Diana Tjin – De catalograaf. Een liefdesgeschiedenis

Voorplat catalograaf-75Diana Tjin
De catalograaf. Een liefdesgeschiedenis

roman
Nederland
garenloos gebrocheerd in omslag met flappen, 228 blz.,
€ 18,50
ISBN 978-90-6265-794-0 NUR 301
Eerste druk april 2020

De roman De catalograaf heeft als ondertitel ‘een liefdesgeschiedenis’. Edgar werkte decennialang als catalograaf bij de Universiteitsbibliotheek. Nu is het voor hem tijd om van zijn welverdiende pensioen te gaan genieten. Daar heeft hij geen zin in. Sterker nog, deze man van rust, regels en regelmaat ziet de oneindige hoeveelheid vrije tijd met angst tegemoet. Teveel tijd om na te denken over het huwelijk van zijn ouders, over zijn afkomst en identiteit, over de mensen die hij kwijt is geraakt, de liefdes die niet tot bloei kwamen… Als hij van een verzamelaar het aanbod krijgt opnieuw aan de slag te gaan, zet dat zijn leven op zijn kop.

Diana Tjin is geboren in Amsterdam (1961). Haar beide ouders zijn afkomstig uit Suriname. Ze heeft Klassieke Talen gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en is werkzaam als Erfgoed catalografe bij de Universiteitsbibliotheek. Ze debuteerde spraakmakend met de roman ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’. Ook haar coming of age-roman ‘Een Bijlmerliedje’ werd goed ontvangen. De catalograaf is haar derde roman.

Meer over ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’
Meer over ‘Een Bijlmerliedje’
Meer over Diana Tjin bij Uitgeverij in de Knipscheer

Scott Rollins op Laurens Jz. Coster

VoorplatGrenstekens-75Uit ‘Grenstekens’ van Scott Rollins op Laurens Jz. Coster, 27 februari 2020:
Laurens Jz. Coster plaatst sinds jaar en dag onder redactie van Raymond Noë iedere werkdag een gedicht op het gelijknamige blog. Het gedicht wordt ook geplaatst op Neerlandistiek.nl. Op 27 februari 2020 is het gekozen gedicht ‘Het eiland Forens’ van Scott Rollins (1952) uit zijn onlangs verschenen (Nederlandstalige debuut-)bundel ‘Grenstekens’ (2020). Het gekozen gedicht wordt ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

Het eiland Forens

Ik ben op een stormachtige nacht in november geboren
Zelfs de wasserettes schrokken van de rukwinden
en de aangeharkte voorstedelijke huizen, waarin elk pasgeboren
jongetje wordt besneden uit gezondheidsoverwegingen,
trilden op hun grondvesten langs de duinen van het strand

Ik ben geboren waar de spoorlijn eruit zag als de arm van een junk,
die iedere dag de laatste rit naar huis zoekt
waar andere mannen elk ochtend hun kinderen achterlieten
om het leven uit te vinden in de wandelgangen, beurzen, winkels
en er schoon genoeg van kregen langs lijnen van gelijkmatigheid

Ik ben geboren tijdens een waterteken, voorbestemd om weg
te varen en me altijd af te vragen hoe het zat met dat schemergebied
tussen water en land, een bijdehante strandjutter die zijn verzen
bouwt uit aangespoeld wrakhout en vrachtwagens vol steen
en zandzakken bedoeld om de dijk te behouden.

Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Poëzie die de lezer meeneemt op een voortreffelijke reis.» – Geert Zomer

VoorplatGrenstekens-75Over ‘Grenstekens’ van Scott Rollins op MeanderMagazine, 26 februari 2020:
(…) In ‘Grenstekens’ geeft Scott Rollins een verslag van zijn reizen. Niet in feitelijke, maar in poëtische vorm. Hij onderzoekt hoe zijn lichaam zich verhoudt tot wolken, droomt dat wolken schepen zijn en schildert met water. Hij neemt de lezer mee in een nachtelijke reis, op een veerpont tussen de eilanden en leest lippen van de douaniers, die wachten aan beide zijden van de brug. Hij verlaat tijd, ruimte en logica om zich in de mythe onder te dompelen en zijn innerlijke wereld te vertalen naar poëzie. (…) In dit één zijn met de wereld, de kosmos, verlaat de dichter de logica en gebruikt poëzie als instrument om een glimp van het mysterie kenbaar te maken. Het mysterie waar alles en iedereen deel van is: het landschap, het meer, de wolken, de vissen, de visser en zijn zonen. (…) Poëzie, mythe en droom. Geen mythe zonder de droom. De mythe als poging van de mens zijn droomwereld uiterlijke gestalte te geven, als voedingsbodem voor poëzie. Poëzie die de lezer meeneemt op deze voortreffelijke reis. (…)
Lees hier de recensie ‘Toneel dat van plaats blijft veranderen’
Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Brigitte Spiegeler betuigt Rembrandt alle eer: ongeëvenaard.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘Ongeëvenaard / Without Equal’ van Brigitte Spiegeler op Lezers tippen lezers, 26 februari 2020:
Brigitte Spiegeler sluit het Rembrandtjaar af met haar derde poëziepublicatie ‘Ongeëvenaard / Without Equal’, een omvangrijke bundel met 36 gedichten, met evenzovele vertalingen in het Engels, geïnspireerd door en op het leven en werk van Rembrandt van Rijn. Voor haar ode aan Rembrandt draaide Brigitte Spiegeler haar kunstzinnige ziel op volle toeren. Ze heeft zich zodanig in de ziel en de geest van Rembrandt ingeleefd dat ze een portret én biografie van hem maakte waarin zijn volmaaktheden en tekortkomingen heel nauwkeurig naar voren komen, het lijkt of ze hem zelf gekend heeft. Niet alleen Rembrandt, zijn stem, zijn zoon Titus en z’n kat, ook zijn geliefden en tijdgenoten komen aan bod. Zelfs kunstenaars als Vincent Van Gogh en Aat Veldhoen die pas eeuwen later het levenslicht zagen spelen een rol in de gedichten. Door middel van zijn schilderijen en etsen, zijn opkomst als geniaal schilder en zijn droevige teloorgang betuigt ze de man en haar bundel alle eer: ‘Ongeëvenaard’ is dat inderdaad. De bundel sluit af met een serie notities en beelden bij sommige gedichten. Héél mooi is dat!
Lees hier het signalement
Meer over ‘Ongeëvenaard / Without Equal’
Meer over Brigitte Spiegeler bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een belangrijk thema in Lambarosa is de scheidingsangst.» – Sylva Koemar

VoorplatLambrosa-75Over ‘Lambarosa’ van Annel de Noré in interview met Sylva Koemar op Caraïbisch Uitzicht, 23 februari 2020:
(…) De reden waarom dit boek speciaal voor Suriname is, is omdat in Suriname zoveel diversiteit is. Zoveel verschillende bevolkingen, zoveel verschillende invloeden, dus zoveel identiteiten. (…) We leven toch wel in harmonie met elkaar. Net zoals de drie verschillende delen van het boek elk op zich kunnen staan, vormen ze toch een geheel. (…) Het verhaal is wel fictie, maar het moet toch gemakkelijk te volgen zijn, en zoals de maatschappij in elkaar zit. (…) In deel 2 en deel 3 heb je ook steeds weer een man die een aantal jaren ouder is. Alle verhalen zijn onafhankelijk van elkaar en toch is er een link omdat je je afvraagt of de hoofdpersoon vanuit het eerste verhaal komt. (…) Scheidingsangst in verband met het boek ‘Lambarosa’: in deel 1. Telkens als iemand doodgaat, sterf jij een beetje en word je je ervan bewust dat jij ook kan volgen. In deel 2 heeft die man op het eind geheugenverlies en in deel 3 begint het verhaal met een man met geheugenverlies. Zij worden gescheiden van hun herinneringen. (…) Door bepaalde zinnen te gebruiken uit een bepaald boek, gedicht of gezegde, geef je kracht aan het verhaal dat op het moment geschreven wordt, maar tegelijk geeft de auteur ook aan wat de kracht is van hetgeen zij/haar heeft gebruikt, wat al is geschreven, misschien lang geleden. (…) De bijbeltekst ‘Al ware het…’ is daar een voorbeeld van. Eeuwenoud, maar nog steeds van grote betekenis en beeldschoon. Want de liefde is alles, overwint alles.
Lees hier het interview
Meer over ‘Lambarosa’
Meer over Annel de Noré bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Gedichten kleuren mooi tussen jazzmuziek.» – Paul Lips

VoorplatGrenstekens-75Over ‘Grenstekens’ van Scott Rollins in Haarlems Dagblad, 24 februari 2020:
Zo’n moment dat de letteren en welluidende muziek prachtig samenvallen, dat zouden we gerust ‘poëzie’ mogen noemen. (…) Scott Rollins is oorspronkelijk afkomstig van Long Island bij New York, kwam begin jaren zeventig naar Nederland om zijn horizon te verbreden en bleef hangen. Hij begon te vertalen, kwam al in 1976 in contact met de net opgerichte uitgeverij In de Knipscheer. ‘Klank is voor mij heel belangrijk in poëzie’, zegt hij over zijn eigen gedichten, en hoe hij vertalingen benadert. Ritme eveneens. ‘…De drum spreekt / het is een taal // Het is niet altijd / in de maat / het is net / erna of er / tussen in…’ In een ander gedicht vergelijkt hij het schrijven van poëzie met het vangen van een vis: …Nu moet ik dit gedicht van de haak halen / en schoonmaken voor het ontbijt…’.
Lees hier verder
Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Dichtersvragen zijn vaak onnozel. Zo niet bij Margreet Schouwenaar.» – Arjan Peters

VoorplatOvermaat1-75Over ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar in De Volkskrant, 15 februari 2020:
In haar bundel ‘De overmaat van ontbreken’ van Margreet Schouwenaar staat het gedicht ‘Mijn moeder’, dat eindigt met een vraag. Geen echte, want haar moeder is overleden, zo vertelt de eerste strofe. De dichter denkt daarna terug aan een moment van lang geleden. (…) Met haar woorden legt ze een lus in de tijd, zodat de moeder weer leeft en de dichter weer dochter is. Door uit te komen bij het woord ‘uitkomen’, is haar bede eigenlijk al verhoord. Goede vraag.
Lees hier de column
Meer over ‘De overmaat van ontbreken’
Meer over Margreet Schouwenaar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het is u allemaal bespaard gebleven, deze oorlog tegen Nederlandse onbenulligheid, onwil en onwetendheid.»

Frans Lopulalan1Frans Lopulalan met Aan mijn 100-jarige vader op Facebook, 20 februari 2020:
Had u 48 jaar langer geleefd, dan was u vandaag honderd geworden. Dan was de burgemeester bij u langsgekomen om u te feliciteren, maar waarschijnlijk zou ik daar persoonlijk een stokje voor hebben gestoken, of een honkbalknuppel, of – nog veel beter – de hardhouten wapenstok die u vroeger in het kamp hanteerde om een vechtpartij te beëindigen. Ik heb het niet op burgemeesters, vooral niet sinds die keer dat ik de feestelijkheden rond het 40-jarig bestaan van de Molukse woonwijk in Capelle aan den IJssel met een opbeurend literair verantwoord praatje extra luister mocht komen bijzetten. (…) Sinds u 48 jaar geleden met Permanent Verlof bent gegaan, Papa, is er veel veranderd, maar gebleven is de oorlog. (…) Het is u allemaal bespaard gebleven, deze oorlog tegen Nederlandse onbenulligheid, onwil en onwetendheid. (…) De onbenulligheid van de man in de trein die mij erop wees dat ik op het punt stond op een gereserveerde plaats te gaan zitten en die ik erop moest wijzen dat ik degene was die de reservering had gedaan. Het is allemaal langs u heen gegaan en dat stelt mij op de één of andere manier gerust. (…)
Lees verder op Columns+
Of klik hier
Meer over Frans Lopulalan bij Uitgeverij In de Knipscheer

Ines Nijs – Onomkeerbaar. Roman

VoorplatOnomkeerbaar75Ines Nijs
Onomkeerbaar

roman
België
garenloos gebrocheerd in omslag met flappen, 224 blz.,
€ 18,50
ISBN 978-90-6265-795-7 NUR 301
Eerste druk april 2020

‘Meisjes van het zuiderse type rijpen sneller,’ zegt de dokter. Peren rijpen, en aardbeien en bananen, ik rijp niet, ik rot, denkt Zoé.

Zoé groeit begin jaren zeventig op bij haar labiele moeder, Alida. Haar vader kent ze niet, grootouders heeft ze niet. In het jaar waarin ze achttien wordt, gaat ze op zoek naar de waarheid over haar afkomst. Samen met de waarheid, weet ze, zal ze het geluk vinden. Maar is dat vertrouwen terecht? Een ding staat vast, nog voor het jaar voorbij is, is Zoés leven niet meer zoals voorheen, zal het Onomkeerbaar blijken.

