‘Khazarenbloed’. Gedicht van Rogi Wieg

Rogi-Wieg-PletterijIn zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (21 augustus 2020) is het de geboortedag van onder anderen Marcel Coole (1913-2000) en Rogi Wieg (1962-2015). Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Marcel Coole; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Khazarenbloed’ van Rogi Wieg uit zijn bij deze uitgeverij verschenen gelijknamige bundel (2012). Dit gedicht is een van de drie gedichten die Klaas de Groot opnam in zijn bloemlezing ‘Grenzenloos; 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

Khazarenbloed

Iemand bracht me
een Thora. Ik zag dat
het goed was. Een eigen
wetenschap zonder bewijs.
Wat wel is bewezen is dit:
het is beter als je geld jou
overleeft dan jij je geld.
Ik ben oud, mijn jas is
van de vorige eeuw,
mijn schoenen waren
van een dode soldaat.
In de Thora staat dat
ik moet leren op eigen
ruw grondgebied. Meer niet.

Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

«Grootste verzameling Nederlandstalige gedichten in het Indonesisch.»

Hagenaars1Albert Hagenaars en Siti Wahyuningsih

In de periode 2006-2008 nam de Indonesische dichter/vertaler Landung Simatupang beetje bij beetje en in nauwe samenspraak met Albert Hagenaars diens in 2003 in het Nederlands en Engels verschenen bundel ‘Tropendrift’ onder handen. In afwachting van een nieuwe boekuitgave zijn verzen uit deze vertaling in Bahasa Indonesia, soms samen met de Engelse omzetting van John Irons, al her en der verschenen.
De opgedane ervaringen leidden enkele jaren later tot het initiatief van Albert Hagenaars om samen met zijn echtgenote Siti Wahyuningsih zelf Indonesische vertalingen te gaan maken van Nederlandstalige poëzie en die via internet een zo groot mogelijk bereik te geven. Daartoe zetten zij de site Suara suara dari utara op, wat Stemmen uit het noorden betekent. Begin 2013 werd het voornemen besproken met de bevriende Amsterdamse auteur / programmamaker Ezra de Haan. Die reageerde zo enthousiast dat enkele weken later zijn gedicht ‘Wit paleis (Chefchaouen)’ onder de titel ‘Istana putih’ als eerste aflevering in de nieuwe vertaalrubriek verscheen. Ruim zeven jaar later, op 22 juni 2020, verscheen de 200e vertaling! Het gaat om ‘Wachter’ / ‘Penjaga’ van Wil van Til, behalve als dichter ook bekend als directeur van het momenteel in Nijmegen gevestigde Poëziecentrum Nederland. Met dit aantal is, voor zover bekend, de grootste, onder één noemer bijeengebrachte verzameling Nederlandse gedichten in het Indonesisch tot stand gekomen!
Lees hier verder
Meer over In de Knipscheer-auteurs in Indonesische vertaling

«Rogi Wieg alweer 5 jaar geleden.» – Wim van Til

Rogi-Wieg-PletterijWim van Til is oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland. Hij plaatste onderstaand gedicht van Rogi Wieg ter gelegenheid van zijn overlijden 5 jaar geleden (15 juli 2015). Het gedicht De oudste jazzmuziek van ‘als’ komt uit de dichtbundel ‘Afgekapt dichtwerk’ uit 2014, verschenen bij Uitgeverij In de Knipscheer.

De oudste jazzmuziek van ‘als’

‘Als’ is een Groot Woorden-woord,
dat tijdens het zijn van een mensheid,
doorgaande naar een andere mensheid,
misschien vaker valt en is gevallen,
zal vallen, dan welk woord dan ook.

De zwaartekracht in dit heelal trekt
‘als’ uit onze monden, dat is nodig
voor schoon voedsel, waarop gekauwd
kan worden over oorzaak en gevolg.
Zolang er meubilair is, zolang er
zijn: messen en vorken, borden en glazen
voor Eenzamen en Niet-Eenzamen, die
bedenktijd en bedtijd hebben, is ‘als’
het woord voor ruimtetijd. Een grote klok,
een keukenblok waarop de afwas staat,
veel menselijke liefde- en haatvaat.
En verder, van alles daartussenin.

Morsdood zal ik niet na kunnen denken
over onze ligplek, ik moet dit eerder doen.
Hoe jij en ik ooit samen niets zullen doen,
maar, niet onder ongemalen, donker steen,
gelegd over het onbeweeglijke heen. Ik wil
anders. Wil ik ons in hout leggen? Lichamen,
die zich ooit met elkaar deelden, nu in hol hout?
Geen gesnurk of zachte adem te horen. Niets
meer van gegil, gekronkel. Niet iets hebben,
jij en ik. Wanneer wij samen zullen liggen,
is het ‘als’ voor altijd uit, zoals een door God
platgelegde laptop. Een gebarsten, niet meer
zichtbaar beeldscherm zonder toetsenbord.

Toch genoeg. Veel vlinders, met op hun kleine
ruggen en buiken onze dansende vingerafdrukken,
dansend op de oudste jazzmuziek van ‘als’.

Zie
Meer over ‘Afgekapt dichtwerk’
Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een monumentje.»

Opmaak 1Over ‘Grenzenloos. 40 Jaar Knipscheer Poëzie’ van Klaas de Groot op Paperback Radio, 25 juni 2019:
Klaas de Groot las maandenlang gedichtenbundels om tot de juiste selectie te komen voor zijn bloemlezing ‘Grenzenloos’. Reden ertoe was het veertigjarig bestaan van uitgeverij In de Knipscheer in 2016. Niet alleen uit alle gepubliceerde dichtbundels maar ook uit alle in literaire tijdschriften van de uitgeverij gepubliceerde poëzie werd gekozen. Mandala, De Held en Extaze bleken fuiken voor talent. ‘Grenzenloos’ bevat 160 dichters en 190 gedichten. Peter de Rijk praat met de samensteller van de bloemlezing over de keuze van de gedichten en het portret van de Nederlandse poëzie dat het boek geeft. Het interview werd live uitgezonden op woensdag 9 januari 2019 van 14.00 tot 15.00 vanaf de vierde etage van Boekhandel Scheltema Amsterdam.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘Grenzenloos’
Meer over Klaas de Groot bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Fris en verrassend werk.» – André Oyen

VoorplatZwijguren2_Opmaak 1.qxdOver ‘De Zwijguren’ van E. de Haan op Lezers tippen lezers, 18 maart 2019:
(…) De fascinatie van Ezra de Haan voor literaire figuren en plaatsen die aan hen gelieerd zijn komt ook nu weer aan bod in zijn nieuwste werk. (…) ‘De zwijguren’ brengt op een heel efficiënte manier reisverhalen en schrijverslevens in beeld, waar de lezer-reiziger kan bij wegdromen. Een heel fris en verrassend werk!
Lees hier het signalement
Meer over ‘De Zwijguren’
Meer over E. de Haan bij In de Knipscheer

E. de Haan – De zwijguren

VoorplatZwijguren2_Opmaak 1.qxdE. de Haan
De zwijguren
Vijftien literaire reisverhalen en een zeeslag

geïllustreerd met 16 foto’s gedrukt in kleur,
gebrocheerd in omslag met flappen,
228 blz., € 22,00
ISBN 978-90-6265-758-2
eerste uitgave februari 2019

In Zwijguren. Vijftien literaire reisverhalen en een zeeslag volgt E. (Ezra) de Haan de voetsporen van wereldberoemde schrijvers en dichters. Aan de hand van briefwisselingen, notities en dagboeken traceert hij woon- en sterfhuizen, bezoekt hij graven of sanatoria waar zijn helden voor heel even bereikbaar lijken te worden. Door tijdelijk dezelfde paden te bewandelen vallen verleden en heden samen. De ene keer betreft het Samuel Beckett in Hamburg, waar hij het Duits leerde spreken, of John Keats in Winchester, mijmerend over zijn geliefde Fanny Brawne. Lord Byron maken we in Genua, Venetië en Navarino mee. Joseph Brodsky, Ezra Pound en Frederick Rolfe treffen we aan op een Italiaans eiland, vrijwel naast Strawinsky, Diaghilev en Multatuli’s eerste echtgenote Tine. Maar ook minder grote goden als Trakl, Klopstock en Choukri of vergeten talenten als Mohr, Waggerl en Blecher komen aan bod. Overal in Europa en Noord-Afrika blijken schrijvers herinneringen op te roepen. Kafka in Praag, Hitler in Beelitz. ‘De zwijguren’ rakelt geschiedenissen op die anders met de wind weg zouden waaien. Elk verhaal wordt voorafgegaan door een foto van Judith Heinsohn of Peter de Rijk.

E. de Haan (1957) is als Peter de Rijk redacteur bij uitgeverij In de Knipscheer en docent Creatief schrijven. E. de Haan debuteerde met de novelle ‘Vonk’ (1996). In 1999 volgde ‘Kermis in de hel’, een korte roman. ‘Ik belde mijn muze’ (2003) was zijn eerste dichtbundel. De tweede, ‘Scheren zonder spiegel’ verscheen in 2011. Ilja Leonard Pfeiffer nam gedichten van hem op in ‘De Nederlandse poëzie van de twintigste en eenentwintigste eeuw in 1000 en enige gedichten’. Voor zijn in het Roemeens vertaalde poëzie ontving hij de Premiul Naţional Tudor Arghezi. ‘Zoeken naar Slory’ (2014), een roadnovel die zich in Suriname afspeelt, is zijn laatste roman. Als Peter de Rijk stelde hij ‘Even zuiver als de ongeschreven brief’ (2015) samen, de bloemlezing uit het oeuvre van Rogi Wieg. Zijn tweede verzameling van interviews in boekvorm ‘Stemmen uit de wereldliteratuur. Over de grens’ is in 2017 verschenen eveneens onder eigen naam, alsook de hommage aan Rogi Wieg ‘In een kring van menselijke warmte’ en de bloemlezing ‘Dit is de beste aller tijden’ uit het oeuvre van Hans Plomp. In 2018 kwam onder de naam Ezra de Haan het in opdracht van Büchmania geschreven ‘Over Büch, Goethe, reizen en verzameldrift’ uit.

Over Stemmen uit de wereldliteratuur. Over de grens:
‘Dit werk spoort passioneel aan tot lezen.’ (André Oyen)

Over Zoeken naar Slory:
‘Een prachtig portret.’ (Eric de Brabander)
‘Het zoeken naar een dichter, het vinden van een land.’ (Albert Hagenaars)
‘Fascinerend hoe exotisch onze werkelijkheid in de ogen van een ander kan zijn.’ (Marieke Visser)
‘Een schitterend reisverhaal vol poëzie, geuren en kleuren.’ (André Oyen)
‘Een enerverend boek.’ (Robert-Jan Trügg)

Meer over E. de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Peter de Rijk bij Uitgeverij In de Knipscheer

Rogi’s laatste vers voor Abys

RogiOngeschreven
‘Rogi’s laatste vers’ van Rogi Wieg op Facebook Abys Kovacs-Wieg, 15 juli 2018:
‘Today…Three years ago that my beloved husband, Rogi passed away.’ Rogi Wieg (21 augustus 1962 – 15 juli 2015) schreef dit gedicht op 8 december 2014.
Klik hier voor gedicht
Meer over ‘Even zuiver als de ongeschreven brief’, bloemlezing uit het poëtisch oeuvre van Rogi Wieg
Meer over ‘In de kring van menselijke warmte’, hommage aan Rogi Wieg

