«Aanklacht tegen de zich steeds verder ontwikkelende technologie.» – Marjo van Turnhout

VoorplatRozen-75Over ‘Rozen en rook’ van Theo Monkhorst op Leestafel, 30 juni 2020:
In 2050 reist de vijfendertigjarige Walid Fransman naar Frankrijk, waar zijn grootvader hem een huis heeft nagelaten. Walid was er al eerder, 30 jaar terug. Hij herinnert zich een dorp met een paar honderd inwoners. De burgemeester was een handelaar in spijkers toen, maar dat zal wel veranderd zijn, zoals de hele wereld veranderd is. Steeds meer technologische uitvindingen nemen het leven over. (…) Het boek is een aanklacht tegen de zich steeds verder ontwikkelende technologie, waarin de aandacht voor cultuur steeds meer ondergeschoven raakt. Dat zien we helaas in deze tijden om ons heen gebeuren, dus fictief is het allemaal niet. Er is ook een rol weggelegd voor de liefde, dat immers ook een ongrijpbaar iets is voor een technologische maatschappij. En even iets om over na te denken in deze tijd waarin immers ook over een basisloon gesproken wordt. (…) Hoewel ‘Rozen en rook’ een zelfstandig verhaal betreft, kan het gezien worden als het vervolg op de dubbelroman ‘De zegen van weemoed’. Walid Fransman is de kleinzoon van de schrijver Pieter Fransman uit de dubbelroman. ‘Rozen en rook’ speelt in 2050 en daarmee vormen de drie romans tezamen zowat het overzicht van een eeuw.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rozen en rook’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De kracht van het woord.» – André Oyen

VoorplatRozen-75Over ‘Rozen en rook’ van Theo Monkhorst op Lezers tippen lezers, 12 mei 2020:
(…) Het is werkelijk een prachtig boek voor wie er van houdt om mee te worden genomen in de psyche van de mens. (…) Hoewel ‘Rozen en rook’ een zelfstandig verhaal betreft, kan het gezien worden als het vervolg op de dubbelroman ‘De zegen van weemoed’, onderdeel van een trilogie in wording. (…) ‘Rozen en rook’ speelt in 2050 en daarmee vormen de drie romans tezamen zowat het overzicht van een eeuw! (…) Theo Monkhorst laat op een prachtige manier de kracht van het woord gekoppeld aan muziek tot leven komen. Het is onweerstaanbare combinatie en onwillekeurig moest ik denken aan het Italiaanse partizanenlied ‘La bella ciao’. (…) Monkhorst maakt een duel tussen poëzie en wetenschap en dat geeft een prachtig resultaat. Een buitengewoon intelligent boek!
Lees hier het signalement
Meer over ‘Rozen en rook’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Dit is zo’n goed boek.» – Harald Hameleers

VoorplatRozen-75Over ‘Rozen en rook’ van Theo Monkhorst op Paagman Boeken, 6 mei 2020:
(…) Dit is zo’n goed boek, goed geschreven, goede plot, fraaie karakters, leuke visies, en zoals een goed literair werk betaamt, te lezen op verschillende niveaus. (…) De roman is te lezen als een fictieve familiekroniek, een avonturenroman, maar ook als een maatschappijkritisch verhaal, waarin actuele problemen als klimaatcrisis, toegenomen automatisering, doorgeslagen overheidsbemoeienis en controle dwang, ontmenselijking, minachting voor cultuur, systeem boven menselijkheid, de zegeningen maar vooral ook de negatieve aspecten van kunstmatige intelligentie op een prettige manier worden aangepakt. (…) Kortom: een prachtige roman, een aanwinst voor het Nederlandse literaire arsenaal. Het gaat over het verlangen naar menselijkheid, de menselijke maat, het belang van cultuur en taal. Als ‘Rozen en rook’ in het Engels of Frans was verschenen, was Monkhorst een internationale literaire bestsellerauteur geworden met een miljoenenoplage.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Rozen en rook’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gratis eerste 30 pagina’s van ‘Rozen en rook’

