«De verteller heeft verhalen nodig om zichzelf en anderen te troosten. ‘Lambarosa’ is een sterke en beklijvende roman!» – André Oyen

VoorplatLambrosa-75Over ‘Lambarosa’ van Annel de Noré op Lezers tippen lezers, 13 november 2019:
(…) Met ‘Lambarosa’ heeft Annel de Noré een roman afgeleverd die uit drie afzonderlijke verhalen bestaat en één roman worden in het slotverhaal. (…) In Deel 3 treffen we een man met geheugenverlies. Het enige wat hij uit zijn verleden heeft, is een sleutel en een laptop. Daarop vindt hij het begin van een roman ‘Het lam en de roos’, een roman die hij voltooit. Doorheen heel de roman vinden we citaten terug uit Hemingways wereldberoemd geworden verhaal ‘The Old Man and the Sea’. Het zijn verwijzingen naar pijn, verliezen en ouder worden. Luuk, de verteller bevat zoveel pijn, dat zijn geheugen hem geen informatie over het verleden wil geven. Bewust als hij zich is van zijn geheugenverlies schrijft hij de verhalen op die hij nog weet of die anderen hem vertellen. Hij heeft die verhalen nodig om met dat wat hij geheel of gedeeltelijk verzint te leren relativeren, filosoferen en zichzelf en anderen te troosten. ‘Lambarosa’ is een sterke en beklijvende roman!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Lambarosa’
Meer over Annel de Noré bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Spel met waarheid en verzinsel, met droom en werkelijkheid.» – Ko van Geemert

VoorplatLambrosa-75Over ‘Lambarosa’ van Annel de Noré in Parbode (nr. 163), 5 november 2019:
(…) Het boek bestaat uit drie delen en een ‘toegift’, alle voorafgegaan door citaten uit ‘The old Man and the Sea’, de beroemde novelle van Ernest Hemingway uit 1952. In deel 1 ontmoeten we drie tieners en drie kinderen. Hun vliegtuig naar Suriname is gecrasht en het ziet ernaar uit dat zij de enige overlevenden zijn. (…) Deel 2 gaat over een getrouwde man die verliefd wordt op een prostituée. (…) In deel 3 treffen we een man met geheugenverlies. (…) Het enige wat hij uit zijn verleden heeft, is een sleutel en een laptop. Daarop vindt hij het begin van een roman ‘Het lam en de roos’, een roman die hij voltooit en die sterke gelijkenis vertoont met ‘Lambarosa’. Heeft hij dit geschreven? [In] een toegift, waarin ‘Het lam en de roos’ in een tweedehandsboekwinkel opduikt, [zegt de schrijver ervan]: (…) ‘Ik, Lucas Johannes Romani, alias Lambarosa, wil dit eraan toevoegen: ik ben geboren en herboren op een bankje in het park. Ik ben mijn geheugen kwijt omdat ik duizend levens heb geleid en nog één, nog één, nog één, nog één, nog één, nog één maal duizend, tot in der eeuwigheid… Amen.’ (…) De roman is een spel met waarheid en verzinsel, met droom en werkelijkheid. (…) Annel de Noré (Paramaribo, 1950) is een belangrijk Surinaams schrijfster. (…) Ze debuteerde pas in 2000 met de roman ‘De bruine zeemeermin’, waarop een verhalenbundel en opnieuw een roman volgden. De Noré kan ontegenzeggelijk schrijven en ze heeft een rijke fantasie. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Lambarosa’
Meer over Annel de Noré bij Uitgeverij In de Knipscheer

«In feite is deze roman een groot metafoor voor migratie.» – C.H. Gajadin

VoorplatLambrosa-75Over ‘Lambarosa’ van Annel de Noré voor NBD / Biblion, 21 september 2019:
Na een vliegramp belanden drie tieners en drie kinderen in een grot. Slechts twee overleven de ramp. Deze twee versmelten als het ware tot één personage die voortdurend op zoek is naar wie hij is. Trauma’s vermengd met verlies van geliefden worden kwistig opgehangen aan diep gefilosofeer. Deze mentale staat wordt afgewisseld met gedetailleerde beschrijvingen van betaalde en huiselijke seks. Het karakter van de hoofdpersoon wordt bepaald door scheidingsangst. In feite is deze roman een groot metafoor voor migratie. Verteerd worden door verlangen naar een veilige en vertrouwde omgeving en gedurende dit proces nooit helemaal je draai kunnen vinden.
Meer over ‘Lambarosa’
Meer over Annel de Noré bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Lachmising speelt met woorden.» – Aarti Rampadarath

