«Behoort tot de beste poëzie die in Zuid-Amerika is geschreven.» – Ezra de Haan

DubieuzenOver ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’ van Michaël Slory op Literatuurplein, 1 oktober 2012:
Dichters als Michaël Slory leven om te dichten. Eigenlijk is de man niets anders dan poëzie. De twee bloemlezingen vormen een ode aan de liefde en Suriname en behoren tot de beste poëzie die in Zuid-Amerika is geschreven.

Lees hier de recensie

Meer over Michaël Slory

«Nee! Geen testament maar een mijlpaal!» – Michaël Slory

DubieuzenOver de presentatie van ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’ van Michaël Slory door Ruth San A Jong op Caraïbisch Uitzicht, 24 september 2012:
En zo vlot als zijn pen is, zo rolde de ene na de andere anekdote eruit bij de vragen van Michiel. Jaartallen, de bezoeken van Bruma aan het Torarica-casino, namen van ontmoetingen die hij met mensen had, de ‘communistische’ verwijten die naar zijn hoofd geslingerd waren toen, een gedicht voor wijlen John Leefmans in Sranantongo, nog eens het gedicht voor Leefmans, weer een jaartal, zijn in de steek gelaten idealisme (waar hij met de grootse zelfspot over sprak), de eeuwige vrouw die hij nog steeds niet was tegengekomen, de gedichten die nog in zijn huis rondslingerden waar best nog een bundel van gedrukt zou kunnen worden, dat men vroeger absoluut geen Chinezen wilden laten halen naar Suriname… dat alles flitste in een uur door de woonkamer en de zaal van de VERONSUR.

Lees hier het verslag

Meer over Michaël Slory

«Deze bundel is een teken van leven in de diepste zin(geving) van het woord en verdient het om gelezen te worden. Vele malen achtereen.» – Nicolaas Porter

Wat geen teken isOver ‘Wat geen teken is maar leeft’ van Michiel van Kempen in De Ware Tijd Literair, 1 december 2012:
Het taalgebruik van Van Kempen is zeer nauwkeurig en soms bedrieglijk eenvoudig maar veel zinnen vragen van de lezer dezelfde nauwkeurigheid, om de gelaagdheid van zijn werk ook werkelijk te kunnen ervaren. (…) In zekere zin heeft zich een belangrijke ontmoeting voorgedaan in zijn leven. Een ontmoeting van een wetenschapper en een dichter die, nu in hem verenigd, samen de wereld trachten te bezweren. Dat gebeurt met passie, verfijnd relativeringsvermogen en duidelijk vakmanschap.
Lees hier de recensie

Meer over Michiel van Kempen

«Het is 100 % poëzie. Wie mooie regels lezen wil, moet zich aan de eindeloos meanderende regels wagen.» – Ezra de Haan

Wat geen teken isOver ‘Wat geen teken is maar leeft’ van Michiel van Kempen op Literatuurplein.nl, 1 december 2012:
Interessant is ook dat Van Kempen openlaat waar een regel stopt of doorloopt. Dat is aan de lezer. Hierdoor ontstaan steeds weer nieuwe regels. (…) Michiel van Kempen grossiert in prachtige regels. Ze zijn lang, maar nergens te lang. Het geheim zit in de beelden die hij ermee oproept. (…) Wat geen teken is maar leeft is een rijke dichtbundel die om herlezen vraagt. Steeds weer valt je een mooie regel, een vondst op. (…) Hij weet je te ontroeren, niet alleen door herkenning, maar vooral door zijn dichtregels die als een eindeloos lijkend lied doorklinken tot ze de gevoelige snaar raken.

Lees hier de recensie

Meer over deze bundel

«De bundel ‘Wat geen teken is maar leeft’ is zonder meer een droomdebuut.» – Rolf van der Marck

Over ‘Wat geen teken is maar leeft’ van Michiel van Kempen op Caraïbisch Uitzicht, 5 november 2012:
Het taalplezier spat er bij Van Kempen vanaf, en niet zomaar taalplezier, maar het spel van een taalkundige. (…) Alsof je de rivier afzakt en in een weldadige sula belandt. Michiel van Kempen is op slag geëvolueerd tot “wetenschapper, schrijver en dichter”. Helaas is Gerrit Komrij er niet meer om dat te boekstaven. Maar Van Kempen zal de eerste zijn om dat te relativeren, zoals hij in het gedicht ‘Wald’ zegt: […] ‘maar zekerheid is er niet, en nooit geweest’

Lees hier de recensie

Meer over Michiel van Kempen

«Een diepe zucht kerft hij met zijn woorden in het paradijs om hem heen.» – C.H. Gajadin

DubieuzenOver ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’ van Michaël Slory voor NBD Biblion, 5 november 2012:
In zijn isolement torent de Surinaamse dichter (1935) boven anderen uit met zijn poëzie. In een enkele observatie weet hij Suriname te typeren als geen ander.

Lees hier de recensie

Meer over Michaël Slory

«Hoe verborgen kan een groot dichter zijn?» – Klaas de Groot

Bernardo AshetuOver ‘Dat ik je liefheb’ van Bernardo Ashetu in OSO (2012-1), 10 september 2012:
Ashetu is een uniek dichter die volstrekt overtuigt. Een dichter die vorm en inhoud tot een geheel kon maken. Dat ik je liefheb laat goed zien hoeveel variaties deze dichter kon aanbrengen in zijn werk. (…) ‘Dat ik je liefheb’ is een boek dat niet vergeten mag worden, de dichter kan nu te voorschijn komen. De Caraïbisch-Nederlandse letterkunde is een goudmijn rijker. En de waarde van goud stijgt nog steeds.

Lees hier de recensie

Meer over Bernardo Ashetu

«Wat hij tevoorschijn tovert lijkt bedrieglijk eenvoudig.» – Levity Peters

Wat geen teken isOver ‘Wat geen teken is maar leeft’ van Michiel van Kempen op MeanderMagazine, 27 oktober 2012:
Hoe hij ernst en luim en lichtheid hand in hand laat gaan, maakt mij een bewonderaar. Dit is poëzie die getuigt van een onstilbare honger naar de werkelijkheid, waarvan de vergankelijkheid soms wordt betreurd, en waarin het nieuwe met plezierige vanzelfsprekendheid wordt binnengehaald. Deze poëzie brengt je even in de staat van de levenskunstenaar (wie wil dat niet zijn) die het leven hoe dan ook als rijk ervaart. (…) Tot slot wil ik een kort gedicht (Antwerpen Centraal) in zijn geheel citeren waarvan vanaf de eerste lezing van de bundel de eerste regels waren blijven haken, en die ik te pas en te onpas grijnzend voor mij uit mompel. […] En nu je het gelezen hebt; nog een keer lezen. Er staat zoveel meer in.

Lees hier de hele recensie

Meer over Michiel van Kempen

«Deze man schrijft niet alleen poëzie maar ís poëzie.» – Nicolaas Porter

DubieuzenOver ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’ van Michaël Slory in De Ware Tijd Literair, zaterdag 13 oktober 2012:
Slory heeft voor ons gezongen. Onverzettelijk en onvermoeibaar. Wat gaan wij nu doen? Komt er nog een lied? Wie behoefte heeft om de mens Michaël Slory te leren kennen zou beslist het geschreven portret van Michiel van Kempen moeten lezen. Te vinden in het nawoord van de nieuwe bundel ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’.

Lees hier de recensie

Meer over Michaël Slory

«Dit is poëzie die wil communiceren, die uitgesproken moet worden en gehoord.» – Joop Leibbrand

DubieuzenOver ‘Torent een man hoog met zijn poëzie’ van Michaël Slory op MeanderMagazine, 25-09-2012:
Hoewel het werk dus duidelijk in een orale traditie staat, zijn de gedichten niet neergezet in brede, epische streken. Slory blijkt in de eerste plaats een taalkunstenaar te zijn die de bijzondere facetten van de werkelijkheid die hij waarneemt, bijslijpt tot juweeltjes. Ieder gedicht een geschenk, ik denk dat hij het zo bedoelt.
Lees hier de hele recensie.