«Het verhaal biedt zich aan als poëzie.» – Lennert Ras

BellaOver ‘19 x Bella en de 20e is zoek’ van Cor Gout op MeanderMagazine, 30 oktober 2017:
De bundel ‘19 x Bella en de 20e is zoek’ is geïllustreerd met tekeningen van Harrie Geelen. Beeld en tekst vullen elkaar zoveel mogelijk aan. Op het eerste gezicht lijk je te maken te hebben met een bundel voor kinderen. (…) Bella komt uit Zeeland en mist die omgeving. Vooral het gekeuvel op het dorpsplein. Ze is religieus en de dominee komt op bezoek. In haar nieuwe gemeente is de toon van de preken lichter, dus dit zegt iets over de strenge moraal van de plek waar ze van afkomstig is. Schoonmaken, voor kinderen zorgen, dansen, dat soort dingen maken Bella blij. Maar ondertussen zijn er diepe (seksuele) verlangens. Helemaal geen thema voor kinderen. Hoop en verwachtingen. Een kunstenaar maakt een tekening van haar en ze zwijmelt bij hem weg. Maar wat komt ervan terecht? Uiteindelijk heeft de dominee een keurige man voor haar uitgezocht en zal ze de rest van haar leven wel blijven dromen. ‘19 x Bella’ is licht van gewicht, maar ergens schemert iets zwaars door. (…) Het geheel is erg verhalend en prozaïsch. Maar het verhaal biedt zich toch aan als poëzie. (…) De gedichten zijn genummerd. Negentien gedichten inderdaad. En dan de twintigste, die zoek is. Hier geen tekst maar alleen een beeld van snippers. Bella is verscheurd. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘19 x Bella en de 20e is zoek’
Meer over Cor Gout bij Uitgeverij In de Knipscheer

Vanwege het meisje April, Astrid H. Roemer

Astrid3Gedicht van Astrid H. Roemer geschreven in 2013 in Skye (Schotland) op Extaze Digitaal, 24 augustus 2016:
Met toestemming van de auteur is het gedicht ‘Vanwege het meisje April’ gepubliceerd op het digitale platform van het literair tijdschrift Extaze en op het blog Caraïbisch Uitzicht. Astrid H. Roemer (1947, Paramaribo), nu woonachtig in Gent, debuteert als auteur in 1970 en breekt door naar een groot publiek met de roman Over de gekte van een vrouw (1982). Eind jaren negentig beschrijft ze het Suriname van na 1980 in de romans Gewaagd leven, Lijken op Liefde en Was Getekend), in 2016 opnieuw uitgegeven als de trilogie Onmogelijk moederland. Zij is winnaar van de P.C. Hooftprijs 2016. In dat jaar verschijnt ook het tweede deel van haar autobiografie Liefde in tijden van gebrek.
Lees hier het gedicht ‘Vanwege het meisje April’ op het digitale supplement van ‘Extaze’
Lees hier het gedicht ‘Op Poes Steffi’ op ‘Extaze’
Op het Surinaams boekenfeest van Uitgeverij In de Knipscheer op 25 oktober 2015 in Theater van ’t Woord (OBA) werden twee nieuwe, nog niet eerder gepubliceerde gedichten voorgelezen onder de noemer ‘Bij het overlijden van geliefde auteurs’ mede naar aanleiding van de dood van Frank Martinus Arion. Lees hier ‘Steffi huilt’ en ‘Hoop’.
Meer over Astrid H. Roemer bij Uitgeverij In de Knipscheer

Ellen Deckwitz kiest ‘Spiegels II’ van Aly Freije

Opmaak 1Uit ‘Door het vanggat’ van Aly Freije in NRC Next, 16 maart 2016:
Ellen Deckwitz kiest elke woensdag een gedicht bij de stemming van de dag. Voor woensdag 16 maart koos zij van Aly Freije uit haar debuutbundel ‘Door het vanggat’ het gedicht ‘Spiegels II’: “Afgelopen maandag probeerden zeshonderd vluchtelingen een rivier over te steken. Via een gat in het grenshek hadden ze Macedonië binnen weten te glippen. De beelden gingen de hele wereld over: kinderen die over het water werden gedragen, vrouwen die huilden van uitputting en opluchting. Ze hadden toen nog geen idee dat ze enkele uren later weer terug zouden worden gestuurd naar Griekenland. Rechts Europa schreeuwde dat het om ‘gelukszoekers’ ging. Maar wat als het, zoals in het gedicht van Aly Freije hiernaast, gewoon om ‘thuiszoekers’ gaat?”

Ze zoeken opnieuw naar openingen, het hart
van een huis, ontsluiten blinden, in een fauteuil
zit moeder, verplaatst haar schaduw, wenkt hen naderbij
ze willen weer klein rond haar schoot, zij schetst
hoefafdrukken, roestig pakdraad
– littekens maken sterk, breken
kun je het leven niet verwijten –
muziek stroomt een piano uit, woorden trekken zich terug
leeg is de stoel, ramen schuiven omhoog, een terras verplaatst
hen in de zon, is dit hun plek?

Meer over ‘Door het vanggat’

«Indo’s in Holland opnieuw is een standbeeld voor u opgericht.» – Pom Wolff

VoorplatAgerbeekRoodenWitOver ‘Rood en wit met blauw’ van Barney Agerbeek op Pomgedichten.nl, 5 maart 2016:
Van die zeldzame dagen dat je een boek in je hand neemt, een gedichtenbundel, openslaat en in één adem uitleest. Vandaag was zo een dag: ‘rood en wit met blauw’ gedichten van Barney Agerbeek. (…) Monumentaal en doorleefd. (…) De bundel is werkelijk prachtig uitgegeven met foto’s van kunstwerken in kleurendruk – prachtige vormgeving – indo’s in holland opnieuw is een standbeeld voor u opgericht. ik zwijg over de andere gedichten – het is niet aan mij om zoveel moois te recenseren.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rood en wit met blauw’
Meer over Barney Agerbeek bij Uitgeverij In de Knipscheer

Joost Swarte ontvangt ‘Haarlem nocturne’ in de Haarlemse Vishal

Opmaak 1Op zaterdagavond 12 maart 2016 vindt vanaf 21.00 uur in de Haarlemse Vishal de presentatie plaats van Haarlem nocturne, het Nederlandse poëziedebuut van Djordje Matic. Onder het toeziend oog van Lautje op de Grote Markt leest Djordje Matic onder jazzy klanken zijn ode aan Haarlem: een ontmoeting tussen poëzie en jazz. “John Coltrane en Ben Webster zingen door de bundel,” schreef Paul Lips in Haarlems Dagblad

Zoals John Cage een lijst rondom de stilte zette
zo heeft de tekenaar
met zijn penseel een art decolijst rondom Haarlem gezet.
ik stap in dat stripkader
en loop door de straten.
Dan, soms, laat ‘s nachts stop ik op het Grote Plein
bij het standbeeld en ga ik een potje met hem praten.

Joost Swarte, de tekenaar in bovenstaand fragment, zal het eerste exemplaar van ‘Haarlem nocturne’ in ontvangst nemen. Verder met medewerking van Djordje Matic (voordracht), Ilia Lumbroso (saxofoon), Peter de Rijk (inleiding), Franc Knipscheer (welkom en tot ziens). Na afloop signeert Djordje Matic voor belangstellenden zijn ‘Haarlem nocturne’. U bent van harte uitgenodigd hierbij aanwezig te zijn! Meld uw komst aan op indeknipscheer@planet.nl, opdat u op de gastenlijst geplaatst kunt worden. Locatie: Vishal, Grote Markt 20, 2011 RD Haarlem. Toegang vrij.
Meer over ‘Haarlem nocturne’

«Een voorbeeld bij uitstek van wat culturele vermenging én verrijking vermag.» – Albert Hagenaars

VoorplatAgerbeekRoodenWitOver ‘Rood en wit met blauw’ van Barney Agerbeek op De Schaal van Digther, 16 november 2015:
Voormalig internationaal bankier Barney Agerbeek publiceerde eerder, in bescheidener verband, poëzie maar deze opmerkelijke bundel mag als een officieel debuut gelden. (…) De bundel kent heel korte en heel lange gedichten. De openingstekst, met de aan een schilderij van de bekende Javaanse schilder Affandi ontleende titel ‘Blauwe zon’ strekt zich bijvoorbeeld over maar liefst 15 pagina’s uit. Hij sluit nauw aan bij het onderwerp van Agerbeeks ook onlangs verschenen roman ‘Njai Inem’, waarin hij aan de inlandse vrouw in haar hoedanigheid van huishoudster en seksslaaf een hoofdrol toebedeelt. Aangezien zij vaak ook moeder werd van de kinderen van haar ‘menir’, kan de njai ook gezien worden als stammoeder van de Indo’s ofwel Indo-Europeanen, dixit Nieuwenhuis. Ik herhaal graag diens uitspraak omdat de meeste Noord- en Zuid-Nederlanders die verschillen nog altijd niet doorhebben. Het is daarom niet meer dan logisch dat de dichter, zelf Indisch, deze bladzijden aan een njai opdroeg, njai Katinem. (…) De aantrekkingskracht van deze poëzie is te danken aan enerzijds een ingeklonken werkelijkheidsbeschrijving en anderzijds wat niet uitgesproken wordt, aan te vullen door de lezer. Je mag jaloers zijn op Agerbeeks meervoudige register, dat hij zowel inhoudelijk als stilistisch bespeelt. Hij is een vertegenwoordiger van de groep die het WRR-rapport ‘Identificatie met Nederland’ (2007) als dragers van een functionele identiteit omschreef. Gezien in het licht van de huidige internationale mensenstromen zal dit gegeven de komende jaren alleen nog maar aan belang winnen en ook in de literatuur z’n beslag krijgen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rood en wit met blauw’
Meer over Barney Agerbeek bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ik las de gedichten uit ‘Krassen’, blad na blad en elk blad een eenheid, onderweg naar de samenhang van een bundel.» – Andreas Oosthoek

Opmaak 1Dankwoord, ingebed in een kort verhaal, bij de ontvangst van het eerste exemplaar van ‘Krassen’ van Chawwa Wijnberg in De Drvkkery, 1 november 2015:
Dat is het woord, dát is het begrip, Chawwa Wijnberg: overlevingspoëzie te midden van de dreigingen. Daarmee is, denk ik, veel gezegd. Die poëzie stelt vast: ‘we hebben het grote kwaad overleefd, nu grimmig óp naar het kleine ongerief, onkruidbestrijding’. Diezelfde poëzie vraagt zich tegelijkertijd af: ‘hebben we het grote kwaad wel écht overleefd?’ We zijn alert, we blijven alert en we durven het gisterwoord vergeten en al aan morgen denken, een mooie lucht vol ranke vogels, de open lucht, adem.
Andreas Oosthoek, voormalig hoofdredacteur van de PZC, debuteert in 2015 als romanschrijver met ‘Het relaas van Solle’. Het manuscript uit 1974 vond hij in 2013 weer terug.
Lees hier de tekst van Andreas Oosthoek
Meer over ‘Krassen’
Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Ze hoort tegelijk tot de grappigste dichters die ik ken.» – Mario Molegraaf

Opmaak 1Over ‘Krassen’ van Chawwa Wijnberg bij de presentatie in De Drvkkery (Middelburg), 1 november 2015:
Ze is een van de weerbaarste dichters die we hebben, en zich daarvan ook bewust. Voortdurend levert ze varianten op ‘vechten tegen de bierkaai’. Ze wil, zegt ze, ‘schreeuwen tegen dove oren/ zingen in de tegenwind’. En toch is de toon nooit wanhopig, met al haar bewogenheid hoort ze tegelijk tot de grappigste dichters die ik ken. ‘Slijp de messen/ dichters,’ schrijft ze. Maar ze schrijft het zonder uitroepteken, zonder hoofdletters. Het is een mes dat niet gemeen steekt, dictatoriaal dwingt, maar vriendelijk prikkelt.
Mario Molegraaf is een Nederlandse auteur en vertaler. Vanaf 1978 deelde hij het leven met de eind 2001 overleden schrijver Hans Warren. Momenteel werkt hij aan de biografie van Hans Warren.
Lees hier de tekst van Mario Molegraaf
Meer over ‘Krassen’
Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Uit elk register spreekt vakmanschap.» – Albert Hagenaars

VoorplatKromzang75Over ‘Kromzang’ van Stefaan van den Bremt voor NBD Biblion, 14 augustus 2015:
Kromzang bestaat uit vijf delen, plus enkele pagina’s aantekeningen die op zich al boeiend zijn. De afwisseling resulteert niet alleen uit de verscheidenheid aan onderwerpen (hier o.a. het belang van de Vlaamse Primitieven, Louis Paul Boon, de Katharen en de dood van moeder), maar ook uit de ‘verwijsborden’ achter de ‘richtingaanwijzers’. (…) Daarnaast springt Van den Bremt steeds van de ene stijl op de andere. Toch spreekt uit elk register vakmanschap. Deze van levensinzichten getuigende verzen zijn gemiddeld beter dan zijn vroegere werk.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Kromzang’
Meer over Stefaan van den Bremt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Met enkele woorden weet de dichter indringende beelden op te roepen. » – C.H. Gajadin

Opmaak 1Over ‘Mijn lief mijn leed’ van Clyde Lo A Njoe voor NBD Biblion, 13 augustus 2015:
Citaten uit bekende liedjes (van o.a. Otis Redding, Hildegard Knef) geven de thema’s aan van alle 24 gedichten in deze bundel. De sfeer opgeroepen door ‘La vie en rose’ van Edith Piaf past goed bij het verlangen naar wat is geweest en tegelijk ook het nemen van afstand ervan. Met enkele woorden weet de dichter indringende beelden op te roepen: ‘het zonlicht sijpelt door iele loofaderen’ of ‘verwilderen als woekerplanten tegen een stille, morsige muur’. Verlies en afscheid zijn dan ook terugkerende onderwerpen van de meeste gedichten.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Mijn lief mijn leed’
Meer over Clyde R. Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer