«Een debuut van grote klasse.» – Marianne Janssen

Opmaak 1Over ‘Oorlog aan de overkant’ van Sanne Biesheuvel op LeesKost, 12 november 2019:
Sanne Biesheuvel weet dat haar vader tijdens de politionele acties van 1946 tot 1950 in Nederlands-Indië werkte als Rode Kruis-soldaat. (…) En dan plots vraagt een bekende: ‘Had jouw vader daar een liefje?’ Ze heeft er nooit over nagedacht. ‘En had hij er misschien ook een kind zoals veel Nederlandse soldaten?’ De dochter is compleet van slag. Vader is overleden, ze kan hem niets meer vragen. Maar ze weet dat er op zolder van het ouderlijk huis in een doos een stapel dagboeken ligt. De toen 20-jarige Dirk vertelt daarin over zijn Indische tijd. Sanne diept de dagboeken op, besluit ze te gaan lezen. Soldaat no. 26041 3046 komt tot leven. (…) Dit is haar debuutroman. Ze schrijft hiermee zowel een roman als een ‘autobiografie’. Die term is normaliter voorbehouden aan een boek dat de hoofdpersoon van zo’n boek over zichzelf schrijft. Sanne heeft zich echter via de dagboeken van Dirk dusdanig verplaatst in de hoofdpersoon dat zij dit boek over de ervaringen van de hospik die haar vader is, als het ware vertaalde en in de ik-vorm kon schrijven. Een knappe, heel nieuwe aanpak! (…) Dit boek is buitengewoon boeiend. Er wordt niet teruggekeken op het verleden, het verleden spreekt onbevangen door de mond van ‘het heden van toen’. (…) Een bijna schizofreen verhaal. Maar vooral voor de lezers van nu. Een debuut van grote klasse.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Oorlog aan de overkant’
Meer over Sanne Biesheuvel

«Gefascineerd door het verleden. Dan is de schrijfster op haar best.» – Brede Kristensen

Opmaak 1Over ‘Het geheime wapen’ van Janny de Heer in Ñapa (Amigoe), 9 november 2019:
Van de hand van Janny de Heer verscheen een nieuwe historische roman. (…) ‘Het geheime wapen’ begint in Suriname en heeft als hoofdpersoon een zekere Cas, die in Suriname geboren wordt en opgroeit en later na omzwervingen en verschrikkingen weer terugkeert naar zijn geboorteland. (…) Voor het zover is beleeft hij met zijn vrouw verschrikkelijke tijden in Nederlands – Indië. (…) Janny de Heer lijkt gefascineerd door dingen die in het verleden gebeurden en niet alleen de dingen, maar ook de omgeving waarin die dingen zich afspeelden. Dan is de schrijfster op haar best. Ze tekent haar personages tegen allerlei fascinerende historische achtergronden en probeert te begrijpen hoe zij hun weg in het leven zochten. (…) De Heer heeft een interessant verhaal geschreven. Het is opgebouwd uit stukjes koloniale geschiedenis en waar gebeurde episodes uit het leven van verschillende mensen. (…)
Nieuwsgierig naar de hele recensie? Belangstellenden uit Nederland kunnen de oorspronkelijke versie aanvragen bij indeknipscheer@planet.nl
Meer over ‘Het geheime wapen’
Meer over Janny de Heer bij Uitgeverij In de Knipscheer

Brigitte Spiegeler met ‘Rembrandtbundel’ in Parijs

Opmaak 1Vernissage ‘Des maîtres hollandais – revisités‘ in Atelier Néerlandais op donderdag 14 november van 18 tot 21 uur:
Het Atelier Néerlandais organiseert de tentoonstelling ‘Des maîtres hollandais – revisités’ en nodigt drie kunstenaars uit: Brigitte Spiegeler, Roeland Verhallen en Jos Verheugen. Alle drie gebruiken zij verschillende technieken in hun werk waarbij zij zich laten inspireren door de lange en eerbiedwaardige geschiedenis van de Nederlandse meesters. De nieuwe dichtbundel van Brigitte Spiegeler ‘Ongeëvenaard’ gaat over het leven en werk van Rembrandt, maar ook in haar nieuwe beeldende werk is Rembrandt een inspiratiebron. Op de opening zal zij gedichten uit de nieuwe dichtbundel ‘Ongeëvenaard’ voordragen. Deze tentoonstelling biedt een unieke kans om het werk van de exposanten te ontdekken in de prachtige ruimte het Atelier Néerlandais, gelegen op een steenworp afstand van het Franse parlement, 21 rue de Lille, 75007 Parijs. Geopend op 14 & 15 november van 9 tot 21 uur en op 16 & 17 november van 15 tot 17 uur.
Klik hier voor de aankondiging van de tentoonstelling
Meer over ‘Ongeëvenaard / Without Equal’
Meer over Brigitte Spiegeler bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Dit is poëzie om van te houden!» – Anya Marinissen

VoorplatOntbreken75Over ‘Het ontbreken hoor je niet’ van Chawwa Wijnberg in Juryrapport Zeeuwse Boekenprijs 2019, 9 november 2019:
Woorden doen te kort aan deze ontroerende poëziebundel met een treffende titel en een humoristische, door de dichter ontworpen omslag. In een bedrieglijk eenvoudige taal, weet de auteur de lezer te ontroeren en te raken. Het is schijnbaar moeiteloos, precies gestemde poëzie, die bij de lezer een snaar raakt. De metafoor van het altijd groeiende gras verbeeldt herkenbaar de cyclus van het leven, alles begint steeds opnieuw. In de gedichten botst de intieme persoonlijke wereld op de buitenwereld met zijn grote wanen. In die confrontatie – in woorden – wordt het al te grote en zijn bedreiging gerelativeerd en bezworen, maar niet uitgewist. Als Joodse vrouw draagt Wijnberg nog steeds de wonden van de oorlog met zich mee en dat vind je ook in deze gedichten terug. Maar ze gaan tevens over de onmacht en aanvaarding van het ouder worden en over de liefde als basis: voor haar partner, voor Middelburg en Zeeland, maar bovenal als levenshouding. Ook grote vraagstukken als de vluchtelingenproblematiek komen aan bod. Maatschappelijk engagement is de dichter niet vreemd. In deze authentieke bundel wordt ook de balans opgemaakt: er wordt teruggekeken, stilgestaan bij het heden, maar ook hoopvol vooruitgekeken naar het onvermijdelijke. Dit alles zonder ooit sentimenteel te worden en in glasheldere, korte regels. Dit is poëzie om van te houden!
Klik hier voor het juryrapport
Meer over ‘Het ontbreken hoor je niet’
Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Palm geeft een fascinerend beeld van wat de afgelopen decennia leidend is geweest in het Nederlandse integratiebeleid.» – Aart G. Broek

Opmaak 1Over ‘Het sluipend gif van islamofobie 1989-2019’ van Walter Palm in Antilliaans Dagblad, 27 oktober 2019:
(…) Kritiek die in Nederland wordt geleverd op islamitische migranten, hun religieuze ideologie en hun doen en laten krijgt bij Palm consequent de kwalificatie ‘islamofobie’ mee. (…) Hun kritiek is ondeugdelijk, zorgt voor tweespalt in de Nederlandse samenleving, veronachtzaamt de grondwet, ondermijnt (zodoende) de democratie en zet uiteindelijk aan tot gewelddadig handelen, zoals aanslagen die we als ‘terroristisch’ bestempelen. (…) Dit is de insteek van Palm in zijn boeklange betoog ‘Het sluipende gif van islamofobie; 1989-2019’. (…) Naar de stellige overtuiging van Palm heeft Nederland zich op een hellend vlak begeven, (…) verschillende grondwettelijke vrijheden zouden onder druk staan, meer in het bijzonder die van godsdienst, meningsuiting, vereniging en onderwijs. (…) Met dit pamflet geeft Palm in ieder geval een fascinerend beeld van wat de afgelopen decennia leidend is geweest in het Nederlandse integratiebeleid. (…) Palm pleit voor herstel van onder meer financiering en uitbouw van krachtige organisaties die minderheden vertegenwoordigen, zoals migranten met een Marokkaanse, Turkse en Antilliaanse achtergrond. Dergelijke organisaties werden – mijns inziens met recht – opgeheven omdat die de kloof tussen groepen vergrootten in plaats van integratie te bevorderen. Voor Palm is het nog steeds een optie om islamofobie het hoofd te bieden. (…)
Lees hier de visie van Aart G. Broek
Meer over ‘Het sluipend gif van islamofobie’
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Aart G. Broek bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Vlot geschreven.»

