Ton van Reen – Vlucht uit Montaillou. Roman

VoorplatMontaillou-75Ton van Reen
Vlucht uit Montaillou

De reis van Claire en Napoleon naar Parijs
Boris Vian-roman
gebrocheerd in omslag met flappen,
ca. 404 blz., ca. € 22,00
ISBN 978-90-6265-504-5
eerste uitgave april 2019

De befaamde en onsterfelijke Franse schrijver Boris Vian zit op het terras van Café La Coupole in Parijs, een plek waar schrijvers en kunstenaars graag vertoeven. Zijn oog valt op een bericht in de krant. ‘Bij het plaatsje Montaillou heeft een beer de wolven verjaagd die het 17-jarige herderinnetje Claire Soubirous dreigden aan te vallen. De beer liet het meisje met rust.’ Boris leest het summiere bericht drie keer. Het ontroert hem. Beren zijn z’n lievelingsdieren. Ze hebben het uiterlijk van knuffels en het innerlijk van prijsvechters. Zal hij een boek kunnen schrijven met in de hoofdrol een beer? Een beer met menselijke eigenschappen, zoals kinderen hun knuffelberen zien als hun beste vriendjes en met hen praten? Hij pakt een lijntjesschrift uit zijn tas en schroeft de dop van zijn pen. Opeens is het er weer, na lange jaren, het geluk van het schrijven. Het eerste hoofdstuk waarin de beer, die Napoleon heet, en Claire besluiten op reis te gaan naar Parijs, vloeit als vanzelf op het papier.

Aan zijn tafeltje op het terras van La Coupole schrijft Boris elke dag een hoofdstuk, vaak in het bijzijn van schrijvers en lezers. Een van hen is de schrijver Ton van Reen, een bewonderaar van het werk van Boris Vian, die een dagboek bijhoudt over de gebeurtenissen. Al vlug ontdekt men dat wat Boris schrijft ook in het echt gebeurt. De pers duikt erop. Frankrijk staat op zijn kop. De toekomst van het land vloeit uit de pen van Boris.

Quotes uit de Franse pers:
‘Tja, wat moet ik er van zeggen? Een roman over de liefde? Onzin natuurlijk. Maar het leest lekker weg. En dat ik een rol speel in een boek van Boris Vian? Dat streelt me wel natuurlijk.’ – Michel Houellebecq in Le magazin Houellebecq

‘Boem. Pats. Zo kennen we Boris Vian weer. IJzersterk in het absurde. En toch heel geloofwaardig, ook omdat het leven van de mens nu eenmaal ongerijmd is. Een boek waarin ik van de eerste tot de laatste letter geloof. Ontroerend is de kleine rol die facteur Ferdinand Cheval speelt in dit heerlijke verhaal, waarin ook ik op mijn plaats wordt gezet.’ – Jean-Sol Partre in L’Echo du Cimétière de Montmartre

‘Iedere goede roman is een dwaalspoor door het leven. Dit is zo’n roman. Een waar doolhof waar je niet uit wilt raken, een tuin vol verhalen en sprookjes. Ik zit er nog middenin.’ – Françoise ‘Tristesse’ Sagan in L’heure du Femme de Campagne

Aad Nuis schreef in de Haagsche Post: ‘Ton van Reen is een schrijver met karakter. Hij gaat zijn eigen weg, los van de wisselingen van de literaire mode. Hij schrijft graag sprookjes, waarbij de toon onverhoeds kan omslaan van Andersen op zijn charmantst in Grimm op zijn gruwelijkst.’

Vlucht uit Montaillou is zo’n sprookje.

Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Boeiende en ook spannende reis langs de eigenaars van horloge.» – Ko van Geemert

VoorplatVergankelijkheid75Over ‘De vergankelijkheid der dingen’ van Eric de Brabander in Amigoe / Ñapa, 8 december 2018:
(…) ‘De vergankelijkheid der dingen’, De Brabanders vijfde roman, begint in Grenchen, Zwitserland, december 1918. Wanneer ’s lands beste uurwerkmaker Thomas Fischer gevraagd wordt een klokje passend te maken voor een nieuw model polshorloge, betwist hij de haalbaarheid daarvan. Toch kómt dat polshorloge er, een Favre Leuba. Gaspard Landrieu, technisch tekenaar bij Peugeot, in Sochaux, Frankrijk, ontvangt dit horloge bij zijn pensionering. We maken hierna een boeiende en ook spannende reis langs de eigenaars van dit horloge, via Hélène, de vrouw van Gaspard, de Nederlander Hans, Curaçaoënaar Juny, Columbiaan Kabès, Tito uit Curaçao en, ten slotte, Gunnar Fischer, een verre nazaat van ontwerper Thomas, met wie de geschiedenis begon. Het verhaal wordt verteld in twaalf hoofdstukken. De Brabander combineert daarin fictie en non-fictie. (…) Eric de Brabander is een echte verteller. Nadat hij terdege research heeft gepleegd, laat hij de personages hun eigen leven leiden, gelardeerd met persoonlijke ervaringen. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De vergankelijkheid der dingen’
Meer over Eric de Brabander op deze site

