Tag: Meine Fernhout

«Speels en doordacht.»

Over ‘De schoonheid van een kruispunt’ van Meine Fernhout voor NBD/Biblion, 17 juni 2026:

‘De schoonheid van een kruispunt’ is een psychologische roman over schrijven, lezen en leven. Hugo, docent en schrijver, komt niet verder met zijn roman. Vanuit zijn raam observeert hij het tankstation tegenover zijn woning, waar pompbediende Jesse werkt, die veel literatuur leest. De komst van fotografe Pien, die het tankstation wil fotograferen, herinnert Hugo aan zijn verleden als gitarist. Hij besluit Pien op te zoeken op het Franse platteland, terwijl Jesse zijn eigen verhaal begint te schrijven, geïnspireerd door de komst van kunstenares Mirna en de muziek van Oasis. Speels en doordacht geschreven, met veel aandacht voor de uitwerking van de karakters. Geschikt voor een literaire lezersgroep. Meine Fernhout (Velsen, 1946) is een Nederlandse auteur. Hij schreef een klein aantal boeken, waaronder ‘Red mij niet’ en ‘De stem van het vuur’.

Meer over ‘De schoonheid van een kruispunt’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een ode aan het schrijven en lezen.» – André Keikes

Over ‘De schoonheid van een kruispunt’ van Meine Fernhout op Tzum, 27 april 2026:

(…)  In De schoonheid van een kruispunt, de vierde roman van Meine Fernhout, bewegen de ontwikkelingen zich spaarzaam en geleidelijk voort. Het oppervlakkige verhaal is snel verteld, maar daarachter gebeurt veel meer. (…)  Er is een motorrijdende, naar een intrigerend thema zoekende schrijver, Hugo. (…)  Tegenover zijn flatje staat een ouderwets Avia-pompstation. Edward Hopper in de polder, kun je wel zeggen na het bekijken van de binnenkanten van voor- en achterflap. (…) En daar komt Hugo geregeld langs om de tank van zijn motor te vullen of een krantje te kopen. Het valt Hugo al snel op dat Jesse altijd leest. En niet zo maar wat, maar ware literatuur. (…) Hij blijft maar uit zijn raam kijken om ieder detail in zich op te zuigen, wat vagelijk herinnert aan Georges Perecs Poging tot uitputtende beschrijving van een plek in Parijs. (…) Op zeker moment ziet hij een jonge vrouw langskomen, die foto’s blijkt te maken van het gebouwtje. Het is het begin van een reeks gebeurtenissen, waarin de levens van de al wat oudere Hugo, Jesse en de twee vrouwen steeds meer onderling verwikkeld raken. (…) De schoonheid van een kruispunt, welbeschouwd gaat het om een rotonde, want dat is het steeds gebruikte woord in de roman, is een echt liefhebbersboek. Bestemd voor mensen die niet naar spektakel zoeken, maar kunnen genieten van Fernhouts fijnzinnige stijl en muzikale cadans. (…) Fernhout, ooit uitmakend van de band Bintangs, ruimt naarmate de roman vordert ook steeds meer plek in voor de muziek van de Britse rockgroep Oasis. Hij laat er mee zien wat muziek en muziekteksten met een volwassen wordend mens al niet kunnen doen. Ook dat Oasis-thema vlecht Fernhout er mooi ongeforceerd in, waarmee de lezer weer even ervaart hoe dat ooit was; helemaal geraakt worden door muziek, die voor jou gemaakt lijkt te zijn, hoewel die ondertussen door vele tienduizenden anderen ook zo wordt beleefd. (…)

Lees hier de recensie ‘Edward Hopper in de polder’
Meer over ‘De schoonheid van een kruispunt’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een bevreemdend verhaal over een benzinestation waar mensen gaan en komen.» – Marjo van Turnhout

Over ‘De schoonheid van een kruispunt’ van Meine Fernhout op Leestafel, 24 maart 2026:

Hugo Mallegrom heeft last van een schrijversblokkade. Hij was enthousiast begonnen aan een boek, maar nu komt hij niet verder. (…)  ‘Het hinkelmeisje’ wil niet van de grond komen. (…) Vanuit het raam van zijn werkkamer kijkt hij uit op een benzinestation waar het niet bepaald een levendige boel is. Hij kan zien dat er een jongen achter de kassa zit. (…) Maar de jongen, Jesse, ziet hem ook. (…)  Zit in dit alles misschien een verhaal? Het zou zo maar een thriller kunnen worden: Jesse verdwijnt. Zijn werkgever weet niet waar hij is, zijn huisbaas niet, maar ook zijn moeder niet. (…) Een bevreemdend verhaal over een benzinestation waar mensen gaan en komen, zonder contact te maken. Wat is daar de schoonheid van? (…) Door de wisseling van vertelperspectief, ga je twijfelen of het verhaal bedoeld is als werkelijkheid of fantasie. Je hebt steeds de schrijver dezes in je achterhoofd, hij is tenslotte degene die de woorden schreef die je leest. Fernhout schrijft:
‘Hugo weet als geen ander dat literatuur eigenlijk altijd een nader verklaren is van iets dat verborgen ligt en er om vraagt om ontvouwd te worden.’ Dan, als Jesse aan het woord komt, komt er snelheid in het verhaal. (…)

Lees hier de recensie
Meer over ‘De schoonheid van een kruispunt’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Iemand die zich steeds minder thuis voelt in zijn tijd.» – Jan Stoel

Over ‘De schoonheid van een kruispunt’ van Meine Fernhout op Boekenkrant, 19 februari 2026:

In De schoonheid van een kruispunt, de vierde roman van Meine Fernhout (1946), draait alles om een plek waar je in principe niet blijft: een Avia-pompstation aan een rotonde, aan de rand van de stad. (…) Bij Fernhout wordt het tankstation een metafoor voor een leven in overgang. Tussen benzinedamp en tl-licht, tussen linksaf en rechtdoor, zoeken zijn personages naar brandstof voor hun verlangen. (…)  Het eerste deel wordt verteld vanuit Hugo Mallegrom, geschiedenisdocent en schrijver van een moeizaam vorderende roman. (…) Zijn aandacht wordt getrokken door Jesse, de jonge tankbediende die tijdens werktijd leest alsof zijn leven ervan afhangt. (…) De jongen wordt onderwerp, misschien zelfs redding voor zijn vastgelopen manuscript. Maar wanneer Jesse plotseling verdwijnt – mogelijk in verband met een vrouw die rond het station fotografeert – slaat nieuwsgierigheid om in betrokkenheid. Hugo gaat op onderzoek uit, spreekt mensen die elk hun eigen puzzelstukje aanleveren. Maar is dat ook de waarheid? Of ziet hij slechts wat hij nodig heeft voor zijn boek? In het tweede deel verschuift het perspectief radicaal. Jesse neemt zelf het woord. (…) Wat Hugo als observatie presenteerde, blijkt ook projectie. Jesse vertelt over zijn liefde voor Pien, de fotografe die het tankstation vastlegt, over zijn verwarring en zijn tweede verliefdheid op Mirna, een oudere kunstenares die hem meeneemt naar Parijs en het festival Rock en Seine, waar Oasis in 2009 optreedt.(…) De jongen die in het eerste deel een project leek, krijgt hier een stem en autonomie. Dat verdiept de roman aanzienlijk. Fernhout, zelf afkomstig uit de kunst- en muziekscene (onder meer als medeoprichter van de rockgroep Bintangs), verweeft cultuur soepel in zijn verhaal. (…) Jesse is gefascineerd door Oasis, vaak “de Beatles van het millennium” genoemd. Vooral het nummer Wonderwall fungeert als leidmotief. Net als de spanning/ruzie tussen Liam en Noel Gallagher ervaart Jesse de spanning tussen zijn eigen leven en dat van anderen. En de broers Frank en Arti Kraaijveld verlieten Bintangs met ruzie. Zo geeft Fernhout zijn eigen geschiedenis ook een plekje in de roman. (…) Fernhout schrijft bedachtzaam en observerend. (…) Wie zich laat meenemen ontdekt een zorgvuldig gecomponeerd geheel. (…)

Lees hier de recensie
Meer over ‘De schoonheid van een kruispunt’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer

Boekpresentatie Meine Fernhout (met o.a. Frank Kraaijeveld) op YouTube

Op maandagavond 9 februari 2026 presenteerde uitgeverij In de Knipscheer in de Pletterij  de nieuwe roman van Meine Fernhout. De schoonheid van een kruispunt:

In de roman kampt Hugo Mallegrom met een writersblock. De ontmoeting met een fotografe die de Beatles in Hamburg vereeuwigde doet hem denken aan zijn verleden toen hij nog gitarist was in een band. Hugo hoopt dat wat zij te vertellen heeft te kunnen gebruiken voor zijn verhaal en hij bezoekt haar op het Franse platteland. Een kunstenares, gek op Oasis, brengt hem weer terug in het heden. Het programma begint op 4.20 op de tijdlijn van de YouTuberegistratie. Na de aankondiging van uitgever Franc Knipscheer, leest Meine Fernhout vanaf 10.15 op de tijdlijn enkele fragmenten uit de roman en licht het verhaal toe. Vanaf 34.15 brengen Frank Kraaijeveld, oprichter en frontman van de Bintangs (afscheidstournee begint op 12 februari),  Almar Fernhout (zoon van) hun versie van het nummer Wonderwall van Oasis, dat een rol speelt in de roman. Tijdens de pauze van het programma ( tijdlijn 43.15)  neemt Marijtje, de vrouw van Meine, op 49.35 even het woord om te melden dat het die 9de februari ook de tachtigste verjaardag is van Meine Fernhout en proostten de aanwezigen op de auteur en zijn nieuwe boek met een glas crémant de Bourgogne. Na de pauze (tijdlijn 1.07.15) gaat uitgeverijredacteur Peter de Rijk in gesprek met de auteur. De presentatie wordt afgesloten (vanaf 1.36.30) met de uitreiking van de eerste twee exemplaren door de auteur aan Pé Okx en aan Frank Kraaijeveld. Franc Knipscheer kondigt het programma af op 1.43.00.

Meer over ‘De schoonheid van een kruispunt’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer
Lees hier het interview van Peter Bruyn met de auteur op 9 februari in Haarlems Dagblad
Klik hier voor de data afscheidtournee van de Bintangs
Klik hier voor de foto’s van Pletterijfotograaf Harry van Kesteren; niet gebruiken zonder naamsvermelding.

«Meine Fernhout combineert in vierde roman zijn passies schrijven en muziek.» – Peter Bruyn

Over ‘De schoonheid van een kruispunt’ van Meine Fernhout in Haarlems Dagblad, 9 februari 2026:

(…) Schrijver en leraar Hugo ziet vanuit zijn flat aan de rand van de stad in het tankstation aan de overkant pompbediende en kassamedewerker Jesse de godganse dag verdiept in boeken. Dat fascineert hem. Ze raken aan de praat. Plotseling blijkt Jesse echter als van de aardbodem verdwenen. Niemand weet waar hij is. De pakweg eerste tweehonderd pagina’s van het boek spreekt Hugo met mensen uit de omgeving van Jesse om meer over de pompbediende te weten te komen. Het levert hem even zoveel verschillende verhalen op, allemaal puzzelstukjes die samen de persoon Jesse zouden kunnen vormen. ‘De literatuur heeft mij geleerd dat er net zoveel werelden zijn als mensen’, schrijft Fernhout ergens. (…) . ‘In het eerste deel leer je Jesse kennen via anderen, waarna hij in het tweede deel zelf zijn verhaal vertelt. En Hugo, de schrijver in de roman, beweegt voortdurend tussen aannames en verwachtingen.’ Daarmee is De schoonheid van  een kruispunt tegelijk een boek over ‘schrijven’. Over het schrijven van literatuur, om precies te zijn. Fernhout knikt:  ‘Voor een groot deel is dat zeker het geval. Dat heeft ook te maken met mijn manier van schrijven. Ik heb al die omwegen nodig om iets te begrijpen. Stel je voor dat we een ander persoon of een situatie onmiddellijk zouden kunnen doorgronden. Dat zou de literatuur overbodig maken.’ (…)

Meer over ‘De schoonheid van een kruispunt’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Peter Bruyn op deze site

Boekpresentatie Meine Fernhout 9 februari in Pletterij.