VoorplatZevenrivierenver75Over ‘Zeven rivieren ver’ van Karin Lachmising voor NBD / Biblion, 18 maart 2019:
‘Sprookjeswereld / Wanneer de sprookjesman declameert / streel ik mijn onvermoeibaar lichaam / waarin een geest huist die aan het werk gaat.’ De tweede dichtbundel van Karin Lachmising (na ‘Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt’, 2013) lijkt over van alles te gaan en beperkt zich daarbij niet tot een enkel continent. Het meest herkenbare en consistente thema is dat van migratie; er zijn meerdere gedichten die dat thema trachten op te roepen. Deze bundel bevat zo’n vijftig gedichten op bijna zestig pagina’s. De bundel bestaat uit twee delen: ‘Zeven rivieren ver’ en ‘Alsof schoonheid een verrassing is…’ (…) Lachmising speelt met woorden. (…). Haar taal is toegankelijk voor lezers in het hele Nederlandse taalgebied.
Meer over ‘Zeven rivieren ver’
Meer over Karin Lachmising op deze site

Diana Lebacs met ‘Duizend leugens bruidstaart’ op Amsterdam FM-Radio

Opmaak 1Over ‘Duizend leugens bruidstaart’ van Diana Lebacs op Amsterdam FM-Radio, 21 november 2016:
Te gast in het boekenuur van Amsterdam FM-Radio is de Curaçaose schrijfster Diana Lebacs. Zij presenteerde zondag 20 november ‘Duizend leugens bruidstaart’, haar tweede roman voor volwassenen, hoewel ze al kinder- en jeugdromans publiceert sinds 1971 omdat dat niet bestond op de Antillen en haar dat als leerkracht bijzonder ter harte ging. Nu beschouwt ze die ‘missie’ wel min of meer als voltooid en is ze van plan zich meer te richten op romans en verhalen voor ‘grote mensen’. Daarnaast doceert ze aan de Universiteit van Curaçao Papiamentse taal- en letterkunde. ‘Duizend leugens bruidstaart’ is de queeste van de jongen Skylar naar zijn vader en tegelijk naar zijn volwassenheid in een wereld die bestaat uit twee werelden, een legale en een illegale.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘Duizend leugens bruidstaart’
Meer over Diana Lebacs op deze site

«De rijkdom van deze dichtbundel komt volledig tot zijn recht.» – Ezra de Haan

VoorplatNicolaas75Over ‘Als de aloë sluimert / Cucuisa cabisha’ van Quito Nicolaas op Literatuurplein, 2 maart 2016:
Met ‘Als de aloë sluimert is een belangrijk deel van de poëzie van Quito Nicolaas eindelijk in vertaling verkrijgbaar. Het levert een gedichtenbundel die meer inzicht geeft in de geschiedenis van en het leven op Aruba dan menig dikke roman zou kunnen bewerkstelligen. (…) De voorbeeldige vertaling, het uitgebreide voorwoord en het notenapparaat van Fred de Haas, en ook de uitleg met betrekking tot de schrijfwijzen van het Antilliaans zorgen ervoor dat de rijkdom van deze dichtbundel volledig tot zijn recht komt. Ook voor de niet-Papiamentstalige Nederlander. De gedichten van Quito Nicolaas kenmerken zich door hun toon. De dichter legt niets uit, let vooral op de schoonheid van de taal en verwacht dat de lezer begrijpt wat hij tussen de regels door vertelt. Waar een dichter als Walter Palm het regelmatig van de alliteratie moet hebben, kiest Nicolaas, in de originele Papiamentstalige gedichten deels voor het eindrijm, maar nog vaker voor de woorden zelf en de beelden die ze oproepen. Een gedicht als ‘Golven’, uit de afdeling ‘Creolisering’ in deze bundel, wordt ook echt door golven gedragen. Steeds weer komt de tekst in beweging door de gedachten die Nicolaas er aan toevoegt. Als water dat golft, omslaat, terugstroomt.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Als de aloë sluimert / Cucuisa cabisha’

