«Hilarisch, met zelfspot, beeldend en nostalgisch.» – Jerry Dewnarain

VoorplatMijnGod-75Over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’ van Frank Ong-Alok in De Ware Tijd Literair, 17-18 juni 2017:
(…) Sommige vertellingen zijn hilarisch en enkele opvattingen zetten de lezer aan het denken of houden hem een spiegel voor. Er is ook zelfspot in het boek te bespeuren. Ong-Alok vertelt over onderwerpen waarop nog steeds een sterk taboe rust, zoals seks. Het boek is een autobiografische vertelling waarin levensfacetten vlot en beeldend worden verteld. We zien de jonge Frank vanaf zijn zevende jaar opgroeien tot jonge adolescent en uiteindelijk als echtgenoot en ervaren muzikant en componist. (…) Vooral in de eerste drie hoofdstukken maakt de lezer kennis met het Suriname van eind jaren zestig. De beschrijvingen zijn beeldend en nostalgisch, zoals in bijna elke roman geschreven door een migrant. Hij beschrijft een nieuwe buurt, Zorg en Hoop en omgeving, van de jaren zestig, die niet eerder in Surinaamse romans is beschreven. (…) Maar ook zijn eerste jaren in Nederland geven een goed tijdsbeeld: er waren begin jaren zestig nog niet veel Surinamers in Nederland woonachtig. Anil Ramdas schreef ook over zijn eerste ervaringen met Nederland in zijn enige roman ‘Badal’. Maar Ramdas kwam in Nederland tijdens de immigratiestromen van de jaren zeventig. (…) Het boek bevat ook een cd waarop nummers staan die op één of andere manier een rol hebben gespeeld in Ong-Aloks leven. (…).
Lees hier en hier de recensie
Meer over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’
Meer over Frank Ong-Alok bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Meeslepend boek.» – Paul Lips

VoorplatMijnGod-75Over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’ van Frank Ong-Alok in Haarlems Dagblad, 10 april 2017:
(…) Vader Ong-Alok is half-Chinees, moeder is half-Indiaans, een groot Surinaams gezin. Geruime tijd nadat de jonge Frank met zijn familie vanuit Suriname naar het vrije Nederland is verhuisd, is voor hem het ‘instituut kerk en religie’ wel voorbij, legt hij uit. Ook al sluit zijn moeder zich aan bij ‘dezelfde kerk als die van Marianne Thieme’, de ‘Zevende-dags Adventisten’. Ook al staat Ong-Alok wantrouwend tegenover religies, ‘het geloof doet soms ook goede dingen voor de mens,’ schrijft hij in een passage waarin hij moeders favoriete Bijbeltekst citeert, die begint met: ‘De HEERE is mijn herder, mij zal niets ontbreken…’ Al vroeg raakt hij verslingerd aan muziek, voor hem ‘de weg, de waarheid en het leven’. (…) Op een van de foto’s in het boek is een zevenjarige Frank te zien die een elektrische gitaar bespeelt tijdens een feestje. Het talent voor muziek zit er al vroeg in. Het leidt uiteindelijk tot een studie aan het Conservatorium van Rotterdam, waar op dat moment nog geen jazzopleiding is, dus kiest Ong-Alok voor de studierichting Klassiek Gitaar. Latin, jazz, blues en aanverwante richtingen blijven hem fascineren, stijlen die hij toepast in zijn eigen liedjes, waarvan een aantal is bijgevoegd bij het boek. (…) En het boek zelf boeit vanaf de eerste letter.
Lees hier en hier het verslag ‘Surinaams feestje in de Pletterij’
Kijk hier naar de foto’s van de presentatie van Harry van Kesteren
Meer over ‘Mijn God mijn God Waarom heb ik u verlaten?’
Meer over Frank Ong-Alok op deze site