Opmaak 1Over ‘Oorlog aan de overkant’ van Sanne Biesheuvel in Moesson (nr. 5), november 2019:
Het is een nieuw genre: (klein)kinderen van Indië-veteranen die het verhaal van hun vader of opa vertellen. Ook ‘Oorlog aan de Overkant’ van Sanne Biesheuvel is zo’n boek. Haar vader Dirk was tijdens de dekolonisatieoorlog hospik en ze gebruikt zijn dagboekfragmenten als basis. Over het algemeen beleefde hij de oorlog vanaf de achterkant: hij verzorgde de gewonden en kistte de verminkte lijken. Vaak nog jonger dan hijzelf. Toch moest hij als ziekendrager op een gegeven moment mee met zuiveringsacties. Dan blijkt dat ook Dirk niet onschuldig kan blijven. ‘Oorlog aan de Overkant’ is vlot geschreven. (…)
Meer over ‘Oorlog aan de overkant’
Meer over Sanne Biesheuvel

«Hartstochtelijk en dichterlijk pleidooi om onze moedertaal te omarmen.» – Brede Kristensen

Opmaak 1Over ‘Geef me je taal. Dat ik je beter versta’ van Hilda de Windt Ayoubi in Ñapa (Amigoe), 9 november 2019:
(…) Hilda de Windt Ayoubi wil over dingen schrijven waar mensen wat aan hebben. Over taal en talen en hoe die gevormd worden en ons vormen. (…) ‘Taal en Stenen’ is kort. Krachtig, minimaal, rechttoe rechtaan. De steen als metafoor is origineel uitgewerkt en het eindigt verrassend met de eeuwige uitwisseling tussen mens en natuur. Dit gedicht lezend, dat ik bij mezelf: om nooit te vergeten. (…) Poëzie wil iets tevoorschijn brengen, een tipje van de sluier van de mysterieuze werkelijkheid oplichten, een verborgen waarheid zichtbaar maken, oproepen. Welnu. Deze bundel van Ayoubi is daarvan een fraai voorbeeld. (…) Er zijn filosofen die schitterend dichterlijk schrijven. Er zijn dichters die ons met hun denken aan het denken zetten. Dat vooral doet Ayoubi. (…) De bundel gaat overduidelijk over het belang van taal. Van moedertaal in het bijzonder. (…) Ayoubis’s even hartstochtelijke als dichterlijke pleidooi om onze moedertaal te omarmen is hartverwarmend. (…)
Nieuwsgierig naar de hele recensie? Belangstellenden uit Nederland kunnen de oorspronkelijke versie aanvragen bij indeknipscheer@planet.nl
Meer over ‘Geef me je taal’

«Haar taal is glashelder.» – Jerry Dewnarain

VoorplatZevenrivierenver75Over ‘Zeven rivieren ver’ van Karin Lachmising in De Ware tijd Literair, 9 november 2019:
(…) Lachmising kaart taboe-onderwerpen zoals vrouwenmishandeling, huiselijk geweld en zelfmoord met scherpe pen aan. Zij legt sociale verhoudingen van de Surinaamse samenleving bloot, zonder een lendendoek. (…) Hierdoor geeft zij inzicht in de diversiteit van de Surinaamse samenleving hoe verstrengeld zij is, maar ook hoe hypocriet die is. (…) Met ‘Zeven rivieren ver’ bewijst Karin Lachmising dat ze de woorden op haar lippen neemt en deze blaast tot gedichten die niet aan afstand zijn gebonden. Haar taal is glashelder zoals vloeibaar glas tot iets mooier wordt gevormd.
Lees hier de recensie
Meer over ’Zeven rivieren ver’
Meer over Karin Lachmising op deze site

«Voor mij persoonlijk één van de rijkste Nederlandstalige leeservaringen van het jaar.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Het geheime wapen’ van Janny de Heer op Lezers tippen lezers, 7 november 2019:
(…) In het dankwoord van ‘Het geheime wapen’ verklaart de auteur dat in dit boek een fictieve familie model staat voor vele mannen, vrouwen en die in Indië het oorlogsleed aan den lijve hebben ondervonden. Met andere woorden het levensverhaal van Cas en Elvira dat zich afspeelt tegen het decor van het Nederlands koloniale verleden vertegenwoordigt het leed van vele Nederlanders. (…) Het verhaal kent zijn start én einde in Suriname. We volgen Cas aldaar, maar ook in Nederlands-Indië en Nederland, waar hij zijn toekomstige echtgenote leert kennen. (…) We krijgen een kijkje in de tijd dat Nederland, Nederlands Indië en Suriname met elkaar verweven waren. (…) De cirkel lijkt rond wanneer Cas na loodzware jaren het levensgeluk met zijn gezin denkt terug te vinden op zijn geboortegrond. Maar het lot laat zich niet keren. (…) ‘Het geheime wapen’ is veel meer dan een familieroman. In het levensverhaal van Cas en Elvira kronkelt het Nederlands koloniale verleden. Uit alles in het boek blijkt dat dat Janny De Heer heel degelijke research heeft gedaan. Fictie en non-fictie zijn heel gedreven in mekaar verweven en schonken mij persoonlijk één van de rijkste Nederlandstalige leeservaringen van het jaar.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geheime wapen’
Meer over Janny de Heer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De lezer wordt al lezend de tweede schrijver van het boek.» – Ton van Reen

VoorplatMontaillou-75Over het schrijven en beleven van ‘Vlucht uit Montaillou’ van Ton van Reen op Facebook, 6 november 2019:
In de roman ‘Vlucht uit Montaillou’ ontmoet de schrijver Boris Vian de hoofdpersonen uit zijn boek ‘Het schuim der dagen’. Hij bevindt zich op de bovenverdieping van een boekhandel, het antiquariaat, om te kijken of zijn boeken nog te vinden zijn tussen de afgeprijsde boeken en de winkeldochters. In een belendende kamer hoort hij stemmen, ze komen hem bekend voor. (…) De personen, die door al die jaren heen hetzelfde zijn gebleven, net als hij zelf, zijn blij dat ze hem zien. (…) Hoe kunnen hoofdpersonen in een boek tot leven komen en net als gewone stervelingen verwachtingen hebben, geliefd willen zijn en bemind willen worden? Hoe kan Chloé, die in het boek uit 1947 ziek wordt en jong sterft, in 2019 de hoop hebben op een mooi leven? Het is geen wonder. Dit soort dingen gebeurt in bijna elke goede roman waar een lezer aan begint. Op de eerste pagina van het boek weet hij nog niet welke personen hij aantreft in het verhaal, maar als hij een eind op weg is met lezen leert hij de hoofdpersonen beter en beter kennen. (…) Ten minste als het een goed boek is, een boek dat de lezer zelf deels mag invullen, doordat hijzelf al lezend de tweede schrijver van het boek is geworden, omdat hij elk woord dat hij leest inkleurt met de ervaringen uit zijn eigen leven, van zijn eigen omgeving, met de karakters van de mensen die hij kent. (…)
Lees verder op Columns
Of klik hier
Meer over ‘Vlucht uit Montaillou’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer