«Niet alleen een intrigerende en spannende psychologische roman; het is een roman met filosofische implicaties en bereik.» – Willem Thies

VoorplatOnwoord-75Over ‘Liefde is een onwoord’ van Jos van Daanen bij presentatie in Pletterij, 20 december 2021:
‘Liefde is een onwoord’ van Jos van Daanen (1959) kan met recht een verontrustende roman genoemd worden. De protagonist, Hans, is geïnterneerd in een psychiatrisch ziekenhuis, daar hij lijdt aan psychoses, en een gevaar kan vormen voor zichzelf en anderen. (…) Het is niet zo dat Hans inherent slecht is, hij heeft eenvoudigweg geen adequaat moreel en sociaal kompas, hij heeft geen besef van grenzen – en dientengevolge geen besef van grensoverschrijding – en hij vóélt niets. (…) De moeder van Hans ervoer haar zwangerschap, haar inwendig dragen van hem, als een infernale verschrikking, het embryo en later de foetus als een parasiet. Zij háátte haar nog ongeboren kind hartgrondig. Niet bepaald een gastvrije, gunstige omgeving voor het organisme in zijn eerste stadia. (…) Door de verteltechniek weet Van Daanen veel dramatische spanning op te roepen: hij manipuleert hoeveelheid en soort informatie die hij via zijn personages aan de lezer ‘verstrekt’. Langzaamaan ontvouwt zich de plot en tegen het eind volgt wending op wending: wie is nu werkelijk wie, hoe zijn de onderlinge relaties, wat is de geschiedenis van de personages, hun respectieve achtergronden en motieven, drijfveren? ‘Liefde is een onwoord’ is niet alleen een intrigerende en spannende psychologische roman; het is een roman met filosofische implicaties en bereik. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Liefde is een onwoord
Meer over Jos van Daanen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Veel mooie taalvondsten, beeldend geschreven.» – C. la Roi

VoorplatRegensoldaten-75Over ‘Regensoldaten’ van Kristien De Wolf voor NBD Biblion, 17 juni 2021:
Magda (ik-figuur) wordt geboren op 30 oktober 1971. Ze krijgt de bijnaam ‘Mus’ omdat ze klein is en piept. Haar moeder klopt haar geboorteverhaal en haar eerste levensjaren op tot epische verhalen. Deze verdringen de eigen herinneringen van Mus. De geboorte van een broertje markeert een nieuwe periode. Buurjongen Andy wordt haar steun en toeverlaat. Samen gaan ze studeren. Mus leidt een losbandig studentenleven, met veel alcohol. Na een buitenlandstage concludeert Mus dat ze haar leven wil beteren, samen met Andy. Een gemiste kans? Mus studeert af, wordt neuroloog en betrekt het ouderlijk huis. Haar leven bestaat uit werken en drinken. Er komt een moment waarop ze haar gemiste kans kan goedmaken. De drie getitelde delen omvatten de verschillende levensfasen van Mus. De beginzin wijst vooruit naar het einde. Bevat veel mooie taalvondsten, zoals de vergelijking tussen de matige fysieke groeicurve met de (vermeende?) psychologische ontwikkeling van Mus. Universeel door het motief van verhalen vertellen. Beeldend geschreven waardoor de lezer gaat nadenken over de eigen keuzes in het leven. Ogenschijnlijk eenvoudig verhaal met grote tijdsprongen, naast veel gedetailleerde beschrijvingen. Tweede roman van de auteur (1969), die in 2019 debuteerde met ‘Ava Miller en ik’.
Meer over ‘Regensoldaten’
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer

«En wordt een vriendschap ontleed. Dit levert een mooie psychologische roman op.» – Marjo van Turnhout

VoorplatKraanvogel-96Over ‘Het oog van de kraanvogel’ van Peter WJ Brouwer op Leestafel, 20 mei 2021:
‘De nacht had [Marcus] met een vrouw doorgebracht. Ze reikte tot aan zijn schouder en had een litteken dat haar hele wang bedekte. Hij had gedacht dat ze alleen waren. En dat waren ze ook, maar de werkelijkheid had bewogen. Iets was verschoven en misschien was dat al eerder gebeurd.’ (…) Het leven verliep normaal: hij studeerde en had een relatie met Carlijn. Tot hij Arthur ontmoette. Hij was een vriend, maar vanaf het begin was het wat ongemakkelijk: later zal Marcus het wurgzorg noemen. (…) In de ogen van Marcus ‘redt’ Carlijn hem, zijn ongemak leidt niet tot daadkracht. En zonder Arthur gaat het leven verder. (…) Marcus is 43 en voor zaken in Tokio waar hij Arthur opnieuw ontmoet. (…) Hoe blind kun je zijn voor jezelf en je behoeften? Is het de tijdsgeest die Marcus er van weerhoudt eerlijk te zijn voor zichzelf? In een prachtige stijl schrijft Brouwer over een coming-out – hoewel, erkent Marcus eigenlijk wel wie hij is? In ieder geval is het een zoektocht naar een eigenheid. Verdeeld in drie hoofdstukken, Tokio – Amsterdam – Tokio, wordt een man geconfronteerd met zijn leven en alles wat hij meegemaakt heeft. En wordt een vriendschap ontleed. Dit levert een mooie psychologische roman op vol introspectie, die je als lezer aan het denken zet. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De spanning wordt bijna tastbaar in prettig lezend, soepel proza met vaak rake observaties.» – Hans Pols

