Elis Juliana – Hé Patu/Waggeleend

Hé Patu/Waggeleend

ELIS JULIANA
Hé Patu/Waggeleend

Poëzie, tweetalig Papiaments/Nederlands
Curaçao
Nederlandse Antillen
Ingenaaid 80 blz., € 16,50

oktober 2011
ISBN 978-90-6265-660-8

De Curaçaose kunstenaar Elis Juliana (1927) behoort met Luis Daal en Pierre Lauffer tot de ‘Grote Drie’ van de Antilliaanse dichtkunst in het Papiaments. ‘Antilliaanse dichtkunst’, want het zou niet juist zijn te beweren dat de bekendheid van Juliana als beeldend kunstenaar, dichter, schrijver en voordrachtskunstenaar zou ophouden bij de grenzen van Curaçao.

Het voornaamste doel van Elis Juliana is altijd geweest de mogelijkheden van zijn moedertaal, het Papiaments, tot op de bodem uit te zoeken en toe te passen in zijn werk. En daarin heeft hij zich, tot nu toe, een ware meester getoond, niet alleen in stilistisch opzicht, maar ook in de milde wijze waarop hij de Curaçaose mens in zijn beschrijvingen heeft geportretteerd. Hij schroomt niet deze mens te confronteren met zijn tekortkomingen en minder goede eigenschappen en stelt met de blik van een scherp observator de gemakzucht en de hypocrisie van zijn medemens aan de kaak. Maar hij doet dit zonder te kwetsen, zonder gebruik te maken van grove woorden, op een geestige manier en, bovenal, met een weldadig aandoende compassie.
Zijn vertolking van ‘Hé Patu’, staat, vooral bij de oudere Antilliaan, voor altijd in het gehoor gegrift. Dat is dan ook de reden waarom juist dít gedicht de bundel aanvoert onder de titel ‘Waggeleend’. En ‘Waggeleend’ zal ongetwijfeld het historisch patina krijgen dat nog steeds het gedicht ‘Atardi’ siert van Joseph Sickman Corsen, de dichter die aan de wieg heeft gestaan van de in het Papiaments geschreven poëzie.

Fred de Haas studeerde Frans, Spaans en Portugees. Hij was o.a. werkzaam in het onderwijs op de voormalige Nederlandse Antillen. Hij vertaalde werk van auteurs als Jorge Luis Borges en Pablo Neruda. Als muzikant (gitarist en zanger) bestudeerde hij de Zuid-Amerikaanse muziek en treedt hij sinds 1982 op met zijn muziekgroep Alma Latina.

«De Haan formuleert bedachtzaam en subtiel.» – Mark Weenink

ezra de haanOver ‘Scheren zonder spiegel’ van Ezra de Haan in La Chispa, 1 oktober 2011:
Het titelgedicht ‘Scheren zonder spiegel’ gaat over hoe je in het leven staat. Word je verlamd door angst, of durf je te leven en je te scheren zonder spiegel? (…) Hoewel de gedichten qua thematiek veelal universeel zijn, komt Suriname even boven drijven. Gedichten die natuurlijk, elementair en herkenbaar tropisch aandoen. (…) Met ‘Scheren zonder spiegel’ levert De Haan een ongrijpbare dichtbundel af die tot nadenken stemt en zeker schoonheid herbergt. In de gekozen woorden, maar ook zeker tussen de regels.

Lees hier de recensie

Meer over “Scheren zonder spiegel”

Giselle Ecury en Didi de Paris op Gronings poëziefestival Dichters in de Prinsentuin

Vanaf 2000 wordt bijna jaarlijks in Groningen Dichters in de Prinsentuin georganiseerd, inmiddels uitgegroeid tot een 3-daags poëziefestival met optredens van 80 dichters. In 2011 vindt Dichters in de Prinsentuin plaats van 27 t/m 29 juli. Dit jaar behoren Giselle Ecury en Didi de Paris tot de uitgenodigde dichters.

Giselle Ecury werd op Aruba geboren, maar woont in Nederland. Zij debuteerde in 2004 met de bundel Terug die tijd, in 2010 gevolgd door Vogelvlucht. Behalve dichter is Giselle Ecury ook romanschrijfster van de romans Erfdeel en Glas in lood.

Giselle Ecury video

Didi de Paris is een ‘performing poet’. Van hem is bij In de Knipscheer in voorbereiding de bundel BOKS. Eerder verschenen van hem bij In de Knipscheer de romans Maladie d’amour en Hors d’oeuvre en de verhalenbundel Voyeur. Over zijn optreden op In de Knipscheer’s Writers Block in het Concertgebouw in Haarlem op 25 mei 2001 schreef het Haarlems Dagblad: «Didi de Paris is niet alleen sociaal bevlogen maar vooral ook ritmisch. Denderend zingen is dit, woorden rijgen zonder ademhalen. Het mooist is het applaus terwijl de house driftig, soms zelfs driftiger nog, doorgaat. Het mag duidelijk zijn: Literatuur is een beat die dreunt in je keel.»

video

Verder treden op Dichters in de Prinsentuin o.a. op: Vrouwkje Tuinman, Ted van Lieshout, Johanna Geels, Anne Vegter, Jean Pierre Rawie, Wim Brands en Rutger Kopland.

Klik voor programma en tijden hier

Presentatie 3 juni 2011 Raj Mohan & Ezra de Haan

Raj Mohan & Ezra de Haan
Presentatie poëziebundels Tihá/Troost van Raj Mohan en Scheren zonder spiegel van E. de Haan.
m.m.v.
Raj Mohan, zang
Lourens van Haaften, gitaren
Suresh Sardjoe, tabla

vrijdagavond 3 juni 2011
Sarnamihuis
Brouwersgracht 2
2512 ER Den Haag
Kaarten: tel. 070 3651828
e: sarnamihuis@yahoo.com
Aanvang 19.30 uur

http://www.daayra.nl/

E. de Haan – Scheren zonder spiegel

ezra de haan

E. de Haan
Scheren zonder spiegel

gedichten
Nederland – Suriname
Ingenaaid, 72 blz.
€ 16,50
ISBN 978-90-6265-673-8
2011
in de boekhandel

Scheren zonder spiegel

Ik was een land dat strooide
lang voordat er sneeuw viel.
Angst bedekt mijn straten
die eerder koud dan zout zijn.
Wit trekt de mens in mij weg.
Neerslag bedreigt mijn grens.
Dit leven nu is als scheren
zonder spiegel.
Slechts gevoel leidt mijn mes
haalt jaren weg zonder bloed
zolang ik maar niet slik.

Krantenartikelen, gesprekken en kunstwerken vormen de basis van veel van de gedichten in Scheren zonder spiegel. Indachtig de woorden van William S. Burroughs ‘When you cut word lines the future leaks out’ zoekt Ezra de Haan naar de verborgen waarheid die vaak letterlijk tussen de regels te vinden is. Waar de woorden vandaan komen is minder belangrijk. Het gaat om het uiteindelijke gedicht. De ruim vijftig gedichten zijn verdeeld over drie afdelingen: Zin, Waan en Waanzin.

Van Ezra de Haan (1957) verscheen in 1996 de novelle Vonk. In 1999 kwam de korte roman Kermis in de hel uit. Zijn gedichtenbundel Ik belde mijn muze (2003) werd goed ontvangen.

«Ezra de Haan, Tsjitske Jansen, Mustafa Stitou: een nieuwe stroming in de poëzie.»

