeiders voor de herenboer. (…) Het slotcouplet gaat over een overleden dochter. Een indrukwekkende strofe. (…) De dichteres heeft haar eigen stijl die behoorlijk afwisselend is. (…) De beeldspraak is fraai en beeldend. (…) Een bijzonder geslaagde bundel.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Schouwenaar kan wat met woorden.» – Ivan Sacharov

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op MeanderMagazine, 6 april 2020;
(…) De laatste strofe [van het gedicht ‘Tango’] is een climax. Het woordje ‘Kijk’ kan natuurlijk overdrachtelijk worden gelezen, maar het mooie is dat de dichter er impliciet ook op wijst dat geluk letterlijk een kwestie van kijken is! (…) Wat volgt is zo mogelijk nóg mooier: ‘in enkele stappen wordt bestaan’. Dat kan betekenen dat het geluk in enkele stappen te bereiken is. Maar ook dat ons bestaan zo kortstondig is, dat het maar enkele stappen duurt. We bestaan misschien pas echt als we het leven kunnen zien voor wat het is: puur geluk. En dan is het opvallend dat het reiken naar geluk samenvalt met het ervaren ervan: de ‘stappen’ naar het geluk zíjn het geluk! (…) Schouwenaar kan wat met woorden. (…) Ook de rest van de bundel is de moeite waard. (…)
Lees hier de recensie ‘De opmaat van geluk’
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

Romantisch en weemoedig, nostalgisch, maar zij schuwt het engagement evenmin.» – Wim van Til

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op Poëziecentrum Nederland, 23 maart 2020:
Margreet Schouwenaar is altijd al een productief dichter geweest, maar het lijkt erop dat zij vanaf 2010 met nog meer energie aan het publiceren is geslagen. Deze bundel is de achtste die zij in dit decennium het licht laat zien; daar zitten dan wel twee bloemlezingen uit haar oeuvre tussen, maar toch. Opvallend genoeg valt deze periode samen met haar Stadsdichterschap van Alkmaar, van 2009 tot 2018. Haar onderwerpen zijn divers, haar insteek is vooral romantisch en weemoedig, nostalgisch, maar zij schuwt het engagement evenmin. Zo ontstaat er een caleidoscoop aan beelden, van ‘Het wonder van de boterham’, ‘Waar schepen vergaan ontstond jouw naam’ en ‘Pas als ik je verlaat trekt je water mijn huid strak’ tot ‘Ik laat sporen na, maar weet niet waar ik sta.’ Ook uit deze verzameling wordt duidelijk dat Margreet Schouwenaar haar omgeving benut om gedichten te schrijven, zij heeft maar weinig aanleiding nodig om het te vereeuwigen in een gedicht.
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Dichtersvragen zijn vaak onnozel. Zo niet bij Margreet Schouwenaar.» – Arjan Peters

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar in De Volkskrant, 15 februari 2020:
In haar bundel ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar staat het gedicht ‘Mijn moeder’, dat eindigt met een vraag. Geen echte, want haar moeder is overleden, zo vertelt de eerste strofe. De dichter denkt daarna terug aan een moment van lang geleden. (…) Met haar woorden legt ze een lus in de tijd, zodat de moeder weer leeft en de dichter weer dochter is. Door uit te komen bij het woord ‘uitkomen’, is haar bede eigenlijk al verhoord. Goede vraag.
Lees hier de column
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

Bundelpresentatie van Margreet Schouwenaar en Inge Nicole in Alkmaar

Inge&MargreetOp vrijdagavond 21 februari vindt er om 20.30 uur in Podiumcafé De Brouwerij een dubbele bundelpresentatie plaats. Margreet Schouwenaar en Inge Nicole presenteren hun dichtbundels, respectievelijk ‘De overmaat van ontbreken’ en ‘Maanbrief van het getij’. Vanaf 19.30 uur tot 20.15 uur kunnen belangstellenden met de auteurs in gesprek en een gesigneerde bundel kopen. De gezamenlijke voordracht uit de bundels wordt voorafgegaan door de sfeervolle ‘trailer’ over de bundels. Redacteur Peter de Rijk zal de dichters na de voordracht interviewen. De dichtbundels ‘De overmaat van ontbreken’ en ‘Maanbrief aan het getij’ zijn op deze presentatie te koop. De avond wordt muzikaal omlijst door Hans Elzinga, die na de bundelpresentatie een gitaarconcert geeft. Locatie: Podiumcafé de Brouwerij in ‘De Sociëteit’ aan het Luttik Oudorp 78, 1811 MZ Alkmaar. De zaal is open om 19.30 uur. Als je alleen de bundelpresentatie wilt bijwonen, dan is de entree gratis. Blijf je na de pauze voor het gitaarconcert van Hans Elzinga, dan betaal je de gebruikelijke entree van € 7,50.
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Klik hier voor de boekentrailer

Trailer ‘De overmaat van ontbreken’ en ‘Maanbrief aan het getij’.

Inge&MargreetIn januari 2020 verschenen de nieuwe dichtbundels van Margreet Schouwenaar en Inge Nicole, respectievelijk ‘De overmaat van ontbreken’ en ‘Maanbrief aan het getij’. Ter gelegenheid daarvan maakte Inge Nicole een voordrachtfilm. De ‘trailer’ bestaat uit beelden met regels uit hun bundels: regels van Margreet Schouwenaar kunnen ook bij beelden van Inge Nicole staan en omgekeerd. Zo ontstaat er een gezamenlijk nieuw verhaal uit losse dichtregels.
Klik hier voor de boekentrailer
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’

«Iedereen wil kijken, niemand wil zien.» – Margreet Schouwenaar

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van vergeten’ van Margreet Schouwenaar in Bazarow Magazine nr. 5, 1 februari 2020:
Bazarow Magazine publiceert als voorpublicatie van Margreet Schouwenaar drie gedichten uit haar nieuwe bundel ‘De overmaat van vergeten’. Een van de laatste regels in het titelgedicht is: ‘Iedereen wil kijken, niemand wil zien.’ Dat Schouwenaar een uitzondering is op deze regel blijkt uit ieder welgekozen woord in de verontrustende, maar schitterende bundel die ze schreef.
Lees hier verder
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Nu weten we zeker dat de wereld bestaat en de dichter er ons naar toeschrijft.» – André Oyen

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op Lezers tippen lezers, 31 januari 2020:
(…) Samen met dichter, schrijver en kunstenaar Inge Nicole Bak heeft ze een programma gemaakt waar met behulp van een filmpje woorden aaneengeregen worden tot een programma van ongeveer drie kwartier, waarin beiden gedichten voorlezen en vertellen over hun werk. Voor middelbare scholen wordt dit programma aangevuld met schrijfopdrachten tot een programma van 100 minuten. In ‘De overmaat van ontbreken’ zijn doorleefde gedichten samengebracht. Het is mooi hoe ze in het gedicht ‘Zachtjes kindje’ toch een heel aparte kijk op verdriet geeft. In verbond laat ze muziek een bijzondere rol krijgen. Nu weten we zeker dat de wereld bestaat en de dichter er ons naar toeschrijft.
Lees hier het signalement
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht uit ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op Laurens Jz. Coster

VoorplatOvermaat1-75Uit ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op Laurens Jz. Coster, 28 januari 2020:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 28ste januari Margreet Schouwenaar (1955) van wie op 25 januari jl. ‘De overmaat van ontbreken’, haar tweede dichtbundel verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Het gekozen gedicht ‘Een minuut’ is ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

Een minuut

Zestig slagen om de hemel te zien, de neerkomende
regen, die steeds lichter tikt; onregelmatig tikt.
Het is tekort. Nog niet licht. Nog niets ruikt, het gras
zwijgt. Ik spreek opnieuw de tijd aan en kijk. Het
heden reikt naar het dun gesloten gordijn, rekt naar
het vel op straat dat glinstert als scherven glas hoog
in de nacht. Ook nu is het wederom laat. De laatste slag,

weer een dag een minuut kleiner. Ik herpak en zie gestaag
neerslag over het hele oppervlak. Soms valt een druppel
met de slag van een knikker. Hard. Droppels als noppen
betegelen een doorbuigend blad. Nu pas hoor ik het lied
van de neerslag. Het ruisen, het nauwelijks merkbare
geklap, de klokken in de goten. Nu pas zie ik de kleur
van het zompig gras, ruik ik de frisse geur van het blad.

Weer een minuut. O vertraag je slag. Verlangzaam de
dag tot het mechaniek verdampt. Het uurwerk van
de stroom stapvoets verzacht, zoetjesaan stilstand brengt
en alles in wasem laat. Ik heb de tijd gehad, dat kleine
strookje tijd, drie minuten waarvan alleen de woorden
resten en het sterfelijk licht dat zich terugtrekt in het hart
van het gras waar het zich genadig en onhoorbaar hervat.

Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer