«Tekst en beeld sluiten goed op elkaar aan.»

VoorplatBella75Over ‘19 x Bella en de 20e is zoek’ van Cor Gout en Harrie Geelen voor NBD | Biblion, 24 januari 2018:
Poëziebundel waarbij de tekeningen een grote rol spelen. Het is een gedichtencyclus van twintig verschillende gedichten, die samen een verhaal vertellen dat speelt in jaren vijftig van de 20e eeuw. Een meisje uit Zeeland gaat in de huishouding werken bij mensen in een grote stad. De poëtische teksten over de ontwikkeling die het meisje doormaakt, bestaan uit korte regels van meestal twee of drie woorden, zonder rijm. De illustraties zijn sfeervolle bladvullende tekeningen. Tekst en beeld sluiten goed op elkaar aan. Tekenaar Harrie Geelen verzorgde eerder o.a. illustraties bij werk van Imme Dros en werkt ook als tekenfilmer, schrijver, scenarist en componist en bracht een aantal boeken uit. Auteur Cor Gout schreef eerder verschillende bundels over muziek, Den Haag en filosofie en van hem zijn eerder verhalenbundels en een poëziebundel verschenen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘19 x Bella en de 20e is zoek’
Meer over Cor Gout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een parel van een boekje.» – André Oyen

BellaOver ‘19 x Bella en de 20e is zoek’ van Cor Gout en Harrie Geelen op Ansiel, 12 december 2017:
(…) Bella mist Zeeland en vooral de gezelligheid ervan. Toch kwam ze uit een streng religieus milieu (…). Schoonmaken, voor kinderen zorgen, dansen, dat soort dingen maken Bella blij (…) En het wordt helemaal mooi wanneer er een jongen met tekenmap aan de deur komt, die zelfs een portret van haar maakt. Maar de dominee maakt abrupt aan al deze frivole dromen een eind. Hier zorgen zowel auteur als kunstenaar Harrie Geelen voor een mooie verrassing. ‘19 x Bella en de 20e is zoek’ is mooi en knap uitgegeven. (…) Een parel van een boekje, een wolkje droom met vreugd én verdriet!
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘19 x Bella en de 20e is zoek’
Meer over Cor Gout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het verhaal biedt zich aan als poëzie.» – Lennert Ras

BellaOver ‘19 x Bella en de 20e is zoek’ van Cor Gout op MeanderMagazine, 30 oktober 2017:
De bundel ‘19 x Bella en de 20e is zoek’ is geïllustreerd met tekeningen van Harrie Geelen. Beeld en tekst vullen elkaar zoveel mogelijk aan. Op het eerste gezicht lijk je te maken te hebben met een bundel voor kinderen. (…) Bella komt uit Zeeland en mist die omgeving. Vooral het gekeuvel op het dorpsplein. Ze is religieus en de dominee komt op bezoek. In haar nieuwe gemeente is de toon van de preken lichter, dus dit zegt iets over de strenge moraal van de plek waar ze van afkomstig is. Schoonmaken, voor kinderen zorgen, dansen, dat soort dingen maken Bella blij. Maar ondertussen zijn er diepe (seksuele) verlangens. Helemaal geen thema voor kinderen. Hoop en verwachtingen. Een kunstenaar maakt een tekening van haar en ze zwijmelt bij hem weg. Maar wat komt ervan terecht? Uiteindelijk heeft de dominee een keurige man voor haar uitgezocht en zal ze de rest van haar leven wel blijven dromen. ‘19 x Bella’ is licht van gewicht, maar ergens schemert iets zwaars door. (…) Het geheel is erg verhalend en prozaïsch. Maar het verhaal biedt zich toch aan als poëzie. (…) De gedichten zijn genummerd. Negentien gedichten inderdaad. En dan de twintigste, die zoek is. Hier geen tekst maar alleen een beeld van snippers. Bella is verscheurd. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘19 x Bella en de 20e is zoek’
Meer over Cor Gout bij Uitgeverij In de Knipscheer

Chawwa Wijnberg – Echo van de roos

chawwa wijnbergCHAWWA WIJNBERG
Echo van de roos

Nederlands / Poëzie
Ingenaaid, 80 blz. 13,50
ISBN 90-6265-552-1
Eerste druk 2003

De verhuizing van Chawwa Wijnberg enkele jaren geleden van Midden-Nederland naar Zeeland lijkt een nieuwe ontwikkeling in haar werk te hebben losgemaakt. Waar haar blik eerst vooral naarbinnen was gericht – naar haar leven, haar verleden en de sporen daarvan in haar omgeving – richt die zich nu met Echo van de roos naar buiten, op Zeeland. En als een kind ziet ze de schoonheid van het alledaagse, de rust van de stad waar ze de stadsdichter van mag zijn: Middelburg. Chawwa Wijnberg toont doorkijkjes, frietkotten, grachten en parken. Oude pijn lijkt draagbaar door de vreugde die ze in Zeeland mag beleven.