«Een van zijn beginregels, ‘Ik zal woorden voor je kneden’, heeft programmatische kracht. In Ik belde mijn muze is zijn taal weliswaar karig, maar door zijn tekstuele koprollen en hinkstapsprongen krijgen de gedichten een veel grotere interactie dan je op basis van het aantal woorden zou vermoeden. De Haan is op z’n best als hij de lezer van regel tot regel bijstuurt, en even zo vaak weet te verrassen.» – Albert Hagenaars

«Heel bijzondere gedichten.» – Breyten Breytenbach

Meer over E. de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer

Raj Mohan – Tihá / Troost. Gedichten

raj mohanRAJ MOHAN
Tihá / Troost. Gedichten
Poëzie, Suriname Nederland
Ingenaaid , 80 blz.
ISBN 978-90-6265-661-5 ca. € 17,50
2011

Tihá/Troost is de tweede gedichtenbundel van Raj Mohan waarin het Sarnámi, de moedertaal van de Hindostanen in Suriname en Nederland, een grote rol speelt. Het zijn met name de liedteksten die op de in voorjaar 2011 uit te brengen cd Daayra te beluisteren zijn, maar ook de met precisie gekozen woorden waarmee hij zijn áji, zijn oma, in al haar breekbaarheid beschrijft. De liefde, de dood en de herinneringen aan Suriname worden door Raj Mohan met veel aandacht voor het detail in twee talen bezongen.

Vandaag
raak ik
weer eens
een oud
verdriet
van jou aan
en vertrek

Tihá/Troost verschilt van de debuutbundel Bapauti/Erfenis door de direct in het Nederlands geschreven gedichten in het tweede deel Ontwaken waarin de dichter ruimte geeft aan zijn filosofische overpeinzingen en de soms pijnlijke herinneringen aan zijn jeugd in Paramaribo. Maar ook het asielbeleid, integratie en zelfs zelfspot komen aan bod in deze bundel. Met Tihá/Troost brengt Mohan de driehoek Nederland, Suriname, India op uiterst persoonlijke wijze in poëzie tot leven.

Wanneer zet je voet
op de aarde van mijn grond
zit je in mijn schaduw
hoor je mijn wel en wee aan,
en deel je het jouwe

Helena Engelbrecht-Fornara – Manchi

Helena Engelbrecht-Fornara
Manchi

Poëzie, Nederland-Aruba
Ingenaaid 48 blz., € 13,50
ISBN 978-90-6265-654-7
Eerste uitgave 2010

Manchi is een ode van Helena Engelbrecht-Fornara aan haar echtgenoot. Alles op Aruba en zelfs in Nederland herinnert aan hem, aan de jaren toen ze nog samen waren, aan de strijd tegen zijn ziekte en aan het verlies dat ze daardoor beiden leden. In deze bundel vol weemoed en verdriet komt niet alleen Manchi weer tot leven maar ook Aruba, het eiland waar ze hun liefde beleefden. Hij is er en hij is er niet in de geur van zijn overhemden of sigarettenrook, als honden huilen en ze naar zijn graf op Sabana Basora loopt. Zelfs als ze in de ogen van een hagedis kijkt, ‘hun’ Vallenato hoort of een broodje bakelauw voor de truck van Papillon bestelt.

Ik had nooit gedacht dat het zou gebeuren dushi
maar je begint te vervagen
je aanwezigheid als een tweede huid om me heen
begint losser over mijn vel te zitten

Helena Engelbrecht-Fornara bracht haar jeugd grotendeels door op Aruba. Op haar achttiende kwam ze naar Nederland, maar door haar liefde voor Manchi keerde zij vele jaren later terug naar Aruba om er ook na zijn dood voorgoed te willen blijven.

Edgar Cairo – Lelu! Lelu! Het lied der vervreemding

90-6265-150-xEdgar Cairo
Lelu! Lelu! Het lied der vervreemding
Suriname/Nederland. Gedichten
Gebonden. 880 blz.,
ISBN 90-6265-150-x
Eerste druk 1984
Uitverkocht; nog beperkt leverbaar rechtstreeks bij de uitgever

Edgar Cairo geniet in Nederland voornamelijk bekendheid als romanschrijver en columnist. Daarnaast neemt de poëzie in zijn oeuvre – ook binnen de romans en toneelstukken – een zeer belangrijke plaats in. In deze verzamelbundel heeft Cairo zijn dichtwerk opnieuw geselecteerd en deels voorzien van nieuwe vertalingen.

De auteur opent dit ‘handboek van de orale letterkunde’ met een uitvoerige inleiding, waarin hij zijn werk plaatst in het grotere geheel van de Surinaamse en Surinaams-Nederlandse literatuur en waarin hij de ontstaansgeschiedenis beschrijft van de in Lelu! Lelu! opgenomen bundels.

Deze uitgave bewijst dat Edgar Cairo een uitzonderlijke dichter is veelzijdig, eigenzinnig en met een grootse verbeeldingskracht.

Giselle Ecury – Terug die tijd

Terug die tijdGiselle Ecury
Terug die tijd.

Poëzie – Nederland/Aruba
Paperback, 64 blz.,
ISBN 978-90-5429-210-4 € 14,50
oorspronkelijke uitgever Conserve
Tweede druk 2005

Giselle Marie Ecury werd in 1953 geboren op het eiland Aruba. Begin 1960 vertrok het gezin naar Nederland, waar haar moeder vandaan kwam. Hoewel zij daar heel Hollands werd opgevoed, ontkwam zij niet aan de Antilliaanse invloeden van haar Arubaanse vader en aan die van haar achtergrond.

Van jongs af aan hield ze van schrijven en van de zeggingskracht van het geschreven woord. Toen zij in 2000 in de gelegenheid was zich te wijden aan haar grootste liefhebberij, begon ze te werken aan een roman.
Eerst gaf ze in 2004 in eigen beheer een dichtbundel uit: Terug die tijd. Gedichten en gedachten die zich in de laatste levensfase van haar aan dementie lijdende moeder aandienden. Herinneringen aan een gedeeld verleden, hier en daar. Momenten van reflectie. Haar leven bleef onlosmakelijk verbonden met de twee culturen die zij in zich draagt.

Giselle heeft deze tweede druk uitgebreid met nog meer gedichten over het jarenlange ziekteproces van haar moeder. Het zijn de ervaringen van een dochter die haar moeder verloor aan dementie en die desondanks zo lang mogelijk dochter wilde zijn.

Juan Manuel Roca – Een standbeeld voor Niemand

Juan Manuel Roca
Een standbeeld voor Niemand
Gedichten. Colombia
Vertaling uit het Spaans Stefaan van den Bremt
Nawoord Stefaan van den Bremt
Ingenaaid, 104 blz.,
ISBN 978-906265-632-5 € 18,50
Eerste druk 2008

Juan Manuel Roca ís iemand, zelfs in het land van Gabriel García Márquez. Hij is er uitgegroeid tot een nieuwe nationale beroemdheid.

Juan Manuel Roca wordt wel eens gerekend tot de ‘ontgoochelde generatie’ Colombiaanse dichters die debuteren in de jaren zeventig van de vorige eeuw, na het neo-avant-gardistische nadaísmo (niets-isme), toen het sociale en politieke klimaat in Colombia in toenemende mate werd bepaald door het niets ontziende geweld van de drugsmaffia en linkse guerrillabewegingen als de FARC. In een dergelijke context met haar dagelijkse portie ontvoeringen en bomaanslagen deden puur verbale beeldenstormers al gauw misplaatst aan. Al was nietsisme misschien de ideale biotoop om Niemand te doen opstaan als anti-held.

Vraag mij niet wie Niemand is.
Het kan de wind zijn.
Het onbeschreven blad. Kan zijn.

Juan Manuel Roca noemt, als telkens terugkerende motieven die hem altijd hebben geboeid, de vrijheid, de dood, de stilte, het water, het woord, de nacht en ‘de mogelijkheid een monoloog te laten voeren door de ander, over hemzelf en zijn medemensen, en dit alles gevat in wat volgens mij het ene grote thema van mijn poëzie is: de tijd’. Elk gedicht uit de bundel brengt de lezer een stapje dichterbij, dichter bij het land van Niemand dat Nergens is.

Voor de bundel Een standbeeld voor Niemand (Las hipótesis de Nadie – 2006) wordt hem de Colombiaanse staatsprijs voor poëzie toegekend.