« * * * * Een grandioos originele roman die je als een vloedgolf over je heen moet laten komen.» – Marnix Verplancke

Opmaak 1Over ‘Het Wezen’ van Peter Drehmanns in Knack Focus, 23 september 2020:
(…) Grondijs neemt zich voor naar de Archipel te reizen en op zoek te gaan naar het wezen uit de titel, een mensachtig halfaapje, een spookdiertje dat voor het laatst gezien is op 22 september 1999. (…) Hij pakt zijn spullen, boekt zijn tickets en verhuurt zijn kunstzinnig ingerichte huis. (…) Wat volgt, is een onderdompeling in een wereld die doet denken aan een combinatie van Louis Couperus’ Stille kracht en Joseph Conrads Heart of Darkness, maar dan overgoten met de vileine saus van Evelyn Waughs A Handful of Dust, en dat geschreven in een uitzonderlijk rijke, misschien wel ietwat pervers plastisch aanvoelende taal. Peter Drehmanns gooit zijn Grondijs de jungle in, waar hij maar moeilijk wegkomt van zijn cultuur en achter iedere boom Richard Attenborough denkt te zullen aantreffen. Maar juist daar wil hij dus mee breken, met de toeristenindustrie voor de ‘Wekelingen’ die hem waarschuwen voor de Epidemie. (…) ‘Het Wezen’ is een grandioos originele roman en een belevenis die je als een vloedgolf over je heen moet laten komen.
Meer over ‘Het Wezen’

«Meer dan zeventig ‘levenslessen’, stilistisch gezien zijn ze prachtig.» – Marjo van Turnhout

VoorplatCircus-75Over ‘Het leven is een circus’ van Lex Paleaux op Leestafel, 22 september 2020:
(…) Vrijwel ieder stukje begint in het verleden. Iets wat nu gebeurt roept een herinnering op, dat kan iets zijn dat op straat gebeurt, een gedachte aan wat nog moet komen, altijd staat het in relatie tot het verleden. Wat er in het verleden gebeurde zijn de levenslessen die hem hielpen bij alles wat daarna kwam, en die de waarden vormen waarmee hij zijn kind op kan voeden. Het leven is niet alleen een circus, het is ook een cirkel. De cirkel van het leven. (…) Meer dan zeventig ‘levenslessen’ bevat dit boek, je kunt ze ter harte nemen, maar je kan er ook simpelweg van genieten, want stilistisch gezien zijn de stukjes prachtig. Je voelt dat het leven de schrijver nu beter gezind is, al reiken de tentakels vanuit het verleden nog steeds tot in het dagelijks leven. Soms ontlokt hij je een glimlach, soms word je tot ontroering toe geraakt. Het is niet vreemd als je boos wordt, maar net zo vaak heb je de neiging om het kind aan te moedigen: ‘goed zo jochie’. Wie zijn debuut ‘Winterwater’ nog niet gelezen had, zal die omissie nu zeker ongedaan maken! (…)
‘Het leven is een circus’ verschijnt 14 oktober 2020 in de boekhandel.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het leven is een circus’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«In lyrische bewoordingen gaat hij los.» – Freek Wolff

VoorplatEtappe-75Over ‘De fatale etappe’ van Hans van Hartevelt in Barneveldse Krant, 19 september 2020:
Een thriller had Hans van Hartevelt nog niet geschreven en die uitdaging ging hij aan. (…) “Dat viel me reuze tegen, omdat je zoveel feitjes moet vertellen die toch nog niks verklappen. Tegelijk moet je het boek zo opbouwen dat je een aantal mensen verdenkt, maar aan het einde toch compleet verrast wordt. Dus moet je personen opvoeren die het allemaal gedaan kunnen hebben en dat moet je allemaal onthouden.” (…) Het verhaal kent niet echt een hoofdpersoon, maar de schrijver refereert meteen aan Eddy Merckx, de befaamde Belgische wielrenner die in de jaren zestig en zeventig alles won. “In mijn boek is een renner van een vage ploeg uit Mexico. Hij is er één van een tweeling, wint ook alles en staat op het punt de Vuelta van Spanje te winnen. Dan zou hij nog groter dan Merckx worden en dat kon natuurlijk niet gebeuren.” (…) “Je kunt het raden, want een van de Mexicaanse tweeling stort in een ravijn. Dan wordt de spanning opgebouwd over de vraag wie dit gedaan kan hebben. Was het een ongeluk, is hij van de weg geduwd, is zijn fiets onklaar gemaakt, of is hij door een motor aangereden?” (…) “Wielrennen zit vol list en bedrog. Maar de heroïek vind ik geweldig” (…) De schrijver vindt de Vuelta een fantastische ronde. (…) In lyrische bewoordingen gaat hij los over het berglandschap, zodat hij dit imposante decor ook in zijn boek schetste. (…)
Lees hier het interview ‘Wielrennen zit vol list en bedrog’
Meer over ‘De fatale etappe’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een gewelddadig verhaal van geldzucht, gokken, drugs en dood.» – Wim Rutgers