«Uitwerkingen van het spiegelmotief in roman.» – F. Hockx

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdOver ‘Pom’ van Kees Broere voor NBD / Biblion, 21-12-2018:
Peter Flinck, opgegroeid zonder vader en een man die vooral een buitenstaander is, vertrekt in 1993 na een mislukt huwelijk naar Kenia. In de twintig jaar die de roman beslaat, ontmoet hij mensen die hem met zichzelf confronteren en wordt hij, zonder goed te weten waarom, informant van de Nederlandse veiligheidsdienst. (…) Groeiende instabiliteit in Kenia, de impact van terroristische aanslagen en de dood van zijn moeder zijn zaken die in die twintig jaar ‘langskomen’. Uiteindelijk verdwijnen veel mensen uit zijn leven. De op Curaçao wonende auteur (1958) is correspondent van de Volkskrant en was Afrika-correspondent voor de NOS. Onder de naam Kees Asten publiceerde hij in 1998 en 1999 twee romans. Die naam is in dit boek weggelegd voor een oudere journalist in wie Flinck het nodige herkent. Het is een van de vele nadrukkelijke uitwerkingen van het spiegelmotief in de roman. (…)
Meer over ‘Pom’

Ton van Reen – De lichtverkoper. Roman

VoorplatLichtverkoper-75
Ton van Reen
De lichtverkoper

Roman over het leven in Limburg in de negentiende eeuw
Nederland
gebrocheerd
320 blz., € 19,50
ISBN 978-90-6265-753-7
eerste en tweede druk 2013 exclusief voor lezers van Dagblad De Limburger
derde druk maart 2019, voor het eerst in de boekhandel

Maastricht in het jaar 1873. De twaalfjarige Caspar Marres woont in de Cité Ouvrière, het mensenpakhuis dat grootindustrieel Petrus Regout voor arbeiders van zijn fabrieken heeft laten bouwen, dicht bij hun werk. Hoewel iedereen in het gezin Marres werkt, komen ze toch nauwelijks rond. De schatrijke Regout en de andere fabrieksdirecteuren worden in hun liberale overtuigingen gesteund door behoudende geestelijken die de arbeiders leren dat de macht wordt geschonken door God en dat de armen de rijken moeten accepteren. Na school, en later ook na zijn werk in de fabriek, verkoopt Caspar huis aan huis kaarsen en gaskousjes, petroleum en lampolie. Op straat ontmoet hij de mensen die er nog slechter aan toe zijn, zoals Leen en de weesmeisjes die als prostituee moeten werken. Door een zwaar ongeluk in de fabriek, waar kinderarbeid heel gewoon is, komt hij in het ziekenhuis terecht en leert daar Troef kennen, een voormalige weesjongen die hem leert wat vrijheid is.

De Lichtverkoper werpt licht op een donker tijdperk in de geschiedenis van de arbeiders, niet alleen in Maastricht, maar overal in het land. In de eeuw van de opkomst van de industrie werd van de arbeiders verwacht dat ze gehoorzaam waren aan de baas en aan de Kerk en dat ze hun armoede, het gebrek aan woonruimte en de hoge kindersterfte in hun gezinnen moesten zien als de beproeving in dit leven dat later beloond zou worden in de hemel. Maar Caspar en zijn invalide broer Joes, die de geschiedenis van zijn familie en van de stad opschrijft in schriftjes, willen een goed leven op deze wereld. De Lichtverkoper is de ontroerende geschiedenis van Caspar en zijn familie, hun vrienden en de arbeiders die langzaam tot het inzicht komen dat ze hun armoede en hun rechteloosheid niet langer moeten accepteren. Het is de geschiedenis van een stad met een kleine bovenlaag van rijken en een grote meerderheid van armen die nauwelijks of niet in hun bestaan kunnen voorzien. Het is ook het verhaal van de paupers die op straat leven, de bedelaars, de prostituees en de invaliden die kansloos zijn in deze harde maatschappij.

