«Ik beloof het u: u zult in haar bestaan geloven.» – Kees Ruys

coverAMvoorDefOver ‘Ava Miller en ik’ van Kristien De Wolf bij de boekpresentatie in Gent, 5 april 2019:
(…) En als zijn talent nóg groter is, zoals dat van de hoofdrolspeelster van vandaag, dan lukt het hem om je ontroerd te laten raken, zelfs verliefd te laten worden op een personage waar je, als ze werkelijk bestond, waarschijnlijk met een flinke boog omheen zou lopen. Wereldvreemd, dwars, irritant. Het wonder van de fictie van Kristien De Wolf verandert haar in een bekoorlijk, dierbaar mens: Sieglinde Engel in de geweldige roman ‘Ava Miller en ik’. Laat ik hier eindigen met Sieglinde zelf. Ze neemt even haar tijd, zeg ik u vast. Zo’n zes, zeven minuten. Maar ik beloof het u: u zult in haar bestaan geloven. Het fragment beschrijft een beslissend ogenblik in het leven van de nog jonge protagoniste.
Lees hier verder ‘Kristien De Wolf en Sieglinde Engel’
Meer over ‘Ava Miller en ik’
Meer over Kristien De Wolf op deze site

Boekenweek in de Pletterij

Op de eerste zondag van de Boekenweek organiseert Uitgeverij In de Knipscheer op 24 maart 2019 een prachtig boekenprogramma met auteurs uit Nederland, Vlaanderen en (oorspronkelijk) Suriname. Centraal staat het thema vriendschap naar aanleiding van de roman Ava Miller en ik van Kristien De Wolf die deze zondag gepresenteerd wordt. Dit middagje nieuwe literatuur wordt aaneengepraat door radiomaker en uitgeverijredacteur Peter de Rijk, die in gesprek gaat met de auteurs voorafgaand aan hun optreden. Gastoptredens worden verzorgd door Dieuwke van Turenhout met Olifanten warm houden, Karin Lachmising met Zeven rivieren ver en Peter Lenssen met Pleisterplaats Belleville. U bent van harte uitgenodigd dit programma mee te maken.

allen-75

In Ava Miller en ik trekt Sieg Engel met dezelfde obsessieve inzet waarmee ze haar zelfgekozen isolement koesterde, nu de grillige Ava Miller haar leven binnen. Wanneer hun onwaarschijnlijke verbond na jaren echter scheuren begint te vertonen, ziet Sieg Engel maar één uitweg: een spectaculaire heldendaad, een ramp, een zondvloed, door haarzelf ontketend in een poging alles te redden. Ava Miller en ik is een betoverende, pijnlijk mooie roman over de geboorte en teloorgang van een vriendschap die het allerhoogste zoekt. Kees Ruys: ‘Kristien De Wolf heeft met Sieg Engel een onvergetelijk personage aan het literaire universum toegevoegd.’

alleboektitels

Gastoptredens
Olifanten warm houden verscheen in december 2018 en Dieuwke van Turenhout gooide er meteen hoge ogen mee: ‘Ze schrijft over tamelijk verschrikkelijke onderwerpen die ze uit elkaar peutert tot tamelijk verschrikkelijke onderdelen. Roald Dahl, maar dan erger.’ Beklemmende verhalen die je keer op keer naar adem doen snakken, zo vaak sta je op het verkeerde been en allemaal ‘gruwelijk goed geschreven’.

Met Zeven rivieren ver uit 2019 bevestigt Karin Lachmising haar dichterschap dat in 2013 begon. Zeven rivieren ver brengt geëngageerde poëzie die de vele aspecten van ‘afstand’ onderzoekt en verwoordt, zoals de omgang tussen mensen, hoe zij samen leven en deel uitmaken van een samenleving. Zelfs uit alles wat botst haalt Karin Lachmising ook schoonheid!