Veiling van de originele ‘Speransa’-expositiefoto’s van Jeanette Bos.

jeanetteOp vrijdagavond 26 februari om 20.00 uur is in de Pletterij de afsluiting van de allerlaatste expositie van ‘Speransa’ na tientallen tentoonstellingen in Nederland en op de Antilliaanse eilanden. Deze unieke collectie originelen, vakafdrukken geplakt op aluminium, wordt deze avond geveild in aanwezigheid van de fotografe. De ruim 80 foto’s, die ook zijn vastgelegd in het gelijknamige fotoboek van Jeanette Bos, vertellen het verhaal van ontheemding en hechting van Antillianen, zowel in Nederland als in de West. Zij tonen een indringend familieportret van een grote Antilliaanse familie en belichten de achtergronden van hun migratie. Een ontroerende rapportage uit 1998 en toch helemaal van deze tijd. Wanneer we de familie volgen bij het verjaardagbezoek op de Antillen aan hun honderd jaar geworden grootmoeder wordt de impact van de migratie beklemtoond en wordt extra duidelijk wat met mensen gebeurt als ze hun geboortegrond noodgedwongen verlaten. Uitgever Franc Knipscheer treedt op als veilingmeester.
Meer over Jeanette Bos

Performancekunstenaar Charl Landvreugd kiest Edgar Cairo

90-6265-040-6TemekoeOpeningsperformance ‘Monumenten voor de toekomst’ van Charl Landvreugd op zaterdagmiddag 18 januari 2014 in de Lichthal van het Tropenmuseum in Amsterdam:
Charl Landvreugd heeft als partner voor dit project de in 2000 overleden schrijver Edgar Cairo gekozen. “Edgar Cairo was in zijn columns en boeken bijzonder kritisch naar hoe de Surinamer/migrant zich vormt in Nederland. Cairo was ervan overtuigd dat men zich bewust moest zijn van de persoonlijke en gemeenschappelijke geschiedenis om een evenwichtige en succesvolle factor te zijn in de samenleving. De vanzelfsprekendheid waarmee hij zijn zwartheid benoemde was voor veel Surinamers vanaf de jaren 70 tot recent choquerend. Een groot deel van de huidige generatie ziet Cairo dan ook als een voorvader van de zwarte vanzelfsprekendheid die zich op dit moment ontwikkeld in Nederland en Europa.”

Lees meer meer

Meer over Edgar Cairo

Leverbaar van Edgar Cairo

Alfred Birney – Rivier de IJssel

Alfred Birney
Rivier de IJssel

Novelle. Nederland
Gebonden, 112 blz.,
ISBN 978-90-6265-650-9 € 16,50
Eerste druk 2010

Een muzikant hoopt op een wilde nacht met een zangeres die hij moet begeleiden. Maar er is een derde in het spel: een dubbelganger die hem een vervreemdend gevoel geeft over zijn afkomst en een grote kennis van het Nederlands koloniaal verleden aan de dag legt. De muzikant krijgt het idee te moeten kiezen tussen de liefde en zijn zucht naar historische kennis. Wellicht zal hij zijn vaders motieven leren doorgronden: een politiek vluchteling onder de vlag van Nederland anno 1950. Met dit boek toont de schrijver dat migratie geen eenrichtingsverkeer is en dat racisme overal op de loer ligt. Rivier de IJssel is geschreven door iemand die weet hoe het voelt te leven in een land waar de mensen jou vertrouwd zijn maar jij hun niet.

‘Weet je wat het is met rivieren? Ze migreren niet. Ze raken vervuild, vergiftigd, drogen uit, lopen weer vol, stromen over, wat dan ook, maar ze blijven op hun plaats. Hun mysterie is dat ze stromen. Dát is dus waar het om gaat: op je plaats blijven en tegelijk blijven stromen.’

