«In kleine boekjes zijn schatten te vinden.» – Johannes van der Sluis

OmslagZine IlonaOver ‘De vrouw met de rode boodschappenkar’ van Ilona Verhoeven op Tzum (Column, Underground), 28 maart 2018:
De Boekenweek is voorbij, maar de natuur komt tot leven. Ilona Verhoeven stuurde me in het kader van de Boekenweek De vrouw met de rode boodschappenkar toe, het Nijmeegs Boekenweekgeschenk. Het is een kort, surrealistisch verhaal dat zich afspeelt in Nijmegen, uitgegeven door het Besiendershuis in een minuscuul boekje – een ‘zine’ wordt het genoemd door de makers. Het heeft een fraaie fotomontage als omslag. Een must voor liefhebbers van Nescio, want er zitten verwijzingen in – onbewust of bewust; ik denk eigenlijk het laatste – naar Nescio’s werk. Zo begint het verhaal met een bespiegeling over de zon door een ‘eenmans-observatiestation’ en de Waalbrug, waar zoals bekend Japi vanaf sprong, ‘schitterde in een almachtig licht, als een indrukwekkende poort naar de stad. Een schip met de naam SUNRISE voer met zacht motorgeronk stroomopwaarts’, waaraan Verhoeven toevoegt: ‘Een beloftevolle naam voor een schip; altijd met het begin van de dag onderweg.’
Lees hier verder
Ontdek meer ‘schatten’ van Ilona Verhoeven in ‘Voor de eerlijke vinder’ en ‘Fiets onder de waterspiegel

Ilona Verhoeven met ‘Fiets onder de waterspiegel’ op Amsterdam FM-Radio

voorplatfiets-75Over ‘Fiets onder de waterspiegel’ van Ilona Verhoeven op Amsterdam FM-Radio, 14 november 2016:
Ilona Verhoeven komt deze maand uit met haar tweede boek dat 45 korte verhalen met evenzoveel foto’s bundelt en afgelopen donderdag 10 november werd gepresenteerd in Paradiso Amsterdam. Ilona Verhoeven vertelt over haar inspiratiebronnen die ze op straat vindt en dat kan in Amsterdam, Berlijn of bijvoorbeeld Nijmegen zijn. Eerst is er het gefotografeerde beeld (‘een poëtisch moment’) , een ‘gevonden situatie’ waaraan zij in woord haar eigen waarheid toevoegt. Het merendeel werd vorig jaar wekelijks gepubliceerd in NRC Next. In het gesprek met Peter de Rijk mengen zich medepresentator Bert van Galen en ‘sidekick’ Rob Zwetsloot. De luisteraar kan de foto’s niet zien, maar ter lering ende vermaak leest Ilona Verhoeven enkele, vaak absurdistische verhaaltjes, waarin overigens verwijzingen naar Nederlandse en ook Duitse literatuur.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘Fiets onder de waterspiegel’
Meer over Ilona Verhoeven op deze site

«Prachtige bundel.» – Paul Lips

Vishal1Over bundelpresentatie ‘Haarlem Nocturne’ van Djordje Matic in De Vishal (Haarlem) op 12 maart 2016 op Spaarnestroom, 14 maart 2016:
Het is een prachtige bundel, waarin de dichter zijn belevenissen als Kroatisch banneling, zwerver door steden, en liefhebber van jazzmuziek op poëtische wijze tot uitdrukking brengt. (…) Deze avond was geheel gewijd aan Djordje, een oorspronkelijk uit Kroatië afkomstige, en van een klassiek keizerlijk hoofd voorziene dichter, vertaler, criticus en muzikant. Hij verdient zulks. Ik heb hem leren kennen als een scherpzinnig en buitengewoon vriendelijke man. Hij zette mij opnieuw op het spoor van Nescio, volgens Matic ‘de beste Nederlandse schrijver’. (…)
Lees hier ‘De stad, ontheemding, jazz. Bundelpresentatie Haarlem nocturne’
Klik hier voor de foto’s van Harry van Kesteren
Meer over ‘Haarlem nocturne’

«John Coltrane en Ben Webster zingen door de bundel.» – Paul Lips

Opmaak 1Over ‘Haarlem Nocturne’ van Djordje Matic in Haarlems Dagblad, 19 januari 2016:
In het titelgedicht ‘Haarlem Nocturne’ beschrijft hij hoe hij ’s nachts een ‘potje’ gaat praten bij het standbeeld van de vermeende uitvinder van de boekdrukkunst op het ‘Grote Plein’. Allebei zijn ze buitenstaander: ‘…Met die geheime kennis/praten we vertrouwelijk met elkaar:/ik, de Vliegende Balkaniër/en hij, een lokale dromer/van vergane dromen…’. (…) Muziek inspireert hem name de jazz. Tijdens zijn onbezorgde jeugd in een intellectueel gezin kwam hem via de radio al het internationaal vermaarde ‘Hocus Pocus’ van Focus ter ore. Hij raakte geïnteresseerd in punk- en metalmuziek, stelde fanzines samen, en was verbluft toen hij in 1986 een concert van jazztrompettist Miles Davis in Belgrado bezocht. ‘Harlem Nocturne’ (een jazzstandard uit 1939 van Earle Hagen en Dick Rodgers), ‘Amsterdam after dark’ (Steve Coleman), John Coltrane en Ben Webster zingen door de bundel. Al zwervend en dichtend trekt de ‘expert in eenzaamheid’ Matic langs rood verlichte ramen in Amsterdam. Langs doodlopende wegen, reclames in brandende kleuren en ‘dreigende straatpalen’, om uit te komen bij de gedenkplaat van Chet Baker, die bij Hotel Prins Hendrik overleed. ‘…Een gemartelde zak botten en vlees/op de meedogenloze klinkers…’.
Lees hierhier het artikel
Meer over ‘Haarlem nocturne’

«Een hoogtepunt in zijn oeuvre.» – Ezra de Haan

VoorplatRechtpadenOver ‘Rechte paden doen ons niets’ van Fred Papenhove op Literatuurplein, 19 januari 2016:
‘Rechte paden doen ons niets’ (2015) heeft iets langer op zich laten wachten dan de standaard twee jaar die de dichter er tot nu toe voor nodig had. Het heeft een bundel opgeleverd die het wachten meer dan waard is. (…) Na het lezen van deze bundel moest ik aan Nescio denken ‘Jongens waren het, maar aardige jongens.’ Fred Papenhove laat, met aanmerkelijk minder woorden, zien hoe je van jongen man wordt, welke gedachten daaraan vooraf gaan en hoe je in iedere fase worstelt, worstelt tot je er in berust. ‘Rechte paden doen ons niets’ toont ons een oudere, wijzere Papenhove. Spaarzaam met woorden, gul met inzichten. Zijn stijl, herkenbaar aan zeer precies gekozen woorden, zorgt ervoor dat de vele miniatuurtjes in deze bundel de impact van een roman krijgen. ‘Aan geheimzinnig doen hebben we/ een broertje dood’ schrijft Papenhove in een van zijn gedichten. Het heeft een hoogtepunt in zijn oeuvre opgeleverd.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rechte paden doen ons niets’

«Vele van zijn gedichten gaan over het gevoel van balling zijn.» – Katinka de Buck

Opmaak 1Over ‘Haarlem nocturne’ van Djordje Matic in Witte Weekblad, 6 januari 2016:
Vele van zijn gedichten gaan over het gevoel van balling zijn, het gevoel van nergens bij horen: “Ik zit tussen twee culturen in en tussen twee talen in. Het is een worsteling om voor het juiste begrip het juiste woord te vinden. De associaties zijn heel anders. Soms vind ik het woord niet in de ene taal, maar wel in de andere taal. Als balling is dit enige instrument wat ik heb, de taal is mijn thuis. Schrijven is een ingewikkeld maar prachtig spel!” Zijn gedicht Eerste dagen verhaalt over zijn kennismaking met de Nederlandse taal: “Zij heeft me aan haar dij vastgenaaid en over zes grenzen heengebracht. En wat een rumoer deze taal, wat een angstwekkend gebrom bijna als de stilte tussen mij en degenen met wie ik geen enkele taal deel en met wie ik zou willen praten.”
Lees hier het interview
Meer over ‘Haarlem nocturne’