«Boeiend te lezen over hoe een Surinaamse zich staande moet zien te houden in het voor haar vreemde Nederland.» – Marjo van Turnhout

VoorplatGoudzand2_Opmaak 1.qxdOver ‘De geur van bruine bonen’ van Henna Goudzand Nahar op Leestafel, 23 februari 2021:
Op de vooravond van de Surinaamse onafhankelijkheid (november 1975) emigreerden veel Surinamers naar Nederland. Zij hadden niet zo veel vertrouwen in de nieuwe staat. Ilse Madrettor, hoofdpersoon in deze roman, blijft in Suriname achter bij haar oma als moeder Anita naar Nederland vertrekt. Daar speelt mee dat Ilse een ongewenst kind is. Maar als Anita in Nederland met een nieuw gezin haar handen vol krijgt, is Ilse goed genoeg om in het gezin te komen helpen, hetgeen Ilse braaf doet. (…) De beschrijving van de tweespalt waar Ilse zich in bevindt geeft duidelijk de verschillen tussen de twee culturen weer. In dat licht wordt ook de moeder-dochterrelatie – Ilse en Anita; Ilse en Abigail – uiteengezet. Familiebanden, die in de verschillende culturen anders zijn. En hoe een Surinaamse vrouw – of man – daar mee om kan gaan.
Dat is het thema van dit boek: de hinksprong van Ilse op de grens van twee culturen. Kan ze haar evenwicht vinden en behouden? Het wordt op een zeer toegankelijke manier beschreven, natuurlijk ook met woorden uit het Surinaams, het Sranantongo. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De geur van bruine bonen’
Meer over Henna Goudzand Nahar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Er zit een diepte in van verhalen die nog onvoldoende zijn overgedragen.» – Tanja Jadnanansing

VoorplatGoudzand2_Opmaak 1.qxdOver ‘De geur van bruine bonen’ van Henna Goudzand Nahar op De Leesclub van Alles, 16 februari 2021:
(…) In dit eerste deel van een naar feuilletonromans opgezet tweeluik staat het leven van Ilse Madrettor centraal. (…) De meest spannende persoon vind ik Frank. Hij is de jongste broer van de moeder van Ilse en haar lievelingsoom. Ilse woonde rond de onafhankelijkheid van Suriname in Paramaribo bij haar grootmoeder nadat haar moeder naar Nederland vertrok en werd later door haar moeder Anita naar Nederland gehaald. Daar werd haar band met oom Frank hecht. Oom Frank gaf haar eigenwaarde en mooie kleding – dure kleding, waarvan het de vraag was waar hij het geld vandaan haalde. Drugs… dat wordt langzaam duidelijk en daar begint mijn interesse nog meer te groeien omdat over die tijd waar veel jonge Surinaamse mannen in de drugscene terecht kwamen bij mij weinig bekend is. (…) Er zit een diepte in van verhalen die nog onvoldoende zijn overgedragen. (…) De herkenning van die voortdurende spagaat tussen twee culturen en het verloren zijn in een soort multicultureel landschap wat je zeker niet zelf hebt geschilderd komt binnen. Het grootste compliment is dat de leesclub na de bespreking unaniem besloot dat deel twee echt heel snel moet worden geschreven omdat wij verknocht zijn geraakt aan Ilse en ook aan oom Frank.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De geur van bruine bonen’
Meer over Henna Goudzand Nahar bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Henna Goudzand Nahar : ondernemende schrijver.» – Myra Winter

VoorplatGoudzand2_Opmaak 1.qxdOver ‘De geur van bruine bonen’ van Henna Goudzand Nahar op Amsterdamsdagblad.nl, 16 februari 2021:
Deze Covid19 tijd met alle beperkende maatregelen zoals de sluiting van niet essentiële winkels waaronder helaas ook boekwinkels vallen, dwingt schrijvers inventief en creatief te zijn om hun net gepubliceerde boek onder de aandacht te brengen. Vorig jaar november verscheen bij uitgeverij in de Knipscheer de roman : ‘De geur van bruine bonen’ van Henna Goudzand Nahar (Paramaribo, 1953). Er kwam nog net een (digitale) boekpresentatie maar meer zat er vanwege de coronalockdown niet in. Voor schrijvers is een goede lancering van groot belang om hun boek onder de aandacht te brengen. Henna Goudzand Nahar zat niet bij de pakken neer en kwam met het idee om Zoombesprekingen te organiseren met haar lezers, want bestellen en laten bezorgen is gelukkig nog altijd een optie! En dan het liefst bij uw lokale boekwinkel. (…) In deze roman staat het leven van Ilse Madrettor centraal. Haar moeder verlaat Suriname toen het land in 1975 onafhankelijk werd van Nederland. Ilse blijft achter bij haar grootmoeder in Paramaribo maar wordt op een gegeven moment door haar moeder Anita naar Nederland gehaald. (…)
Lees hier het bericht
Meer over ‘De geur van bruine bonen’
Meer over Henna Goudzand Nahar bij Uitgeverij In de Knipscheer