«Intrigerend, vaak knap geschreven.» – Mark Cloostermans

SlachtvlindersOmslag2_Opmaak 1.qxdOver ‘Slachtvlinders’ van Peter De Voecht in Staalkaart, 7 juni 2016:
Alles in het leven is binair. Elke ervaring is tegelijk haar tegendeel. ‘Er zijn te veel momenten waarop een ervaring aanvoelt als haar tegengestelde en het lijkt er dan op dat de twee zich op hetzelfde moment manifesteren.’ (…) Die binariteiten zijn overal in de roman, zodra je erop begint te letten. De twee helften van de hersenen zijn ‘twee vlinderhemisferen’. De kapotte stad bestaat uit een linker- en rechteroever, verbonden door een brug. En vermoedelijk heeft De Voecht die binariteiten zelfs opgezocht in de compositie van zijn roman. (…) Ze hebben wel, allebei en ontegenzeglijk, hun sterke moment. In de essayistische uitweiding (…) [en] In de beschrijving van een diner met vrienden, waar Döppeler compleet door de lint gaat, elke mogelijke sociale overtreding begaat en uiteindelijk tóch zijn vrouw gelukkig maakt. Dat is een memorabele passage, afgesloten met deze even bittere als hilarische zin: ‘“Ik ben niets dan liefde,” zegt hij hardop, en voegt er in stilte aan toe: en ik hoop op oorlog.’ Een gewaagd, ambitieus boek. (…)
Lees hier of hier de recensie
Meer over ‘Slachtvlinders’

«Wie zo vaak een lezer op het puntje van zijn stoel krijgt, is met recht een grote belofte.» – Ezra de Haan

VoorplatSeguraOver ‘De mooie mond van Bobby Cespedes en andere verhalen’ van Ulises Segura op Literatuurplein, 6 juni 2016:
‘De mooie mond van Bobby Cespedes en andere verhalen’ is het debuut van Ulises Segura (1973), het pseudoniem waarvoor een in Aalst geboren jurist en verhalenverteller koos. Zijn ouders hebben Franse en Spaanse roots en wellicht is dat mede de reden dat zijn proza allesbehalve Vlaams overkomt. (…) De wereld die Segura je in zijn korte verhalen voorschotelt is uniek. (…) Zo merkt iemand dat ze, wanneer ze honger heeft of weinig heeft geslapen, makkelijker verdwijnt. Op zich al bijzonder genoeg zou je zo denken. Maar Segura kan het niet laten om ook nog eens te beschrijven wat de gevolgen daarvan zijn. (…) Knap aan Segura’s schrijven is dat je het accepteert. (…) Het verhaal ‘Winter van ongenoegen’ sprak mij het meest aan. (…) In dit verhaal struikel je over mooie zinnen en passages. (…) Kwalitatief is dit verhaal vergelijkbaar met de roman Lord of the Flies (Heer van de vliegen) van Golding. Zelden zie je kindertaal- en gedachten zo goed weergegeven. (…) Ulises Segura weet wat spannend schrijven is.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De mooie mond van Bobby Cespedes’

«Armando probeert er de moed in te houden.»

VoorplatSeguraOver ‘De mooie mond van Bobby Cespedes en andere verhalen’ van Ulises Segura in De Volkskrant, 28 mei 2016:
De gescheiden Armando die ook zijn baan kwijt is, rijdt met de 16-jarige Naomi in een gestolen Saab in enkele dagen naar Cadis en dan wellicht Marokko. ‘Laten we niet somber zijn,’ probeert Armando er de moed in te houden, maar de tekenen zijn zo ongunstig, in het verhaal ‘De eindeloze zomer’ van debutant Ulises Sigura opgenomen in ‘De mooie mond van Bobby Cespedes en andere verhalen’. Achter de exotische schrijversnaam zit een Vlaamse jurist met als geboortejaar 1973.
Meer over ‘De mooie mond van Bobby Cespedes’

‘De mooie mond van Bobby Cespedes’ (2)

VoorplatSeguraTweede verhaalfragment uit ‘De mooie mond van Bobby Cespedes’ van Ulises Segura:
«Ik leerde Donald kennen tijdens een strandfeest op Long Island: een zwarte achtentwintigjarige man die extatisch danste op Martha and the Vandellas en The Shangri-Las en werkte voor een opkomend bedrijf dat betaalbare polshorloges maakte. De sambuca vloeide rijkelijk en voor we het beseften zaten we tot diep in de nacht rond het kampvuur, deelden mezcal en onze fascinatie voor Pollock en straatkunst en bespraken hoe we New York van een drekhol tot een iets meer aantrekkelijk krocht konden opsmukken. Donald nam me mee naar de pier en daar lieten we de fles mezcal van mond tot mond gaan, althans zo doet mijn geheugen het me in ieder geval geloven. Toen ik, schijtlaars die ik was, te lang wachtte om initiatief te nemen, verloor hij zijn geduld en trok me tegen zich aan. Ik deed het verdomme in mijn broek. Een eerste kus vergeet je nooit. En zulke ogen liet je niet zomaar aan je voorbijgaan als je de kans kreeg.»
Lees hier verder
Meer over ‘De mooie mond van Bobby Cespedes’

‘Een machine als huisdier’ (1)

VoorplatSeguraEerste verhaalfragment uit ‘De mooie mond van Bobby Cespedes‘ van Ulises Segura:
De eerste maal dat ik verdween, vond plaats toen ik thuis aan tafel zat. Het duurde maar heel even. Ik hield een kop warme melk vast. Voor ik het aan mijn lippen had gezet, was ik er al niet meer. Terstond tuimelde de kop naar de vloer. Ik was net te laat om hem op te vangen. Ik joeg mijn kat Yousef zaliger uit de keuken, zodat hij niet met zijn poten in de scherven zou lopen. Met de schrik in mijn lijf ruimde ik haastig de verspilde melk op en probeerde te vergeten wat ik zonet had ervaren.
Dat is nu ongeveer een jaar geleden.
Sindsdien heb ik mezelf herhaaldelijk onzichtbaar kunnen maken, zij het steeds voor korte ogenblikken. Maar hoe meer ik oefende, hoe langer ik de momenten kon rekken.
Lees hier verder
Meer over ‘De mooie mond van Bobby Cespedes’

«Het hele boek is een puzzel.» – Marjo van Turnhout

SlachtvlindersOmslag2_Opmaak 1.qxdOver ‘Slachtvlinders’ van Peter De Voecht op Leestafel, 13 mei 2016:
Het boek bestaat uit drie delen. Eh, of niet? Is deel drie wel echt een derde deel? (…) Het hele boek is een puzzel. Je komt er wel uit, maar dat vergt enige inspanning, en zorgvuldig lezen. Want wat is de relatie tussen de twee hoofdpersonen? Of moet ik zeggen: wat is de verhouding tussen de hoofdstukken die over die twee mannen gaan? De ene persoon is de schrijver Döppeler. Hij heeft een vrouw van wie hij veel houdt, maar heeft desondanks ook een maîtresse. Hij is een succesvol schrijver maar zit nu met een writer’s block. De andere man is E. die na het bericht dat zijn zus gedoemd is te sterven zichzelf volledig kwijt is. Hij bezoekt haar dagelijks in het ziekenhuis. Met een vriend, Dennis, gaat hij daarna op stap, en sluit aan bij een groepje dat amok zaait in de haven. Daar komt veel geweld bij te pas. Tenminste, zo lijken de twee verhaallijnen die elkaar om en om opvolgen – met duidelijk verschillende aanhef – in elkaar te zitten. Maar het vertelperspectief wisselt, als ook de stijl van vertellen. Wie is er eigenlijk aan het woord? En dan de herhalingen: steeds gebeuren er dezelfde dingen. En wat is de rol van dat papiertje dat in beide verhalen voorkomt? De omslag is dan ook betekenisvol: het is een vlinder die verborgen lijkt in een Rorschachtest. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Slachtvlinders’

Presentatie eerste deel Extazereeks

posterSeguraOp zaterdag 21 mei a.s. zal om 15.30 uur in de Haagse boekhandel Douwes een bijzonder debuut ten doop worden gehouden, nl. ‘De mooie mond van Bobby Cespedes en andere verhalen’ van Ulises Segura, tevens het eerste boek in de Extazereeks, een serie debuten van talentvolle auteurs die eerder in het literaire tijdschrift ‘Extaze’ publiceerden. De Extazereeks is een samenwerking tussen de redactie van het tijdschrift Extaze en Uitgeverij In de Knipscheer. Els Kort, vormgever van het tijdschrift Extaze, is ook de boekverzorger van de Extazereeks. De presentatie omvat o.a. een live-interview door Peter de Rijk met Ulises Segura, muziek door Ulises Segura zelf uitgekozen en een door hem gelezen fragment uit de bundel. U bent van harte uitgenodigd hierbij aanwezig te zijn!
Locatie: Boekhandel Douwes Herengracht 60, 2511 EJ Den Haag. Toegang vrij.
Meer over ‘De mooie mond van Bobby Cespedes’

«Een regelrechte aanval op de burgerlijkheid in de Nederlandstalige letteren.» – Karel-Willem Delrue

SlachtvlindersOmslag2_Opmaak 1.qxdOver ‘Slachtvlinders’ van Peter De Voecht op Cutting Edge, 3 mei 2016:
‘Belachelijk hoogdravend en complex’. Dat zijn net de woorden die Döppeler, een van de hoofdpersonages, gebruikt om zijn eigen literaire creatie te beschrijven. Neemt Peter De Voecht zijn lezers hier op een gewiekste manier beet? ‘Slachtvlinders’ (…) is een caleidoscopische roman waarin personages ontdubbelingen en afsplitsingen van zichzelf zijn, het is een literaire rorschach-inktvlek die voor vele lezingen en interpretaties vatbaar is. (…) Daarnaast lezen we ook over Döppeler, de schrijver aan wiens brein de dystopische wereld vermoedelijk ontsproten is. Dit zijn stukken waarin De Voecht door middel van een doppelgänger afrekent met zijn eigen twijfels over het schrijverschap en over de manier waarop hedendaagse auteurs te werk moeten gaan. (…) Een opmerkelijk debuut van een auteur die hard zijn best doet om de literatuur van binnenuit open te breken en te vernieuwen, een regelrechte aanval op de burgerlijkheid in de Nederlandstalige letteren. ‘Slachtvlinders’, de eersteling van een unieke stem in het Vlaamse literatuurlandschap, is vernieuwend en bedwelmend. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Slachtvlinders’

Ulises Segura – De mooie mond van Bobby Cespedes

VoorplatSeguraUlises Segura
De mooie mond van Bobby Cespedes en andere verhalen

Extazereeks 1
België
Paperback met flappen, 134 blz., € 15,00
ISBN 978-90-6265-918-0
Eerste druk mei 2016

‘Gaan we deze keer een magische tijd tegemoet?’ vraagt de doodzieke, zestienjarige Naomi in ‘De eindeloze zomer’ aan Armando, die met haar in een gestolen auto door een apocalyptisch landschap trekt, op zoek naar een beter bestaan. Een antwoord kan hij haar niet geven, maar ze wacht er ook niet op. Dat ze samen onderweg zijn, is voor haar genoeg. In de kleurrijke verhalen van Ulises Segura is de wereld geen barmhartige omgeving, maar een chaotisch en vaak dreigend niemandsland, waarin je zonder metgezel algauw verloren raakt of je moet troost uit je herinneringen en je visioenen kunnen putten.

De weemoedige ontheemden in De mooie mond van Bobby Cespedes en andere verhalen zijn er meesters in. Ondanks hun confrontaties met de eindigheid der dingen raken ze hun levenslust niet kwijt, want ze hebben jeugdherinneringen in hun hoofd, en oude vrienden, films, onsterfelijke liedjes, voorgoed opbloeiende liefdes. In een ingetogen, verkennende stijl leidt Ulises Segura de lezer in zijn debuutbundel een fascinerende, soms bijna magisch-realistische werkelijkheid binnen, waarvan het decor afwisselend gevormd wordt door de duinen van Oostende, naamloze dorpen in Noord-Afrika, Londense parken en appartementen, een woestijnversie van Andalusië en de cabine van de eerste bemande Marsraket.

Redactie en uitgever van Extaze starten met De mooie mond van Bobby Cespedes van Ulises Segura de ‘Extazereeks’, een serie debuten van talentvolle auteurs die eerder in het literaire tijdschrift publiceerden.

Ulises Segura (1973) groeide op in een arbeiderswijk in Aalst als kind van ouders met zowel Franse als Spaanse roots. Zijn vader vertelde hem in zijn jeugd veelvuldig sterke verhalen, een orale traditie die al langer in de familie leefde en die Ulises er rond zijn vijfendertigste toe bracht zijn eigen vorm van tall tales te bedenken en verwoorden. Om zijn werkende bestaan als jurist duidelijk te scheiden van zijn literaire aspiraties, koos hij vanaf zijn eerste fantasierijke zinnen voor een pseudoniem (Ulises is een Spaanse voornaam, de Segura een rivier in het zuidoosten van Spanje) – net zoals Belcampo dat ooit deed, de schrijvende arts die naast Mishima, Boelgakov en J.M.A. Biesheuvel tot Segura’s literaire voorbeelden behoort.

Meer over ‘De mooie mond van Bobby Cespedes en andere verhalen’
Meer over de Extazereeks

Eriek Verpale (63) overleden

Eriek VerpaleFoto J. van de Berghe
Over Eriek Verpale door Jef van Gool op Literatuurplein, 10 augustus 2015:
De vanmorgen in zijn woning dood aangetroffen Eriek Verpale werd als Eric Verpaele in 1952 geboren in Zelzate. Tussen 1975 en 1981 publiceerde hij drie dichtbundels: Polder- en andere gedichten (1975), Voor een simpel ogenblik maar (1976) en Op de trappen van Algiers (1980). In die laatste bundel beschreef hij in een dertigtal gedichten ‘de troost van het verlies’. Zijn vriend en kunstbroeder Luuk Gruwez, met wie hij in 1992 Onder vier ogen: Siamees dagboek schreef, koos het beste uit de dichtbundels en bracht het samen in de bundel Nachten van Beiroet (1994). De ontoereikendheid van al ons streven, het gemis en de liefde zijn kernwoorden in deze vroege gedichten. (…) Een meisje uit Odessa was in 1979 het eerste prozaboek van Verpale. Het bestaat uit 27, deels erg korte verhalen en een lange novelle. De bundel getuigt van de voorliefde die de door zijn uit Litouwen afkomstige Joodse overgrootmoeder opgevoede schrijver koesterde voor de Jiddische literatuur en van zijn grote kennis op dat vlak. De situering van de verhalen roept reminiscenties op aan het feodale Rusland uit de negentiende eeuw en het Tsjechië van Kafka. In de traditie van Joodse auteurs als Kafka en Isaak Babel heeft Verpale bij het optekenen van de impressies, dromen en sfeertekeningen in de verhalen veel oningevuld gelaten: gezichten zijn witte vlekken, locaties blijven ongenoemd.
Lees hier ‘Eriek Verpale overleden’ door Jef van Gool
Meer over Eriek Verpale bij Uitgeverij In de Knipscheer