Op maandagavond 9 februari 2026 presenteert uitgeverij In de Knipscheer De schoonheid van een kruispunt , de nieuwe roman van Meine Fernhout. In de roman kampt Hugo Mallegrom met een writersblock. De ontmoeting met een fotografe die de Beatles in Hamburg vereeuwigde doet hem denken aan zijn verleden toen hij nog gitarist was in een band.

Hugo hoopt dat wat zij te vertellen heeft te kunnen gebruiken voor zijn verhaal en hij bezoekt haar op het Franse platteland. Een kunstenares, gek op Oasis, brengt hem weer terug in het heden.

Tijdens deze presentatie leest Meine Fernhout enkele fragmenten uit de roman en licht het verhaal toe. Frank Kraaijeveld, oprichter en frontman van de Bintangs (1961-2026) brengt met Almar Fernhout (zoon van) het nummer Wonderwall van Oasis. In de pauze van het programma proosten de aanwezigen op het nieuwe boek met een glas crémant de Bourgogne. Uitgeverijredacteur Peter de Rijk gaat in gesprek met de auteur. De presentatie wordt afgesloten met uitreiking eerste twee exemplaren. Na afloop van het programma napraat en gelegenheid de boeken van Meine Fernhout aan te schaffen (pinautomaat aanwezig) en door hem te laten signeren. Locatie: de  Pletterij, Lange Herenvest 122, 2011BX  Haarlem. Aanvang 20.00 uur. Zaal open 19.30 uur. Toegang is gratis, maar reserveer uw kaart rechtstreeks op de site van Pletterij Haarlem, centrum voor cultuur en debat – Pletterij. Op = op.

Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Frank Kraaijeveld bij Uitgeverij In de Knipscheer
Klik hier voor de aankondiging op de website van Pletterij Haarlem

Meine Fernhout – De schoonheid van een kruispunt. Roman

Meine Fernhout
De schoonheid van een kruispunt
roman
gebrocheerd in omslag met flappen,
360 blz.,  € 24,50
ISBN 978-94-93368-38-5
februari 2026

In De schoonheid van een kruispunt verkeert het leven van Hugo Mallegrom in een impasse. Ook het schrijven van zijn roman Het hinkelmeisje stokt. Toeval en lot hebben zijn baan in het middelbaar onderwijs lastig gemaakt nadat een leerling toenadering zocht en hij op haar kus was ingegaan. ‘Ze smaakte fris, een beetje naar snoep.’

Het Avia-tankstation doet hem alles even vergeten. Jesse, de altijd lezende pompbediende drukt zijn vastgelopen roman naar de achtergrond. Onontkoombaar verweven de aannames en verwachtingen van de schrijver zich met zijn werkelijke leven. Het schrijven van de een, met zijn eeuwige zoektocht naar nuances tussen verbeelding en werkelijkheid, en het lezen van de ander, met het effect van meereizende spiegels, draaien om elkaar heen.

Een fotografe die iets in de Avia-pomp ziet, kruist Jesses pad. Voor Hugo is zij een echo uit zijn verleden, toen hij nog gitarist was in een band, en zij doet hem denken aan de fotografe die de Beatles in Hamburg vereeuwigde. Voor Jesse opent zij de weg naar vrijheid. Hugo hoopt dat wat zij te vertellen heeft te kunnen gebruiken voor zijn verhaal. Hij  bezoekt haar op het Franse platteland. Jesse hoopt hij daar ook te zien.

De werkelijkheid verloopt echter sneller dan zijn fantasie. Jesse kiest voor leven in plaats van lezen en besluit een eigen versie van de gebeurtenissen op te schrijven. Een kunstenares, rijdend in een oude Chevrolet en gek op Oasis, blijkt de katalysator voor deze stap. Het kleine tankstation, snijpunt van het komen en gaan van de bezoekers, telt inmiddels zijn laatste dagen.

Meine Fernhout (1946, Velsen) speelde in de Bintangs, studeerde sociale wetenschappen, werkte in de culturele sector. De schoonheid van een kruispunt is zijn vierde roman.

«‘Red mij niet’ moest zijn pen uit omdat het ’vanbinnen zo duwde’.» – Mitzie Meijerhof

Opmaak 1Interview met Meine Fernhout over ‘Red mij niet’ in Haarlems Dagblad, 1 oktober 2022:
Wat moet de wereld met mensen die niet op de wereld willen zijn? Auteur Meine Fernhout gaat in roman ‘Red mij niet’ terug naar het moment dat hij zijn broer moest identificeren. (…) In die identificatie zit voor de schrijver de kern. “Daar moest ik iets mee, en dat werd ’Red mij niet’. Dat heeft dus moeten wachten tot nu.” (…) Fernhout ging altijd spaarzaam om met vertellen over de geschiedenis van zijn broer. “Ik heb het slechts bij enkelen ter sprake gebracht. Sinds ik mijn verbeelding erop losgelaten heb, is het makkelijker geworden er over te praten. Zie ik het scherper. Zonder de verzinsels die in het verhaal staan, is het alsof ik die ‘echte’ werkelijkheid beter kan plaatsen.’’ (…) De geschiedenis van iemand die zo aan het leven heeft geleden, gebruiken voor een deels verzonnen verhaal? Dat mag, het moest vond de schrijver. “Het bleek alleen vertelbaar te kunnen worden met de invoering van een alter ego, dat mij door de crash van een Turks vliegtuig in 2009 vlak bij de A9, zomaar in de schoot werd geworpen.” (…) Het beeld van dat vliegtuig veranderde voor Fernhout in een scene voor zijn boek. “Toen ik er voor de zoveelste keer langs reed, zag ik daar ineens een man lopen in een regenjas, een beetje besmeurd, moeilijk lopend. Een man die uit een neergestort vliegtuig komt, in een taxi stapt, de hele boel achter zich laat en overleeft op eigen kracht.’’ Precies het omgekeerde van wat de broer van Fernhout wilde. “Hij wilde de boel ten einde laten lopen, ook op eigen kracht.”
Lees hier het interview/artikel
Meer over ‘Red mij niet’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het verhaal wilde eruit.»

Opmaak 1Peter Hovestand interviewt Meine Fernhout n.a.v. ‘Red mij niet’ in Schakels Magazine, jrg. 59, nr.3, september 2022:
“Het verhaal wilde eruit. Voordat ik ‘De blinde kamer’ voltooide, heb ik al geschreven over mijn broers leven. Meer uitgevers zagen er met wat aanpassingen een heel goed zelfhulpboek in. Dat was helemaal niet mijn bedoeling en ik heb het laten liggen. Ik kreeg weer een duw in de rug door de crash van dat Turkse vliegtuig bij Schiphol. Veel automobilisten zagen dat vliegtuig wekenlang naast de snelweg liggen. Ik reed daar ook voor de zoveelste keer langs en ik zag ineens in gedachten daar een man lopen in een regenjas, een beetje besmeurd, moeilijk lopend. Die man werd al snel voor mij heel echt; een man die uit een neergestort vliegtuig komt, die de hele boel achter zich laat en overleeft op eigen kracht. Dat is het omgekeerde van wat mijn broer wilde, die wilde de boel ten einde laten lopen, maar ook op eigen kracht. Die tegenstelling ging mij in de loop van de tijd steeds meer bezighouden. Zonder dat ik er erg bewust mee bezig was vond ik door die ene man bij dat vliegtuig de vorm om mijn eigen verhaal te kunnen vertellen. Hoe zoiets werkt, ik weet het niet.”
Lees hier het artikel
Meer over ‘Red mij niet’
Meer over Meine Fernhout bij Uitgeverij In de Knipscheer