Pleisterplaats Belleville is het testimonium van een mensenrechtenactivist die voelt dat de vrijheid van het woord steeds meer onder druk komt te staan. Peter Lenssen schreef er ook een hommage mee aan Charlie Hebdo, gedreven door ‘Je suis Charlie’, de schreeuw om solidariteit die opklonk meteen na het bloedbad in Parijs. Peter Lenssen is met dit boek een van de genomineerden voor de Halewijnprijs die zondag 31 maart bekendgemaakt en uitgereikt wordt.

Na afloop van het programma is er napraat en signeren de auteurs voor de liefhebbers hun (nieuwe) boeken die ter plekke kunnen worden aangeschaft. En natuurlijk ontvangt u een eigen, alternatief boekenweekgeschenk van Uitgeverij In de Knipscheer.

Datum zondag 24 maart 2019
Locatie Pletterij Lange Herenvest 122, 2011 BX Haarlem
Aanvang 14.30 uur. Zaal open 14.00 uur. Pauze circa 15.15 uur. Einde 16.30 uur. Zaal dicht 18.00 uur.
Toegang gratis, maar uw komst wel graag aanmelden op Pletterij.nl/agenda [of via reserveren@pletterij.nl of bel 023 542 35 40]
Parkeren voor de deur is zeer beperkt mogelijk (3 parkeermeters, maximaal 3 uur, ook op zondag en ’s avonds).
15 minuten lopen vanaf het NS station.
Bus 2, 3, 5, 73 en 75 ( Connexxion) vanaf NS station tot de Turfmarkt, reistijd 8 minuten + 2 minuten lopen.
Parkeergarage De Kamp is op 4 minuten lopen afstand.
Route via openbaar vervoer planner.
Meer over Uitgeverij In de Knipscheer in de Pletterij

Meer over Kristien De Wolf
Meer over Dieuwke van Turenhout
Meer over Karin Lachmising
Meer over Peter Lenssen

Kristien de Wolf – Ava Miller en ik. Roman

coverAMvoorDefKristien de Wolf
Ava Miller en ik

roman
Nederland, België
gebrocheerd met flappen,
298 blz., € 19,50
Eerste uitgave maart 2019
ISBN 978-90-6265-624-0

Sieg Engel vindt al sinds haar vroege jeugd dat er aan eenzaamheid alleen maar voordelen verbonden zijn. Jarenlang lukt het haar dan ook prima iedereen en alles ver van zich te houden – totdat ze op haar zestiende Ava Miller ontmoet. Met dezelfde obsessieve inzet als waarmee ze steeds haar isolement beschermde, trekt ze nu de grillige Ava haar leven binnen. Aanvankelijk met veel succes. Wanneer hun onwaarschijnlijke verbond na jaren echter scheuren begint te vertonen, ziet Sieg Engel maar één uitweg: een spectaculaire heldendaad, een ramp, een zondvloed, door haarzelf ontketend in een poging alles te redden.

Ava Miller en ik is een betoverende, pijnlijk mooie roman over de geboorte en teloorgang van een vriendschap die het allerhoogste zoekt, tegen de achtergrond van een verkruimelende wereld waarin mensen bang en tevergeefs hun eigen leegte proberen te vullen. ‘Met Sieg Engel heeft Kristien De Wolf een onvergetelijk personage aan het literaire universum toegevoegd.’- Kees Ruys

De Vlaamse Kristien De Wolf (Sint-Niklaas 1969) debuteerde in 2017 in de Extazereeks met ‘Rotgeluk’, een bundel uitzonderlijke, korte zedenkomedies waarmee ze veel indruk maakte. ‘Meesterlijk in haar ironie.’ (NBD/Biblion), ‘Het taalgebruik is glashelder.’ (Nederlands Dagblad), ‘Kristien De Wolf is een veelbelovend talent in de Nederlandstalige literaire wereld.’ (Leestafel)
Meer over ‘Rotgeluk’
Meer over Kristien De Wolf op deze site

«Een mooi en vlot boek.» – André Oyen

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdOver ‘Pom’ van Kees Broere op Lezers tippen lezers, 19 januari 2019:
“Terugbladerend in het gastenboek, dat bol stond van even obligate als welgemeende complimenten, kwam hij geen bekende namen tegen. Tot in december 1990. Hij schrok. Hij keek nog eens. Het stond er echt. ‘Peter Flinck.’ Hij was zichzelf tegengekomen.” (…) Peter Flinck heeft een baan aangenomen in Kenia (Nairobi) bij een Franse firma, bij het bedrijf Ducray Johnson en begeleidt op juridisch gebied de projecten ervan. De firma staat op het punt staat overgenomen te worden door een Amerikaans bedrijf. Hij maakt promotie en wordt tenslotte directeur van de Keniaanse vestiging. Vanuit de Nederlandse ambassade wordt gevraagd hen over bepaalde zaken zoals de houding van Moslims bijvoorbeeld te brieven. (…) Peter is nieuw in de stad. Maar de mensen die hij er ontmoet, lijken meer van hem af te weten dan hij van zichzelf, en houden hem voortdurend een spiegel voor. (…) In zijn totaliteit is dit een mooi en vlot boek dat de lezer op een krachtige manier onderdompelt in de geuren en kleuren van Afrika.
Lees hier meer
Meer over ‘Pom’

«Geoefende pen van Broere weeft humor in het verhaal.» – Kees de Kievid

VoorplatPOM3_Opmaak 1.qxdOver ‘Pom’ van Kees Broere op Boekenbijlage, 7 januari 2019:
Peter Flinck heeft alleen een moeder, zijn vader is met de noorderzon vertrokken, maar hij mist hem niet. We leren Peter kennen in het eerste hoofdstuk in gesprek met zijn moeder Eva. Zij betreurt de scheiding van hem en zijn vrouw Eline. (…) Hij vertelt een baan aangenomen te hebben in Kenia (Nairobi) bij een Franse firma. (…) In 1993 vertrekt hij en het boek beschrijft zijn leven in het Afrikaanse land, en zijn uitstapjes naar andere delen van Afrika. Het eindigt kort na de dood van Nelson Mandela in 2013. (…) Veel belangrijker zijn de vriendschappen, zowel in Kenia als thuis in Nederland. Op zijn werk heeft hij een goede band met zijn collega Faith Kibet, die hij ook regelmatig thuis bezoekt. (…) Een andere vrouw die een grote rol in het boek speelt is de moslima Saïda Mohamed. Peter krijgt duidelijk gevoelens voor haar, maar het blijft bij korte ontmoetingen. De vraag dringt zich op of zij misschien in verband gebracht kan worden met terrorisme. (…) Ook in Nederland heeft Peter goede vrienden: Marleen en Sander en hun twee dochters. (…) In verband met deze twee komt ook de titel om de hoek kijken in de vorm van het konijn POM, hun “gezinsuitbreiding”. Het konijn verscheurt papier en rent nutteloos, maar “met intense voldoening” met de snippers rond. “Peter Flinck kon zijn blik niet van het konijn afhouden. Het beest had zijn doel bereikt. Hij wist het. Het geheim van het leven, zo liet hij huppelend zien, is dat het geen geheim heeft. Het is zoals het is.” De roman eindigt met de dood van POM en Peter die wegloopt, zoals hij al zo vaak heeft gedaan. (…) Tot slot moet nog vermeld worden de aandacht die de auteur besteedt aan de toenemende politieke instabiliteit in Kenia, culminerend in de slachtpartijen naar aanleiding van de verkiezingen. (…) Ik heb weinig boeken gelezen waarin het ‘spiegeleffect’ zo treffend naar voren kwam. Daarnaast is de geoefende pen van Broere goed in staat wat humor in het verhaal te weven. Zijn stijl wijst erop dat hij zelf ook veel plezier aan het schrijven beleefd moet hebben. (…)
Lees hier de hele recensie
Meer over ‘Pom’

«Mooie oogst.» – Ingrid van der Graaf

VoorplatBijlmerliedje-75Over ‘Een Bijlmerliedje’ van Diana Tjin op Literair Nederland, 18 oktober 2018:
Cartograaf en schrijfster Diana Tjin debuteerde in 2017 met de historische roman ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’. Haar tweede boek ‘Een Bijlmerliedje’ is een coming of age roman over het meisje Sheila dat opgroeit in de jaren zeventig in de Bijlmer, waar ze op tienerleeftijd met haar ouders en drie broers is komen wonen. Een verhaal over het belang van vriendschap, rivaliteit, het verlangen mee te tellen en het zoeken naar erkenning als meisje met een Surinaamse achtergrond. Een prettig leesbaar verhaal, dat ook een mooi beeld schetst van het Amsterdam in die jaren, de eerste metro, de verlatenheid van die grote flatgebouwen in de Bijlmer. In fragmentarische hoofdstukken tekent Tjin de ontwikkeling van een jong meisje waarbij elke ervaring, levensles op speelse wijze gerelateerd worden aan een muzieknummer uit die tijd. Zoals onder andere: ‘Both Sides Now’ van Joni Mitchel, ‘Take Time to Now Here’ van Percy Sledge en ‘To Love Somebody’ van Nina Simone.
Bron
Meer over ‘Een Bijlmerliedje’
Meer over Diana Tjin

«Veerkrachtige en krachtdadige vrouwen.» – Jelle Jeensma

CoverGM1.indd

Interview over ‘Grote meisjes’ met Annette van ’t Hull op Uit de school geklapt, 8 december 2016:
Annette van ’t Hull publiceerde onlangs bij uitgeverij In de Knipscheer de verhalenbundel ‘Grote meisjes’. In elk van die elf verhalen staat een vrouw centraal. Dat kan een klein kind zijn, een opgroeiend meisje, een jongvolwassene of een oudere vrouw. Wat ze gemeen hebben, is dat ze veerkracht tonen als het ze tegenzit. Twee verhalen, ‘Beste Reiziger’ en ‘Kopstation’, verschenen eerder in het literaire tijdschrift Extaze. Vooral de ik-verhalen zijn sprankelend en fris. Het is een bundel voor volwassenen maar ook zeker interessant voor de leeslijst van middelbare scholieren. ‘Uit de school geklapt’ is een boekenprogramma van ScriptPlus, Hogeschool van Amsterdam.
Kijk hier naar het interview (ruim 23 minuten)
Meer over ‘Grote meisjes’
Meer over Annette van ’t Hull op deze site

«Een wonderschoon, maar rauw boek.» – Ezra de Haan

VoorplatKnopper1-72Over ‘Het loopt het ademt het leeft’ van Helen Knopper op Literatuurplein, 1 september 2016:
Helen Knopper (1934) had al een volledig oeuvre geschreven toen ze uit zicht van de literaire pikorde raakte. Ze debuteerde in 1966 met de dichtbundel Emotioneel Esperanto en de roman Osmose. Een voor haar typerend begin want Knopper heeft altijd flink geproduceerd. Met grote regelmaat verscheen er weer poëzie, een verhalenbundel of een roman. Een onfatsoenlijk afscheid, een roman met sterk autobiografische kenmerken, werd unaniem geprezen. In de jaren negentig schreef ze een drieluik over dit decennium: De pretentie, De terugtocht, De bestemming. Ondanks goede recensies werd het daarna stil en raakte ze in de vergetelheid, een radiostilte die 18 jaar duurde. Met Het loopt het ademt het leeft is Helen Knopper weer helemaal terug in de Nederlandse letteren. Haar boek staat zelfs genomineerd voor De Halewijnprijs. Vriendschap is een ingewikkeld begrip. Soms verwatert het, soms levert het een voortdurende irritatie op. En toch houd je het in stand, wellicht uit gewoonte. In Het loopt het ademt het leeft beschrijft Helen Knopper haar tumultueuze vriendschap met Roos Bonheur, haar heksenketel. Ze was degene die goed kon luisteren, aandacht en troost schonk en vooral onbaatzuchtig was. Toch zijn de beschrijvingen van Roos’ mindere kant die we in deze ‘biografie van een vriendschap’ te lezen krijgen, genadeloos. (…) Wat mensen bindt, is voor de buitenstaander vaak een raadsel. Liefde, vriendschap, het ligt dicht tegen elkaar en de dunne lijn met haat wordt maar al te makkelijk gepasseerd. Helen Knopper schreef met haar laatste roman een wonderschoon, maar rauw boek. Ze slaagt erin je deelgenoot te laten zijn van die heerlijke, maar vaak ook onmogelijke jaren met Roos. Het is een roman over echte mensen die je voor eens en altijd duidelijk maakt dat ouderdom er niet toe doet. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het loopt het ademt het leeft’

«Een heel indrukwekkend en doorleefd verhaal.» – André Oyen

VoorplatKnopper1-72Over ‘Het loopt het ademt het leeft’ van Helen Knopper op Ansiel, 19 juli 2016:
‘Het loopt het ademt het leeft’, de ‘biografie van een vriendschap’, is een terugblik op de jaren 1979-1995, toen de schrijfster optrok met Roos Bonheur, een nogal anarchistische figuur in de Amsterdamse Nieuwmarkbuurt. Domineesdochter Roos, die in de trant van haar held, de Franse driftkikker Céline, verklaarde dat ze ‘niks met mensen had’, ging haar eigen gang. De gereformeerde Knopper heeft dan wel haar schrijverschap, maar als ze na een bezoek aan Roos thuiskomt, valt haar op dat ze in een ‘kale bunker’ leeft en een tuthola is. (…) Roos’ haar leven werd ook door wanorde getekend; ze las, dronk, snoof, schreef slechte gedichten en verwaarloosde zichzelf, om op haar 64ste te overlijden in het souterrain waar haar bed stond. In dit boek tracht de auteur te ontdekken waarin de aantrekkingskracht bestond van deze vriendin (…) aan wie ze ondanks alles ook goede herinneringen bewaart. Want ze kenden ook diepgewortelde verbondenheid. (…)
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Het loopt het ademt het leeft’

«Een uitzonderlijke vriendschap, knap beschreven.» – Mirjam Scholten

VoorplatKnopper1-72Over ‘Het loopt het ademt het leeft’ van Helen Knopper voor NBD Biblion, 3 mei 2016:
Het autobiografische relaas van een heftige vriendschap, waarvan je vanaf pagina één weet dat die kapotgegaan is. Twee oudere vrouwen ontmoeten elkaar in Amsterdam en blijken bij elkaar om de hoek te wonen. In de oorlog woonden ze ook bij elkaar in de buurt, zonder elkaar te ontmoeten. Ze zijn beiden belezen en intelligent. Verder kunnen de verschillen niet groter zijn. De ik-figuur – de auteur – geldt als geslaagd. Haar vriendin, Roos Bonheur, kind van de sixties, is flink aan de drank en aan de coke. Gaandeweg krijgen haar verslaving én daarbij haar afgunst de overhand. De vriendschap, ja, soms als liefde beschreven, in de betere tijden, is met veel aandacht voor detail beschreven, evenals de verschrikkelijke ruzies, waarbij ze beiden flink tekeer gaan. Uiteindelijk leidt Roos’ angstwekkende kwaadaardigheid tot de definitieve breuk. Een uitzonderlijke vriendschap, knap beschreven. Met de nodige zelfkennis en zelfkritiek, en mede daardoor interessant. Stilistisch en boeiend geschreven boek.
Lees hier de recensie
Meer over ’Het loopt het ademt het leeft’