Rivier de IJssel is de follow-up van Rivier de Lossie, maar kan ook gemakkelijk zelfstandig, of in omgekeerde volgorde gelezen worden.

Schitterend geschreven novelle… Arnhem aan Zee.

Chapeau voor de auteur die zijn familiegeschiedenis weet te overstijgen en een universeel verhaal neerzet. Den Haag Centraal.

Birney heeft een heldere stijl van schrijven die erg plezierig aandoet. – NBD/Biblion.

Alfred Birney – Rivier de Lossie

alfred birney rivier de lossie Alfred Birney
Rivier de Lossie
Novelle – Nederland
Gebonden met stofomslag, 104 blz.,
ISBN 978-90-6265-590-8 € 16,50
Eerste druk 2009

Hoe komen drie benen op een wapenschild terecht en meer dan duizend jaar later op het etiket van een ketjapfles? Waardoor worden mensen soms dagenlang achtervolgd door hetzelfde lied? Waarom zijn het zo vaak onbekenden die ons heel anders naar de dingen laten kijken? Vragen uit de sfeervolle novelle Rivier de Lossie, die zich afspeelt in Schotland in de beginjaren negentig van de vorige eeuw. Een Nederlandse folkgitarist is er op zoek naar zijn Schots-Aziatische voorgeschiedenis. Tegen het decor van leisteen en voortspoedend water ontmoet hij een betoverende vrouw die hij uit een ballade uit zijn vroegere repertoire meent te herkennen. Maar wie is zij in werkelijkheid? Rond hun kortstondige samenzijn spelen thema’s die altijd actueel zijn: oorlog, migratie, afkomst, de fascinatie voor het onbekende en het noodlot.

Een clandestiene folkclub lag ergens boven in een hoekhuis in het Renbaankwartier, waar je de zee kon ruiken. Er was geen alcohol of marihuana, wel hete soep. Schaakborden, gedempte conversaties. Op een barkruk zat een jongen met een bebrild vollemaansgezicht, varkenslijf en worstvingers geweldig gitaar te spelen. De jongen zong in het Gaelic. Ik verstond hem niet maar begon een land te missen waar ik nog nooit geweest was.

‘Ook de Nederlandse literatuur heeft haar geheimen. Een van de best bewaarde heet Alfred Birney. Dit is uiterst verfijnd proza – tastbaar en tegelijk ongrijpbaar als water, een stille kracht in de Nederlandse literatuur.’

Dat schreef de Standaard der Letteren eens over Alfred Birney, zoon van een Nederlandse moeder en een Indo-Chinese vader met Schotse wortels. Veelvuldig terugkerende motieven in zijn literaire werk zijn vervreemding van familie, voortdurend raadselen in verband hiermee oplossen en het onvermogen tot identificatie met moederland of vaderland. Rivier de Lossie is Alfred Birney’s literaire comeback na een periode van columns schrijven.

——————————————————————————–

De pers over Rivier de Lossie (2009):

‘Nog even en Alfred en ik hebben vijftig jaar kennis aan elkaar. Ik kende hem als jongen. Er verstreken enkele decennia voordat ik hem leerde kennen als schrijver. Om hem in die hoedanigheid te waarderen, was aanzienlijk minder tijd nodig. Ik zou nu zeggen: je hebt de Nederlandse literatuur en je hebt Alfred Birney. Een zelfstandig genre binnen de letteren, wat mij betreft: de meest onderschatte schrijver van Nederland.’ – Rudie Kagie, Vrij Nederland

‘Werkelijk prachtig verteld.’ – Michiel van Kempen in Caraïbisch Uitzicht

‘Niet meer een van de best bewaarde geheimen, maar een aangename ontdekking.’ – De Recensent

‘Rivier de Lossie is een novelle zoals alleen Alfred Birney die kan schrijven. Economisch geschreven als het is, staat er geen woord te veel. Maar wat er staat klinkt nog lang na herlezing door.’ – Literatuurplein.nl

‘Subtiele vertelling.’ – Jan-Hendrik Bakker in het Algemeen Dagblad

‘Meer dan geslaagde rentree… meesterlijk… een prachtige novelle.’ – Biblion