VoorplatKraanvogel-96Over ‘Het oog van de kraanvogel’ van Peter WJ Brouwer voor NBD / Biblion, 5 mei 2021:
Marcus is jurist en wordt voor zijn werk naar Japan gestuurd. De contactpersoon voor zijn opdracht is een bekende, Arthur was vijfentwintig jaar eerder een studievriend van hem, maar hun vriendschap liep stuk omdat een van hen niet eerlijk was over zijn geaardheid. De auteur (1965) weet het ontstaan van hun vriendschap boeiend te beschrijven en maakt de spanning die er tussen de twee jongens bijna tastbaar in prettig lezend, soepel proza met vaak rake observaties. Behalve Marcus en Arthur zelf spelen nog twee anderen een rol in het gezamenlijke studentenverleden: Marcus’ huisgenoot en vriendin Carlijn en de wat mysterieuze Sophie. De vriendschap loopt dus mis. Hoe reageren beide mannen als ze lang nadat de vriendschap kapot ging weer met elkaar worden geconfronteerd. Een boeiende psychologische roman over vriendschap, identiteit en verwachtingen. Tweede roman van de auteur die zijn romandebuut maakte met ‘Het Siamees moment’ (2017).
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Brouwer beheerst het vak.» – Camiel Hamans

VoorplatKraanvogel-96Over ‘Het oog van de kraanvogel’ van Peter WJ Brouwer in Brabant Cultureel, 4 mei 2021:
‘Het oog van de kraanvogel’ is de titel van de nieuwe roman van Peter WJ Brouwer. Het is een goed geschreven boek dat de lezer weet te boeien (…) met intrigerende verwijzingen naar klassieke muziek en jazz, een heldere structuur, een overzichtelijk aantal hoofdpersonen, een plot waarvan de lezer wil weten hoe die afloopt. Dus legt hij het boek niet af en toe verveeld opzij, maar leest hij gespannen door. (…) Het verhaal laat zich vrij eenvoudig navertellen: twee studenten aan het conservatorium raken bevriend. Die vriendschap blijkt voor de een obsessief. De ander, de hoofdpersoon, laat het zich aanleunen. Als de homo-erotische ondertonen aan het oppervlak komen, verbreekt de hoofdpersoon het contact en richt zich verder op zijn vriendin. (…) Na een aantal jaren loopt zijn huwelijk spaak (…) en dan wordt hij door een orkest dat op tournee is gevraagd een #metoo-probleem te komen oplossen. De man achter die uitnodiging blijkt de vroegere conservatoriumvriend. En dus wordt er gepraat, nagedacht en naar binnen gekeken. (…) Brouwer beheerst het vak. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het oog van de kraanvogel’
Meer over Peter WJ Brouwer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Onderhuidse spanning heel subtiel en knap verwerkt.» – Hanneke Tinor-Centi

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Reading & Writing, 12 januari 2021:
‘Onomkeerbaar’ is het aangrijpende verhaal over een jonge vrouw die op zoek gaat naar haar afkomst en het verhaal van haar ouders. Als decor van haar debuutroman heeft Ines Nijs gekozen voor de omgeving Mechelen. Nijs geeft met dit debuut blijk over een fraaie schrijfstijl te beschikken en haar verhalend vermogen is zeker ook in orde. De constructie van het verhaal is uitgekiend. Veelal kabbelt het verhaal voort om zo nu en dan ineens in een volgende versnelling te schieten. Toch is er, ook tijdens de kalmere gedeelten, continu een onderhuidse spanning aanwezig. Heel subtiel en knap verwerkt. Overigens is ook het vermogen van de auteur om de omgeving en situaties te schetsen, zeer goed. De personages zijn bovendien heel goed gekarakteriseerd, terwijl ze toch zeker niet ‘standaard’ zijn en de emoties van haar personages, vooral die van Zoé uiteraard, zijn fraai in woorden gevat. Kortom, een veelbelovend debuut van deze Nijs waar we ongetwijfeld nog meer van gaan horen (lezen)!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Zoé’s honger naar geluk treffend en met vlagen hartverscheurend.» – Patrice van Trigt

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Perfecte buren, 10 december 2020:
De achttienjarige Zoé woont samen met haar moeder in een meer dan bijzondere situatie, vader is niet in beeld en wat moeder betreft is niets wat hem aangaat bespreekbaar. (…) Zoé is op een leeftijd waarop ze wil weten waar haar roots liggen. (…) Het verhaal is in de basis rauw en mooi te noemen. (…) Het kloosterverhaal past perfect bij het Italiaanse element, daar is goed over nagedacht. (…) Al bij al is ‘Onomkeerbaar’ een behoorlijk traumatisch verhaal waarin een jonge vrouw op zoek gaat naar haar eigen identiteit en invulling van een leven dat nog in de kinderschoenen staat. Dat is zonder extra uitdagingen, aannames en emoties van anderen, al moeilijk genoeg. Zoé’s honger naar geluk vond ik treffend en met vlagen hartverscheurend. (…) Ines Nijs heeft absoluut een treffend verhaal geschreven. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Aangrijpende debuutroman die blijft hangen.» – Nathalie B1

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Hebban, 13 juni 2020:
(…) ‘Onomkeerbaar’, is een psychologische roman over opgroeien en persoonlijke ontwikkeling. De geïsoleerdheid van het hoofdpersonage is aangrijpend en tastbaar. Het meisje Zoé Veneur groeit op bij haar labiele moeder Alida in de jaren 70 van de vorige eeuw. Vanaf haar tiende gaat Zoé op internaat. Over haar vader weet ze niets, en naarmate ze ouder wordt, probeert ze meer te weten te komen over haar afkomst. De nonnen die haar internaat runnen, willen haar moeder beschermen en proberen er alles aan te doen dat ze niet achter de waarheid komt. Dat kan echter niet blijven duren. (…) De personages komen allemaal erg goed uit de verf; ook de geschiedenis van haar moeder wordt duidelijker na een tijd. (…) Het geheim dat zich ontvouwt naar het einde toe en waar naar toe wordt gewerkt met de nodige spanning, is natuurlijk erg pijnlijk voor beiden. (…) De schrijfstijl van Nijs maakt het boek vlot en gemakkelijk te lezen. (…) Thema’s zijn verwaarlozing, het gebrek aan liefde en warmte, de puberachtige onzelfzekerheid, het zoeken naar een afkomst en een identiteit. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Ontluisterende, schokkende maar ook bijna liefdevolle debuutroman.» – Mieke Koster

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Alles over boeken en schrijvers, 12 juni 2020:
In deze psychologische roman legt de Nijs het verlangen, de trauma’s, de onmacht van een gezin bloot door het ontrafelen van de geschiedenis. Zoé heeft er genoeg van, van het niet weten dat haar persoonlijkheid zo bepaalt. Daarvoor kan het niet anders dan stukje bij beetje je door de pijn heen te werken. De Nijs doet dat door soms terug te gaan in de tijd, zodat we meer leren over moeder, begrip krijgen voor haar. Door een inkijkje te geven in de rol van het klooster in zo’n dorpsgemeenschap. Maar vooral om zeer geloofwaardig het ontwikkelingsproces van Zoé, een jonge vrouw op weg naar volwassenheid, op verschillende levensterreinen te volgen, in beeld te brengen en te verwoorden. Zeer knap.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«De geïsoleerdheid van het hoofdpersonage is aangrijpend en tastbaar.» – Nathalie Brouwers

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Hebban, 13 juni 2020:
De debuutroman van Ines Nijs (…) ‘Onomkeerbaar’ is een psychologische roman over opgroeien en persoonlijke ontwikkeling. De geïsoleerdheid van het hoofdpersonage is aangrijpend en tastbaar. Het meisje Zoé Veneur groeit op bij haar labiele moeder Alida in de jaren 70 van de vorige eeuw. Vanaf haar tiende gaat Zoé op internaat, wat haar ook niet altijd even goed af gaat. Over haar vader weet ze niets, en naarmate ze ouder wordt, probeert ze meer te weten te komen over haar afkomst. De nonnen die haar internaat runnen, willen haar moeder beschermen en proberen er alles aan te doen dat ze niet achter de waarheid komt. Dat kan echter niet blijven duren. (…) De personages komen allemaal erg goed uit de verf; ook de geschiedenis van haar moeder wordt duidelijker na een tijd. Haar moeder werkt hard, maar is ook een zwijgzame vrouw en ze heeft haar buien. Het geheim dat zich ontvouwt naar het einde toe en waar naar toe wordt gewerkt met de nodige spanning, is natuurlijk erg pijnlijk voor beiden. Zorgt het ook voor de nodige loutering? De boodschap blijft in ieder geval even hangen… (…)
Lees hier de recensie ‘Een aangrijpende debuutroman die blijft hangen’
Meer over ‘Onomkeerbaar’