«Onopgesmukte taal.» – Erick Kila

VoorplatOostenwind-72Over ‘Een warme oostenwind’ van Barney Agerbeek in De Auteur (De Boekhouding), 27 maart 2018:
(…) In ‘Een warme oostenwind’ brengt Barney Agerbeek zaken samen die geschiedenis zijn, maar die tegelijk een actuele waarde hebben. Uiteindelijk verandert er toch niet veel wezenlijks aan de belevingsmogelijkheden van de mens. Agerbeek tipt deze sluimerende waarheid in onopgesmukte taal aan. De wind die Agerbeeks herinneringen met zich mee voert, komt uit het oosten. Het oosten staat in het leven van de dichter in dubbele zin centraal: echo’s van de geschiedenis van Indonesië krijgen een plek in een poëtisch verband waarin we ook herinneringsbeelden van Polen aantreffen. (…) De werkelijke kracht van deze bundel is niet zo zeer de evocatie van het oosten (Europees dan wel Aziatisch), maar vooral het gevoel dat met deze evocatie verbonden is. Het gaat om het, uit alle ervaringen geboren, besef dat de ziel zich niet laat onteigenen, dat dromen, liefde en vriendschap de waarde van het bestaan uitmaken. Dit alles wordt verpakt in gewone taal, met hier en daar wat humor. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Een warme oostenwind’
Meer over Barney Agerbeek bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een felicitatie met deze nieuwe bundel is zeker op zijn plaats. » – Yvonne Broekmans

VoorplatOostenwind-72Over ‘Een warme oostenwind’ van Barney Agerbeek in interview op MeanderMagazine, 29 september 2017:
Een felicitatie met deze nieuwe bundel is zeker op zijn plaats. Hij ziet er prachtig uit. Niet alleen de buitenkant met de kleur van amber, een woord dat ook in de gedichten soms oplicht; maar bovendien de illustraties die een hechte verbinding vormen met de gedichten waar ze bijstaan. (…) De regel ‘We praten zonder de woorden te wegen’ gaat over het vrijuit kunnen praten met elkaar, dus niet over poëzie, waar elk woord telt. Proza schrijven betekent voor mij hard werken en construeren, maar komt. Ik heb me daar inmiddels bij neergelegd. (…)
Lees hier het interview
Meer over ‘Een warme oostenwind’
Meer over Barney Agerbeek bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Liefde en lof in memoriam aan Rogi Wieg.» – Ruben Hofma

VoorplatWiegKringOver ‘In de kring van menselijke warmte. Hommage aan Rogi Wieg’ in Friesch Dagblad, 16 september 2017:
Toen op 15 juli 2015 schrijver, beeldend kunstenaar en muzikant Rogi Wieg (1962-2015) overleed aan euthanasie wegens ondraaglijk lijden, braken vele harten. Twee jaar later volgt een liefdevolle hommage aan hem in de vorm van een veelzijdige gedenkbundel waar zo’n honderd dichters aan bijdroegen. (…) De verzamelbundel zou Wieg laten glunderen en snotteren (…) vanwege het portret dat eruit oprijst. Zijn warme (pret)ogen worden gememoreerd, alsook de liefde die ze verbloemden, het genieten en poëtiseren van kleine dingen, de verwijzingen naar zijn poëzie en het intense fysieke en mentale lijden en de uitputting die dat ten gevolg had. Daarnaast zijn de gedichten ontroerend, grappig en merendeels erg mooi. (…) Het kan niet anders, in zo’n kring van menselijke, dichterlijke warmte, dan dat je wordt aangegrepen en Rogi Wieg, van lijden verlost, een beetje beter leert kennen. Zijn volle hart.
Lees hier de recensie
Meer over ‘In de kring van menselijke warmte. Hommage aan Rogi Wieg’
Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer