Hugo Pos – Voordat ik afreis. Nestoriaanse kwatrijnen

Hugo PosHUGO POS
Voordat ik afreis

Nederland, Nestoriaanse Kwatrijnen
82 blz., paperback, € 12,50
ISBN: 90-6265-384-7
Eerste uitgave 1993; uitverkocht

Hugo Pos (Paramaribo, 1913) debuteerde op 71-jarige leeftijd met de veelgeprezen verhalenbundel Het doosje van Toeti. Sindsdien verschenen nog drie verhalenbundels, een bundel reisverhalen en herinneringen en de kwatrijnenverzameling Een uitroep zonder uitroepteken. En nu hij tachtig wordt verblijdt hij ons met een nieuwe bundel: Voordat ik afreis. Nestoriaanse kwatrijnen

Hoewel hij aan zijn proza zijn grote faam te danken heeft, is het schrijven van kwatrijnen voor Hugo Pos altijd de meest geliefde bezigheid gebleven. Deze voor het merendeel nieuwe kwatrijnen zijn gegroepeerd rond het thema van de ouderdom en de naderende dood.

Voordat ik afreis, Charon, heel licht, handbagage,
de boedel opgedeeld, de leeftocht weggedaan,
gun mij een laatste blik als zwermen ganzen
in V-formatie naar het zuiden gaan.

De bijzondere kracht van deze kwatrijnen – en van zijn gehele oeuvre – is dat Hugo Pos toch zo waarwichtige thema’s zo lichtvoetig weet te verwoorden.

Albert Helman – Mexico zingt

Alice Walker
ALBERT HELMAN
Mexico zingt.
Een bloemlezing uit de Mexicaanse lyriek sinds de 15de eeuw.

Mexico, Poëzie
Paperback, 136 blz. € 13,50
ISBN 90-6265-351-0
Eerste druk 1992
Nog beperkt leverbaar bij uitgever

In Mexico zingt heeft Albert Helman een persoonlijke, maar representatieve selectie bijeengebracht en vertaald uit de poëzie van Mexico vanaf de pre-columbiaanse tijd. Helman heeft jarenlang in Mexico gewoond en ook vier lijvige romans gepubliceerd die zich in Mexico afspelen en die bekend staan als zijn ‘Mexico-kwartet’.

Uit het veel grotere geheel van de Mexicaanse poëzie heeft Helman gekozen voor de lyriek, die immers, noteert hij in zijn Verantwoording, ‘bij veel oorspronkelijks – vooral inzake zijn vorm – toch iets zeer eigens wat zijn stemmingen, atmosfeer, beeldspraak en schoonheidsidealen betreft’ heeft.

Na een uitgebreide inleiding – waarin de geschiedenis van de Mexicaanse dichtkunst beschreven wordt vanaf de handschriften van Maya’s, Azteken en andere volken die door de Spaanse Veroveraars in Centraal-Amerika werden aangetroffen tot en met de twintigste-eeuwse volkspoëzie – volgen chronologisch de vertalingen, die in alle opzichten recht doen aan de typerende klanken en kleuren van de originelen.

Mexico zingt is een rijk boek, enig in zijn soort.

De pers over Mexico zingt
«Een publicatie die in alle opzichten boeiend kan heten: boeiend omwille van de geboden inkijk in vijf eeuwen andersgeaarde cultuur, boeiend ook door de fraaie en elegante manier waarop de auteur deze bloemlezing serveert.» – Boekengids

«Een frisse, leerzame bloemlezing met een in menig opzicht verrassende inleiding.» – Lektuurgids

«Een sympathieke, gevarieerde bundel, die alleen al vanwege de gedichten van de legendarische non Sor Juan Inés de la Cruz de moeite waard is.» – Maarten Steenmeijer

Arthur Lava – Maximaal. Werk van 11 Nederlandse en Vlaamse dichters

906265-277-8Arthur Lava
Maximaal
Werk van 11 Nederlandse en Vlaamse dichters

Bloemlezing
120 blz., € 12,00
ISBN 90-6265-277-8
Eerste druk 1988
Uitverkocht

Onaangekondigd, maar luidruchtig werd vlak voor de zomer in het Amsterdamse Roxy de poëziebloemlezing Maximaal gelanceerd. ‘It’s official now,’ schreef Joost Niemöller later in De Held. Artikelen van Arthur Lava in dat zelfde blad en van Joost Zwagerman in de Volkskrant hadden al heel wat stof doen opwaaien en duidelijk gemaakt dat er na de fletse stilleven-poëzie van de jaren zeventig en tachtig dringend behoefte was aan de poëzie van de klauwhamer, aan bravoure en grilligheid, aan robuuste romantiek, én dat zulke poëzie ook al geschreven werd. Maar pas toen de bundel Maximaal (met door Arthur Lava gekozen en ingeleide gedichten van Pieter Boskma, Bart Brey, Dalstar, Johan Joos, René Huigen, Tom Lanoye, Arthur Lava, K. Michel, Frank Starik, René Stoute en Joost Zwagerman) eenmaal verschenen was, bleek hoezeer die behoefte aan verandering leefde: ruime aandacht in dag- en weekbladen en op radio en tv.

En de discussie woedt voort. Wie zich aangevallen voelt uit schampere kritiek. Maar intussen is het aanzien van de poëzie al veranderd: er verschijnt geen recensie meer of er wordt aan de Maximalen gerefereerd. En nu al wordt duidelijk dat het om meer dan alleen de poëzie gaat.

Het wachtwoord is ‘maximaal’. En dat blijft het ook het komende seizoen.

«Als het niet zo voor de hand zou liggen, zou je veronderstellen dat de Nederlandse poëzie binnenkort van aanzien gaat veranderen.» – Guus Middag in Vrij Nederland

Wil de nieuwe Gorter of Lucebert (m/v eindelijk opstaan om van al die ‘stilstand in beweging’ eindelijk eens echte beweging te maken.» – Ton Anbeek in Eslevier

Nu zijn we waar we moeten wezen. Een debat over de stand van de poëzie blijft namelijk in de lucht hangen zolang er geen namen worden genoemd.» – Jaap Goedegebuure in De Haagse Post.

Bea Vianen – Over de grens. Gedichten 1976-1986

voorplatOverdegrens-75Bea Vianen
Over de grens. Gedichten 1976-1986

Gedichten
Suriname
ISBN 978 90 6265 231 0
€ 15,00
Eerste uitgave 1986

Bea Vianen (Paramaribo, 1935 – RK Hindu) debuteerde in 1966 met het dichtbundeltje Cautal. In de periode 1969-1974 publiceerde zij vier romans en een dichtbundel: Sarnami, hai (1969), Strafhok (1970), Ik eet, ik eet, tot ik niet meer kan (1972, 1984) Het paradijs van Oranje (1973, 1985) en Liggend stilstaan bij blijvende momenten (1974). In 1979 verscheen nog de roman Geen onderdelen.

Vanaf 1976 heeft Bea Vianen, met enkele korte onderbrekingen, in Zuid-Amerika gereisd en gewoond: Bolivia, Columbia, Peru, (vanwaar zij in 1979 een uitgebreide reportage schreef, die als speciale bijlage in Avenue werd gepubliceerd) en Ecuador. Medio 1986 kwam ze weer terug naar Nederland, met een schat aan gedichten en verhalen.

Over de grens. Gedichten 1976-1986, haar eerst publicatie sinds 1979, bestaat uit twee delen: Caribisch Reliëf met in hoofdzaak gedichten die herinneringen aan en gedachten over Suriname omvatten – en Zuidamerikaans Reliëf – met registraties van waarnemingen en ervaringen over de grens van landen en werelden. Poëzie met krachtige, soms fascinerende beelden, sprankelende details en onverwachte associaties, die een tweede bloeiperiode in het literaire leven van Bea Vianen lijkt in te luiden.

