Presentatie ‘Alleen dapper te zijn’ van Edith Tulp

VoorplatAlleenOp vrijdag 7 september 2018 in Kapitein Zeppos Amsterdam vanaf 17.30 uur:
In zaal Claire’s Ballroom wordt het uitkomen gevierd van de tweede roman van Edith Tulp. Peter de Rijk interviewt Edith Tulp over haar nieuwe boek ‘Alleen dapper te zijn’. Edith Tulp leest een fragment uit deze in de Sahara en West-Afrika spelende roman. Aan het programma op vrijdag 7 september 2018 werken verder mee publicist Ralf Bodelier en Franc Knipscheer. Na afloop signeert de auteur voor de liefhebbers haar nieuwe boek. Einde 19.30 uur. Locatie: Kapitein Zeppos, Gebed zonder End 5, 1012 HS Amsterdam (OV: tramhalte Rokin)
Meer over ‘Alleen dapper te zijn’
Meer over Edith Tulp bij Uitgeverij In de Knipscheer

Kees Broere – Pom. Roman

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdKees Broere
Pom

roman
Nederland – Afrika
gebrocheerd in omslag met flappen,
298 blz., € 19,50
ISBN 978-90-6265-506-9
Eerste druk oktober 2018

Terugbladerend in het gastenboek, dat bol stond van even obligate als welgemeende complimenten, kwam hij geen bekende namen tegen. Tot in december 1990.
Hij schrok. Hij keek nog eens. Het stond er echt. ‘Peter Flinck.’ Hij was zichzelf tegengekomen.

Peter Flinck verruilt op zijn 35ste zijn baan in Amsterdam voor een in Nairobi, de hoofdstad van Kenia. Hij is nieuw in de stad. Maar de mensen die hij er ontmoet, lijken meer van hem af te weten dan hij van zichzelf, en houden hem voortdurend een spiegel voor. Flinck wil alles meemaken, ook al is er weinig dat hij meent te begrijpen. Een moslimvrouw uit het zuiden van Kenia zet hem op een spoor. Het spoor van de ondergang.

‘Ik weet wie je bent.’
‘Nou, Ton, vertel me dat dan maar eens.’
‘Ik wil je eerst iets vragen.’
‘Ga je gang.’
‘Kan onze ontmoeting strikt vertrouwelijk blijven? Je hebt mij nooit ontmoet.’
‘Ik heb je nooit ontmoet?’
‘Je kent me niet.’
‘Ik ken je niet.’
‘Goed, dankjewel. Zullen we eerst even door de menukaart gaan?’

Kees Broere is correspondent van de Volkskrant. In 2017 verhuisde hij naar Curaçao, na bijna twintig jaar in Afrika en vijf jaar in Zuid-Azië gewoond en gewerkt te hebben. Pom is zijn derde roman. Eerder publiceerde hij, onder de auteursnaam Kees Asten, twee romans bij Contact.

«We zien kleuren waar we die niet verwachten.» – Cor Gout

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije op Extaze, 25 mei 2018:
‘De vloeivelden’ in begint met een geboorte. Niet die van het hoofdpersonage Anna, die in 1944 ter wereld komt en opgroeit op de boerderij van haar ouders in Veendiep, Oost-Groningen, maar van een kalfje. (…)
We staan met de laarzen vastgezogen in de Groningse klei, we zien het leven, stug en zwaar, voor ons opdoemen, we snuiven de geuren op. En wanneer Anna’s vader de droge vervening van de veenlaag wegsteekt en Anna dieper in de bodem graaft, zien we kleuren waar we die niet verwachten. (…) Dit deel I toont ons Anna als natuur, in haar natuurlijke leven, haar leven thuis en in de directe omgeving daarvan. (…) Deel II brengt ons en Anna in beweging. Letterlijk met neef Derk op de benzinetank van zijn motor. (…) Nu de wereld groter en inzichtelijker is geworden, beweegt Anna zich ook naar de volwassenheid, waarbij hoort het accepteren van tegenslag en leed en daarmee om kunnen gaan. Haar vader die na een ernstige ziekte was ‘vertrokken’, een eufemisme voor ‘overleden’. (…) In de beweging ligt ook het ontluiken van sexuele gevoelens besloten, vooralsnog verward en verontrustend. Die beweging is niet lineair maar circulair en wordt aangestuurd door Anna’s tocht naar het jeugdinternaat, waar Rob haar in zijn kamer naar muziek laat luisteren. (…) Helen komt later. In deel III (…).
Lees hier de recensie
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het is een gave zo te kunnen schrijven.» – Marjo van Turnhout

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije op Leestafel, 7 mei 2018:
(…)Anna is de dochter van een boer. (…) Haar vader kreeg een akelige ziekte en overleed, waarna haar moeder doorging met boeren.
Maar Anna, die het gymnasium had afgerond, wilde naar de stad. Nu is ze terug in het land van haar jeugd, in gezelschap van Helen. Ze beseft dat ze niet alles verwerkt heeft. En de as van haar ouders bevindt zich nog in het crematorium. Herinneringen borrelen op, aan de ziekte van haar vader, later aan die van haar moeder. Aan haar puberteit, de jongens, en het ontdekken van haar eigen voorkeur. (…) Dat dit debuut geschreven is door iemand die al eerder dichtbundels publiceerde is niet verbazingwekkend. De poëzie druipt er van af! Op deze manier wordt de sfeer van het boerenland voelbaar. Ook de sfeer van de jaren vijftig is zeer herkenbaar. Nergens wordt het verhaal expliciet, en toch is alles duidelijk. Het is een gave zo te kunnen schrijven. (…)
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Kijkje in de ziel van een advocaat treffend en juist beschreven». – Paul Acda

Opmaak 1Over ‘De verdwenen stad’ van Ton van Reen in Mr. Magazine voor juristen, jrg. 12 nr. 10, oktober 2016:
(…) Het boek neemt de lezer mee in een dag van het leven van een man die op alle fronten niet tevreden is met wat hij zelf is geworden en met zijn leven, zowel zakelijk als privé. Maar interessanter is dat het boek weergeeft wat de gevolgen kunnen zijn van het maar blijven doorwerken als advocaat in een praktijk zonder tevreden te zijn of erkenning te krijgen. De hoofdpersoon komt namelijk in een situatie terecht dat – terwijl hij ’s ochtends naar zijn kantoor in Roermond rijdt – de stad blijkt te zijn verdwenen. Het probleem van de hoofdpersoon is een probleem dat veel in de advocatuur voorkomt en dat maakt dat de premie van een arbeidsongeschiktheidsverzekering van advocaten zo ontzettend hoog is: overspannenheid of populairder een ‘burn-out’. (…) Een nu eens niet spetterend en positief kijkje in de ziel van een advocaat dat als spiegel kan dienen; Roermond en omgeving worden treffend en juist beschreven. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De verdwenen stad’
Meer over Ton van Reen op deze site

«Seksuele zoektocht boeiend en overtuigend beschreven.» – Mirjam Scholten

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije voor NBD | Biblion, 7 april 2018:
De raamvertelling schetst de jeugd van Anna, opgroeiend in de jaren vijftig, op een boerderij aan de rand van de veenkoloniën vlakbij Duitsland. Ze doorloopt het gymnasium, waarvan de laatste periode wordt gedomineerd door de dodelijke ziekte van haar vader. Hij sterft na een akelig ziekbed. Moeder neemt het bedrijf over. Het is een tijd waarin seksualiteit onbesproken blijft, dus zeker ook homoseksualiteit. Anna is juist haar seksuele identiteit aan het ontdekken. Ook over de dood wordt in de jaren na de oorlog gezwegen. Toch ervaart ze thuis ook ruimte en vrijheid. Maar de stad lokt. Als ook moeder ernstig ziek wordt, komt Anna terug naar huis om haar tot het laatste te verzorgen. Een flink aantal jaren later gaat ze opnieuw naar de plek van haar jeugd, met Helen, haar geliefde, en herbeleeft ze haar jeugd. Een boeiend en in weerwil van de geringe omvang van het verhaal toch behoorlijk gelaagde roman. Vooral de seksuele zoektocht is boeiend en overtuigend beschreven, passend in het tijdsgewricht. Prozadebuut van de schrijfster na twee bundels met opvallende poëzie.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