drakendoder zonder logo met tekst proef18 (1) kopieOver ‘Het dossier van de drakendoder’ van Clyde R. Lo A Njoe in Antilliaans Dagblad, 19 september 2020:
(…) In ‘Het dossier van de drakendoder’ lezen we over de alomtegenwoordige in alle maatschappelijke regionen doorgedrongen wereld van gokken en drugs in de onder- en bovenwereld van Hongkong, in de jaren tachtig, een decennium aan de vooravond van de overname van de Britse kolonie door China. (…) Hoofdpersoon is Wong Chiao Xie, telg van een familie die in het verhaal al in het derde geslacht nauw betrokken is bij de georganiseerde misdaad van de 14K ‘tong’ of ‘triade’. (…) Zijn vader werd slachtoffer van een mislukt drugstransport. Voor de verweesde jongen wordt door de organisatie gezorgd door hem bij een kinderloos echtpaar, Man Lai en Lin Fong, onder te brengen, maar met het doel om – zodra hij volwassen is – in de organisatie te worden gebruikt. Zo groeit Chiao Xie vanaf zijn kleutertijd op in een parallelle wereld in de onderaardse gangen van de stad, die ‘kathedraal van duisternis met catacomben van wanhoop’ en ver verwijderd van de wereld daarboven en daarbuiten. (…) Het hechtdoortimmerde verhaal biedt tal van gegevens rond een internationale ‘war on drugs’ in Hongkong, Amsterdam en de Verenigde Staten, waar onderwereld en bovenwereld elkaar raken en soms met elkaar verweven zijn. Dat biedt het verhaal een ritmiek die de aandacht van de lezer vasthoudt. Dat wordt versterkt door flash backs en flash forwards, door sprongen in tijd en plaats, cliff hangers, intertekstuele verwijzingen en een geheimzinnige regiefiguur op de achtergrond die op essentiële momenten steeds weer opduikt. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het dossier van de drakendoder’
Meer over Clyde Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer

Presentatie ‘Het verdriet van de fluit’ van Saya Yasmine Amores nu op 27 september

voorplatFluit1-75[Door omstandigheden vindt de boekpresentatie een week later plaats dan eerder aangekondigd.]
Vereniging Ons Suriname en Uitgeverij In de Knipscheer hebben het genoegen u uit te nodigen voor de boekpresentatie van Bánsuri ke gam / Het verdriet van de fluit van Saya Yasmine Amores op zondag 27 september 2020 vanaf 15.00 uur. De presentatie vindt plaats in Vereniging Ons Suriname / Hugo Olijfveldhuis, Zeeburgerdijk 19-21, 1093 SK Amsterdam. Tel 020 693 5057. Richtlijnen i.v.m. corona worden in acht genomen; er kunnen daarom maar 40 personen in de zaal. Vooraf aanmelden verplicht: info@veronsur.org. Live streaming van de presentatie is te volgen op https://www.facebook.com/Vereniging-Ons-Suriname-198343103553256.
Inloop vanaf 14.30 uur; einde 17.00 uur. Op zondag vrij parkeren. De eerste exemplaren zullen door de auteur uitgereikt worden aan Simon van der Lugt (onder voorbehoud) en Delano Veira. Verder werken aan het programma mee: Harry de Kruijff, Peter Tholen en Franc Knipscheer. Na afloop verkoop en signeren van de nieuwe bundel; pinautomaat aanwezig.
Saya Yasmine Amores publiceerde eerder gedichten en romans onder het pseudoniem Cándani.
Meer over ‘Het verdriet van de fluit’
Meer over Cándani bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Saya Yasmine Amores bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een ‘geselecteerde werkelijkheid’ wordt gestructureerd en gemodelleerd tot de ‘universele waarheid’.» – Wim Rutgers

VoorplatBouwval-75Over ‘De bouwval’ van Ronny Lobo in Antilliaans Dagblad, 12 september 2020:
(…) Hoofdpersoon van de roman is Willem de Wilde, die met zijn vrouw Monique en kinderen in de jaren zeventig naar Curaçao is uitgezonden om daar voor zijn Nederlandse bedrijf onder meer een groot aantal volkswoningen en uiteindelijk een modern nieuw hospitaal te realiseren. (…) Het gaat Willem voor de wind en hij maakt een sprookjesachtig snelle carrière. (…) Met de politici onderhoudt hij een innige band. Zijn bedrijf sponsort politieke partijen. (…) Naast bouwfraude door financieel gerommel in aannemingsprocedures, is de lokale politiek een tweede verhaallijn, een politiek die zowel corrupt blijkt als afhankelijk is van het grote geld dat de verkiezingscampagnes sponsort. (…) De derde verhaallijn in de roman is de wereld van accountancy en consultants, zoals Luuk Steenborg. (…) Hij slaagt erin de opdracht voor de bouw van het nieuwe hospitaal, via een paar douceurtjes aan de premier binnen te harken. (…) De bouw van het nieuwe ziekenhuis vormt een splijtzwam in politiek en samenleving door de keuze tussen het terrein van de oude Amstel bierfabriek of een renovatie en uitbreiding van het oude hospitaal in Otrobanda. In dit felle conflict komen in de roman de advieswereld, de bouwwereld en de politiek ‘handjeklap’ samen. (…) De bouwfraude is van ongekende omvang met tentakels vanuit de lokale bouwwereld naar Nederland (…) In De bouwval wordt ‘een geselecteerde werkelijkheid gestructureerd en gemodelleerd’ tot de ‘universele waarheid’ dat hebzucht en eigenrichting nooit lonen, met een impliciet pleidooi dat tegenover geldzucht en de daaruit voortvloeiende corruptie een sociale levenshouding prevaleert.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De bouwval’
Meer over Ronny Lobo bij Uitgeverij in de Knipscheer

«Een dergelijk ‘verhaal’ kent zijn oorsprong in de keiharde realiteit.»

drakendoder zonder logo met tekst proef18 (1) kopieOver ‘Het dossier van de drakendoder’ van Clyde Lo A Njoe op Boekenbijlage, 12 september 2020:
(…) De grootste boef in deze roman is niemand minder dan de witte conciërge van het hotel! Hij ‘gebruikt’ Mesut de Algerijn als loopjongen, zoals hij het eerder ook probeerde met Moncef de Tunesiër. Het is trouwens geen toeval dat het geboefte en gespuis stuk-voor-stuk uit allochtonen bestaat. In de grimmige realiteit van deze gebeurtenissen was het spijtig genoeg ook niet anders. Alleen heb ik bij sommige personages de afkomst en de nationaliteit moeten veranderen. Natuurlijk was Mesut geen Algerijn en geef ik je driemaal te raden wat hij wél was. Hetzelfde geldt voor zijn kompaan Moncef de Tunesiër. Eens temeer het bewijs dat onderzoek én heronderzoek geen zeldzaamheid zijn bij de totstandkoming van een dergelijk ‘verhaal’ dat zijn oorsprong kent in de keiharde realiteit: in zekere mate dus non-fictie. Ook hier was de realiteit het begin van de procedure. Ik was toeschouwer die morgen –als voorbijganger op de vroege morgen– die van een afstand zag, dat het personage Mesut het leven liet. Dat vergeet men nooit meer. (…) [Hoofdpersoon Xiao Xie] heeft het niet makkelijk gehad. Tijdens het sterven van zijn jonge moeder, die veel voor hem betekent, wordt hij regelrecht afgeblaft met de woorden: ‘Ga weg. Laat me met rust…’ Ik geef iedereen ter overweging wat dit voor effect heeft op een kind van nog geen zes en welke consequenties dat op hem heeft op latere leeftijd. (…)
Lees hier het interview van Kees de Kievid ‘De snoeiharde waarheid’
Meer over ‘Het dossier van de drakendoder’
Meer over Clyde Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Deze woest barokke roman sleept iedereen mee.» – Job ter Steege

Opmaak 1Over ‘Het Wezen’ van Peter Drehmanns op Boekenbijlage, 11 september 2020:
Kunstgeschiedenisdocent Koen Grondijs is 50 jaar. Hij is helemaal klaar met de westerse cultuur die hij tot zijn beroep heeft gemaakt. Grondijs (…) vertrekt naar een verre Archipel waar het Wezen te vinden moet zijn. (…) Gelukkig heeft het Wezen ook een zelfportret geschreven. Het Wezen beschouwt zich als de zoekgeraakte zwarte doos van een neergestort vliegtuig, een biologische crash, een vleesgeworden paradox die graag in boomholtes slaapt. Verder is onbewijsbaar-blijven zijn belangrijkste taak en daar zal het niet bij blijven. Omdat wetenschappers hopeloos vastliepen met hun hun onderzoek naar het Wezen, hebben ze het doodverklaard. Koen Grondijs gaat welgemoed op stap. Tenslotte werd het Wezen nog in 1982 waargenomen. Het zal niet lang duren of hij maakt kennis met Dino Drogo, een Italiaan die dode dieren opzet. (…) De twee mannen hebben elkanders steun hard nodig, want de tocht blijkt vol met onvoorziene gevaren. (…) ‘Het Wezen’ is de uitbundige en tragikomische zoektocht van Koen Grondijs die smacht naar het Wezen. (…) Deze woest barokke roman sleept iedereen mee. Vooral lezers die Rousseau en diens hunkering naar de natuur onweerstaanbaar voelen jeuken.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het Wezen’ op deze site

«Sevenster is een begenadigd auteur, genadeloos openhartig over angst, verdriet, ongemakken en aftakeling.» – Martien Versteegh

Opmaak 1Over ‘De wind van morgen’ van Arjen Sevenster in Relevant, nr.3, september 2020:
(…) Sevenster is een begenadigd auteur, die dankzij zijn manier van schrijven, beschouwen én leven, troost kan bieden aan iedereen die met de dood te maken krijgt. Genadeloos openhartig over angst, verdriet, ongemakken en aftakeling viert Sevenster in ‘De wind van morgen’ ook het leven, probeert hij in het hier en nu te genieten van alles wat er is, lijkt zijn ervaring ook een verdieping van zijn spirituele reis. (…) In het boek wisselen verhalen uit het dagelijkse leven zich af met herinneringen, parabels uit het zenboeddhisme waar Sevenster troost uit put, en rake gedichten. Deze wiskundige en wetenschappelijk uitgever blijkt namelijk ook een poëet te zijn. Tot zijn vreugde maakt hij kort voor zijn dood nog de boekpresentatie mee van zijn tweede dichtbundel ‘Bloemen in de regen’.
Relevant is het tijdschrift van de NVEE.
Lees hier op blz. 32 de recensie
Meer over ‘Bloemen in de regen’
Meer over ‘De wind van morgen’

«Het verhaal had me van het begin tot het eind in zijn ban.» – André Oyen

VoorplatHannah-75Over ‘Hannah en ik’ van Pauline J. van Munster op Lezers tippen lezers, 10 september 2020:
Hannah is tien minuten voor Ada geboren en is van meet af aan het haantje de voorste. Zij is van niemand bang maar als het er op aan komt laat zij haar zus de kastanjes uit het vuur halen. Iets wat Ada in haar grenzeloze adoratie voor Hannah zonder morren doet. Er ontstaat een ongezonde relatie tussen de zussen, die voor Ada uiterst drastische gevolgen zal hebben. Hannah verlaat op jonge leeftijd het gezin om zelfstandig te gaan wonen, Ada volgt enkele jaren later. Want deze laatste wil zo dicht mogelijk bij haar zus wonen en daar maakt zus Hannah zo gretig mogelijk gebruik en misbruik van. Hannah en Ada mogen dan een eeneiige tweeling zijn, innerlijk hebben ze heel weinig gemeen ook al doet Ada wanhopig haar best om een copy van Hannah te zijn. Pauline J. van Munster weet bijzonder knap de personages van de beide zussen te schetsen en hun onderlinge relatie te schetsen. Het verhaal baadt een bijzonder broeierige sfeer en had me van het begin tot het eind in zijn ban.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Hannah en ik’
Meer over Pauline J. van Munster bij Uitgeverij In de Knipscheer