«Je gelooft direct in het ontwapenende mannetje in Winterwater, ook al is het een pop.» – Elise van Dam

Over ‘Winterwater. De theatervoorstelling’ van Lex Paleaux en Patrick Minks (scenario) in Het Parool, 22 januari 2024:

(…) Voetballen op te grote schoenen, stiekem een sigaret roken, schaatsen op een bevroren vijver; Winterwater is als een collage van momenten uit een kindertijd waaruit de contouren naar voren komen van een kind dat met zijn nieuwsgierigheid en dagdromen geregeld in de problemen komt. Dat zoekt naar de liefde van zijn oudere broers en ouders en in het niets grijpt. Want die anderen zien de wereld niet zoals Lexje hem ziet. In een vormgeving die bovenal ruimte creëert voor de verbeelding, zoals theatermaker Rieks Swarte dat kan, vertolken vier acteurs afwisselend Lex en de personages rond hem. Sigaret tussen wijs- en middelvinger en Gerold Guthman is Lex’ moeder. Kop koffie in de hand en licht hangende schouders en Alexander Brouwer is zijn vader. Maar middelpunt is de door Pluck Venema (van Studio Figur) ontworpen pop die Lex verbeeldt. Vaak door drie acteurs bediend, geloof je direct in dit ontwapenende mannetje. Des te wranger is het als die versie van Lex letterlijk en figuurlijk verdwijnt. Na een traumatische gebeurtenis trekt Lex zich steeds meer terug. (…) Het is een ontroerende keuze om de pop van Lex in dit deel te vervangen door een iets grotere versie, weggedoken onder een pet en capuchon, en vooral: zonder gezicht. Het is onmogelijk dat kleine kereltje uit het begindeel niet in je hart te sluiten en dat jochie zien verdwijnen doet pijn.

Lees hier de recensie
Meer over Winterwater in het theater
Ga direct naar bestelformulier
Meer over Winterwater – de roman

«Prachtige fijngevoeligheid in een hard en grimmig verhaal.» – Eva van der Weerd

Over ‘Winterwater. De theatervoorstelling’ van Lex Paleaux en Patrick Minks (scenario) in Theaterkrant, 21 januari 2024:

(…) Lexje is dan ook het enige personage dat uitgebeeld wordt door een pop, gemaakt door Pluck Venema. Zij speelt Lexje samen met Nick Bos, Gerold Guthman en Alexander Brouwer, soms afwisselend, soms tegelijk. Ook alle andere personages en de muzikale begeleiding (veelal liedjes van Queen, door Sebastiaan Bax in een soundscape verweven) zijn voor de rekening van deze vier acteurs. De spelers zijn sterk in hun poppenspel. Ze slagen erin Lexje vloeiend en menselijk te laten bewegen, met als hoogtepunt een schaatsscène waar hij eerst met trillende knietjes, maar daarna sierlijk over het ijs glijdt. (…) In de tweede helft van de voorstelling krijgt Lexje te maken met seksueel misbruik. Ook hier is het de interactie tussen de spelers en de pop die zorgen voor een ijzingwekkende scène. Plots trekken alle acteurs hun handen van Lexje af. De enige die hem nog bespeelt is zijn belager. In de rest van de voorstelling is Lexje alleen nog een lege huls kleding, al verstopt hij zich zo onder zijn pet en capuchon dat je niet direct ziet dat zijn hoofd ontbreekt. Het zijn deze keuzes van regisseur Noufri Bachdim en vormgever Rieks Swarte die ervoor zorgen dat ‘Winterwater’ emotioneel raakt. (…) Studio Figur maakte met ‘Winterwater’ een aangrijpende, kille variant op het verhaal van een small town boy die wil ontsnappen uit zijn omgeving. Zonder hoopvol sprookjeseinde. (…)

Lees hier de recensie
Meer over Winterwater in het theater
Ga direct naar  bestelformulier
a href=”https://www.indeknipscheer.com/?s=winterwater%2Broman”>Meer over Winterwater – de roman

«Zijn kinderlijke verwondering slaat om in rebellie.» – Margriet Prinssen

Over ‘Winterwater. De theatervoorstelling’ van Lex Paleaux en Patrick Minks (scenario) in Haarlems Dagblad, 17 januari 2024:

(…) Paleaux is blij met de manier waarop Patrick Minks zijn roman heeft bewerkt. ‘Hij heeft de voor mij belangrijke elementen absoluut behouden. Rieks en Noufri zijn totaal verschillende makers en ze hebben allebei vanuit hun eigen expertise er iets heel moois van gemaakt. Het is bijzonder om je eigen verhaal terug te zien op het toneel.’ (…) ‘Winterwater’ is een coming of age verhaal, deels fictief, maar grotendeels gestoeld op waargebeurde feiten. Het gaat over een jongen, niet toevallig Lex geheten, die opgroeit met een strenggelovige Friese moeder, een Franse vader en twee oudere broers. Hij is nieuwsgierig en open maar eigenlijk wil niemand de grote vragen horen die hij stelt. Naarmate hij ouder wordt, neemt iedereen steeds meer afstand van hem. Zijn kinderlijke verwondering slaat om in rebellie, onhandelbaar gedrag en een steeds grotere existentiële wanhoop. (…) ‘Het is een prachtig boek’, zegt Rieks Swarte. ‘Het gaat in wezen over eenzaamheid, de eenzaamheid die een onbevangen kind kan voelen in een benauwende omgeving waar eigenlijk geen enkele aandacht is voor zijn gevoel van anders-zijn. Lex heeft dat heel mooi beschreven. … Er gebeuren steeds kleine dingen die bij elkaar een enorm domino-effect hebben. Uiteindelijk leidt dat tot een drama.’ (…)Noufri Bachdim: ‘Je kunt een acteur honderd keer laten opkomen en de meest extreme dingen laten doen maar hij bereikt nooit hetzelfde effect als een pop kan bereiken. Dat gevoel van verwondering is uniek, misschien wel omdat een pop niet leeft. Als toeschouwer kun je als het ware je eigen emoties projecteren op een pop en dat werkt heel sterk.’ (…)

Lees hier het artikel in Haarlems Dagblad
Meer over Winterwater in het theater
Ga direct naar bestelformulier
Meer over Winterwater – de roman