Gedicht van Walter Palm in vergaderzaal van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

WalterPalmOver ‘Bonaire’ van Walter Palm, 17 september 2021:
In een van de nieuwe vergaderzalen van het prestigieuze ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in Den Haag prijkt sinds kort het gedicht ‘Bonaire’ van Walter Palm. Het gedicht prijst de rust op het Bonaire. Het gedicht is gepubliceerd in zijn gedichtenbundel ‘Met lege handen ging ik slapen, met een gedicht werd ik wakker’ (In de Knipscheer; 2002 herdruk 2018). ‘Bonaire’ werd ook opgenomen in de door Klaas de Groot samengestelde bloemlezing ‘Vaar naar de vuurtoren. Eiland Isla Island Eilân. Gedichten over 12 eilanden van het Koninkrijk der Nederlanden’.

Bonaire

Flamingo’s beelden
rozezachte stilte uit.

Groen gekrijs van papegaaien
omlijst de rust.

Naast de schildpad
zwemt de tijd.

Op de zeepaarden
hobbelt een glimlach.

Plots opduikende
dolfijnen, een flits

van inspiratie.

Klik hier voor locatiefoto van Mike Bink
Meer over toegepaste kunst in dit ministerie
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Met lege handen ging ik slapen, met een gedicht werd ik wakker’
Meer over ‘Vaar naar de vuurtoren’

«Prozagedichten met een vleugje alliteratie.» – Drs. B. Hummel

VoorplatEngel-75Over ‘Toen dichters over engelen droomden’ van Karel Wasch voor NBD/Biblion, 16 september 2021:
Karel Wasch (1951), biograaf van o.a. Dylan Thomas en Jack Kerouac en dichter, volgt in deze bundel een donker pad. ‘Geen huis geen bestemming’, ‘Vlucht’, ‘Geluk verloren’ en ‘Dodenakker’ zijn de weinig opbeurende titels van enkele afdelingen binnen de bundel. Deze bevat prozagedichten met een vleugje alliteratie. (…) Jeugdherinneringen, verloren liefdes en een vriend die ‘springt’ passeren de revue. Met wijdopen ogen staat de dichter op het strand. Hij tast de korrels af op zoek naar een verloren tijdsbesef: ‘Zand werd water en / water keerde weer / Het ruisen was een klankdecor / in diep gepeins verzonken’. De laatste afdeling heet dan ook ‘Geheim’. Antwoorden heeft de dichter niet. Het vragen lijkt hij voorbij. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Toen dichters over engelen droomden’
Meer over Karel Wasch bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Permanente plek in de Surinaams-Hindostaanse literatuur.» – Jerry Dewnarain

WeddingIn Memoriam Saya Yasmine Amores in De Ware Tijd Literair, 13 september 2021:
De Ware Tijd Literair wijdde op 13 augustus 2021 een hele pagina aan het overlijden van Saya Yasmine Amores (v/h Cándani) op 4 augustus jl. “(…) De thematiek van haar poëzie is onlosmakelijk verbonden met haar eigen verleden (existentiële situatie). Haar poëzie voegt ongetwijfeld een meerwaarde toe aan de Surinaamse literatuur. (…) In 1990 kwam haar eerste Sarnámi-dichtbundel uit: Ghunghru tut gail/De rinkelband is gebroken, die ook de Nederlandse vertalingen bevatte. Omdat ook in Den Haag een presentatie zou plaatsvinden, reisde ze af en besloot – weliswaar illegaal – daar te blijven. (…) Haar moeizame jeugd en de pijnlijke familierelaties zijn gebed in het leven op buiten, met de dieren, zonsondergangen en culturele voorwerpen om het huis. Ook de door haar geschreven romans hadden die thematiek: het Hindoestaanse bestaan van een eenvoudige familie. In Oude onbekenden (2001) en Huis van as (2002) is dat verleden bevraagd en een zoektocht naar haar identiteit uitgezet. Wat meer historische houvast bood Geef mij het land dat in jou woont (2004), met schetsen over het verleden en de Hindoestaanse immigratie. (…)
Lees hier ‘Niet de dood, het leven is vreemd’ door Jerry Dewnarain
Meer over Saya Yasmine Amores/Cándani bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Arthur Lava [2]

906265-277-8In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (13 september 2021) is het de geboortedag van onder anderen Muus Jacobse en Else Kemps en de sterfdag van Ignaas Veys, Johan Diepstraten en Arthur Lava (1955-2020). Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor het gedicht ‘Hoe de stemming er in te houden’ van Arhur Lava uit zijn bundel ‘Bravissimo!’ (1994). Bij Uitgeverij In de Knipscheer verscheen werk van Arthur Lava in ‘Maximaal’ uit 1988 en in de door Klaas de Groot samengestelde bloemlezing ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

Hoe de stemming er in te houden

Hé bermtoerist
langs uitvalswegen van je verlangens.