Chawwa zou Chawwa niet zijn als ze niet kritisch om zich heen bleef kijken: ze volgt de wereld en reageert op dat wat er gebeurt. En zo wisselen liefdesliedjes en stadsoden elkaar af maar is er ook ruimte voor de elfde september, de wandelende jood of het eigen ego. Deze zo van elkaar verschillende onderwerpen vormen een eenheid in Echo van de roos waarmee Chawwa Wijnberg door het precies gekozen detail, de liefde voor het kleine aandacht geeft aan datgene waaraan anderen voorbijgaan.

Chawwa Wijnberg (1942) is beeldend kunstenaar en dichter. Zij was als joods kind een onderduikkind. Haar vader zat in het verzet en werd in de oorlog door de Duitsers gefusilleerd.
Zij debuteerde in 1989 met Aan mij is niets te zien. “Het niet-doordeweekse debuut van een authentiek dichteres” (Standaard der Letteren). In 1993 verscheen Handboek voor de joodse kat, waarover Poëziekrant schreef: “Een van de opmerkelijke dichteressen uit de Nieuwe Wilden. Deze bundel bevestigt haar talent. Kenmerkend voor haar poëzie zijn de weerbaarheid en de humor.”
In haar derde bundel Matses en monsters (2001) vindt Wijnberg de woorden om te beschrijven wat overlevenden van de holocaust nog dagelijks ervaren. “Zang en dans dus, tot op de laatste bladzijde. De poëzie van Chawwa Wijnberg is onontkoombaar uitnodigend. Wie haar leest gaat met haar mee op reis” (Paul Gellings).

Begin dit jaar werd Chawwa Wijnberg voor 2003 benoemd tot stadsdichter van Middelburg. Als dichter trad zij inmiddels vijf keer op in de Nacht van de Poëzie.

De pers over Echo van de roos
“CHAWWA WIJNBERG is van 1942. Voor de meeste mensen een jaar als zoveel andere, maar niet voor haar, voor het meisje dat alleen als onderduikster de oorlog kon overleven. Zestig jaar later is het nog altijd 1942. Haar geheugen zorgt dat het vandaag gewoon gisteren is. Nooit, nooit gaat de oorlog meer over. Van die obsessie getuigt ze in haar poëzie in Echo van de roos. Dit is Chawwa Wijnberg op haar best, in meer dan één opzicht herinnert ze aan Judith Herzberg. Woorden ter bezwering. Woorden om met het verleden in het reine te komen. Woorden die een beklemmend beroep op de lezer doen: ‘De echo van de roos/wandelt als de jood voorbij/was ze er ooit/en waar was jij.'” – uit: Provinciale Zeeuwse Courant

“Een ware taalkunstenares is Chawwa Wijnberg. Je ziet haar in sneltreinvaart, van bundel tot bundel, veranderen en zichzelf onverwisselbaar trouw blijven. Hier ligt de nadruk op het luchtige en het exotische. Toch is het niet allemaal zo lieflijk als het wellicht bij eerste lezing lijkt. Want wie Echo van de roos leest, moet er rekening mee houden dat doornen ook hun echo hebben en dat deze poëzie ontegenzeglijk bijtende kanten heeft. Zoals tederheid en een donkere humor elkaar afwisselen, zo wisselen ook het rijm en het vrije vers elkaar af, wat niet betekent dat wat niet rijmt niet zingt. Er zijn zelfs gedichten waarin het metrum de suggestie van rijm wekt en daarin schuilt het hart van de poëtica van Chawwa Wijnberg: zingende taal. Hier is iemand aan het woord die zonder zelfherhaling steeds authentieker wordt en daarvan steeds meer laat zien in gedichten die geen moment vervelen.” – uit: Paul Gellings in NIW