«De kunst met weinig woorden veel te zeggen.»

coverEreeks6-OWH-DefOver ‘Olifanten warm houden’ van Dieuwke van Turenhout op Paperback Radio, 15 mei 2019:
Op 13 februari was Dieuwke van Turenhout te gast bij Paperback Radio, live vanuit Boekhandel Scheltema in Amsterdam met presentator van dienst, Peter de Rijk. In de opvallend mooi vormgegeven Extaze-reeks van Uitgeverij In de Knipscheer verscheen ‘Olifanten warm houden’, het debuut van korte verhalenschrijfster Dieuwke van Turenhout. Het korte verhaal krijgt de laatste jaren gelukkig steeds meer welverdiende aandacht en dat kan ook niet anders nu er zoveel goede verhalen worden geschreven. Dieuwke van Turenhout is daar een voorbeeld van. Ze levert een reeks verhalen die op z’n zachtst gezegd on-Nederlands zijn. De verhalen doen aan Roald Dahl denken maar hebben tegelijkertijd iets heel eigenzinnigs. Slechts een paar pagina’s heeft ze nodig om een sfeer, een situatie of een wereld te scheppen. Peter de Rijk praat met haar over stijl, inlevingsvermogen en de kunst om met weinig woorden veel te zeggen. Van Turenhout studeerde Letteren in Tilburg, werkte lang in New Delhi, India, schreef columns voor Intermediar, en bezocht de Schrijversacademie te Antwerpen. Het tijdschrift Extaze ontdekte haar talent.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘Olifanten warm houden’
Meer over Dieuwke van Turenhout op deze site

Jos van Daanen – Lutijn. Novelle

cover LutijnJos van Daanen
Lutijn

novelle
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen
14 x 21 cm staand
128 blz., € 16,50
2019
ISBN 978-90-6265-767-4

Meneer S. begrijpt de wereld niet meer. Gisteren nog leidde hij een fatsoenlijk en geordend leven. Hij deed zijn werk en werd erom gerespecteerd. Hij hield van de zekerheid van zijn dagelijkse routine en hielp zijn medemens waar hij maar kon. En vandaag? Chaos, niets dan chaos. En maar één figuur die daar verantwoordelijk voor is. Dat akelige mannetje, die gluiperige kabouter, die machtswellusteling, Lutijn. Hij kan er niets tegen doen. Die vent liegt en bedriegt dat het een lieve lust is. En het ergste is nog dat hij controle heeft over alles wat S. dierbaar is. En meer. Je zou van minder door je hoeven zakken.
Jos van Daanen (Kerkrade, 1959) studeerde Nederlands en Algemene Literatuurwetenschap. Vanaf 1988 verschijnen met enige regelmaat gedichten van zijn hand in gerenommeerde literaire tijdschriften, in 2016 deels gebundeld in een bibliofiele uitgave Tot er woorden waren, waren we niets bij Kleinood & Grootzeer. In 2018 volgt zijn officiële debuutbundel De Schoonspringer bij Uitgeverij In de Knipscheer. Lutijn is zijn prozadebuut.
Meer over Jos van Daanen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ook al is maar een deel gebaseerd op de waarheid, dan nog is het behoorlijk ontluisterend.» – Margot Poll

VoorplatDeweinigen-75Over ‘De Weinigen’ van Lucas Hirsch in NRC Handelsblad, 3 mei 2019:
(…) Hoofdpersoon Staal krijgt het zwaar te verduren als hij zelf onderzoek wil doen naar verdachte transacties waarbij de bank is betrokken en hem wordt gesommeerd te zwijgen omdat anders zelfs de overheid in problemen komt. Zijn manager Martin ziet een concurrent in hem en blijkt vooral bang voor de ‘corpsbal’ Jonas die te veel wil weten. De manager verzint een valstrik en Jonas trapt er in. Dat geeft de roman een interessante tweede component: naast de bank aan de Zuidas schetst Hirsch ook de mores van het Amsterdamse studentencorps aan de Warmoesstraat. Dat gaat goed totdat Jonas dreigt de geheimhoudingsplicht van het corps te verzaken. Een derde draad door het web is zijn huwelijk; Jonas loopt thuis ‘op eieren als mijnen’ omdat zijn vrouw zich aan hem irriteert. Hij neemt zijn werk te veel mee naar huis, heeft te weinig aandacht voor haar en voorziet het dagelijkse nieuws van ergerlijk commentaar door zijn ‘securityperspectief’.
Lees hier of hier de recensie ‘Intimidaties aan de Zuidas.’
Meer over ‘De weinigen’

«Je leest met verbijstering hoe dat wereldje in elkaar zit.» – Marjo van Turnhout

VoorplatDeweinigen-75Over ‘De Weinigen, of Het verhaal van de bankier in de buik van het beest’ van Lucas Hirsch op Leestafel, 30 april 2019:
(…) In een vrij droge stijl, met korte zinnen en dialogen die to the point zijn – hetgeen natuurlijk helemaal bij het onderwerp van de roman past – schetst Lucas Hirsch de bankwereld op zo’n manier dat je na het lezen geen enkele vertrouwen meer hebt in de financiële wereld. Je voelt hoe Jonas tegen zijn zin steeds meer aangetast wordt in zijn integriteit, hoe hij dan maar meegaat met de stroom. Ook al weet je vanaf het begin dat het fout zal lopen, je leest met verbijstering hoe dat wereldje in elkaar zit. ‘De Weinigen’ is de debuutroman van dichter Lucas Hirsch. Hij heeft zelf een tijd bij een bank gewerkt en putte voor dit boek uit zijn ervaringen. Dat er autobiografische elementen in verwerkt zijn blijkt uit een hoofdstuk waarin verteld wordt over de studietijd van de hoofdpersoon. En Kat Boef, zijn eigen kat, krijgt ook een rolletje…
Lees hier de recensie
Meer over ‘De weinigen’

«Geheimhouding over ernstige misdragingen van corpsvrienden.» – Mr. J.J. Groen

WeinigenOver ‘De Weinigen, of Het verhaal van de bankier in de buik van het beest’ van Lucas Hirsch voor NBD / Biblion, 30 april 2019:
Lucas Hirsch (1975, dichter en onder andere voormalig bankmedewerker) beschrijft in deze debuutroman hoe zijn protagonist Jonas Staal in de bankencrisis zelf ook ten onder gaat. De vertelling beslaat de periode 1997, als Jonas nog student is en lid van het Corps, tot juni 2009. Jonas is integriteitsonderzoeker bij een grote bank. Daar leeft hij het luxe leventje van bankier, inclusief een expliciet beschreven buitenechtelijke escapade. Zijn huwelijk met Evi stelt weinig meer voor. Als in één grote waterval storten huwelijk en baan in. Jonas grootste zwakte blijkt zijn gebondenheid aan zijn oude corpsleven en de geheimhouding over ernstige misdragingen van corpsvrienden uit die tijd: de weinigen die door afkomst een glanzende carrière wacht. In op zich goed toegankelijke taal beschrijft Hirsch, met net wat te veel bankjargon, het bankiersbestaan. Er zit voldoende vaart in het verhaal, alleen blijven de karakters oppervlakkig: misschien is dat wel de kern van het snelle bankleven.
Meer over ‘De weinigen’

«Alfa en omega van Chawwa Wijnbergs meesterschap.» – Paul Gellings

VoorplatOntbreken75Over ‘Het ontbreken hoor je niet’ en ‘Aan mij is niets te zien’ van Chawwa Wijnberg op PaulGellings.nl, 29 april 2019:
Geen betere manier om de ontwikkeling van een dichter in beeld te brengen dan een eerste en laatste bundel naast elkaar te leggen. (…) ‘Het ontbreken hoor je niet’ is zeker zo vitaal, speels, krachtig, grappig, lichtvoetig, getormenteerd, oorspronkelijk, sprankelend, betoverend en verrassend als haar eerste: ‘Aan mij is niets te zien’. Alleen de titels al, in het eerste geval verwijzend naar iets wat niet te zien is, in het tweede naar iets wat niet te horen valt. (…) Daar ligt de grondslag om in taal dingen zichtbaar en hoorbaar te maken die dat anders niet zijn. Kortom, pure magie. Toch zijn er verschillen – en hier komt het begrip ontwikkeling om de hoek kijken – tussen deze alfa en omega van dit meesterlijke dichterschap, tussen 1989 en 2019, aan te wijzen. Onder alle speelsheid heb je in ‘Aan mij is niets te zien’ nog een schrijnende, pulserende laag van angst, pijn en woede die in ‘Het ontbreken hoor je niet’ weliswaar eveneens voelbaar is maar: anders. (…) Haar spel met natuur, seizoenen, dieren, kinderen, taal (vaak zelf verzonnen of omgetoverd), liefde, herinneringen is en blijft weergaloos. Net als haar tekeningen – die er ook niet om liegen – zijn haar verzen flitsende schetsen, waarin woorden de perfecte lijnen vormen. (…)
Lees hier de bespreking ‘Hoe het moet en hoe mooi het is’
Meer over ‘Het ontbreken hoor je niet’
Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een fascinerende bundel.» – Frank Decerf

VoorplatHoorneDikkemeisje-75Over ‘Het dikke meisje en de ziener’ van Philip Hoorne op De Schaal van Digther, 28 april 2019:
(…) Hoorne is in wezen een woordgoochelaar met heel diepe mouwen. Hij tovert en zet ons steeds op het verkeerde been. Bij hem veel verrassende wendingen. Zijn gedichten zijn volgroeid en vrij van banaliteiten. Hij duffelt zijn verzen zeer goed in. Ze moeten elke aanval doorstaan. Wat banaal lijkt, wordt eigenlijk speciaal. Wat voorspelbaar schijnt, wordt een heerlijke verrassing. Hij creëert afstandelijke personages in een even afstandelijke setting. Alter ego’s die een cryptische boodschap meedragen. Hoorne voelt zich aangetrokken tot al wie geen contact wil. Hij doorboort het harnas van de oppervlakkigheid. Het absurde mag wel welig tieren. Hoorne staat – gewapend met zijn vakmanschap – ten dienste van de taal. Daarnaast hanteert hij vaak humor en ironie als bovenlaag voor verdere diepgang. (…) Philip Hoorne is de meester van de poëtische hypnose; zijn lezers zullen hem volgen. Zij weten nooit waar het zal eindigen. Dat is een sterkte die aanzet tot meer. Het verhalende karakter wentelt als een tornado. Deze poëzie zit vol schijnbewegingen. Het begint simpel, maar eens op die roetsjbaan, snel je naar een einde dat onvoorspelbaar was. (…).
Lees hier de recensie ‘Goed gecamoufleerd en in oorlogskleuren’
Meer over ‘Het dikke meisje en de ziener’
Meer over Philip Hoorne op deze site

«Mooie roman die je onmiddellijk in zijn ban heeft.» – André Oyen

coverAMvoorDefOver ‘Ava Miller en ik’ van Kristien De Wolf op Lezers tippen lezers, 28 april 2019:
Kristien De Wolf (Sint-Niklaas 1969) debuteerde in 2017 in de Extazereeks met ‘Rotgeluk’, een bundel verhalen waarin zij op een meesterlijke wijze een blauwdruk weer geeft van mensen die zichzelf kortwieken door hun eigen begrensde overtuigingen. (…) Al het talent dat de auteur in haar verhalenbundel toonde komt ook uitgebreid aan bod in haar bijzondere roman ‘Ava Miller en ik’. Ava Miller kan niet naar haar waarheid leven en ergert zich aan Sieg Engel die dat wel doet. Sieg Engel kan zich niet verbinden en ergert zich aan het feit dat Ava Miller alles wil doen om graag gezien te worden. De integratie van de twee is wellicht de mooiste weg vooruit. Tenslotte is er het leven vanuit het hart, het gaan voor een levensmissie. In de literatuur worden personages, veelal vrouwen, gestraft voor het buiten de lijntjes kleuren. Denk maar aan ‘Anna Karenina’, ‘Nana’ van Emile Zola of zelfs Scarlett O’Hara in ‘Gone with the Wind’. In dit verhaal is het net omgekeerd. Ava Miller wordt gestraft voor het ja-knikken en het niet volgen van haar persoonlijke wil. (…) Wanneer het onwaarschijnlijke verbond met Ava na jaren echter begint af te takelen wil Sieg Engel een spectaculaire heldendaad plegen in een poging om Ava eindelijk te redden. ‘Ava Miller en ik’ is een mooie roman over de geboorte en teloorgang van een vriendschap die je onmiddellijk in zijn ban heeft. Kristien de Wolf weet ijzersterke personages neer te zetten die haar goed uitgewerkte plot heel innemend weten te ondersteunen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Ava Miller en ik’
Meer over Kristien De Wolf op deze site

«Direct aansprekende verteltrant.» – Albert Hagenaars

VoorplatSevenster-75Over ‘Bloemen in de regen’ van Arjen Sevenster voor NBD / Biblion, 27 april 2019:
Arjen Sevenster (1946-2019) studeerde wiskunde en Japans, werd wetenschappelijk uitgever en debuteerde in 2016 met de bundel ‘Ogenblik’. Tijdens zijn jarenlange verblijf in Japan werd hij geïnspireerd door het zenboeddhisme. Deze blijvende invloed bepaalde ook zijn gedichten, die dus een overgang kennen van de waarneembare werkelijkheid naar de door meditatie te winnen ervaringen daarachter: dhamma. De spirituele inzichten worden eerder op alledaagse beelden en situaties geënt dan direct beschreven. De verbeelding speelt gelukkig een grote rol, vooral bij tegenstellingen: ‘Onder zand / bedolven / ligt de drempel / van de voordeur / van mijn woning. / En daar wacht ik op u / om u te bevrijden / van uw oude vormen / en vandaar zal ik u leiden / naar mijn diepte, onbereikbaar / voor de stormen / van het land.’ De direct aansprekende verteltrant maakt deze poëzie juist bereikbaar voor veel lezers. Die hoeven zeker niet van een levensbeschouwelijk bewustzijn uit te gaan – het draait tenslotte om de poëzie – maar feit is dat Sevensters geestelijke perspectief desgewenst een meerwaarde is.
Meer over Arjen Sevenster bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Goed toegankelijke beeldrijke gedichten.» – Ignace Schretlen

VoorplatWaarbenjedaar75Over ‘Waar ben je daar’ van Jit Narain in Medisch Contact, 11 april 2019:
‘Weet je hoe lang het is geleden? / tijd is niet wat ik wil weten / hoeveel woorden heeft liefde niet geheten? / hoeveel bloemen hebben ons niet ontroerd.’ (…) Sinds zijn debuut als dichter in 1977 geldt Jit Narain als dé voorvechter van het Sarnámi, de moedertaal van de Surinaamse Hindoestanen, die nog door circa een half miljoen Surinamers in en buiten Suriname wordt gesproken. De gedichten zijn in deze bundel zowel in het Nederlands als het Sarnámi opgenomen en refereren aan het verleden van deze bevolkingsgroep , dat in India lag. Het woord ‘liefde’ symboliseert de harmonie die er toen was. (…) Dankzij een uitstekend voorwoord van Michiel van Kempen zijn de beeldrijke, vrij compacte gedichten van Narain goed toegankelijk.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Waar ben je daar/Báte huwán tu kahán’
Meer over Jit Narain op deze site