Hé vaandelzwaaier
op de afslag Wanhoop-Noord.

Laat je toch niet verneuken man,
je hoofd is echt geen voddenkraam
vol halfvergane geestdrift.
Wie heeft je dat ooit wijsgemaakt?

Kom op, de vlegeljaren zijn
nog altijd op de pof.
Vannacht gaan we de kroegen af
en maken zelfbedrog het hof.

Meer over Arthur Lava bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos -40 jaar Knipscheer Poëzie’

Theo Monkhorst over zijn nieuwe roman.

VoorplatLuchtvrouw-75In ‘Aan tafel bij de Haagse Kunstkring’, een kort lunchgesprek, ging op vrijdag 10 september Brigitte Spiegeler in gesprek met schrijver, dichter Theo Monkhorst. Sinds 2005 heeft hij meerdere romans, bundels gedichten, toneelstukken, een groot aantal columns en korte stukken gepubliceerd. In het gesprek komen aan de orde zijn vertaling van Stećci, een serie teksten over grafstenen van de Servische dichteres Vera Srbinović, twee korte theaterstukken, dialogen, die in november in Theater Branoul in première gaan en (vanaf 8:50 op de tijdlijn) zijn nieuwe roman ‘De Schrijver en de Luchtvrouw’ die op 8 oktober in Pulchri gepresenteerd wordt. Piet van der Pas draagt twee nog ongepubliceerde gedichten van Theo Monkhorst voor.
Luister en kijk hier naar de video van het lunchgesprek
Meer over ‘De Schrijver en de Luchtvrouw’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Theo Monkhorst – De Schrijver en de Luchtvrouw. Roman

VoorplatLuchtvrouw-75Theo Monkhorst
De Schrijver en de Luchtvrouw

roman
Nederland
Omslag Anno Fekkes
gebrocheerd in omslag met flappen,
240 blz., € 19,50
ISBN 978-94-93214-55-2
eerste uitgave 8 oktober 2021

De Schrijver en de Luchtvrouw speelt in een tijd van een klimaatcrisis en viruspandemie. De Schrijver heeft ooit een verhaal geschreven over een driehoeksrelatie, dat hij nooit heeft voltooid: tussen het echtpaar Bram en Mira, en Lia, die hun leven binnendringt. Lia strijdt samen met Mira voor het klimaat en de natuur. Zij is een indrukwekkende en daadkrachtige vrouw, een soort verschijning, engel of visioen. De drie personages zijn door elkaar gebiologeerd, maar de relatie tussen hen werkt blokkerend, verlammend op alle betrokkenen. Dit verhaal van de schrijver blijft onvoltooid. Jaren later ontmoet de Schrijver de hoogleraar en klimaatwetenschapper Lida Plantinga. Deze werkelijke Lida vertoont grote gelijkenissen met zijn creatie, het personage Lia, uit het onvoltooide verhaal. Lida doet onderzoek naar reële bedreigingen, de klimaatverandering, zij is een vrouw van feit en actie. De Schrijver is een man van fictie en verbeelding. Lida beweert Bram uit het onvoltooide verhaal te kennen, en mist hem. Langzaamaan vermengen waan en werkelijkheid zich met elkaar: protagonisten, creaties van de Schrijver komen tot leven, ‘zijn’ personages worden personen, en dicteren het verloop van de geschiedenis. De taal en verbeelding gaan met de Schrijver aan de haal. Dan wordt Lida door een dodelijk virus geveld. Wie is zij eigenlijk? Er blijkt niets over haar bekend te zijn, ze lijkt niet te bestaan. Ze is van lucht, gemaakt van woorden. Intussen is het virus wél echt: het grijpt om zich heen, wordt een ware pandemie en eist vele slachtoffers. Dan neemt de Schrijver een radicale beslissing. Is hij een egoïst?

De Haagse schrijver Theo Monkhorst (1938) publiceerde romans, poëzie en toneelstukken. Zijn werk werd opgenomen in tal van literaire tijdschriften, waaronder Extaze. Bij Uitgeverij In de Knipscheer kwamen in 2016 de roman De blijmoedige leugenaar en in 2018 de eerste delen in één band van zijn trilogie De zegen van weemoed uit, in 2020 gevolgd door de afsluitende roman Rozen en rook. Zijn dichtbundel Huis Huid verscheen in 2019.

Over Rozen en rook:
«Theo Monkhorst laat op een prachtige manier de kracht van het woord gekoppeld aan muziek tot leven komen. Het is een onweerstaanbare combinatie. Monkhorst maakt een duel tussen poëzie en wetenschap en dat geeft een prachtig resultaat. Een buitengewoon intelligent boek!» – Ansiel

«Mooie bespiegelingen over kunst, liefde en het denken wisselen af met wat meer droge, feitelijke beschrijvingen van de gebeurtenissen, die tezamen een interessant en verontrustend beeld schetsen van een mogelijke toekomst.» – NBD / Biblion

Meer over ‘De Schrijver en de Luchtvrouw’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Klaas Jager bij opening ‘Opgedoekt’

In tentoonstellingsruimte melklokaal in Heerenveen is van 12 september tot en met 17 oktober de expositie ‘Opgedoekt’ te zien. Veertien bekende kunstenaars, grotendeels uit Friesland, hebben één of meerdere werken gemaakt die geïnspireerd zijn op de grote paardenkastanje in het centrum van Joure. Deze is, met een leeftijd van zo’n 200 jaar, één van de oudste en bovendien één van de hoogste kastanjes van het land. De tentoonstelling is een initiatief van Rolf van Hulten. Voor de opening op zondag 12 september 2021 koos hij als voor te dragen gedicht voor ‘Inniger dan ooit’ van Klaas Jager uit zijn bundel ‘De wereld heeft geen overkant’.

Inniger dan ooit

Een tafel sober gedekt voor twee
zo zit zij in zijn hoofd

her verlangen is eenvoudig
maar blijft buiten handbereik

iemand rust in de schaduw van
een langgeleden geschreven boom
in de tuin van zijn woorden

de zomer is oud, maar inniger
dan ooit zit het lichaam in zijn heden.

Meer over ‘Opgedoekt’
Meer over ‘De wereld heeft geen overkant’
Meer over Klaas Jager bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De politie zei: Breng jezelf niet in de problemen, maak er een fictief verhaal van.» – Clyde R. Lo A Njoe


De Epiloog [12] staat online. Op 7 september 2021 was Clyde R. Lo A Njoe te gast bij interviewer Peter de Rijk in de twaalfde aflevering van het live boekenprogramma De Epiloog vanuit Pletterij Haarlem. Onderwerp van gesprek is Lo A Njoe’s jongste roman ‘Het dossier van de drakendoder’ over de Chinese heroïnehandel in o.a. het Amsterdam van de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. R: De roman speelt zich af in de tijd dat er in Hongkong letterlijk een ondergrondse en bovengrondse wereld bestond. L: Wat enigszins als Chinees aangemerkt kon worden, zoals Singaporezen en Maleiers, leefde ondergronds. De kansloze klasse. Dat jochie waarover ik schrijf, Wong, komt uit die ondergrondse wereld. Hij heeft op jonge leeftijd al een moord op zijn geweten. Een rascrimineel, al voordat hij naar Nederland komt. Hier belandt hij weer in een soort ondergrondse wereld: de souterrains aan de Geldersekade in Amsterdam. R: Wong, je hoofdpersoon, wordt gekneed voor de misdaad. Het mooie aan je boek is dat je blijft doorlezen, het blijft spannend, je wil weten hoe het afloopt. L: Ik blijf proberen het menselijke in de crimineel te ontdekken. R: Je bent ook genadeloos voor je personages. L: Het ergste vond ik de dood van de Algerijnse jongen, Mesut. Ik lééf met mijn personages, zoals elke schrijver dat moet doen. R: Het boek is ook een afrekening met die tijd. Vrijwel iedereen die erbij betrokken was laat het leven. Wong is slachtoffer van zijn jeugd. L: Hij had een moment in Hongkong dat hij had kunnen zeggen : ik pleeg die moord niet. Het zijn dingen die gebeuren. R: Het gaat in het boek ook over de politie. Die heeft zich vastgebeten in dit verhaal. Een cold case eigenlijk. L: Ze zeiden me: maak er een fictief verhaal van. Want anders breng je jezelf en anderen in moeilijkheden.
Kijk en luister hier of hier naar De Epiloog 12
Meer over ‘Het dossier van de drakendoder’
Meer over Clyde R. Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer
Klik hier voor meer over De Epiloog

«Het is de nietsontziende oprechtheid die deze gedichten indrukwekkend maakt.» – Hettie Marzak

VoorplatWEG-75Over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’ van Eric Schneider op Meander Magazine, 10 september 2021:
(…) De gedichten laten zich op het oog al gauw onderbrengen in drie thema’s: de gedichten die handelen over karakters uit toneelstukken die al dan niet door Schneider zelf vertolkt zijn, (…) vervolgens gedichten die gaan over zijn familie en zijn verleden en de gedichten die spelen in de tegenwoordige tijd. In de gedichten die de titel dragen van een toneelpersonage geeft Schneider de invulling van die rol weer zoals hij die ziet, maar ook kan de rol of de mythologische figuur aanleiding zijn tot uitdrukking van een gevoel dat niet rechtstreeks met de mythe te maken hoeft te hebben. Eurydike I (…) heeft een ritme dat de lezer mee stuwt met de stroom, die in korte zinnen steeds sterker wordt opgezweept om te eindigen in de climax en dan uit te vloeien in langere regels, waarin rust en stilte eindelijk drijven zonder doel. Ademen, hijgen, stil worden. Het rijm dat gehanteerd wordt, is onnadrukkelijk, onvolkomen en functioneel. (…) De gedichten over de toneelkarakters komen samen in het gedicht ‘Eindspel’. Dit gedicht vormt de overgang van het toneel en de diverse rollen naar de gedichten over de biografische werkelijkheid en het verleden van de dichter. De dichter heeft zijn hart binnenstebuiten gekeerd en zichzelf daarbij niet gespaard. Het is de nietsontziende oprechtheid die deze gedichten indrukwekkend maakt. De maskers van het toneel zijn afgerukt en het naakte gezicht van de dichter kijkt ons aan.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’
Meer over Eric Schneider bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Henry Habibe siert wand van het Ministerie van Binnenlandse zaken en Koninkrijksrelaties.

Habibe Foto met dank aan Bookish Publishers

Over ‘Lanta para, watapana! / Recht je rug, watapana!’ van Henry Habibe, 6 september 2021:
In het gebouw waarin de ministeries van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie en Veiligheid zijn gehuisvest (Turfmarkt 147 te Den Haag), zijn onlangs voor de duur van vijf jaar de vergaderzalen voorzien van een ode aan waardevol Nederlands literair erfgoed. Iedere zaal draagt de naam van een geografisch gebied in Nederland: een provincie, een stad, een (wadden)eiland, een rivier of een streek. Per zaal is een geschikte tekst gezocht die over de plek gaat of er een bepaalde relatie mee heeft. De selectie van teksten, geschreven door dichters, (tekst)schrijvers en artiesten van uiteenlopende generaties, met verschillende culturele achtergronden, jong tot oud, opkomende tot zeer gerenommeerde talenten, geven de rijkdom van de Nederlandse taal weer, toegespitst op aspecten uit het Nederlandse landschap. Voor Aruba viel de eer te beurt aan dichter en linguïst Henry Habibe. Behalve het gedicht is ook een korte biografie van de betreffende dichter van die zaal te lezen en een foto te zien van het geografisch gebied met enige geografische informatie. De zalen worden gebruikt door ministers, staatssecretarissen, (hoge) ambtenaren en hun gasten afkomstig uit alle hoeken van de samenleving. Het geselecteerde gedicht is te lezen in de door Uitgeverij In de Knipscheer uitgegeven bloemlezingen ‘De navelstreng van mijn taal’ van Anton Claassen en ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’ van Klaas de Groot. Van Henry Habibe verscheen eveneens bij In de Knipscheer de Nederlandstalige bundel ‘Vulkanisch samenzijn’.
Klik hier voor de foto’s van Mike Bink
Meer over Henry Habibe bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Vulkanisch samenzijn’
Meer over ‘De navelstreng van mijn taal’
Meer over ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’