«Goed verzorgd boek, vlot vertelde geschiedenis.» – Mischa Andriessen

AdoBroodboom_VP_2Over ‘Ado Broodboom trompet’ van Ado Broodboom & Bert Vuijsje in Jazzmozaïek, nr. 2, t/m augustus 2017:
Terugkijken, zien hoe tijdperken bij toeval in- en elkaar schuiven: ‘Ik speelde ook een tijd met Theo Loevendie in de Caramella op het Leidseplein. […] Het heette het Barbados-quintet, met afwisselend Pim Jacobs en Misha Mengelberg op piano. Misha speelde in die tijd heel normaal, Monk-achtig, niet te vergelijken met de kant die hij later is opgegaan.’ Aan het woord is de nu vijfennegentigjarige trompettist Ado Broodboom wiens levensverhaal werd opgetekend door Bert Vuijsje en onlangs in het goed verzorgde boek Ado Broodboom trompet gepubliceerd. (…) Ook bij Broodboom gaat over het speels vinden van een vorm en de onmogelijkheid die te zien eer die er is. Je leest dat in de vlot door Broodboom en Vuijsje vertelde geschiedenis. Het zoeken, de miskleunen, de successen. Gaandeweg het boek besef je wat je eigenlijk altijd vergeet, namelijk dat de pionier werkelijk onontgonnen gebied betreedt en dat hetgeen wat je uiteindelijk herkent zijn of haar verdienste is. Je weet het wel, maar realiseert het je niet; een traditie was ooit nieuw en is natuurlijk in zichzelf een manier van zien. Wat het boek en passant ook duidelijk maakt, is hoe verstrekkend en ontwrichtend de komst van avant-gardisten à la Mengelberg in de jaren zestig is geweest.(…)
Lees hier het artikel waarin deze uitgave besproken wordt
Meer over ‘Ado Broodboom trompet’

«Zelden zag ik een muzikale persoonlijkheid en een persoonlijke muziek zo fraai bij elkaar gebracht.» – Renze de Vries

AdoBroodboom_VP_2Over ‘Ado Broodboom trompet’ van Ado Broodboom & Bert Vuijsje in Jazz Bulletin, 3 juni 2017:
(…) En het goede van dit boek is, dat staat erin. Helemaal achterin. Waar een cd met Ado Broodbooms oeuvre is aangebracht. Dit boek dus is een cd-boek. (…) Kenmerkend is, je hoort het in vrijwel alle stukken, hoe Broodboom zijn solo’s aanvangt. Met een laconieke, bijna doordeweekse frase, niks bijzonders. Denk aan de man die een vergadering binnenkomt met de mededeling: ‘Goedemiddag dames en heren, goed dat u er bent.’ Waarna er zonder spektakel een helder betoog op gang wordt gezet. Accentje, versnellinkje, rust, mooi geformuleerd, dat is het. Er zijn een paar stukken waar de trompettist extra goed op z’n plaats is. Opmerkelijk genoeg is het muziek, we schrijven 1959, waarover nogal wat controverse ontstond. De instrumentatie en arrangementen van Theo Loevendie voor het radioprogramma ‘Romance in Jazz’ zouden al te pretentieus zijn, iets waar we een halve eeuw later gemakkelijk anders over denken. Dit is namelijk zeldzaam evenwichtige muziek, een hoop kleur en variëteit waar heel logisch een trompet doorheen schaatst. Het gaat om Parkers ‘Perhaps’ en de standard ‘You Stepped Out Of A Dream’ – prachtig spul. (…)
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Ado Broodboom trompet’

«Het is werkelijk een prachtboek met ook nog een heel bijzondere cd.» – André Oyen

AdoBroodboom_VP_2Over ‘Ado Broodboom trompet’ van Bert Vuijsje op Ansiel, 2 april 2017:
In 2013 kreeg hij de Jazz Media Award voor bijzondere jazzjournalistieke prestaties. En nu plaatst hij de Nederlandse jazztrompettist Ado Broodboom in de spotlights in een prachtig boek. (…) Broodboom weet zijn eigen prestaties te relativeren en is open over zijn persoonlijke en muzikale verhoudingen tegenover collega’s. (…)
Lees hier en hier de aankondiging
Meer over ‘Ado Broodboom trompet’

«In smeuïge spreektaal verhaalt hij over zijn muzikantenleven en de opkomende jazzscene in Nederland.» – Roland Huguenin

AdoBroodboom_VP_2Over presentatie ‘Ado Broodboom trompet’ van Bert Vuijsje op Jazzflits, 27 maart 2017:
Op 11 maart werd in het café van het Bimhuis de biografie ‘Ado Broodboom trompet’ gepresenteerd. Daarin is door journalist, muziekcriticus en jazzkenner Bert Vuijsje het levensverhaal opgetekend van dé Nederlandse jazztrompettist uit de jaren vijftig en zestig. (…) ‘Ado Broodboom is de negentig ruim gepasseerd en kan nog glashelder vertellen. In smeuïge spreektaal verhaalt hij over zijn muzikantenleven en de opkomende jazzscene in Nederland. Feiten, anekdotes en sterke verhalen gaan daarbij hand in hand. (…)
Lees hier het verslag van de presentatie
Meer over ‘Ado Broodboom trompet’

Ado Broodboom / Bert Vuijsje – Ado Broodboom trompet. Boek + cd

AdoBroodboom_VP_2Ado Broodboom / Bert Vuijsje
Ado Broodboom trompet

Muziekgeschiedenis
Nederland / Suriname
Gebonden, 22 x 22 cm, 160 blz.,
geïllustreerd met vele tientallen foto’s, € 29,50
incl. cd Ado’s oeuvre 15 nummers plus 4 bonustracks
presentatie 11 maart 2017 Bimhuis Amsterdam
ISBN 978-90-6265-949-4

‘Ard Schenk en Kees Verkerk, twee beroemde schaatsers. Speelde Verkerk ook niet trompet? Nee, dat was Ado Broodboom.’ – Remco Campert (CaMu) in de Volkskrant, 12 november 2004

‘Je moet een andere naam kiezen. Ik geef terzake dikwijls goed advies. Henk Meyer recommandeerde ik de naam Henk Romein Meyer. Jij zou bijvoorbeeld Ado Broodboom kunnen heten.’ – Gerard Reve in Brieven aan Bernard S. 1965-1975

‘Ik ben nooit zo gek op die trompet geweest. Echt niet. Ik zei altijd: het is een van de ergste martelwerktuigen die er bestaan. Maar als je dan toevallig eens een keer een goede embouchure had en alles liep, dan was je de gelukkigste man van de wereld.’
Ado Broodboom

Ado Broodboom was in de jaren vijftig en zestig dé Nederlandse jazztrompettist, als stersolist bij de Ramblers en mede-oprichter van Boy’s Big Band. ‘Trompet? Dat was Ado Broodboom,’ schreef Remco Campert. Hij maakte platen met Amerikaanse grootheden zoals fluitist Herbie Mann en saxofonist Lucky Thompson, en hij improviseerde de muziek bij drie voorstellingen van het toneelstuk Omzien in wrok. Hij is nu de negentig gepasseerd maar nog altijd een glasheldere raconteur, vol sterke anekdotes uit het muzikantenleven. Samen met journalist en jazzkenner Bert Vuijsje heeft hij een biografie in de ik-vorm gecomponeerd. Een leven, met sjeu, in spreektaal verteld.

Als zoon van een Nederlandse moeder en een Surinaamse vader, die in 1925 sterft als Ado Broodboom twee jaar is, wordt hij ‘opgevoed met Ligakoeken en klompen’. De lagere-schooljongetjes uit Amsterdam-Noord schelden hem uit voor ‘neger’, maar als hij tientallen jaren later met saxofonist Kid Dynamite speelt, voelt hij zich buitengesloten. ‘In zijn ogen was ik helemaal geen Surinamer.’ Op twaalfjarige leeftijd heeft hij de trompet ontdekt. Dankzij lessen van Marinus Komst op het Amsterdamse conservatorium groeit hij uit tot een begaafd muzikant die in de jaren vijftig drie keer in de poll van jazzblad Rhythme tot de beste trompettist wordt uitgeroepen. Met combo’s en big bands toert hij vanaf de bevrijding tot in de jaren zeventig door Europa en daarbuiten: van Zweden (waar hij in 1953 voor het eerst groupies achter zich aan krijgt) tot Tanger (waar hij samen met een stonede Wessel Ilcken naar Arabische films gaat kijken), en van Bern in Zwitserland tot Carnegie Hall in New York.

Ado Broodboom trompet is een bron van informatie voor de connaisseur, en een feest voor de jazzliefhebber die wil weten wat een trompettist beweegt in zijn instrument een martelwerktuig te zien. Het boek is rijk geïllustreerd, mede dankzij de plakboeken die Ado Broodboom vanaf 1937 zorgvuldig heeft bijgehouden.

De cd Ado’s oeuvre, die het boek vergezelt, biedt in bijna 80 minuten de hoogtepunten uit Ado Broodbooms muzikale geschiedenis, van The Grasshoppers uit 1947 tot de Boy Edgar Big Band van 1975. Het grootste deel van het materiaal is nooit eerder op de plaat verschenen. Er zijn opnamen met The Ramblers, de Rhythme All Stars, fluitist Herbie Mann en tenorsaxofonist Lucky Thompson. Het onuitgebrachte materiaal omvat onder meer drie stukken afkomstig van het oprichtingsconcert van Boy’s Big Band uit 1960, twee opnamen uit het legendarische radioprogramma Romance in Jazz onder leiding van Theo Loevendie, en de muziek die Ado Broodboom improviseerde bij de tv-versie van het toneelstuk Omzien in wrok.

Bert Vuijsje (1942) schrijft sinds 1962 professioneel over jazzmuziek. Hij publiceerde de interview-bundels De Nieuwe Jazz (1978) en Jazzportretten (1983), in 2004 gevolgd door Rita Reys: Lady Jazz. In 2005 ontving Bert Vuijsje de Pierre Bayle-prijs voor muziekkritiek; het was de eerste keer dat deze Nederlandse prijs werd toegekend aan een auteur van buiten de klassieke muziek. In 2013 kreeg hij de Jazz Media Award voor bijzondere jazzjournalistieke prestaties.