«In deze autobiografie beschrijft Etchica Voorn haar bi-raciale achtergrond.»

Dubbelbloed_01Interview over ‘Dubbelbloed’ van Etchica Voorn in Opzij, 3 juli 2018:
(…) Mijn moeder was een echte feministe, en dat kon je bij haar aan alles merken. (…) Ik ben ook altijd doordrongen geweest van het feit dat ik economisch zelfstandig moet zijn. (…) Dit boek betekende voor mij: ergens voor uitkomen en vooruitkomen. Een soort van uit de kast komen. (…) Van mijn twee oma’s, de Surinaamse en de Drentse, heb ik mijn twee culturen geërfd, mijn dubbelbloed. Het is een heel heftig en gevoelig thema, maar ik heb het wel luchtig opgeschreven. Het moest er gewoon uit. (…) De problematiek van ‘Dubbelbloed’ is herkenbaar voor iedereen die in twee culturen is opgegroeid. (…) Ik ben heel blij met alle lovende recensies en reacties op het boek. Ik durf nu ook pas te zeggen dat ik schrijver ben, dat kreeg ik eerder niet uit mijn strot. (…)
Lees hier het hele interview
Meer over ‘Dubbelbloed’

«De rijkdom van een dubbele identiteit.» – Sander Becker

Dubbelbloed_01Over ‘Dubbelbloed’ van Etchica Voorn n.a.v. OPZIJ Literatuurprijs 2018 in Trouw, 5 juli 2018:
(…) En zo staat Voorn ineens middenin twee actuele maatschappelijke debatten: over de positie van vrouwelijke schrijvers en over etnische identiteit, het thema van haar boek. (…) Met blond haar en een getinte huid zat ze altijd tussen twee culturen in. ‘Halfbloedje’, hoorde ze vaak. Heel kleinerend, ook door dat ‘-je’. Ze raakte er als kind aan gewend, maar fijn voelde het nooit. Toen een Surinaamse neef een keer zei dat ‘dubbelbloed’ de lading beter dekte, wist ze meteen: ‘Dat wordt ooit de titel van mijn boek.’ Haar roman gaat over de rijkdom van een dubbele identiteit, maar ook over je nergens helemaal thuis voelen. (…) De boodschap is universeel: je mag zijn wie je bent. Zwart, wit of iets ertussenin. “Ik heb het boek nooit als statement bedoeld”, besluit Voorn. “Maar dat is het toch geworden.” En ‘halfbloed’ gaat wat haar betreft de geschiedenis in als het woord dat we in 2018 vervingen door ‘dubbelbloed’.
Lees hier of hier het interview
Meer over ‘Dubbelbloed’

Etchica Voorn wint met haar prozadebuut ‘Dubbelbloed’ de OPZIJ Literatuurprijs 2018

Dubbelbloed_01Dinsdagavond 3 juli 2018 is op een feestelijke bijeenkomst in EYE Amsterdam uit de shortlist van tien genomineerden Etchica Voorn met haar prozadebuut ‘Dubbelbloed’ als winnaar van de OPZIJ Literatuurprijs 2018 bekendgemaakt.
De OPZIJ Literatuurprijs is een stimulering die jaarlijks wordt uitgereikt. In aanmerking komen titels die bijdragen aan de bewustwording, emancipatie en ontplooiing van vrouwen. Daarnaast moet de winnende titel Opzij hebben gegrepen vanwege de literaire kwaliteit en de impact op onze maatschappij. De prijs wordt sinds 1979 uitgereikt. Grote namen als Hella S. Haasse, Doeschka Meijsing en Manon Uphoff ontvingen eerder de prijs als erkenning voor hun literaire werk. De prijs bestaat uit erkenning voor het literaire werk en een halve bitcoin, met een waarde van ruim 2.500 euro. De tien genomineerde boeken voor de shortlist van de OPZIJ Literatuurlijst 2018 – in alfabetische volgorde van de auteur – zijn: Griet op de Beeck met ‘Het beste wat we hebben’, Renate Dorrestein met ‘Dagelijks werk’, Laura van der Haar met ‘Het Wolfgetal’, Hella de Jonge met ‘Hartschade’, Charlotte Mutsaers met ‘Harnas van Hansaplast’, Nina Polak met ‘Gebrek is een groot woord’, Marieke Lucas Rijneveld met ‘De Avond is ongemak’, Aya Sabi met ‘Verkruimeld land’, Etchica Voorn met ‘Dubbelbloed’ en Jolande Withuis met ‘Raadselvader’.
Klik hier voor juryrapport
Meer over ‘Dubbelbloed’

Etchica Voorn met ‘Dubbelbloed’ genomineerd voor de OPZIJ Literatuurprijs 2018

Dubbelbloed_01Etchica Voorn met ‘Dubbelbloed’ genomineerd voor de OPZIJ Literatuurprijs 2018, 1 juni 2018:
De tien genomineerde boeken voor de shortlist van de OPZIJ Literatuurprijs 2018 – in alfabetische volgorde van de auteur – zijn: Griet op de Beeck met ‘Het beste wat we hebben’, Renate Dorrestein met ‘Dagelijks werk’, Laura van der Haar met ‘Het Wolfgetal’, Hella de Jonge met ‘Hartschade’, Charlotte Mutsaers met ‘Harnas van Hansaplast’, Nina Polak met ‘Gebrek is een groot woord’, Marieke Lucas Rijneveld met ‘De Avond is ongemak’, Aya Sabi met ‘Verkruimeld land’, Etchica Voorn met ‘Dubbelbloed’ en Jolande Withuis met ‘Raadselvader’.
Deze tien titels werden geselecteerd uit een longlist van 33 boeken, die tot stand was gekomen na beoordeling van totaal 81 titels. Alle boeken zijn uitgekomen tussen 1 mei 2017 tot 30 april 2018
We kunnen zonder meer spreken van een rijk en zeer gevarieerd aanbod, waarbij de literaire kwaliteit gemiddeld opvallend hoog was. Op 3 juli a.s. zal de winnaar van de OPZIJ Literatuurprijs 2018 bekend worden gemaakt in het dubbeldikke zomernummer van OPZIJ, dat ook in het teken van deze prijs zal staan. De OPZIJ Literatuurprijs is een prijs die jaarlijks wordt uitgereikt. In aanmerking komen titels die bijdragen aan de bewustwording, emancipatie en ontplooiing van vrouwen. Maar daarnaast moet de winnende titel ons ook hebben gegrepen vanwege de literaire kwaliteit en/of de impact op onze maatschappij.
Meer over ‘Dubbelbloed’

Rob Verschuren – Tyfoon. Roman

coverTyfoon8.inddRob Verschuren
Tyfoon

roman
Nederland / Vietnam
gebrocheerd in omslag met flappen
172 blz., € 17,50
2018
ISBN 978-90-6265-996-8

In een bootje onder een paalwoning in de oude visserswijk zitten twee jongens en een meisje. Het is hun laatste schoolweek. Voordat de jongens naar zee gaan, laat het meisje hen beloven dat ze altijd bij elkaar zullen blijven. Wanneer de burgeroorlog uitbreekt, sluit een van de jongens zich aan bij de opstandelingen. Jaren later keert hij terug als officier van het zegevierende leger en schopt het tot voorzitter van het Volkscomité. De ander is een einzelgänger geworden, die zijn eigen occulte rijk heeft in een mysterieuze zwarte grot, waar hij, alleen en zonder hulpmiddelen, zijn leven waagt met het plukken van vogelnestjes. De mensen noemen hem Zwarte Duc. Ondanks de vijandschap die tussen de mannen groeit, blijven de levens van de drie kinderen in het bootje verbonden.
Op een dag krijgt Zwarte Duc een geheim te horen dat de bodem onder zijn bestaan wegslaat. Terwijl de stad zich schrap zet voor een naderende tyfoon gaat hij voor de laatste keer naar zijn grot om af te rekenen met het verleden.

Tyfoon speelt zich af in een fictief land, dat veel overeenkomsten vertoont met Vietnam. Behalve een ontroerend verhaal over een bijzondere driehoeksverhouding, is het een kroniek van een veranderende samenleving, waarin traditionele waarden goedschiks of kwaadschiks plaats moeten maken voor nieuwe. Het debuut van Rob Verschuren, de verhalenbundel Stromen die de zee niet vinden (2016), werd alom geprezen om zijn stijl en volkomen eigen toon. Renate Dorrestein schreef over deze verhalenbundel: ‘Zo sfeervol, ieder beeld zo raak getroffen: een genot voor alle zintuigen.’

Rob Verschuren (1953) woont sinds het midden van de jaren tachtig in het buitenland. Hij is getrouwd met een Vietnamese en woont tegenwoordig in Vietnam.
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

Rob Verschuren – Stromen die de zee niet vinden

CoverStromenvoorDef.inddRob Verschuren
Stromen die de zee niet vinden

Extazereeks (3)
Verhalen
Nederland
Gebrocheerd in omslag met flappen,
174 blz., € 16,50
ISBN 978-90-6265-945-6
Presentatie 12 november 2016

In een trefzekere, beeldende stijl neemt Rob Verschuren de lezer mee naar verre kusten. De verhalen in Stromen die de zee niet vinden doen on-Nederlands aan. Ze roepen een echo op van Slauerhoff: eenzelfde gevoel van ontheemdheid, eeuwig verlangen en vereenzelviging met de buitenstaander. De mensen in deze elf verhalen zijn op zoek, al weten ze zelf niet altijd waarnaar. De omgeving waarin hun zoektocht zich afspeelt loopt uiteen van een Nederlandse fabriek tot het Franse platteland en van een naamloze woestijn tot een Aziatische badplaats. Hoe alledaags of uitheems sommige personages ook zijn, in het korte bestek van de verhalen komen ze tot leven. Ze zijn aandoenlijk in hun verlangens, wijsheid en dwaasheid. Zoals de blinde man die ervan overtuigd is dat hij met de mooiste vrouw van de wereld is getrouwd, of het meisje dat iemand moet bijten wanneer ze zich gelukkig voelt. Avontuurlijk en exotisch, melancholiek en humoristisch: elk verhaal in deze bundel is een fascinerende kleine wereld, waarin de zintuigen worden geprikkeld en de fantasie aan het werk wordt gezet.

‘Zo sfeervol, ieder beeld zo raak getroffen: een genot voor alle zintuigen.’ – Renate Dorrestein

Rob Verschuren is in 1953 in Malden geboren. Hij was onder meer copywriter, restauranteigenaar en leraar Engels. Sinds het midden van de jaren tachtig woont hij in het buitenland, eerst in België, vervolgens in Frankrijk en India en tegenwoordig in Vietnam. Het spanningsveld tussen verschillende culturen is een terugkerend thema in zijn werk en in zijn leven. Hij is getrouwd met een Vietnamese. In 2013 debuteerde Verschuren in ‘Tirade’, daarna volgden publicaties in andere literaire tijdschriften, met name ‘Extaze’. Niet alleen als schrijver, maar ook als lezer heeft hij een voorkeur voor korte verhalen, vooral die van Isaac Babel, Flannery O’Connor en Anton Tsjechov.

Renate Dorrestein e.a. – De borsten van mevrouw Lozinski

renate dorresteinRENAIE DORRESTEIN e.a.
De borsten van mevrouw Lozinski.
Negen Verhalen over vrouwen en liefde.

Nederland, verhalen
Globepocket, 184 blz., € 7,50
ISBN 90-6265-745-1

Verhalen van o.a. Renate Dorrestein, Astrid Roemer, Doeschka Meijsing, Megchel J. Doewina, Hannes Meinkema, Ineke van Mourik, Mirjam Boelsums.

In De borsten van mevrouw Lozinski zijn negen absurdistische, thrillerachtige, fantastische, mysterieuze of erotische verhalen gebundeld, waarin als rode draad de liefde tussen vrouwen, op welke wijze dan ook een rol speelt.

Wat de bundel, hoe divers de verhalen ook in stijl en karakter zijn, tot een verrassende leeservaring voor lezers van alle ‘gezindten’ maakt, is dat de damesliefde ook onopvallend aan bod komt, als een vanzelfsprekend gegeven, als iets extra’s – waardoor tegelijkertijd de mythe als zou de lesbische liefde altijd een probleemthema zijn op plezierige wijze wordt ontzenuwd.

«Relaties tussen vrouwen worden vrijmoedig en onbevooroordeeld beschreven in al hun veelzijdigheid. Een schitterende aanwinst, niet alleen voor vrouwen.» – Prisma