VoorplatRozen-75Over ‘Rozen en rook’ van Theo Monkhorst, 28 april 2020:
In plaats van de voorgenomen boekpresentatie bij Boekhandel Paagman in Den Haag, die op 23 april geen doorgang kon vinden, bieden auteur en uitgever de eerste hoofdstukken van de nieuwe roman ‘Rozen en rook’ van Theo Monkhorst gratis aan. U, de lezer, kan zo kennismaken met de hoofdfiguur en de stijl van schrijven. Als het u nieuwsgierig maakt naar het vervolg, dan kunt u het met één klik bestellen. Hieronder kun u de eerste hoofdstukken uit het boek downloaden in 3 formaten. Epub en Mobi zijn voor de e-readers. Als het bevalt kunt u de roman (desgewenst zelfs gesigneerd) bestellen op de link van boekhandel Paagman of bij uw lokale boekhandel. Veel leesplezier.
Download in PDF Download in Epub Download in Mobi
Meer over ‘Rozen en rook’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Genieten van de stilistische acrobatieën.» – Richard Foqué

VoorplatHuisHuid30075Over ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst in De Auteur, 3 april 2020:
(…) In 26 gedichten van diverse lengte tracht de dichter het huis waarin hij woont zich aan te meten als een tweede huid. Hij benadert het als een soort levend wezen dat zijn denken, en herinneringen stuurt, dat hij kan aanspreken en mee dialogeren. (…) De wijze waarop Monkhorst zich een poëtische weg tracht te banen door zijn huis is complex en gelaagd. Al schrijvend ontwikkelt de dichter een soort multi-dimensioneel labyrint waar hij zichzelf tracht doorheen te worstelen. Aandacht voor de vloeren en de muren verweeft zich met de tuin rond het huis. Dan weer vertoeft Monkhorst even bij de schilderijen aan de muur, de boeken in de bibliotheek, om vervolgens al mijmerend over de vroegere bewoners te reflecteren, over de ambachtslui, die in het huis hebben gewerkt. (…) Monkhorst schrijft van uit een erg autarkisch positie, schuwt daarbij de klassieke vorm van het epitheton ornans niet. (…) [Het is] genieten van de stilistische acrobatieën.
‘De Auteur’ is een kwartaaltijdschrift van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De dreiging hangt vanaf het eerste gedicht in de lucht.» – Wim van Til

VoorplatHuisHuid30075Over ‘Huis huid’ van Theo Monkhorst op Poëziecentrum Nederland, 21 maart 2020:
‘Huis huid’ is voor zover ik dat kan nagaan, het dichtersdebuut van romanschrijver Monkhorst. Bij zo’n titel moet ik altijd denken aan dat gedicht van Gerrit Kouwenaar, gedacht ( Je hand is bijna je hond/je huis is bijna je huis/je vorm is bijna je worm/je dicht is bijna wat je gedacht had). De waarschuwing dat taal je voor de gek kan houden door net iets anders te betekenen dan je geschreven hebt. Dat gevaar hangt boven deze bundel; hij bestaat uit 26 (!) losse gedichten die dan weer de muze (Mirabel, geleerde, zongestoofde) dan weer het voorgeslacht ten tonele voeren. En dat alles in een ouderlijk huis dat doordrenkt is van familiegeschiedenis. De dreiging hangt vanaf het eerste gedicht in de lucht (“Dit huis is mijn huid die ik van een ander kreeg de schepping van een dode die mij omsluit”) en krijgt dan ook zijn beslag aan het eind:

Als de tuin mijn huid, dit huis waarin ik
levenslang leefde, overwoekert,
gras als haar lichaam bekleedt,
laat dan duizend bloemen bloeien
in mijn lege hoofd, het ongekamde
paradijs. Ik zal juichen.

Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Theo Monkhorst – Rozen en rook. Roman

VoorplatRozen-75Theo Monkhorst
Rozen en rook

Roman. Deel 3 trilogie De zegen van weemoed
Nederland
garenloos gebrocheerd in omslag met flappen, 368 blz.,
€ 22,50
ISBN 978-90-6265-787-2 NUR 301
Eerste druk mei 2020

De trein raasde onder een mager zonnetje door de zachtgroene heuvels op weg naar een bestemming die hem terug zou voeren in de tijd. Althans, dat was zijn doel. Over de weidse landerijen reed hier en daar een geruisloze landbouwrobot. Een biddend torenvalkje hing boven een onnozele muis. Verder was het land, op een enkele zonnefabriek na, leeg en roerloos, bewoog alleen de trein.

Walid keek naar het voorbijschietende gras langs de spoorbaan en dacht: ik kan niet stoppen, deze machine bepaalt waar ik ga. Hij sleurt mij mee, terwijl ik nu stil wil staan, achterom wil kijken. Hij greep zich vast aan de leuning van de bank en sloot zijn ogen alsof hij daarmee kon remmen. De tijd stond stil, hij voelde alleen een licht schudden. Als ik mijn ogen dichthoud staat de tijd stil, dacht hij, maar zodra ik ze open razen we weer in de richting van de toekomst, zuigen de angstaanjagende rails mij op. De machine heeft mij in zijn macht, ik moet het over mij heen laten komen. Wie weet, misschien het noodlot tegemoet. Maar hij vermande zich. Laat ik alsjeblieft kalm blijven, paniek is zinloos, dan heeft deze hele expeditie geen zin.

Zo begint Walid Fransman, een jonge dichter uit Londen, in 2050 zijn zoektocht naar de nalatenschap van zijn grootvader in Frankrijk. Hij voorziet niet welke ingrijpende gebeurtenissen hem wachten. Zoals een grote liefde, de macht van een liedje en de gruwelijke strijd van vrouwen tegen het centrale gezag. Een leven van de geur van rozen tot de verstikking van rook en vlammen, waarin het water uiteindelijk overwint.

Hoewel Rozen en rook een zelfstandig verhaal betreft, kan het gezien worden als het vervolg op de dubbelroman ‘De zegen van weemoed’. De protagonist Walid Fransman is de kleinzoon van de schrijver Pieter Fransman uit de dubbelroman. ‘Rozen en rook’ speelt in 2050 en daarmee vormen de drie romans tezamen een familiekroniek van meer dan een eeuw.

De Haagse schrijver Theo Monkhorst publiceerde romans, poëzie en toneelstukken. Zijn werk werd opgenomen in tal van literaire tijdschriften. Bij Uitgeverij In de Knipscheer kwamen in 2016 de roman ‘De blijmoedige leugenaar’ en in 2018 de dubbelroman ‘De zegen van weemoed’ uit. Zijn dichtbundel ‘Huis Huid’ verscheen in 2019.

Lees meer over ‘Rozen en rook’
Meer over ‘De zegen van weemoed’
Meer over ‘De blijmoedige leugenaar’
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Theo Monkhorst vertaald in het Indonesisch

VoorplatHuisHuid30075Uit ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst op Nederlandse poëzie in het Indonesisch, 30 december 2019:
Op ‘Suara suara dari utara’ (‘Stemmen uit het noorden’), het blog Puisi Belanda, is op 30 december 2019 het gedicht ‘Vluchteling kom binnen in mijn huis’ van Theo Monkhorst in een Indonesische vertaling van Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars geplaatst. Het gedicht is afkomstig uit de bundel ‘Huis Huid’. Het is het 190ste gedicht in een almaar groeiende digitale poëziereeks van een keur van Nederlandstalige dichters.
Lees hier het gedicht ‘Vluchteling kom binnen in mijn huis’ in het Nederlands en het Indonesisch
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Treffende, beeldrijke poëzie van fijnzinnige dichter.» – Janine Jongsma

VoorplatHuisHuid30075Over ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst op MeanderMagazine, 23 december 2019:
(…) De gedichten in ‘Huis Huid’ getuigen van een fijnzinnige dichter die aansprekend schrijft. Als lezer dwaal je met de ‘ik’ mee door het huis, zie je de schilderijen en de foto’s. Hoor je de klanken van de muziek en loop je met hem mee over de ‘O, eeuwenoude Okergele Planken, warm als zand (…) waarop mijn nest rust (…)’. Treffende, beeldrijke poëzie.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De betekenis van een huis haast visueel gemaakt.» – André Oyen

VoorplatHuisHuid30075Over ‘Huis Huid’ van Theo Monkhorst op Lezers tippen lezers, 2 december 2019:
(…) In zijn nieuwe dichtbundel ‘Huis Huid’ beschrijft de dichter in zesentwintig gedichten het huis als leefvorm voor mensen en andere wezens. Dat huis hoeft beslist niet van steen of hout te zijn maar kan ook een huid zijn. (…) ‘Huis Huid’ is een prachtbundel waarin de poëtische verbeelding alle ruimte krijgt om de betekenis van een huis haast visueel te maken.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Huis Huid’
Meer over Theo Monkhorst bij Uitgeverij In de Knipscheer