Lezing schrijfster Janny de Heer bibliotheek Delfzijl.

In de maand van de geschiedenis geeft schrijfster Janny de Heer op zondag 22 oktober 2017 van 15.00 tot 17.00 uur een lezing in de bibliotheek van Delfzijl. Op uitnodiging van de leesclub komt Janny de Heer vertellen over het boek ‘Gentleman in slavernij’. Ze verlevendigt haar verhaal over de plantages in Suriname met beeldmateriaal, o.a. nog foto’s van de hoofdpersonen uit 1850. Foto’s van de monumentale graven die nog steeds de mooiste zijn op het kerkhof in Paramaribo. Uiteraard vertelt ze over hoe het leven op de plantages er aan toe ging in Suriname ten tijde van onze zwarte bladzijde. Het was een maatschappij waarin veel geweld voorkwam maar waarin men ook gewoon liefhad, werkte, at, leerde, kortom leefde. Locatie: Oude Schans 23, 9934 CM Delfzijl.
Meer over ‘Gentleman in slavernij’

«‘Dubbelbloed’ leest als een trein.» – Pim de la Parra

Dubbelbloed_01Over ‘Dubbelbloed’ van Etchica Voorn in De Ware Tijd , 14/15 oktober 2017:
(…) ‘Dubbelbloed’ is de titel van een onlangs verschenen autobiografische roman van Etchica Voorn, die zekere verwantschap vertoont met mijn levensverhaal, zoals opgetekend in ‘Prins Pim’. Ook zij heeft haar boek aan haar moeder opgedragen. (…) ‘Dubbelbloed’ leest als een trein en ik vertrouw er op dat we nog veel van deze auteur zullen horen.
Lees hier de column ‘Mi kumba blaka’ van Pim de la Parra
Meer over ‘Dubbelbloed’

«Thema’s herkenbaar voor Antillianen.» – Otti Thomas

VoorplatSchaduwvrouw_Opmaak 1.qxdOver ‘The Twain Shall Meet’ (Amsterdam 3 september) in Amigoe, 13 september 2017:
(…) Knipscheer krijgt reis cadeau tijdens de traditionele presentatie van nieuwe uitgaven, waaronder het feitelijke debuut van Boeli van Leeuwen. (…) In de Knipscheer geeft sinds 1976, dus eigenlijk al 41 jaar, boeken uit van schrijvers uit de voormalige Nederlandse Antillen, Suriname en Indonesië en boeken over de voormalige koloniën. (…) Margarita Molina, de schrijfster van de roman ‘Schaduwvrouw’, was aanwezig om een toelichting te geven op haar boek, dat vorig jaar voor enig rumoer zorgde. Ze bevestigde dat de tweede hoofdpersoon uit haar biografie de bekende schrijver Elis Juliana is. De gedichten in het boek zijn zeker van hem afkomstig, ook al zijn ze geschreven in het Nederlands, verzekerde ze. (…)
Meer over The Twain Shall Meet

Koninklijke Onderscheiding voor Franc Knipscheer

lintjeOver Uitgeverij In de Knipscheer in Persbericht Gemeente Haarlem, 1 oktober 2017:
De Haarlemse uitgever Franc Knipscheer (70) is benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Via zijn Haarlemse uitgeverij In de Knipscheer heeft Franc Knipscheer zich in sterke mate ingezet voor de verspreiding van de Nederlands-Caraïbische literatuur. Burgemeester Jos Wienen reikt hem op zondag 1 oktober de bijbehorende versierselen uit. De literatuur van Suriname, Curaçao, Aruba en Bonaire zou er compleet anders hebben uitgezien zonder de inzet van Franc Knipscheer. Reeds in de jaren ’70 gaf hij werken uit van Astrid Roemer, die vorig jaar nog werd onderscheiden met de P.C. Hooftprijs en van Edgar Cairo. Sindsdien lanceerde hij titels van tal van andere inmiddels niet meer weg te denken vertegenwoordigers van de Nederlands-Caraïbische literatuur. Voorbeelden zijn Boeli van Leeuwen, Albert Helman, Shrinivási, Michaël Slory, Elis Juliana en Nydia Ecury. Uitgeverij In de Knipscheer onderscheidt zich ook met werken van schrijvers die graag het literaire experiment zoeken en niet onderhevig zijn aan de mode van de dag. Met een passie voor het onaangepaste, het opstandige en het niet-voorspelbare. Ook op deze wijze heeft Franc Knipscheer in belangrijke mate bijgedragen aan de verrijking van de Nederlandstalige literatuur. Uitgeverij In de Knipscheer viert dit jaar haar veertigjarig bestaan.
Zie persbericht Gemeente Haarlem
Klik hier voor bericht Haarlems Dagblad
Klik hier voor Facebookreacties
Lees hier, hier en hier meer over 40 jaar Uitgeverij In de Knipscheer

«Herkenbare Surinaamse muziek voor velen melancholisch van aard.» – Eric de Brabander

VoorplatMijnGod-75Over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’ van Frank Ong-Alok in Antilliaans Dagblad, 30 september 2017:
‘Mijn God mijn God. Waarom heb ik U verlaten’ is de titel van Frank Ong-Aloks boek, een titel die mij direct aansprak. Een zielsverwant of een dwalende? (…) Uiteraard bij dit boek ook een cd met 20 nummers, want Frank Ong-Alok is musicus, gitarist wel te verstaan. (…) De cd van Frank Ong-Alok staat vol met herkenbare Surinaamse muziek uit de voorbijgegane jaren en is daarmee voor velen melancholisch van aard. Maar niet alleen Surinaams werk. Naast ‘Jerusalem’, een Surinaamse hit uit de jaren 70, schalt de tranentrekker uit Trinidad ‘Only a Fool’ van Mighty Sparrow door de huiskamer. Wie zich dat nummer niet kan herinneren woonde toentertijd achter de rug van God, de man waar Frank Ong-Alok een gespannen verhouding mee heeft.
Lees hier, hier of hier het artikel waarin deze uitgave besproken wordt
Meer over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’
Meer over Frank Ong-Alok bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Verslag van het wel en wee van de Surinaams-Nederlandse muziek.» – Eric de Brabander

VoorplatSuriname75Over ‘40 Jaar Surinaamse muziek in Nederland. De muzikale fakkeldragers’ in Antilliaans Dagblad, 30 september 2017:
‘Veertig jaar Surinaamse muziek in Nederland, de muzikale fakkeldragers’ is een heruitgave van een boekje met 2 cd’s dat in 2015 uitkwam in het jaar dat de Republiek Suriname haar 40-jarig bestaan vierde. De journalisten Marcel Weltak en Robin Austen hebben door de jaren heen in de Nederlandse media verslag gedaan van het wel en wee van de Surinaams-Nederlandse muziek en een veertigtal artikelen geschreven voor dit boekje over veertig Surinaams-Nederlandse muzikale fakkeldragers. De voor dit boek uitgekozen musici hebben een diverse etnische achtergrond, die zich ook laat aanhoren in de muziek die op de bijgeleverde cd’s te beluisteren is. Tijdens het productieproces, zo schrijft eindredacteur Guilly Koster, zijn we tegen zo veel hoogwaardig en waardevol materiaal van Surinaamse musici in Nederland aangelopen, dat we serieus overwegen meer compilatie-cd’s te maken. Dus, op zijn Surinaams: Hor’ yu blo! Vrij vertaald: maak je borst maar nat!
Lees hier, hier of hier het artikel waarin deze uitgave besproken wordt
Meer over ‘40 jaar Surinaamse muziek’

«Van Kempen levert een mooi portret af van een groot auteur met een bijzondere levensloop.» – Mark Weenink

Opmaak 1Over ‘Rusteloos en overal. Het leven van Albert Helman’ van Michiel van Kempen op La Chispa, 2 oktober 2017:
Zeker vijftig pseudoniemen gebruikte de Surinaamse schrijver Albert Helman (1903-1996). Over het leven van iemand met zoveel ‘identiteiten’ valt het nodige te vertellen. Dat blijkt wel uit de mooie ingebonden hardcover biografie Rusteloos en overal. Het leven van Albert Helman van Michiel van Kempen (1957), docent Nederlands en bijzonder hoogleraar Nederlands-Caraïbische literatuur aan de Universiteit van Amsterdam. Eerder publiceerde hij de essaybundel Kijk vreesloos in de spiegel over Helman en het tweedelige overzichtswerk Geschiedenis van de Surinaamse literatuur. (…) Helman is een literaire duizendpoot. Naast fictie schreef hij poëzie, literatuur-, film- en muziekkritieken, theaterstukken, essays, biografieën, journalistiek en historisch werk. Ook was hij componist, linguïst en vertaler. Er verschenen talloze artikelen van zijn hand in tijdschriften en kranten. Maar diep in zijn hart had hij musicus en componist willen zijn, zo lezen we in de biografie. Hij was ook diplomaat en minister en reisde daardoor veel. (…) Deze vuistdikke biografie is monnikenwerk. Van Kempen werkte er tien jaar aan. Met een levenswandel als die van Helman zit de uitdaging vooral in de onvoorstelbare hoeveelheid literatuur en artikelen van en over Helman. Waar begin je als je biograaf, en belangrijker nog, waar houd je op? Gezien het enorme oeuvre en de talloze artikelen is het moeilijk voor te stellen dat Van Kempen alles gelezen heeft, maar dat is wel zo. De biografie bevat zo’n tweehonderd pagina’s aan noten en bibliografie. Het leeslint is geen overbodige luxe, want dit boekwerk vraagt vele leesuren aan de lezer. (…) Monumentale biografie van een van Surinames belangrijkste schrijvers.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rusteloos en overal’
Meer over Michiel van Kempen op deze site
Meer over Albert Helman op deze site

«Lezenswaardig arsenaal van anekdotes en ongezouten meningen.» – Henk van Gelder

AdoBroodboom_VP_2Over ‘Ado Broodboom trompet’ van Ado Broodboom & Bert Vuijsje in Ons Amsterdam, juni 2017:
Op valse bescheidenheid is Ado Broodboom niet te betrappen. Hij staat bekend als de beste Nederlandse jazztrompettist van de jaren vijftig en zestig, maar in het laatste oorlogsjaar speelde hij bas bij een orkestje van accordeonist Johnny Meijer in een café in de bocht van de Nieuwendijk, naast bioscoop Parisien. Terwijl het veel logischer was geweest als Meijer zijn zwager Manke Nelis had gevraagd, zou je zeggen. Niet waar, zegt Broodboom: ‘Manke Nelis was een nog slechtere bassist dan ik, dus had hij liever mij.’ Het is maar één voorbeeldje uit het lezenswaardige arsenaal van anekdotes en ongezouten meningen in het royaal geïllustreerde boek Ado Broodboom trompet, waarin ’s mans levensverhaal door jazzjournalist Bert Vuijsje in geuren en kleuren is opgetekend. Een lange historie, want de held is intussen 94 jaar oud, maar gezegend met een beeldend geheugen. We volgen hem van zijn jeugdjaren in Amsterdam-Noord (de Distelweg), als zoon van een uit Suriname afkomstige vader en een Nederlandse moeder, tot aan zijn pensionering, toen hij moest concluderen dat zijn embouchure niet meer in orde was. Toch te hard geblazen, al die jaren. Behalve schilderachtige uitstapjes naar Zweden, New York en Tanger (waar Broodboom nog een handje hielp met de marihuanasmokkel) vertelt het boek ook veel over de Amsterdamse jazzgeschiedenis in de jaren dat in elk café levende muziek opklonk. Casablanca, Caramella, Sheherezade – legendarische namen.
Meer over ‘Ado Broodboom trompet’

Auteurs doen uitgever reis cadeau.

Franc en MichielHumoristische speech van Michiel van Kempen namens auteurs en vrienden van Uitgeverij In de Knipscheer voor hun uitgever Franc Knipscheer en Anja Brandse voor 40 jaar In de Knipscheer. Programma The Twain Shall Meet in Theater Podium Mozaïek Amsterdam, 3 september 2017.
Klik hier voor het filmpje
Meer over The Twain Shall Meet

«Sommige scènes krijgen een betoverende schoonheid.» – Ezra de Haan

VoorplatGrunwald75Over ‘Het geheim van Mevrouw Grünwald’ van Diana Tjin op Caraïbisch Uitzicht, 8 september 2017:
Met haar debuutroman ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’ toont Diana Tjin dat ze een zeer geraffineerd schrijfster is. Want ondanks het waargebeurde historische verhaal waarop het boek gebaseerd is, en dat je zeker niet in de koude kleren gaat zitten, is het vooral de wijze waarop ze dit verhaal vertelt, dat het je bijblijft. Zo lokt de auteur je op uiterst slimme wijze het verhaal in. Ene Anna klopt bij mevrouw Grünwald aan. Ze vraagt om hulp, heeft een kamer nodig, al is het maar voor een nacht… Het briefje van haar oma doet wonderen. En zo belandt ze in het huis van mevrouw Grünwald aan de Jacob van Lennepkade. De oude vrouw blijkt in de dagen die volgen alles te weten over okers, sopropo, kousenband, tayerblad en antruwa: Surinaamse groenten die ze altijd pas na lang afdingen koopt. En als ze, in gesprek met Anna, dan ook nog mi gudu zegt, geef je haar al snel de Surinaamse nationaliteit… Anna worstelt ook met de vraag waar mevrouw Grünwald vandaan komt. Haar opmerking: ‘Ik wist niet dat er in Suriname ook Duitsers wonen,’ maakt veel bij de oude vrouw los. (…) Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleek het vasthouden aan de Duitse nationaliteit uit sentimentele overwegingen reden genoeg om mevrouw Grünwald, samen met haar man en haar drie kinderen in Kamp Copieweg te interneren. Zeven jaar duurt de lijdensweg van de familie en pas wanneer vrijwel iedereen al het kamp heeft verlaten en de oorlog al twee jaar achter de rug is, komen ze vrij. Geen wonder dat ze Suriname in 1955 verlaten. (…) ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’ is een prachtige roman die een uiterst wrange geschiedenis beschrijft met soms haast surrealistische beelden. Hierdoor krijgen sommige scènes een betoverende schoonheid en gaat de roman verder dan een in meerdere landen spelend levensverhaal. Diana Tjin is een schrijfster waar we nog veel van mogen verwachten.
Tekst uitgesproken op de boekpresentatieprogramma ‘The Twain Shall Meet’ van Uitgeverij In de Knipscheer, Theater Podium Mozaïek Amsterdam, 3 september 2017.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’