Twee gedichten uit nieuwe bundel van Chawwa Wijnberg op Laurens Jz. Coster

VoorplatOntbreken75Uit ‘Het ontbreken hoor je niet’ van Chawwa Wijnberg op Laurens Jz. Coster, 11 april 2019:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is Chawwa Wijnberg (1942) van wie deze maand ‘Het ontbreken hoor je niet’ verscheen, haar achtste dichtbundel. De twee gedichten ‘Vrolijk geloof’ en ‘Ach’ worden ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

Vrolijk geloof

Ja laten we geloven
in de fuut
en geloven in de wielewaal
in toekomst en in eieren
en als het waait
geloven we in de kraai

maar wat in de regen
of in hagel, barre sneeuw
dan geloven we
in onderwaterdieren
of in het fluitketelen
van de zilvermeeuw

en als het koud is
geloven we in vestjes
en als het vriest in winterjas
hoop woont in verstopte plekjes
en dat de lente komt
het zal wel
maar dat is morgen pas

*

Ach

Wat kunnen wij toch rijk zeuren
omdat we alles hebben behalve
mededogen voor een vluchteling
zouden we geen schaamte
moeten sparen
en van de rente
een desolaat mens bewaren

Meer over ‘Het ontbreken hoor je niet’
Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een toegankelijke bundel met een mooie uitstraling.» – R.J. Blom

VoorplatHoorneDikkemeisje-75Over ‘Het dikke meisje en de ziener’ van Philip Hoorne voor NBD / Biblion, 3 april 2019:
Deze bundel van de Vlaamse dichter Philip Hoorne (1964) leest als een geschreven documentaire. Voorop staan humor en observatie van kleine en grotere aspecten van het leven. De 37 niet-rijmende verzen lezen soms als stukjes proza en roepen bij de lezer meestal prettige herinneringen op. Soms duidt de dichter op ogenschijnlijke kleinigheden, bijvoorbeeld in het gedicht ‘Ananas’: ‘en zodoende belandde ananas in de gevangenis / alwaar een zoet blozende bewaker / hem in een koelcel bewaart’. Elk gedicht behelst een gebeurtenis of levensfase, een kort verhaal waarin de lezer even zijn/haar zorgen vergeet. De gedichten hebben een prettige omvang, vooral voor poëzieliefhebbers die graag teksten willen zien en geen tweeregelige spitsvondigheden op een verder lege bladzijde. Een toegankelijke bundel met een mooie uitstraling, die enerzijds als modern en anderzijds als klassiek mag worden aangeduid.
Meer over ‘Het dikke meisje en de ziener’
Meer over Philip Hoorne op deze site

Chawwa Wijnberg op Laurens Jz. Coster

VoorplatAanmij1-75Uit ‘Aan mij is niets te zien’ van Chawwa Wijnberg op Laurens Jz. Coster, 3 april 2019:
Laurens Jz. Coster plaatst sinds jaar en dag onder redactie van Raymond Noë iedere werkdag een gedicht op het gelijknamige blog. Het gedicht wordt ook geplaatst op Neerlandistiek.nl. Op 3 april 2019 is het gekozen gedicht ‘Mijn lief ik vaar een schip vol tranen’ van Chawwa Wijnberg (1942) uit haar zojuist opnieuw uitgegeven debuutbundel ‘Aan mij is niets te zien’ uit 1989.

Mijn lief ik vaar een schip vol tranen
een schip vol tranen naar je toe
ik had je wat anders willen brengen
vertel me wat je wilt en hoe

ik je geweven innigheid kan geven
of vreugde in een doosje vol karton
of flesjes van de eerste morgen
of alle bergen die je ooit beklom

dat alles in een sloep van goede tijden
ze vaart wel mee maar is nog onder zeil

maar voor ik al die schatten kan bevrijden
moet eerst dit vaartuig schipbreuk lijden

vooruit sirene blaas de stormwind aan
als ik bij jou ben durf ik wel te vergaan

Meer over ‘Aan mij is niets te zien’
Meer over Chawwa Wijnberg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Fraaie formuleringen. Raak in hun eenvoud. » – Ko van Geemert

VoorplatZevenrivierenver75Over ‘Zeven rivieren ver’ van Karin Lachmising in Parbode, 1 april 2019:
(…) Uit veel gedichten spreekt engagement, bijvoorbeeld als het over vluchtelingen gaat: “Oog in oog / duikelt / het verleden / in de toekomst / van het heden / met / overvolle boten / van werkelijkheid.” Daarnaast laat Lachmising zien hoe lastig het is werkelijk contact met een ander te hebben: “toen je even voorbij kwam / en ook even weg ging / terwijl ik stond / Een slok nam.” (…) En fraaie formuleringen, als: “Wanneer is lang geleden / voorbij?” Of: “zeven rivieren ver / om bij mij / te zijn // dichtbij / is niet altijd / ver weg.” Raak in al hun eenvoud.
Lees hier de recensie
Meer over ’Zeven rivieren ver’
Meer over Karin Lachmising op deze site

«Geslaagd. En gelukkig zinderend.» – Karel Wasch

VoorplatHoorneDikkemeisje-75Over ‘Het dikke meisje en de ziener’ van Philip Hoorne op Poëzie Leestafel, 26 maart 2019:
Philip Hoorne (Kortrijk 1964) is een dichter met veel licht ontplofbare munitie in zijn wapen. Dat leidt tot mooie verzen, die uniek zijn in de vrij makke dreven van de laaglandse poëziewereld. (…) Een grimmige, soms ontluisterende, maar vaak ook liefdevolle bundel. Philip Hoorne is een unieke dichter met een mooi eigen geluid. Dit is zijn zevende bundel gedichten. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het dikke meisje en de ziener’
Meer over Philip Hoorne op deze site

Laurens Jz. Coster kiest twee gedichten van Karin Lachmising.

VoorplatZevenrivierenver75Sinds jaar en dag ontvangen abonnees van Laurens Jz. Coster iedere werkdag een gedicht per mail. Pal na publicatie koos redacteur Raymond Noë op 16 januari 2019 twee gedichten van Karin Lachmising uit haar nieuwe bundel ‘Zeven rivieren ver’, te weten ‘Afgeleid’ en ‘Alleen’. Behalve op het blog Laurens Jz. Coster worden de gekozen gedichten ook geplaatst op ‘Neerlandistiek’, het online tijdschrift voor taal- en letterkundig onderzoek.
Lees hier de gedichten
Meer over ‘Zeven rivieren ver’
Meer over Karin Lachmising op deze site

«Deze fraaie gedichten schenken allemaal rust en bezinning.» – Karel Wasch

VoorplatSevenster-75Over ‘Bloemen in de regen’ van Arjen Sevenster op Poëzie Leestafel, 26 maart 2019:
(…) Zijn verzen ademen rust en stilte uit. Zo ook het vers ‘Tijd’. (…) En aan het eind keert de tijd het zandglas om en begint als in een perpetuum mobile alles weer opnieuw. Ja, de tijd gevat in een zandkorrel. Prachtig! (…) Het knappe nu van het gedicht [Boeddha] is, dat het zoals Goethe zou zeggen exacte fantasie hanteert. Een schijnbare tegenstelling. Maar exacte fantasie laat de lezer achter in een wereld van fantasie maar met een zekere logica en dat doet weldadig aan. Het is geen surrealisme, meer magisch realisme. (…) De boom waaronder Boeddha werd verlicht [in het gedicht Bodhiboom], maar ook Krishnamurti. Waarom een boom? Deze biedt een bescherming en schenkt rust en bezinning en dat doen deze fraaie gedichten van Sevenster allemaal. (…)
Lees hier de recensie
Meer over Arjen Sevenster bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Hoorne is de meester van de omschakeling.» – Jooris van Hulle

VoorplatHoorneDikkemeisje-75Over ‘Het dikke meisje en de ziener’ van Philip Hoorne in Poëziekrant, 19 maart 2019:
Het blijft het waarmerk van de poëzie van Philip Hoorne: de bizar aandoende benadering van de wereld. Door de alledaagsheid een switch te geven laat hij in zijn gedichten een aantal aspecten van ’s mensen handel en wandel zien dat op zijn minst gezegd confronterend inwerkt op de lezer. Hoorne is de meester van de omschakeling, ‘houd het dubbelzinnig, geef tegenstrijdige signalen.’ (…) De dichter vangt de ruis van het leven om hem heen op. Hij grijpt de lezer bij zijn nekvel, hij bruuskeert en charmeert, hij strijkt tegen de haren in, monkelt en glimlacht – of beter: hij grimlacht – om wat mensen ervan bakken in het leven. (…) Onder de lichtheid van deze verzen gaat een diep gevoel van melancholie schuil om de tristesse van het bestaan. In het gedicht ‘De begrafenis van tante Cecile’ schetst hij het verloop van een uitvaartdienst, met alles erop en eraan, van de brave non die als hulpje optreedt van de celebrant tot het ‘con te partiro’ (‘niemand gaat heen zonder de zegen van de blinde bocelli’), en dan merkt de ik uit het gedicht tot zijn ontzetting dat de kist wordt ontsierd door een donkerbruine vlek: ‘intriest word ik van die vlek / was je hele leven al een aaneenschakeling / van beschadigingen groot en klein / ga je eindelijk dood heb je dit weer’. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het dikke meisje en de ziener’
Meer over Philip Hoorne op deze site

Gedicht van Karin Lachmising vertaald in het Indonesisch

VoorplatZevenrivierenver75Uit ‘Zeven rivieren ver’ van Karin Lachmising op Nederlandse poëzie in het Indonesisch, 19 maart 2019:
Op ‘Suara suara dari utara’ (‘Stemmen uit het noorden’), het blog Puisi Belanda, is op 17 maart 2019 het gedicht ‘De laatste beslissing’ in een Indonesische vertaling van Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars geplaatst. Het gedicht is afkomstig uit de bundel ‘Zeven rivieren ver’. Het is het 178ste gedicht in een almaar groeiende digitale poëziereeks van een keur van vooral Nederlandse en Vlaamse dichters.
Lees hier ‘Zeven rivieren ver’ in het Nederlands en het Indonesisch
Meer over Karin Lachmising bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Lachmising speelt met woorden.» – Aarti Rampadarath

VoorplatZevenrivierenver75Over ‘Zeven rivieren ver’ van Karin Lachmising voor NBD / Biblion, 18 maart 2019:
‘Sprookjeswereld / Wanneer de sprookjesman declameert / streel ik mijn onvermoeibaar lichaam / waarin een geest huist die aan het werk gaat.’ De tweede dichtbundel van Karin Lachmising (na ‘Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt’, 2013) lijkt over van alles te gaan en beperkt zich daarbij niet tot een enkel continent. Het meest herkenbare en consistente thema is dat van migratie; er zijn meerdere gedichten die dat thema trachten op te roepen. Deze bundel bevat zo’n vijftig gedichten op bijna zestig pagina’s. De bundel bestaat uit twee delen: ‘Zeven rivieren ver’ en ‘Alsof schoonheid een verrassing is…’ (…) Lachmising speelt met woorden. (…). Haar taal is toegankelijk voor lezers in het hele Nederlandse taalgebied.
Meer over ‘Zeven rivieren ver’
Meer over Karin Lachmising op deze site