«Prachtige tedere roman.» – André Oyen

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije op Lezers tippen lezers, 1 september 2018:
Na twee schitterende dichtbundels, ‘Wondpoeier’ (2009) en ‘Door het vanggat’ (2016), besloot Aly Freije zich aan proza te wagen. Het resulteerde in een boek dat ook heel poëtisch is. Het hoofdpersonage is Anna, dat in 1944 geboren wordt en opgroeit op de boerderij van haar ouders in Veendiep, een Gronings veenkoloniaal dorp ergens aan de grens met Duitsland, maar daar vertrekt als ze begin twintig is. Jaren later gaat ze terug in de hoop iets van zichzelf te hervinden. Op zoek naar dat meisje, dat daar als buitenstaander een weg probeerde te vinden in haar verwarrende gevoelens over liefde en identiteit, wordt ze opnieuw geconfronteerd met de dood. De auteur laat heel mooi en duidelijk zien hoe Anna evolueert van kind naar volwassene. (…) ‘De vloeivelden in’ is een prachtige tedere roman met het bestaan waarin het dagdagelijkse bestaan aan onzekerheid wordt gekoppeld. Het is een raamvertelling met verhalen en situaties gebaseerd op de jeugd van een jonge vrouw.
Lees hier de recensie
Aly Freije leest fragment uit ‘De vloeivelden in’
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«We zien kleuren waar we die niet verwachten.» – Cor Gout

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije op Extaze, 25 mei 2018:
‘De vloeivelden’ in begint met een geboorte. Niet die van het hoofdpersonage Anna, die in 1944 ter wereld komt en opgroeit op de boerderij van haar ouders in Veendiep, Oost-Groningen, maar van een kalfje. (…)
We staan met de laarzen vastgezogen in de Groningse klei, we zien het leven, stug en zwaar, voor ons opdoemen, we snuiven de geuren op. En wanneer Anna’s vader de droge vervening van de veenlaag wegsteekt en Anna dieper in de bodem graaft, zien we kleuren waar we die niet verwachten. (…) Dit deel I toont ons Anna als natuur, in haar natuurlijke leven, haar leven thuis en in de directe omgeving daarvan. (…) Deel II brengt ons en Anna in beweging. Letterlijk met neef Derk op de benzinetank van zijn motor. (…) Nu de wereld groter en inzichtelijker is geworden, beweegt Anna zich ook naar de volwassenheid, waarbij hoort het accepteren van tegenslag en leed en daarmee om kunnen gaan. Haar vader die na een ernstige ziekte was ‘vertrokken’, een eufemisme voor ‘overleden’. (…) In de beweging ligt ook het ontluiken van sexuele gevoelens besloten, vooralsnog verward en verontrustend. Die beweging is niet lineair maar circulair en wordt aangestuurd door Anna’s tocht naar het jeugdinternaat, waar Rob haar in zijn kamer naar muziek laat luisteren. (…) Helen komt later. In deel III (…).
Lees hier de recensie
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het is een gave zo te kunnen schrijven.» – Marjo van Turnhout

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije op Leestafel, 7 mei 2018:
(…)Anna is de dochter van een boer. (…) Haar vader kreeg een akelige ziekte en overleed, waarna haar moeder doorging met boeren.
Maar Anna, die het gymnasium had afgerond, wilde naar de stad. Nu is ze terug in het land van haar jeugd, in gezelschap van Helen. Ze beseft dat ze niet alles verwerkt heeft. En de as van haar ouders bevindt zich nog in het crematorium. Herinneringen borrelen op, aan de ziekte van haar vader, later aan die van haar moeder. Aan haar puberteit, de jongens, en het ontdekken van haar eigen voorkeur. (…) Dat dit debuut geschreven is door iemand die al eerder dichtbundels publiceerde is niet verbazingwekkend. De poëzie druipt er van af! Op deze manier wordt de sfeer van het boerenland voelbaar. Ook de sfeer van de jaren vijftig is zeer herkenbaar. Nergens wordt het verhaal expliciet, en toch is alles duidelijk. Het is een gave zo te kunnen schrijven. (…)
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Seksuele zoektocht boeiend en overtuigend beschreven.» – Mirjam Scholten

VoorplatVloeivelden1_Opmaak 1.qxdOver ‘De vloeivelden in’ van Aly Freije voor NBD | Biblion, 7 april 2018:
De raamvertelling schetst de jeugd van Anna, opgroeiend in de jaren vijftig, op een boerderij aan de rand van de veenkoloniën vlakbij Duitsland. Ze doorloopt het gymnasium, waarvan de laatste periode wordt gedomineerd door de dodelijke ziekte van haar vader. Hij sterft na een akelig ziekbed. Moeder neemt het bedrijf over. Het is een tijd waarin seksualiteit onbesproken blijft, dus zeker ook homoseksualiteit. Anna is juist haar seksuele identiteit aan het ontdekken. Ook over de dood wordt in de jaren na de oorlog gezwegen. Toch ervaart ze thuis ook ruimte en vrijheid. Maar de stad lokt. Als ook moeder ernstig ziek wordt, komt Anna terug naar huis om haar tot het laatste te verzorgen. Een flink aantal jaren later gaat ze opnieuw naar de plek van haar jeugd, met Helen, haar geliefde, en herbeleeft ze haar jeugd. Een boeiend en in weerwil van de geringe omvang van het verhaal toch behoorlijk gelaagde roman. Vooral de seksuele zoektocht is boeiend en overtuigend beschreven, passend in het tijdsgewricht. Prozadebuut van de schrijfster na twee bundels met opvallende poëzie.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De vloeivelden in’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Zeer de moeite waard. » – Mieke van As

VoorplatGrunwald75Over ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’ van Diana Tjin op Boekenproeven, 3 maart 2018:
(…) In dit boek een aangrijpend stuk geschiedenis dat ik niet kende. Er lopen twee verhaallijnen in dit boek door elkaar. De 19 jarige Anna komt via haar grootmoeder bij de oude mevrouw Grünwald terecht. En zij vertelt haar levensverhaal aan Anna en dan blijken deze levens met elkaar te maken hebben. Dat verhaal onthult een vergeten historische feit: de internering van mensen van Duitse afkomst, die in Suriname woonden toen Nederland aan Duitsland de oorlog verklaarde. (…) Mevrouw Grünwald vertelt alles over het kamp en de ontberingen aan Anna en we komen achter haar geheim waarbij een halsketting uit het kamp een belangrijke rol speelt. Het verhaal is fictief maar gebaseerd op ware feiten en voorzien van een literatuurlijst. Zeer de moeite waard.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’

Roofkunst in het Rijksmuseum? Verrassend debuut Hein van der Hoeven

Over ‘Jongen met rood vest’ van Hein van der Hoeven op Paperback Radio, 23 februari 2018:
Op 23 februari praat Peter de Rijk van 14.00-15.00 uur met Hein van der Hoeven over zijn debuut ‘Jongen met rood vest’. Tot 2014 werkte Van der Hoeven op het ministerie van Buitenlandse Zaken. Sinds 2014 kon de oplettende lezer zijn verhalen tegenkomen in het literair tijdschrift Extaze. Zijn eerste publicatie in boekvorm betreft de jacht op de herkomst van een schilderij van Frans Hals. Bob Prager, de mogelijke eigenaar van het doek was er niet eens van op de hoogte tot advocaat Bronstein hem er meer over vertelde. Het brengt niet alleen de kunstwereld maar ook het huwelijk van Bob en Heleen Prager in beweging. Bobs joods-zijn blijkt belangrijker dan hij zelf ooit voor mogelijk hield…
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘Jongen met rood vest’
Meer over Hein van der Hoeven op deze site

«Laat zich lezen als een historische detective.» – Jaap Timmers

Opmaak 1Over ‘Jongen met rood vest’ van Hein van der Hoeven in Haarlems Dagblad, 20 februari 2018:
(…) Er vallen geen doden, het is ook geen aaneenschakeling van spektakel, maar het boek is wel een pageturner. Het is vernuftig opgebouwd, zodanig dat de schrijver de lezer hongerig houdt naar de afloop. (…) Hein van der Hoeven krijgt het voor elkaar een fictief verhaal over roofkunst aannemelijk te vertellen. Het draait om een schilderij van Frans Hals dat tijdens de Tweede Wereldoorlog is verdwenen. (…) Het boek laat zich lezen als een historische detective. (…) Knap hoe de schrijver verhaalt over de morele en juridische verwikkelingen bij het terug claimen van roofkunst en welke impact die op nabestaanden kunnen hebben. Ondertussen verhaalt hij even zo fraai over de kunstgeschiedenis. (…)
Lees hier interview en recensie
Meer over ‘Jongen met rood vest’
Meer over Hein van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer

Boekpresentatie ‘Jongen met rood vest’ bij Boekhandel Douwes

Opmaak 1Boekpresentatie ‘Jongen met rood vest’ van Hein van der Hoeven in Boekhandel Douwes, 8 maart 2018:
Op donderdagavond 8 maart 2018 vindt bij Douwes de presentatie plaats van ‘Jongen met rood vest’, het romandebuut van Hein van der Hoeven. De schrijver zal deze avond worden geïnterviewd door Peter de Rijk, redacteur van uitgeverij In de Knipscheer. Locatie: Boekhandel Douwes Herengracht 60, 2511 EJ Den Haag. Aanvang 19.30 uur. De toegang is gratis, maar wel graag reserveren: info@boekhandeldouwes.nl. Voor informatie tel. 070-7371126.
Meer over ‘Jongen met rood vest’
Meer over Hein van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Vermoeden van roofkunst bij schilderij Frans Hals.»

Opmaak 1Over ‘Jongen met rood vest’ van Hein van der Hoeven in Trouw*, 10 februari 2018:
Hein van der Hoeven werkte tot 2014 op het ministerie van buitenlandse zaken onder meer in Madrid en Hanoi. Hij publiceerde eerder in Extaze. In ‘Jongen met rood vest’ wordt het Haarlemse echtpaar Prager bezocht door een advocaat die vermoedt dat het schilderij ‘Jongen met rood vest’ van Frans Hals roofkunst is, gestolen van familie van de heer des huizes.
*] in rubriek Nieuwe Boeken, bijlage Letter & Geest
Meer over ‘Jongen met rood vest’
Meer over Hein van der Hoeven bij Uitgeverij In de Knipscheer

Hein van der Hoeven – Jongen met rood vest. Roman

Opmaak 1Hein van der Hoeven
Jongen met rood vest

roman
omslagtekeningen Eric J. Coolen
gebrocheerd in omslag met flappen
202 blz., € 17,50
Eerste uitgave 2018
ISBN 978-90-6265-983-8

Jongen met rood vest speelt zich af rond 2005. Bob en Heleen Prager zijn een Haarlems echtpaar van in de zestig. Zij krijgen bezoek van de advocaat Marc Bronstein, die vermoedt dat het meesterwerk Jongen met rood vest van Frans Hals, in 1946 door het Rijksmuseum verworven, roofkunst is. Het doek zou in de oorlog onttrokken zijn aan het bezit van een oom en tante van Bob. De advocaat stelt het echtpaar voor om het schilderij via een procedure terug te vorderen. Bob wil hieraan meewerken, Heleen ziet er niets in.

Het onderzoek van de advocaat leidt naar Bentveld. Dat dorp heeft voor Heleen een bittere klank. Daar woonde namelijk de motorrijder die kort na de oorlog haar zusje Sonja doodreed. Met het voorstel van de advocaat keert het joodse element terug in het leven van Bob. Ogenschijnlijk had hij zich losgemaakt van zijn joodse wortels. ‘Noem mij geen jood, zelfs niet in je gedachten,’ droeg hij Heleen op toen hij met haar trouwde.

De meeste personen uit het verhaal komen voort uit de fantasie van de schrijver. Het schilderij van Frans Hals dat het onderwerp is van de roman, bestaat in werkelijkheid niet. Toch zal de lezer elementen aantreffen die hem, de geschiedenis van de kunst in Nederland kennende, niet onbekend zullen voorkomen.

Hein van der Hoeven (Haarlem, 1951; woonachtig in Den Haag) werkte van 1981–2014 op het ministerie van Buitenlandse Zaken. Zijn standplaatsen waren Leidschendam, Den Haag, Madrid en Hanoi. Vanaf 2012 verschenen diverse korte verhalen van zijn hand in literair tijdschrift ‘Extaze’. Met André Carstens, Aaltje de Roos en Felix Monter legde hij in 2013 vijfentwintig jaar BZ-cabaret vast in het boek ‘Apekool’. Hij is lid van het Haagse schrijverscollectief Wild Mind en voorzitter van het Springergenootschap.
Meer over Hein van der Hoeven op deze site