‘Je suis Charlie.’ – Peter Lenssen

VoorplatPleisterplaats1_Opmaak 1.qxdColumn van Peter Lenssen in Knack, 3 juni 2018:
(…) Na de aanslag in januari 2015 ben ik begonnen met het schrijven van een roman waarin Charlie Hebdo en de bedreiging van de vrijheid van het woord (de vrijheid van meningsuiting) een centrale rol spelen. (…) Heb ík mijn roman in alle vrijheid kunnen schrijven? Ik denk niet dat ik die vraag nog hoef te beantwoorden. Mijn roman ‘Pleisterplaats Belleville’ zou in woordkeus, beeld en uitwerking van thema’s anders hebben uitgepakt als de gruwel van Charlie Hebdo en de vloek van religieuze censuur er niet waren geweest.
Lees hier de hele column
Meer over ‘Pleisterplaats Belleville’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«★★★★★ Wat kan die man toch schrijven, deze Peter Lenssen.» – Mieke Koster

PosterA4-2_Opmaak 1.qxdOver ‘Pleisterplaats Belleville’ van Peter Lenssen op Alles over boeken en schrijvers, 29 mei 2018:
Wat kan die man toch schrijven, deze Peter Lenssen. Na ‘Mijnverdriet’ en ‘Bitterdagen’ is dit het derde boek dat ik van hem lees. Elke keer voel ik mij, door beschrijvingen van het landschap, de plekken waar hij rondloopt, maar ook de interacties tussen, en de mijmeringen van zijn personages het verhaal ingezogen. (…) Iemand, we weten nog niet wie, zwoegt zich een weg door Belleville. Hij gromt, rouwt, monstert deze wijk. “Je zou willen dat de straatkeien er al lenteachtig bij lagen. Met hun gladgewreven glimkoppen doen ze het meest denken aan een stoet schildpadden. Straks zullen de schaduwen als ineengekrompen pochels aan de voeten van de bomen samenballen” (pagina 8). Hoezo een revolutionair verleden? Voor hem geen glorie, slechts zwart, zwart, zwart, alles! Paul, hij heeft inmiddels een naam, van beroep journalist, die zich bezighoudt met het verhalen van alle ver weggestopte en vervolgde mensenrechtenactivisten van over de hele wereld, is diep in rouw. Zijn grote liefde John is oeverleden, Op dezelfde dag als de terroristische aanval in Parijs. (…) Maar uiteindelijk komt er toch beweging in hem. Zijn oude buurvrouw Félice heeft hem nodig, om eens samen een boodschapje te doen. Hierover schrijft Lenssen zo ontroerend mooi. (…) Peter Lenssen schreef met Pleisterplaats Belleville een supernoodzakelijk boek. Een pleidooi om alert te blijven. Je niet te laten misleiden door mooie praatjes van wie dan ook, je niet te laten indommelen door mooie beloften. Altijd wakker te blijven, je mondje te roeren teen discriminatie op welk terrein dan ook. Geweldig!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Pleisterplaats Belleville’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Wat ben ik bereid te riskeren voor een beetje meer vrijheid?» – Peter Lenssen

portret 9Peter Lenssen in zijn column ‘Cijfers en dilemma’s’ in Buiten de Orde, 15 april 2018:
Journalisten die werken in landen waar mensenrechten onder druk staan hebben het lastig. Niet alleen omdat ze een schier onmogelijke afweging moeten maken tussen misstanden aan de kaak stellen en hun eigen vrijheid en veiligheid, maar ook door het gegeven dat ze de mensen die ze interviewen een podium bieden om zich uit te spreken (wat positief is) maar ze daarmee ook in gevaar brengen. In mijn roman ‘Pleisterplaats Belleville’ worstelt hoofdpersoon Paul met dat dilemma. Het is volgens mij de grootste opgave waarvoor journalisten, maar ook schrijvers, kritische kunstenaars en andere mensenrechtenactivisten in dictatoriale landen zich gesteld zien. Wat ben ik bereid te riskeren voor een beetje meer vrijheid? Hoeveel sociale en emotionele angst ben ik persoonlijk bereid te ondergaan? Het zijn vragen die zich voor degene die het betreft nauwelijks laten beantwoorden.
Lees hier de column
Meer over ‘Pleisterplaats Belleville’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een heel warm, gevoelig en liefdevol boek.» – Adri Gorissen

VoorplatPleisterplaats1_Opmaak 1.qxdOver ‘Pleisterplaats Belleville’ van Peter Lenssen in De Limburger, 18 april 2018:
(…) Als dan op 13 november van dat jaar 2015 Parijs weer wordt opgeschrikt door liefst zes terroristische aanslagen op cafés, een voetbalstadion en de concertzaal Bataclan met 129 doden als gevolg, begint hij nog diezelfde dag aan wat nu Pleisterplaats Belleville is geworden. Eerst nog met het idee om een hommage te brengen aan het vrije woord en de slachtoffers van Charlie Hebdo, maar al heel snel als een waarschuwing aan de lezer: zorg ervoor dat niemand onze westerse vrijheden, die we zo lang hebben moeten bevechten, kan belagen. Het is dan ook niet vreemd dat de hoofdpersoon van het boek, Paul Goedemond, een bevlogen journalist is die vooral schrijft over mensenrechten en vrijheid. (…) Paul zit echter in een depressie. De eerste aanzet daartoe geeft zijn ontmoeting met de Turkse activiste Aysel in de zomer van 2013. Hij wil haar interviewen, maar raakt samen met haar verzeild in de bloedig neergeslagen opstand op het Taksimplein in Istanboel. Zij is daarna verdwenen en hij ontwaakt zwaargewond in een ziekenhuis. (…) De dood van zijn geliefde partner John (de vervolging van homoseksuelen is ook een thema in het boek), precies op de dag van de aanslag op Charlie Hebdo en ook nog eens die aanslag zelf, doen de rest. Paul is maandenlang de weg kwijt, maar klimt almaar terugkijkend op de gebeurtenissen en daarbij commentaar leverend ogenschijnlijk uit het dal. Lenssen beschrijft dat allemaal heel beeldend en invoelbaar en zo ontstaat een heel warm, gevoelig en liefdevol boek. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Pleisterplaats Belleville’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer