«Doet de lezer genieten en zet hem aan tot nadenken.» – André Oyen

Opmaak 1Over ‘De stem van het vuur’ van Meine Fernhout, 8 februari 2019:
“Alles is vuur dacht hij. Alles is wat vuur achterlaat, en wat daar tussenin zit, staat in brand. As, rook, walm, hitte en vooral gloed.” (…) Zijn debuutroman ‘De blinde kamer’ uit 2015 is een mooi en intelligent boek dat op een heel geraffineerde manier het bewustwordingsproces van de hoofdpersoon toont. (…) Het bewustwordingsproces van de hoofdpersoon is ook in zijn tweede roman een heel belangrijk item. (…) Derk en Aartje hebben elkaar ontmoet tijdens zijn gastles met een vlammend betoog over ‘Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue?’. (…) Het doek zorgde voor heel wat deining. (…) Ze gaan samenwonen. Helaas wordt bij Derk na een tijdje Parkinson geconstateerd. Hij gaat achteruit, Aartje kan dit niet verwerken en vertrekt. Derk is als het schilderij beschadigd en alleen door een ingrijpende operatie kan er iets aan worden gedaan. (…) Meine Fernhout schreef met ‘De stem van vuur’ een waardige opvolger van ‘De blinde kamer’ die de lezer doet genieten maar hem ook aanzet tot nadenken.
Lees hier het signalement
Meer over ‘De stem van het vuur’
Meer over Meine Fernhout

«Fernhout toont hoe goed hij zich in zijn karakters heeft verdiept.» – Peter de Rijk

Opmaak 1Over ‘De stem van het vuur’ van Meine Fernhout in Straatjournaal, februari 2019:
Zelfs als je niets met moderne kunst hebt, herinner je je zeker het rumoer rond het schilderij ‘Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue’ van de Amerikaanse kunstenaar Barnett Newman. (…) Een mes in de hand van een Willink-fan bracht reusachtige schade toe. (…) Het werd, na lang beraad en voor een flink bedrag, door een vriend van de inmiddels overleden Newman gerestaureerd. Maar dan wel met de verfroller en de verkeerde verf. Niets bleef er over van de duizenden met zorg en in vele kleuren rood aangebrachte verfstippen. Wederom wist het kunstwerk grote controverse teweeg te brengen. De jonge kunststudente Aartje wordt verliefd wordt op de docent die over deze geschiedenis passioneel college geeft: Derk Kranendonk. Ondanks het flinke leeftijdsverschil ontstaat een vurige relatie. Tot Derk Kranendonk begint te veranderen. De ziekte van Parkinson is de reden. (…) Derk is als het schilderij beschadigd. (…) Fernhout maakt in dit drieluik duidelijk dat iets wat je repareert nooit meer het origineel zal zijn. (…) In een brief [van de herstelde Derk aan Aartje] toont Fernhout hoe goed hij zich in zijn karakters heeft verdiept. Hij beschrijft het ziektebeeld en de gevolgen ervan alsof hij het zelf heeft moeten ondergaan. (…)
‘Straatjournaal’ is de maandelijkse dak- en thuislozenkrant van Bollenstreek, Haarlemmermeer, Kennemerland, West-Friesland, de Kop van Noord-Holland en Texel.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De stem van het vuur’
Meer over Meine Fernhout

«Kalme, betrokken stijl met levendige en zeer realistische dialogen.» – Kees de Kievid

Opmaak 1Over ‘De stem van het vuur’ van Meine Fernhout op Boekenbijlage, 17 januari 2019:
Deze roman tel drie hoofdpersonen. De eerste is het schilderij ‘Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue?’. Het is gemaakt door Barnett Newman, een Amerikaanse kunstschilder van Poolse afkomst. Het werk en de geschiedenis ervan spelen een grote rol in het leven van Derk K. en Aartje, de twee andere hoofdpersonen. Fernhout geeft het doek als het ware menselijke trekken. Derk en Aartje hebben elkaar ontmoet tijdens zijn gastles met een vlammend betoog over Who’s Afraid. Aartje vind het prachtig en raakt ondanks het leeftijdsverschil verliefd op Derk (het vuur). Ze gaan samenwonen. Helaas wordt bij Derk na een tijdje Parkinson geconstateerd. Hij gaat achteruit, Aartje kan dit niet verwerken en vertrekt. (…) Hij stuurt anderhalf jaar later een brief aan Aartje. Daarna vindt een ontmoeting tussen de twee plaats, waarbij ze hun relatie overzien. Aartje, heeft als kunstenares zelf haar draai gevonden in nieuw werk. Het wordt geëxposeerd en samen met Derk bekijken ze de collectie. Dat zijn de feiten. Veel belangrijker is wat Meine Fernhout met die feiten doet. Newman adviseert het schilderij te bekijken op een afstand van dertig centimeter van het doek. Je moet de indruk krijgen dat het om je rug krult. Als je dan achter je rug zou kunnen kijken ontmoeten de gele (agressie) en de blauwe (vertrouwen/betrouwbaarheid) stroken elkaar. Wat gaat er dan gebeuren? Ketsen de kleuren op elkaar af of vermengen ze zich? Hierin vindt de auteur een parallel met de levens van Derk en Aartje. Who’s Afraid wordt zwaar beschadigd – Derk wordt ook zwaar beschadigd zowel door Parkinson als het vertrek van Aartje. Het doek wordt zo gerestaureerd, dat het eigenlijk geen Newman meer is – Derk ondergaat de hersenoperatie, maar hij is daarna niet meer dezelfde Derk als voorheen. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De stem van het vuur’
Meer over Meine Fernhout

«Een vorm van faction die je in Nederland zelden tegenkomt.» – Peter de Rijk

Opmaak 1Over ‘De stem van het vuur’ van Meine Fernhout op Paperback Radio, 6 januari 2019:
Op 2 januari jl. was Meine Fernhout de gast op Paperback Radio live bij Boekhandel Scheltema in Amsterdam. Een kunstwerk van formaat. Het wordt bewonderd en verguisd. Het wordt vernield. En gerestaureerd. Hoewel…? Een verhaal over kunst, ziekte en een geschonden liefde en de vraag naar de betekenis van herstel. Peter de Rijk in gesprek met Meine Fernhout, schrijver van ‘De stem van het vuur’. Zelfs mensen die niet van kunst houden kennen het verhaal van het schilderij ‘Who’s afraid of Red, Yellow and Blue’. Het hing imponerend groot en vooral rood in het Stedelijk toen, alweer jaren geleden, iemand het nodig vond er een mes in te zetten. De schok was groot bij kunstliefhebbers. Maar ook toen bekend werd hoeveel de restauratie van het doek ging kosten. En de rel werd nog groter toen dit gewoon met een verfroller leek te zijn gedaan… ‘De stem van het vuur’, de tweede roman van Meine Fernhout, gaat verder dan dit verhaal. Het laat zien wat kunst met mensen doet. Hoe groot de impact van een beeld of het vertellen erover kan zijn. Dat kunst helend kan zijn. Met ‘De stem van het vuur’ toont Meine Fernhout zich een begenadigd en origineel schrijver van een vorm van faction die je in Nederland zelden tegenkomt. Dat de ziekte van Parkinson een belangrijk onderdeel van deze roman vormt, wordt uitgebreid besproken.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘De stem van het vuur’
Meer over Meine Fernhout