Diana Ozon – Hup de zee. gedichten

90-6265-238-7DIANA OZON
Hup de zee

Nederland. Poëzie
Paperback, 56 blz. € 8,00
ISBN 90-6265-238-7
Eerste uitgave 1986
Uitverkocht

Diana Ozon (Amsterdam 1959), voortgekomen uit de punkbeweging, is tegenwoordig een van de meest gevraagde podiumdichters. In Hup de zee stelt zij een nieuwe fase in haar ontwikkeling te boek: proza-achtige teksten die zich laten lezen als registraties van dromen en visioenen, met beelden ontleend aan haar reizen, met name in Noord-Afrika, aan de geologie en aan de kracht van de natuur.

«Een bundel waarin surrealisme en maatschappijkritiek elkaar op een verrassende, onnadrukkelijke manier afwisselen.» – De Waarheid

«Het nieuwe werk van Ozon is minder geëxalteerd, bedachtzamer. Het politieke engagement is meer naar de achtergrond verschoven, meer verpakt en daarom misschien juist doeltreffender. Toch is dit niet hetgeen dat deze gedichten bijzonder maakt. De kwaliteit schuilt eerder in de wijze waarop Ozon de logica der dingen doorbreekt. Vooral die gedichten waarin de vervreemding op een humoristische wijze is vorm gegeven, behoren tot de sterkste uit de bundel.» – De Held

«Diana Ozons nieuwe bundel (bevat) niet zulke duidelijke vermaningen meer, geen rijm, maar een fantasie, hoogst persoonlijk en, zoals het hoort: obsessioneel.» – NRC Handelsblad

voorplatOverdegrens-75Bea Vianen
Over de grens. Gedichten 1976-1986

Gedichten
Suriname
ISBN 978 90 6265 231 0
€ 15,00
Eerste uitgave 1986

Bea Vianen (Paramaribo, 1935 – RK Hindu) debuteerde in 1966 met het dichtbundeltje Cautal. In de periode 1969-1974 publiceerde zij vier romans en een dichtbundel: Sarnami, hai (1969), Strafhok (1970), Ik eet, ik eet, tot ik niet meer kan (1972, 1984) Het paradijs van Oranje (1973, 1985) en Liggend stilstaan bij blijvende momenten (1974). In 1979 verscheen nog de roman Geen onderdelen.

Vanaf 1976 heeft Bea Vianen, met enkele korte onderbrekingen, in Zuid-Amerika gereisd en gewoond: Bolivia, Columbia, Peru, (vanwaar zij in 1979 een uitgebreide reportage schreef, die als speciale bijlage in Avenue werd gepubliceerd) en Ecuador. Medio 1986 kwam ze weer terug naar Nederland, met een schat aan gedichten en verhalen.

Over de grens. Gedichten 1976-1986, haar eerst publicatie sinds 1979, bestaat uit twee delen: Caribisch Reliëf met in hoofdzaak gedichten die herinneringen aan en gedachten over Suriname omvatten – en Zuidamerikaans Reliëf – met registraties van waarnemingen en ervaringen over de grens van landen en werelden. Poëzie met krachtige, soms fascinerende beelden, sprankelende details en onverwachte associaties, die een tweede bloeiperiode in het literaire leven van Bea Vianen lijkt in te luiden.

Francisco Carrasquer – Vespers – Vísperas

CarrasquerFRANCISCO CARRASQUER
Vespers / Vísperas. Gedichten

Spanje
Voorwoord Lucebert
Paperback, 176 blz., € 13,50
Geïllustreerd met pentekeningen van Marcos Carrasquer
Tweede druk 1984. Uitverkocht
ISBN 978-90-6265-148-1

De Spaanse dichter Francisco Carrasquer verwierf faam door zijn vertalingen van Nederlandse en Vlaamse auteurs in het Spaans. In Nederland ontving hij de Martinus Nijhoffprijs en in België de Staatsprijs voor vertaalde letterkunde.
Carrasquer was vanaf de Spaanse Burgeroorlog tot in de jaren zestig gedwongen balling en tot eind jaren zeventig vrijwillig balling in Nederland. Zijn poëzie – in deze bundel zowel in het Spaans als in het Nederlands bijeengebracht – getuigt van deze verscheurdheid: de pijn die begon met de Burgeroorlog en de hoop op verandering sedertdien. De titel Vespers moet dan ook gelezen worden in de betekenis ‘aan de vooravond van’. In december 1984 keerde Carrasquer definitief terug naar Spanje.
In 1976 schreef Luceber (die zelf eind 1983 uit handen van koning Boudewijn voor zijn gehele oeuvre de Staatsprijs der Nederlandse letteren ontving) een essay over het werk van Carrasquer dat als voorwoord in deze bundel is opgenomen, en dat eindigt met : ‘De taal van Carrasquer mag nog niet helemaal het volk hebben bereikt, de vijanden van dat volk heeft ze in ieder geval al vrees aangejaagd.

Peter van Lieshout – Plekken

Lieshout-Plekken-75Peter van Lieshout
Plekken

Gedichten
Gebrocheerd, 72 blz.
Eerste druk 1980
ISBN 90 6265 066 X

Peter van Lieshout (Den Bosch, 1946) publiceerde de romans ‘De Generalenrepetitie’ (1966) en ‘Slow Motion’ (1974) en de poëziebloemlezing ‘Zo goed als nieuw. Bewaarde gedichten 1966-1976’.
Van het gedicht ‘Trans’ uit deze bundel verscheen een genummerde druk in 1976 bij Boekhandel Adr. Heinen en Uitgeverij In de Knipscheer met een foto van Frans de la Cousine.

Gedichten en reeksen uit Plekken werden eerder gepubliceerd in Mandala, Abracadabra en het Noordbrabants Schrijversboek. Van de reeks ‘Bretagne, mist’ verscheen in 1977 een bibliofiele uitgave onder de titel ‘Mistig Breizh’.

Over zijn debuutbundel ‘Zo goed als nieuw’ (1976) schreef de pers:

«Peter van Lieshout is begonnen werkelijk poëzie te schrijven: de cyclus De ijsvogelzang is bijzonder geslaagd. Want dacht je nou echt dat ik al deze moeite nam om een boek te recenseren dat voor de volle 100 % uit modder en lekke banden bestond? Welnee!» (De Nieuwe Linie, Sjoerd Kuyper)

«Van Lieshout, een van de ‘oprichters van de onstuimige beweging De Brabantse School, lijkt de laatste jaren serieuzer: het einde van zijn bundel Zo goed als nieuw is van zo’n hoopgevende transparantie dat je het gevoel krijgt dat de dichter ten slotte zijn ‘ruimtevrees’ heeft overwonnen.» (Hollands Diep, Peter Nijmeijer)

«Poëzie meer van het toon- dan van het woordgenre, de modieuze toon van eens. Verzen voor de vrienden zullen we maar zeggen. In het tweede deel wordt de dichter woordbewuster, de toon gaat eruit.» (De Volkskrant, Kees Fens)

«In de bundel van Van Lieshout staan mooie stukken en soms heel rake beelden. Ze stammen uit twee periodes; de latere gedichten lijken wat geconcentreerder te zijn dan de eerdere.» (NRC Handelsblad, Karel Soudijn)

«Waarom Van Lieshout zijn gedichten zolang bewaard heeft, is voor mij een raadsel. Hopelijk hoeft de lezer niet tot 1986 te wachten om ‘opnieuw bewaarde gedichten’ te lezen.» (Bzzlletin, Hans van de Waarsenburg)

Meer over Peter van Lieshout