Eerste exemplaar roman ‘Pleisterplaats Belleville’ van Peter Lenssen voor COC Limburg

BellevilleOp zaterdag 17 maart mocht COC Limburg-voorzitter Odin Westen het eerste exemplaar van ‘Pleisterplaats Belleville’ van schrijver Peter Lenssen in ontvangst nemen in boekhandel ‘De Tribune’ in Maastricht. Een van de drijfveren om dit boek te schrijven vormde de wereldwijde vervolging en onderdrukking van lhbti’s. ‘Pleisterplaats Belleville’ is het testimonium van een mensenrechtenactivist die voelt dat de grond onder zijn voeten wegzakt en dat mensenrechten en de vrijheid van het woord steeds meer onder druk komen te staan. Peter Lenssen schrijft over de hartstochtelijke liefde tussen twee mannen, de bloedig neergeslagen opstand in 2013 op het Taksimplein in Istanbul en de laffe aanslag op Charlie Hebdo, over hoop en tegenspoed en de plicht tot bescherming van menselijke waardigheid – en daarmee een hoogst actueel boek.
Klik hier voor het hele bericht
Meer over ‘Pleisterplaats Belleville’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Boekpresentatie nieuwe roman Peter Lenssen

PosterA4-2_Opmaak 1.qxdTijdens de Boekenweek vindt op zaterdag 17 maart 2018 bij Boekhandel De Tribune in Maastricht de presentatie plaats van ‘Pleisterplaats Belleville’, een roman over hoop en liefde na Charlie Hebdo. Het is de tweede roman van Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Ton van Reen houdt een inleiding over ‘Pleisterplaats Belleville’. Aanvang: 16.30 uur.
Meer over ‘Pleisterplaats Belleville’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Clyde R. Lo A Njoe – Mallura. Roman

Opmaak 1Clyde Lo A Njoe
Mallura

roman
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
392 blz., € 19,90
ISBN 978-90-6265-992-0
Eerste druk 2018

Is Edgar Allen Poe vermoord, en zo ja, waarom? In Mallura reconstrueert Clyde Lo A Njoe met sterke en levendige dialogen de schimmige dood van Edgar Allen Poe. Mallura wordt zo een whodunnit, een ‘detective’ met een spannende plot.

Er is altijd van uitgegaan dat niemand wist waar de Amerikaanse schrijver en dichter Edgar Allen Poe zich bevond tussen 28 september en 3 oktober 1849, enkele dagen vóór zijn dood. Poe, inmiddels landelijk bekend door gedichten als ‘Lenore’ en ‘The Raven’, wordt in de vroege morgen van 3 oktober in beklagenswaardige staat aangetroffen in de stad Baltimore: ziek en in andermans kleding. Als hij op 7 oktober 1849 komt te sterven in het Washington College Hospital, ontstaan twijfels bij Mallura, een plantagehouder die in korte tijd een innige verstandhouding met de markante schrijver heeft ontwikkeld. Mallura heeft de overleden Poe amper vierentwintig uur daarvóór nog tot diep in de nacht gesproken, waarbij de laatste een gloedvolle monoloog afstak.

Na een jaar keert Mallura voor zaken weer terug naar Baltimore. Toevalligerwijs ontmoet hij de jonge journalist Robert Q. Dempsey, die voor een gerenommeerd New Yorks tijdschrift de opdracht heeft aangenomen om een plausibele verklaring te vinden voor het mysterieuze overlijden van de geprezen dichter en schrijver. Er volgt een boeiende gezamenlijke ontdekkingsreis. Poe was drankzuchtig en mogelijk gebruiker van de pijnstiller laudanum (opiumtinctuur). Hij droeg altijd grote hoeveelheden geld bij zich. Is hij bezweken aan een ziekte als cholera of tuberculose? Of een aandoening aan de hersenen? Een overdosis? Of is hij door een misdrijf om het leven gekomen? Gaandeweg denken beide mannen hét aanknopingspunt te hebben gevonden, waarmee de oorzaak van de dood van Poe definitief kan worden ontsluierd.

Beeldend kunstenaar Clyde R. Lo A Njoe (Aruba, 1948) debuteerde in 1982 als dichter en ‘pas’ in 2016 als romanschrijver (met ‘Parelmoerpoeder’). Mallura, zijn tweede roman, is een tot het einde intrigerende roman.
Meer over Clyde Lo A Njoe bij Uitgeverij In de Knipscheer

Pauline J. van Munster – De zoektocht naar Madeleine Merano. Roman

Opmaak 1Pauline J. van Munster
De zoektocht naar Madeleine Merano

roman
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
238 blz., € 18,50
ISBN 978-90-6265-988-3
Eerste uitgave 2018

Iedereen zoekt wat en vindt wat, hoe verrassend soms ook.

De romans en verhalen van Pauline J. van Munster spelen zich meestal af in een geïsoleerde situatie. Het kan de benauwdheid van een klein gezin zijn zoals in De geheime brieven van Marta (2001), of binnen de muren van een klooster zoals in Lied van Mod (2003) of binnen een parochie in een dorp zoals in Het evangelie volgens Daphne (2000). De zoektocht naar Madeleine Merano speelt zich af op een klein eiland. De gesloten sfeer zorgt voor een beklemming die de roman tot het eind toe spannend houdt. Abel, een jonge man, gaat naar het eiland waar zijn twee moeders een korte maar intense geschiedenis hebben liggen. Tijdens zijn zoektocht, waarin hij in het verleden duikt van zijn beide moeders, ondergaat hij een transformatie. Zijn vondst zal voor altijd zijn leven veranderen.

Diverse personages komen aan het woord en de lezer volgt hen in hun eigen zoektocht, die zijdelings met Madeleine Merano te maken heeft. Iedereen zoekt wat en vindt wat, hoe verrassend soms ook. De plot is sterk, en de verschillende subplots en nevenintriges zijn listig met elkaar verweven. Daarbij kenmerkt De zoektocht naar Madeleine Merano zich door een fraaie en beeldende stijl, geplaatst in een niet-Nederlandse setting. Met deze roman, haar vijfde boek, is Pauline van Munster na 15 jaar niet gepubliceerd te hebben weer terug in het literatuurlandschap.

Over ‘Het evangelie volgens Daphne’ schreef De Groene Amsterdammer: «Deze debuutroman zal ik na lezing nooit meer `boekje’ noemen. Dat heeft te maken met de niet-Nederlandse mentaliteit en de durf die eruit spreken.» En De Volkskrant: «De sfeer. Die blijft tot het laatst toe mooi, loom in zijn vreemdheid.»

Over ‘De geheime brieven van Marta’ schreef De Volkskrant: «Net zo’n perfecte tweede roman als ‘Het evangelie volgens Daphne’ een echt eerste roman was.»
En Trouw: «Volstrekt geloofwaardig, geen woord te veel, geen zin overbodig.»

Over ‘Lied van Mod’ schreef het Haarlems Dagblad: «De derde roman van Pauline J. van Munster is in veel opzichten een ongewoon boek: een slimme structuur en chronologie, een tragische hoofdpersoon en een stijl die zonder meer gedreven en broeierig is. Het is met name haar bezwerende stijl die je al lezend doet wegzweven van de harde, concrete wereld naar de rustgevende illusie van het klooster. Haar eerste boeken ken ik niet. Die leemte zal ik snel opvullen!»
Meer over Pauline J. van Munster bij Uitgeverij In de Knipscheer