Ton van Reen schreef dit boek om stem te geven aan de mensen die het slachtoffer waren van de hebzucht van de kleine groep schatrijke industriëlen die kapitalen verdienden over de ruggen van hun arbeiders en hun gezinnen. Dit boek verscheen eerder als feuilleton in Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad en werd enthousiast door de lezers ontvangen.

Presentatie ‘De stem van het vuur’ van Meine Fernhout met Renée Soutendijk

uitnodiging 23.11.18 De PilarenOp vrijdagmiddag 23 november 2018 vindt de presentatie plaats van ‘De stem van het vuur’, de tweede roman van Meine Fernhout. Met medewerking van o.a. Renée Soutendijk die enkele fragmenten leest uit deze roman die naar aanleiding van het ooit vernielde schilderij ‘Who is Afraid of Red, Yellow and Blue’ van Barnett Newman, de vraag stelt naar de betekenis van herstel. Locatie: Huis met de Pilaren, Raadhuisstraat 10, 1861 KS Bergen NH. Aanvang 16.00 uur. Toegang gratis.
Meer over ‘De stem van het vuur’
Meer over Meine Fernhout op deze site

«Een ontregelende, maar ook ontroerende roman.»

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdOver ‘Pom’ van Kees Broere in De Volkskrant, 13 oktober 2018:
U kent Kees Broere tegenwoordig als de correspondent voor ‘De Volkskrant’ op Curaçao. Na zijn bijna twintig jaar voor de krant in Afrika schreef hij ‘Pom’. Het is een ongemakkelijke, ontregelende, maar ook ontroerende roman.
Klik hier voor de aankondiging van de roman in De Volkskrant
Meer over ‘Pom’

«Wie of wat bepaalt wie je bent?» – Jurgen van den Berg

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdOver ‘Pom’ van Kees Broere op NOS Radio 1 Journaal, 9 oktober 2018:
Maakt het veel uit in wat voor land je woont, wie je vrienden zijn, waar je werkt? Kortom: wat is identiteit ? Het is een belangrijke component in de nieuwe roman van Kees Broere, getiteld ‘Pom’, en onderwerp in het gesprek dat presentator Jurgen van den Berg met de auteur heeft. Hoofdpersoon in de roman is Peter Flinck die door zijn werkgever voor langere tijd wordt uitgezonden naar Nairobi in Kenia. Hij merkt dat hij daar iemand anders is dan hij in Nederland was, in ieder geval in de ogen van zijn omgeving.
Luister hier naar het gesprek (in blok 09.00 – 09.30 uur op 19’25” in de tijdbalk bovenin)
Meer over ‘Pom’

Presentatie ‘POM’ van Kees Broere

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdOp dinsdag 9 oktober 2018 in Kapitein Zeppos Amsterdam van 18.30 tot 20.30 uur:
In zaal Claire’s Ballroom wordt informeel het uitkomen gevierd van POM, de eerste roman van Kees Broere onder eigen naam. Carien Westerveld interviewt kort de auteur over Afrika, identiteit en taal/literatuur. De auteur zal het eerste exemplaar uitreiken aan twee Bijzondere Personen. Na afloop signeert Kees Broere voor de liefhebbers zijn nieuwe boek. U bent van harte uitgenodigd hierbij aanwezig te zijn!
Locatie: Kapitein Zeppos, Gebed zonder End 5, 1012 HS Amsterdam (OV: tramhalte Rokin)
Meer over ‘POM’

Diana Tjin – Een Bijlmerliedje. Roman

VoorplatBijlmerliedje-75Diana Tjin
Een Bijlmerliedje

roman
Nederland – Suriname
gebrocheerd in omslag met flappen,
184 blz., € 17,50
978-90-6265-505-2
presentatie 30 september 2018
eerste druk oktober 2018

Een Bijlmerliedje verschijnt in het jaar dat de Bijlmer 50 jaar bestaat. Op 25 november 2018 is het precies 50 jaar geleden dat de eerste bewoners in de Bijlmer de sleutel van hun nieuwe huis kregen. Vanaf dat moment heeft de Bijlmer zich ontwikkeld tot een levendige, diverse, veelzijdige buurt voor de vele nieuwe bewoners.
Elke keer als de naald de groef in het vinyl raakt, klinken broeierig en zwoel soulstemmen op van de pagina’s in ‘Een Bijlmerliedje’. Ze geven lucht aan de twijfel, de hoop, de boosheid en het verlangen van hoofdpersoon Sheila. Deze coming of age roman speelt in de Bijlmer en het Amsterdam van de jaren zeventig. Minutieus observerend schetst Diana Tjin hoe haar heldin zich bewust wordt van wie ze is, van wat ze wil en denkt. ‘Een Bijlmerliedje’ vertelt in helder proza het verhaal van een tienermeisje in fragmentarische hoofdstukken. Een verhaal over vriendschap die onder druk komt, over rivaliteit met een arrogante klasgenote, het verlangen naar een onbereikbare nieuweling op school bij wie zelfs “Bowie zijn glans verliest” en het zoeken naar erkenning als meisje met een Surinaamse achtergrond. En dat onder de permanente begeleiding van de soulmuziek waar zij en de rest van het gezin zo van houden.

Met precisie en aandacht laat Diana Tjin zien hoe Sheila opgroeit in een warm gezin en zich afvraagt waarom ze “typisch Aziatische benen” en steil haar heeft. Een meisje dat de grenzen aftast van wat mag van haar ouders, dat zich verzet tegen discriminerende taal, klassenverschil haarscherp aanvoelt, zich ergert aan leugens en afwijzing omdat ze echt wil leven en de wereld wil ontdekken. ‘Een Bijlmerliedje’ is een boek voor jonge lezers die willen proeven hoe het was om op te groeien voor een vorige generatie. Maar ook is het een boek voor oudere lezers die zichzelf in het verhaal en het tijdsbeeld zullen herkennen. Verre van nostalgisch gaat Diana Tjin terug in de tijd. Zonder vals sentiment zet zij een helder en persoonlijk beeld neer van een tiener op zoek naar een plek in de groep op school en in het Amsterdam van Bijlmer tot Paradiso.

Diana Tjin is geboren in Amsterdam (1961). Haar beide ouders zijn afkomstig uit Suriname. Ze heeft Klassieke Talen gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en is werkzaam als Erfgoed-catalografe bij de Universiteitsbibliotheek. Zij debuteerde bij uitgeverij In de Knipscheer met ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’ in 2017. ‘Een Bijlmerliedje’ is haar tweede roman.

Over ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’:
‘… dit is meer dan een historische roman, het is ook een aangrijpend boek over kindermishandeling, van generatie op generatie. Over zwijgen en vluchten, over verdenkingen en beschuldigingen. Het is het huiveringwekkende relaas van het meisje Anna dat houvast zoekt, maar zelf moet uitzoeken hoe het allemaal zit, met gevaar voor lijf en leden.’ – Wim Bossema in de Volkskrant

‘… de auteur kiest niet voor de politieke, maar voor de menselijke kant. Zij levert op rustige en ook spannende wijze een interessant, universeel verhaal over oorlog en hoe mensen in de slechtste omstandigheden met elkaar om kunnen gaan.’ – Sonja Schulte in Dagblad van het Noorden

Het geheim van mevrouw Grünwald is een prachtige roman die een uiterst wrange geschiedenis beschrijft met soms haast surrealistische beelden. Hierdoor krijgen sommige scènes een betoverende schoonheid en gaat de roman verder dan een in meerdere landen spelend levensverhaal. Diana Tjin is een schrijfster waar we nog veel van mogen verwachten.’ – Ezra de Haan op Werkgroep Caraïbische Letteren

‘Diana Tjin weet met een eigen, karakteristieke stijl te schrijven en doet hopen dat er meer van dit soort boeiende, gelaagde boeken van haar hand zullen komen.’ – Estefania Pampin Zuidmeer in Het Latijns Amerika Magazine

Meer over Diana Tjin bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Prachtige tedere roman.» – André Oyen

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije op Lezers tippen lezers, 1 september 2018:
Na twee schitterende dichtbundels, ‘Wondpoeier’ (2009) en ‘Door het vanggat’ (2016), besloot Aly Freije zich aan proza te wagen. Het resulteerde in een boek dat ook heel poëtisch is. Het hoofdpersonage is Anna, dat in 1944 geboren wordt en opgroeit op de boerderij van haar ouders in Veendiep, een Gronings veenkoloniaal dorp ergens aan de grens met Duitsland, maar daar vertrekt als ze begin twintig is. Jaren later gaat ze terug in de hoop iets van zichzelf te hervinden. Op zoek naar dat meisje, dat daar als buitenstaander een weg probeerde te vinden in haar verwarrende gevoelens over liefde en identiteit, wordt ze opnieuw geconfronteerd met de dood. De auteur laat heel mooi en duidelijk zien hoe Anna evolueert van kind naar volwassene. (…) ‘De vloeivelden in’ is een prachtige tedere roman met het bestaan waarin het dagdagelijkse bestaan aan onzekerheid wordt gekoppeld. Het is een raamvertelling met verhalen en situaties gebaseerd op de jeugd van een jonge vrouw.
Lees hier de recensie
Aly Freije leest fragment uit ‘De vloeivelden in’
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer