Gedichten van Alja Spaan en Margreet Schouwenaar bij de 100 beste gedichten

100BESTEgedichtenIn de bloemlezing ‘Niets eeuwig dan het ogenblik’ staan de 100 beste gedichten van de Nederlandse en Vlaamse inzenders voor De Gedichtenwedstrijd 2022. De Gedichtenwedstrijd bekroont het beste Nederlandstalige gedicht van het jaar en staat open voor zowel professionele dichters als amateurs. In de eindselectie van de 100 beste gedichten zijn ook gedichten opgenomen van dichters die publiceren bij Uitgeverij Inde Knipscheer. Van Alja Spaan werd één gedicht gekozen, van Margreet Schouwenaar twee. Het selectieproces is echter eerlijk en onbevooroordeeld, omdat de gedichten anoniem worden beoordeeld. De gedichten worden willekeurig aan de leden van de voorjury toegewezen, zodat er sprake is van een onbevooroordeelde verdeling. Ook de hoofdjury krijgt de namen van de dichters niet te zien. ‘Niets eeuwig dan het ogenblik. De 100 beste gedichten uit de Gedichtenwedstrijd 2022’ is een uitgave van Poëziecentrum in Gent.
Meer over ‘De 100 beste gedichten’ in vorige jaren
Meer over Alja Spaan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

Vrouwen zorgen voor Reuring

ReuringReuring is een initiatief van dichter en poëziepromotor Alja Spaan. Het is een platform voor livepoëzie dat sinds tal van jaren op wisselende locaties in Alkmaar wordt georganiseerd. Op zondag 13 maart 2022 treedt Maria Barnas aan als de nieuwe stadsdichter van Alkmaar. Ze wordt welkom geheten door haar Alkmaarse mededichteressen Margreet Schouwenaar (voormalig stadsdichter), Elly Stolwijk, Inge Nicole en Alja Spaan. Met muziek van Annemarie Brijder. Plaats van samenkomst is Bibliotheek Kennemerwaard, Gasthuisstraat 2, 1811 KC Alkmaar (centrum). Aanvang 14.00 uur. De toegang is gratis. Komt allen!
Meer over Maria Barnas op deze site
Meer over Alja Spaan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Elly Stolwijk bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Margreet Schouwenaar

VoorplatWaaraan het vlees ontsnaptIn zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Het is vandaag 16 mei de geboortedag van onder anderen Leo van Breen, Eldert Willems, Lenze L. Bouwers, Paul Gellings en Margreet Schouwenaar. Meertje Kaal stierf op deze dag.
Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Paul Gellings; uitgeverij In de Knipscheer kiest in dit bericht voor het gedicht ‘Helder moet ik zijn’ van Margreet Schouwenaar (1955) uit haar bij Uitgeverij In de Knipscheer verschenen bundel ‘Waaraan het vlees ontsnapt’ uit 2014. Dit gedicht is ook opgenomen in de door Klaas de Groot samengestelde bloemlezing ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’.

Helder moet ik zijn

Liever ossengal. Of nee, liever
nog het water van de rivier
dat zingend stroomt. Schoon
moet het zijn wat ik draag.
De rimpelrok van verlangen
geurend rond mijn benen,
het keursje van verdriet strak
onder mijn kraakheldere blouse
vol verwondering. Gesteven
mijn blinddoek, gestoomd mijn
goede bedoeling. Helder moet ik

zijn, glad als bloei, als bloot, als vel.
Ik ben geen melodie van blad,
ook geen vermoeden van wind.
Ik ben van stof, vers gestreken.
Daar droogt mijn vergiffenis
en mijn moed bleekt op het gazon
onder de boom waarin mijn naam.
Zijn takken schouderophalend
kleerhangers voor mijn omslag.
Ik draag mijn routes naar geluk,
naar levendig verleden,

naar later. Alles later, zelfs nu
de boom en ik schoon en
bekend, zie ik poort noch stad,
heb ik alleen de stap die
de volgende omvat. Het gras
mijn zool, de vlakte het kleed
van hier. Ik weet van hoop,
ken de liefde. Och kon ik spinnen,
ik spon het nu waarin wij spreken,
waarin ik kijk. Het nu zo schoon,
zo stervensbereid.

Meer over ‘Waaraan het vlees ontsnapt’
Meer over Margreet Schouwenaar op deze site
Meer over ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’

«Taal die raakt is het grootste wapen.»

SchouwenaarInterview met Margreet Schouwenaar door Alja Spaan op MeanderMagazine, 18 maart 2021:
(…) Taal is het glijmiddel van de samenleving geworden. (…) Het is teveel taal en te weinig verhaal. Dat was natuurlijk altijd al zo, maar vandaag de dag is taal overal aanwezig en doorspekt met psychologische beïnvloeding door het verhaal te verpakken in woorden die de verstaander meegeeft hoe de inhoud moet worden verstaan. Dat maakt ons tot aangepaste mensen, terwijl mensen zichzelf steeds weer moeten herschrijven, uitvinden, ontdekken… (…) De dichter kan niet anders dan nieuwe taal zoeken, nieuwe beelden, nieuwe formuleringen om te inspireren, te verontrusten, te raken en misschien heel af en toe te mobiliseren. Taal die raakt is het grootste wapen. (…) Schrijven is een manier om mijn gedachten systematisch uit te denken. Ik hou van het haast mathematische geknutsel met taal, van het gevoel een complex te zijn met 33 verdiepingen en dan af te dalen tot die woonlaag waar ik in volmaakte vrede kan scheppen. (…)
Lees hier het hele interview
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Alja Spaan op deze site