Met de steentjes die ik uit het zand pulk, maak ik een cirkel. Daarna leg ik er een grotere cirkel omheen. Mijn voeten zet ik in het midden van de binnenste cirkel. Ik wacht. Om te vergeten hoeveel dorst ik heb, vraag ik me af of mijn moeder iets lekkers voor me zal koken. Of er een dessertje voor me klaar zal staan. IJs, of sorbet, of chocoladepudding. Meer dan van zichzelf houden moeders van hun kinderen.

Wie bij reis-rond-de-wereld over de bok wil springen moet oplettend zijn. Van begin tot einde. Concentratie voor de aanloop, de sprong en de landing. Vaak gaat het mis bij de landing, want alle aandacht ging naar de aanloop en de sprong, terwijl het er uiteindelijk op aankomt niet te stranden met de meet in zicht.

Ines Nijs (1968) is filoloog van opleiding, freelance redacteur van beroep. Ze woont en werkt afwisselend in België en Senegal. Verhalen lezen en schrijven is wat ze het liefst doet. Verhalen over mensen, over wat ze zeggen en wat ze verzwijgen. Onomkeerbaar is haar debuutroman.

***** Lezers unaniem lovend over ‘Winterwater’

VoorplatWinterwater-75Over ‘Winterwater’ van Lex Paleaux op bolcom, 18 februari 2020:
Al de dag na de presentatie op 2 februari verschenen behalve de eerste persreacties óók de eerste lezersreacties, voorlopig tot en met 16 februari en alle zonder uitzondering gewaardeerd met 5 sterren. U kunt ze alle lezen in de link onder in dit bericht. Hieronder alvast een eerste bloemlezing.

«Ik volg deze schrijver al een tijdje, want hij schrijft prachtige columns over zijn leven in zijn kinderjaren. Ik keek dan ook uit naar zijn debuutroman. In één adem uitgelezen. Een traan en een lach en nog meer tranen….. Veel herkenning, veel emoties. Een absolute aanrader!»

«Had al een paar keer in kranten een interview gelezen met deze schrijver die in Haarlem en omstreken heel populair werd met z’n columns op social media. Nu zijn eerste boek gelezen. Zo heerlijk een nieuwe schrijver te ontdekken en op mn lijstje van favorieten te kunnen zetten!! Boek is intelligent geschreven maar leest heel lekker door. Innemend, écht gelachen, échte tranen, onverwachte wendingen. En ik bleef er achteraf nog een paar dagen over nadenken = heeft indruk gemaakt :) Echt een aanrader, ook om cadeau te doen.»

«Dit moet je gelezen hebben. Heel goed geschreven, mooi, heftig boek. Ik zag het verhaal met al zijn nuances als een film voorbijtrekken. Ik voelde mee met de opgroeiende jongen en ging van hem houden. Knap geschreven omdat je je kunt inleven in alle personages. Het verhaal geeft een knap tijdsbeeld van de godsdienstige sfeer van die tijd met alle daardoor opgelegde beperkingen en het – vaak stille – verzet. Met een verlangen naar meer, en een brok in mijn keel, heb ik het boek uiteindelijk dichtgeslagen. Lex Paleaux heeft iets heel bijzonders neergezet.»

«Lexje. Dit prachtjongetje knalt direct je hart binnen. Hoofdstuk na hoofdstuk, volg je zowel zijn buiten- als binnenwereld en is het haast of je op zijn schouder zit, zo dicht weet de schrijver je als lezer bij de hoofdpersoon te brengen….en zou je tegelijkertijd ook vurig willen dat je daar was, op dat moment, in dat dorp, om van alles te doen… Want het raakt, het ontroert, het pakt je, het beweegt je, het inspireert je op allerlei manieren… en zindert nog dagen na. Zo dacht ik, oud-lerares Frans, ‘Docenten, dit moet op de boekenlijst van iedere school!’ Hou er rekening mee dat het ontzettend moeilijk is dit boek weg te leggen… lees en geniet en tegelijkertijd, lees en huiver… iemand vroeg mij: ” Is het een thriller?” Een soort van maar dan anders… ontdek… ik kijk uit naar de vervolgen! Fan!»

Lees hier alle lezersreacties op bolcom
Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer