Documentaire over blueszanger Oscar Benton

OscarBenton

 

 

 

 

OscarBenton [ foto met dank aan Johnny Laporte ]

TV-docu van Mees van Dalen en Roel van Dalen over Oscar Benton op KRO NCRV NPO2, 23 februari 2021:
Oscar Benton [1949-2020], de Haarlemse blueszanger met die mooie, geraspte stem van het kaliber Joe Cocker had in de zeventiger jaren van de vorige eeuw met zijn Oscar Benton Blues Band een wereldhit met ‘Bensonhurst Blues’. In 2006 valt hij door overmatig drankgebruik van de trap in zijn eigen huis. (…) Als door een wonder ontwaakt hij uit een coma, met een zware hersenbeschadiging. Tijdens het lange revalidatieproces wordt hij liefdevol verzorgd door [o.a.] zijn ex-vrouw Anne. (…) John, een van de gitaristen van de Oscar Benton Blues Band, is ervan overtuigd dat Oscar meer kan dan iedereen denkt. Hij bezoekt hem iedere week, met nummers die hij voor en over Oscar heeft geschreven. In een apart kamertje nemen ze de songs op. Zin voor zin, noot voor noot, want Oscar kan door zijn hersenbeschadiging geen teksten meer onthouden. Het is de ultieme therapie. Oscar leeft ervan op, de muziek geeft hem nieuwe kracht. Het leidt tot een CD, met een albumpresentatie in het verpleegtehuis. John en zijn broer Guus, ook gitarist in de Oscar Benton Blues Band, zijn vastbesloten om Oscar weer op het podium te brengen met zijn oude hits. (…) Oscar wordt [in 2019] gevraagd als headliner op het Open Air Blues Festival Brezoi, het Woodstock van Roemenië. (…) ‘Oscar Benton – I’m Back’ is een film over vriendschap, liefde, loyaliteit, liefdevolle mantelzorg en over de helende kracht van muziek. (…)
Lees hier het persbericht
Tegelijk verschijnt het boek ‘De zeven levens van Oscar Benton’ van Peter Bruyn

«Oprechte en indringende verwoording.» – J.E. Meindertsma

VoorplatOnbesproken3_Opmaak 1.qxdOver ‘Het onbesproken beeld’ van Helen Knopper voor NBD / Biblion, 19 april 2019:
(…) Als gevolg van gescheurde aorta ondergaat de ik-figuur twee zware operaties. (…) Na een derde ingreep volgt een langzaam herstel op de IC en de revalidatieafdeling. De spitsvondige dialogen met het verplegend personeel en haar bezoekers (vriendin Zwaan, buurvrouw Willemijn en anderen) worden afgewisseld met fragmenten uit haar verleden die gaan over haar vele huisdieren, ouders en jeugd. De ik-figuur laat herinneringen als video’s in haar hoofd afspelen om het verblijf in het ziekenhuis, waar ze overgeleverd is aan de zorg van anderen, uit te zitten. Met humor en met een oprechte en indringende verwoording van een levensfase waarin de mens steeds meer inlevert op de gezondheid en geconfronteerd wordt met het niet meer kunnen uitvoeren van dagelijkse handelingen. (…)
‘Lees hier de recensie
Meer over ‘Het onbesproken beeld’
Meer over Helen Knopper bij Uitgeverij In de Knipscheer