Gedicht van Margreet Schouwenaar vertaald in het Indonesisch

VoorplatOvermaat1-75Uit ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op Nederlandse poëzie in het Indonesisch, 12 juli 2020:
Op ‘Suara suara dari utara’ (‘Stemmen uit het noorden’), het blog Puisi Belanda, is op 12 juli 2020 het gedicht ‘Ik schrijf je’ in een Indonesische vertaling van Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars geplaatst. Het gedicht is afkomstig uit de bundel ‘De overmaat van ontbreken’. Het is het 201ste gedicht in een almaar groeiende digitale poëziereeks van een keur van Nederlandstalige dichters.
Lees hier het gedicht ‘Ik schrijf je’ in het Nederlands en in het Indonesisch.
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De poëzie van Margreet Schouwenaar staat borg voor vakmanschap.» – Alain Delmotte

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar in De Auteur, 24 juni 2020:
De poëzie van Margreet Schouwenaar staat borg voor vakmanschap. (…) Ze bouwde in de loop der jaren een benijdenswaardige reputatie op. Haar laatste bundel ‘De overmaat van ontbreken’ bevestigt die. (…) Veel gedichten dragen in hun eb en vloed herinneringen met zich mee. (…) Voor Schouwenaar is poëzie een manier om zich naar de wereld toe te schrijven. De woorden duwen haar voort, al stelt ze zich sceptisch op ten aanzien van de woorden. Ze beseft dat die niet altijd volstaan, vaak zonder bestemming of bereik blijven. (…) Heel wat in deze bundel speelt zich op het draagvlak van het spreken versus het zwijgen op. (…) Het betreft een vrij lijvige verzameling met één introgedicht en zeven cycli die evenveel verschillende gezichtspunten en stilistische middelen impliceren maar waarbinnen het geheel zich toch een thematische eenheid aftekent. (…)
‘De Auteur’ is een driemaandelijks tijdschrift van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen.
Lees hier de recensie op het blog van de Vereniging: ‘De Boekhouding’
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Eigen stijl met fraaie en beeldende beeldspraak.» – Piet Windhorst

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op LeesKost, 11 april 2020:
Deze nieuwste, uitgebreide bundel, met maar liefst 55 gedichten, bevat bijna uitsluitend beschouwende Poëzie. (…) Ontroerend zijn de gedichten over haar ouders. Waar handen, opgedragen aan haar vader verhaalt van een gezin van boerenarbeiders. De zeven zonen waren vanzelfsprekend arbeiders voor de herenboer. (…) Het slotcouplet gaat over een overleden dochter. Een indrukwekkende strofe. (…) De dichteres heeft haar eigen stijl die behoorlijk afwisselend is. (…) De beeldspraak is fraai en beeldend. (…) Een bijzonder geslaagde bundel.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Schouwenaar kan wat met woorden.» – Ivan Sacharov

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op MeanderMagazine, 6 april 2020;
(…) De laatste strofe [van het gedicht ‘Tango’] is een climax. Het woordje ‘Kijk’ kan natuurlijk overdrachtelijk worden gelezen, maar het mooie is dat de dichter er impliciet ook op wijst dat geluk letterlijk een kwestie van kijken is! (…) Wat volgt is zo mogelijk nóg mooier: ‘in enkele stappen wordt bestaan’. Dat kan betekenen dat het geluk in enkele stappen te bereiken is. Maar ook dat ons bestaan zo kortstondig is, dat het maar enkele stappen duurt. We bestaan misschien pas echt als we het leven kunnen zien voor wat het is: puur geluk. En dan is het opvallend dat het reiken naar geluk samenvalt met het ervaren ervan: de ‘stappen’ naar het geluk zíjn het geluk! (…) Schouwenaar kan wat met woorden. (…) Ook de rest van de bundel is de moeite waard. (…)
Lees hier de recensie ‘De opmaat van geluk’
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

Romantisch en weemoedig, nostalgisch, maar zij schuwt het engagement evenmin.» – Wim van Til

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar op Poëziecentrum Nederland, 23 maart 2020:
Margreet Schouwenaar is altijd al een productief dichter geweest, maar het lijkt erop dat zij vanaf 2010 met nog meer energie aan het publiceren is geslagen. Deze bundel is de achtste die zij in dit decennium het licht laat zien; daar zitten dan wel twee bloemlezingen uit haar oeuvre tussen, maar toch. Opvallend genoeg valt deze periode samen met haar Stadsdichterschap van Alkmaar, van 2009 tot 2018. Haar onderwerpen zijn divers, haar insteek is vooral romantisch en weemoedig, nostalgisch, maar zij schuwt het engagement evenmin. Zo ontstaat er een caleidoscoop aan beelden, van ‘Het wonder van de boterham’, ‘Waar schepen vergaan ontstond jouw naam’ en ‘Pas als ik je verlaat trekt je water mijn huid strak’ tot ‘Ik laat sporen na, maar weet niet waar ik sta.’ Ook uit deze verzameling wordt duidelijk dat Margreet Schouwenaar haar omgeving benut om gedichten te schrijven, zij heeft maar weinig aanleiding nodig om het te vereeuwigen in een gedicht.
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Dichtersvragen zijn vaak onnozel. Zo niet bij Margreet Schouwenaar.» – Arjan Peters

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar in De Volkskrant, 15 februari 2020:
In haar bundel ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar staat het gedicht ‘Mijn moeder’, dat eindigt met een vraag. Geen echte, want haar moeder is overleden, zo vertelt de eerste strofe. De dichter denkt daarna terug aan een moment van lang geleden. (…) Met haar woorden legt ze een lus in de tijd, zodat de moeder weer leeft en de dichter weer dochter is. Door uit te komen bij het woord ‘uitkomen’, is haar bede eigenlijk al verhoord. Goede vraag.
Lees hier de column
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer