«Unieke bundel die melancholie en weemoed ontroerend concretiseert.» – Jan van Gulik

Over ‘Tegelijkertijd’ van Karel Wasch in Nieuwsbrief Meander, 24-03-2024:

(…)  Wasch weet de thema’s melancholie en weemoed in een aantal gedichten op ontroerende wijze te concretiseren. Het gedicht ‘Betekenis’ is hier een mooi voorbeeld van. (…) Het gedicht opent met een beeldende scène, een jeugdherinnering. Het kind ligt in bed en herhaalt het woord ‘plaats’, zo vaak dat het op een gegeven moment geen betekenis meer draagt. De scène eindigt met een oordeel: ‘Misplaatst was het, een lege huls.’. Deze typering is werkelijk meesterlijk, poëzie op z’n mooist. Het woord ‘misplaatst’, waarin het woord plaats ligt opgesloten in de bestanddelen ‘mis’ en ‘t’, is werkelijk een lege huls. (…) Veel van de gedichten in ‘Tegelijkertijd’ hebben eenzelfde structuur (…) De dichter vangt aan met concrete beelden, (… ) en werkt naar een climax toe, een strofe waarin het gedicht een wending neemt. (…) Deze wendingen zijn interessant, ze amuseren of zetten aan tot denken. ‘Tegelijkertijd’ is een unieke bundel. (…) Wasch gebruikt onder andere (jeugd)herinneringen. Deze (jeugd)herinneringen verbindt hij in een aantal gedichten (…) aan het hier en nu. Vooral deze gedichten vind ik zeer de moeite waard. Ze bieden volgens mij inzicht in de boeiende reis van een dichter met ervaring.

Lees hier de recensie
Meer over Tegelijkertijd
Meer over Karel Wasch bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het beeld vult de woorden aan en de woorden geven ‘kleur’ aan de beelden.» – Frans August Brocatus

Over ‘De donkere kamer van Aly Freije en Anne-Marie van Buuren in De Auteur, 19 maart 2024:

Annemarie van Buuren (1961) zoekt in haar werk de grenzen van fotografie op. Van klassieke fotografie met moderne camera’s tot experimenten met oude camera’s. Voor deze bundel werkte ze veel met een houten droge-plaat camera uit 1880. De papieren negatieven en de ongecorrigeerde lenzen van deze antieke camera geven beelden een extra dimensie: ze gaan niet langer alleen over ruimte, maar ook over tijd. (…) Aly Freije (1944) bracht haar jeugd door in de Oost-Groninger Veenkoloniën. Grensganger zijn en tussen de regels het leven met verlies en het niet-gezegde bovenhalen is steeds de inzet van haar schrijven. (…) De titel ‘De donkere kamer’ is al een expliciete verwijzing naar de fotografie. Het gebruik van het lidwoord ‘de’ maakt het nog nadrukkelijker. (…) De afdrukken van de foto’s zijn suggestief en bieden voldoende contrasten. Altijd een waagstuk maar in deze een waardevolle meerwaarde. (…) Hier vloeien fotograaf en dichter in elkaar. Eén van de krachten van de bundel is dat de gedichten geen beschrijvingen van de foto’s zijn maar dat zij een bijzondere symbiose aangaan. Het beeld vult de woorden aan en de woorden geven ‘kleur’ aan de beelden.
‘De Auteur’ is een driemaandelijks tijdschrift van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen.

Lees hier de recensie in rubriek ‘De Boekhouding’
Meer over ‘De donkere kamer’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Gedichten van een van de belangrijkste mandarijnen in de Nederlandse literatuur.» – Rob Schouten

Over ‘Gekozen gedichten’ van Victor E. van Vriesland in Trouw, 29 december 2023:

Je moet er maar opkomen, een bloemlezing uit het werk van Victor E. van Vriesland (1892-1974): ‘Gekozen gedichten’. Van Vriesland was jarenlang een van de belangrijkste mandarijnen in de Nederlandse literatuur, iemand die in jury’s zat en mede het poëtisch klimaat bepaalde. Hij schreef zelf ook gedichten maar die zijn zo goed als vergeten. (…) Toch is het interessant om eens terug te kijken op het werk van Van Vriesland. (…) De poëzie van Van Vriesland is gemiddeld behoorlijk stijf spul, strak in het pak en rijmend, al werd ook de dichter Van Vriesland op het laatst van zijn leven wat losser en vrijer van toon. (…) Toch, als je er maar lang genoeg naar kijkt, proef je, onder die nette dekmantel van keurig gekozen woorden, wel iets tijdloos in zijn gedichten, iets van de eeuwige pijn en vreugde van het bestaan. (…) Bijzonder, zo’n kijkje in een preutse, verheven tijd van welgevormde, ietwat intellectualistische gedichten door een voormalig poëtisch machthebber.

Lees hier de recensie
Meer over ‘Gekozen gedichten’
Meer over Rob Groenewegen

Aly Freije in de 2023 PoëzieTop 15 van Awater

Over ‘De donkere kamer van Aly Freije en Anne-Marie van Buuren in Awater (2024-1), 25 januari 2024:

In het winternummer van Awater kiezen de vaste poëzierecensenten hun top drie van de dichtbundels van het afgelopen jaar. Hettie Marzak noemt in haart top drie ‘De donkere kamer’ van Aly Freije en Annemarie van Buuren als eerste: “Deze bundel is ontstaan uit de samenwerking tussen dichter en fotograaf, die op elkaars werk reflecteren. Freije weet met symbolen en beelden een landschap op te roepen dat vol is van dreiging, verlies en rouw. Landschappen en de elementen van lucht en water zijn hier betekenisdragend, misschien omdat de dichter zelf afkomstig is uit het hoge noorden van Groningen, waarmee ze zich sterk verbonden weet.”

bijlageBron
Meer over ‘De donkere kamer’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Veelzijdig kunstenaar gaat met daverende kracht in beeld en woord de confrontatie met de lezer aan.» – André Oyen

Over ‘Vreugde is ook een soort liefde’ van Titi Zaadnoordijk op Ansiel, 27 januari 2024:

Titi Zaadnoordijk (1960) is beeldend kunstenaar, dichter en performer. In 1978 vatte ze haar studie biologie aan, maar een paar jaar later koos ze toch voor de kunstacademie. Titi Zaadnoordijk woont en werkt in het Friese Scherpenzeel. Vreugde is ook een soort liefde is Zaadnoordijks zevende dichtbundel. Voor mij persoonlijk was het wel de eerste kennismaking met haar werk en dat was toch wel een bijzondere ontdekking. Toen ik de cover en de titel zag verwachtte ik eerlijk gezegd nogal wat zeemzoeterige poëzie. Van dat idee was ik echter heel vlug verlost. Reeds vanaf de eerste gedichten was het me duidelijk dat dit werk van een veelzijdig kunstenaar is die met daverende kracht in beeld en woord de confrontatie met de lezer aangaat. Ze weet wel te relativeren, maar ze weet ook op een benijdenswaardige manier humor en satire door alle frustraties en humor te verwerken. In ‘Vreugde is ook een soort liefde’ maakt Titi Zaadnoordijk (1960) in haar bijzondere stijl de balans op van een niet alledaags gezinsleven gekoppeld aan beschouwingen over het ouder worden, de behoeftes en eenzaamheid. (…)

Bron Ansiel
Meer over ‘Vreugde is ook een soort liefde’
Meer over Titi Zaadnoordijk

Beste boeken van 2023 – Literair Nederland

Over ‘De donkere kamer’ van Aly Freije en Anne-Marie van Buuren op Literair Nederland, 26 december 2023:

Een heel jaar lezen en wat je daar van bijblijft, welke scene komt nog wel eens bovendrijven, welke vertalingen vielen op. ‘Literair Nederland’ kijkt terug op een jaar vol boeken, wat waren de beste boeken, poëzie, jeugdboeken, fictie en non-fictie die in 2023 verschenen of gelezen zijn. Ingrid van der Graaf stelde voor al deze genres, Nederlands en vertaald,  één top-25 samen. Tot de drie gekozen dichtbundels behoort ‘De donkere kamer’ van Aly Freije en Anne-Marie van Buuren. Deze gedichtenbundel is een bijzondere samenwerking tussen dichter en fotograaf. Freije weet met symbolen en beelden een landschap op te roepen dat vol is van dreiging, verlies en rouw. Landschappen en de elementen van lucht en water zijn betekenisdragend in deze gedichten. Een spel van associëren en reageren op elkaars werk, een interactie van beeld en taal.

Bron
Meer over ‘De donkere kamer’
a href=”https://www.indeknipscheer.com/?s=Aly+Freije”>Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Titi Zaadnoordijk maakt openhartig balans op van een vrouwenleven.» – Kirsten van Santen

Over ‘Vreugde is ook een soort liefde’ van Titi Zaadnoordijk in Leeuwarder Courant, 31 december 2023:

(…) De gedichten stammen uit de elf jaren die verstreken nadat haar vorige dichtbundel [‘Het jaar van de getrouwde man’, 2012] verscheen; elf jaren waarin haar twee dochters groot werden en uitvlogen en waarin de inmiddels 63-jarige dichteres grijs werd, haar lichaam zag veranderen. (…) In haar nieuwste werk [‘Vreugde is ook een soort liefde’, 2023] maakt Titi Zaadnoordijk de balans op van een vrouwenleven, van het leven van een moeder die in haar eentje twee kinderen opvoedde, van een vrouw die wel eens instort, spijt heeft en wroeging voelt, maar die altijd weer overeind krabbelt en begint te lachen. Een weerbarstig, maar ook veerkrachtig mens. Als de dochters weg zijn, hoe gaat het dan verder? Hoe kijk je terug, hoe verandert je rol? Ze dicht er openhartig over. (…)                           ‘Mijn vader had een onvoldoende voor zijn rol als opvoeder gekregen als er rapporten voor ouders uitgedeeld zouden worden. Waarom? Laat ik zeggen grensoverschrijdend gedrag. (…) Ik heb geknokt om een goede band met hem te hebben. Weet je, het is nooit zwart-wit, niks, niemand, nooit. We zijn allemaal mensen. Ik wil geen fout gedrag vergoelijken, maar het helpt wel om het te begrijpen. Ik ben voor mensen aanspreken in plaats van ze afserveren. (…) Ik ben niet zo goed in sociaal gedrag vertonen, maar wat me wel gelukt is, is mijn eigen ding te doen, dat te blijven doen. (…)
Lees hier ‘Balans. Dichter en kunstenaar Titi Zaadnoordijk’ van 2 december 2023
Meer over ‘Vreugde is ook een soort liefde’
Meer over Titi Zaadnoordijk

«Oda Blinder en haar stem.» – Klaas de Groot

Over werk van Oda Blinder op Caraïbisch Uitzicht, 18 oktober 2023:

Op dit moment wordt er gewerkt aan een bundel met, onder andere, gedichten die Maria Yolanda Corsen (Curaçao, 10 november 1918 – 30 juli 1969) in 1968 ooit heeft voorgelezen voor een geluidsopname. De oorspronkelijk bandopname werd overgezet naar een cassette en die is inmiddels gedigitaliseerd. De uitgave verschijnt inclusief een geluidsdrager, zodat de lezer kan genieten van de stem van de dichteres. (…)  Maar niet alle te beluisteren poëzie is eerder gebundeld. Een getypt kwatrijn kwam een jaar geleden te voorschijn, twee andere gedichten doken ook op. Maar hiermee is nog niet alles getraceerd. Aan het eind van de opname zijn twee gedichten te horen die nog nergens te lezen zijn, alleen het geluid bestaat. Nummer 34  heeft geen titel en bestaat uit drie kwatrijnen. De eerste zin luidt: ‘Te vroeg heb ik de nacht ontdekt’. (…) De grote vraag is nu: is er iemand die deze regels herkent en ze op papier heeft? De maker van de uitgave en de uitgever (In de Knipscheer, Haarlem) vernemen het graag. Een beloning voor het zoeken is er ook:  een gratis exemplaar van de bundel bij publicatie.

Lees verder
Meer over Oda Blinder op deze site

Richard Akihary met twee gedichten ‘Dichter van de dag’ op Laurens Jz Coster

Uit ‘Djam karet / Elastiektijd’ van Richard Akihary op Laurens Jz. Coster, 16 oktober 2023:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 16de oktober 2023 Richard Alihary (1955) van wie de bundel ‘Djam karet / Elastiektijd’ (2023) verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Noë kiest voor de gedichten ‘De gouden koets’ en ‘Gebrandmerkt’ die vandaag ook geplaatst zijn op Neerlandistiek.nl .

De gouden koets

Begerig,
gulzig,
de koloniaal.

Het rijtuig,
Hulde der koloniën
praalzucht.

Zijn koloniale wereld,
de rijke verheven,
de arme deemoedig.

Wie ontvangt knikt.
Wie geeft buigt.

Op Prinsjesdag
rijdt een koetsier
de erfgenamen.

Het is hun goud,
hun koets,
mijn bitter verhaal.

••

Gebrandmerkt

Nieuws van de gastheer.
Voorgoed in Nederland,
het kampleven verlengd.

De koffer met herinneringen gaat open.
Vluchtig komt de geur van thuis voorbij.
Tranen.

Geen achterstallig loon.
Dertig jaar trouwe dienst.
Geen pensioen.

De ambonees stateloos,
het roze paspoort,
een brandmerk.

Van iets naar niets,
van slagveld naar fabriek,
van soldaat naar naamloos nummer.

Klik voor het gedicht op Neerlandistiek
Lees verder over ‘Djam karet / Elastiektijd’ en Richard Akihary
Meer gedichten van In de Knipscheer-auteurs op Laurens Jz Coster

«Gevoelens van onrecht en machteloosheid in dichtbundel over Molukse geschiedenis.» – Manon Bastidas

Over ‘Djam karet / Elastiektijd’ van Richard Akihary, in AD 26 september 2023:

“Mijn ouders en grootouders hebben zich altijd bedrogen gevoeld, want achterstallige soldij en pensioenen zijn nooit uitgekeerd. Deze gevoelens heb ik in poëzievorm gegoten, want poëzie doet een beroep op de lezer om over de positie van de underdog na te denken.” (…) Akihary besteedt ook aandacht aan het nieuwe leven van de Zuid-Molukkers in Nederland. Zelf groeide hij op in Kamp Bruinhorst in Ederveen en verhuisde later naar de Molukse wijk in Lunteren. “Ik schrijf over het kampleven en hoe ik me in het kamp nooit op mijn gemak voelde. Pas later begreep ik dat het een werkkamp voor Joden was geweest.” (…) Met de titel ‘Djam Karet / Elastiektijd’ bedoelt Akihary dat tijd voor Molukkers een rekbaar begrip is. “Veel van hen hebben moeite met op tijd komen. Maar het is nooit te laat om de Molukse geschiedenis aan het licht te brengen.” (…)
Lees hier het artikel in AD
Meer over ‘Djam karet / Elastiektijd’ en Richard Akihary
Meer over de Molukse zaak en Molukse auteurs op deze site