Interview met Peter WJ Brouwer

Over‘Op alles wat ik ben’ van Peter WJ Brouwer op Rozet Arnhem, 11 april 2024:
Interview met Peter WJ Brouwer in het programma Uurtje Cultuurtje door Marlies Hogendijk. In het gesprek komen ook de illustraties van Albert Van Der Weide op het omslag en bij de vier deelpagina’s van de roman uitgebreid ter sprake. Peter WJ Brouwer leest ook enkele fragmenten uit zijn roman. De duur van het interview is 25 minuten. Het beeld is van Micha Peeters.

Kijk hier naar het interview
Meer over ‘Op alles wat ik ben’

Frans Steensma en Henk Tijbosch – Led Zeppelin in Nederland

Led Zeppelin in Nederland –
de herinnering de afstand de muziek de mythe
redactie Frans Steensma
vormgeving Henk Tijbosch
formaat 130 x 180 mm staand
gebrocheerd, 186 blz., waarvan  110 blz.  met kleur, € 14,95
april 2024
ISBN 978-94-93368-06-4   NUR 662

Al 25 jaar staat ‘Stairway to Heaven’ (uit 1971) onafgebroken in de top-5  van de vaderlandse Top 2000, traditiegetrouw uitgezonden op Radio 2 tussen Kerst en Nieuwjaar.  Twee jaar eerder, in 1969, trad Led  Zeppelin voor het eerst op in Nederland. Uit het Voorwoord van Frans Steensma: “5 oktober 1969.  Een datum om nooit te vergeten. Led Zeppelin in het Amsterdamse Concertgebouw. Deze tempel van de klassieke muziek diende ruim vijftig jaar geleden als gastheer voor het derde en laatste optreden van de eerste Nederlandse tournee van een van de grootste rockbands aller tijden. Natuurlijk een stormloop op de kaartjes en een stijf uitverkocht concert. Vergeet het maar. Jimmy Page & co traden op voor een halflege zaal. Echt waar. Het was ongestoord genieten van de klasse van Page, Plant, Jones & Bonham en de klassiekers van hun debuutalbum. Een onvergetelijke gebeurtenis. Maar ook een blamage voor de Nederlandse popkenners. Gelukkig maakte Nederland het weer goed tijdens latere Zeppelin-optredens, die wel uitverkocht waren en wel positieve recensies kregen. Daarover (en nog veel meer) kunt u lezen in ‘Led Zeppelin in Nederland’.”

Aan deze uitgave werkten onder anderen mee: Frans Steensma,  TJ Lammers, Tom Steenbergen, Henk Tijbosch, Barney Hoskyns, Joost Mulder, Rob Hogenbirk, Ab Winkel, Jaap van Eik, Berry Visser, Bram van Splunteren, John Seine, Frank Kraaijeveld, Hans Duivenvoorden, Eric J Coolen, Jan Bakker, Kees Baars, Diederik Hoogenbosch, Alfred Bos, Evert Wilbrink, Roberto Palombit, Jip Golsteyn, Hans van der Heuvel, Bert van de Kamp, Marcel Witte, Rinus Gerritse,

«Knap portret van (anti)heldin met opmerkelijke precisie, poëtisch.» – Paul Gellings

Over ‘Op alles wat ik ben’ van Peter WJ Brouwer in Argus, 10 april 2024:

(…) Ellen, hoofdpersoon van de jongste roman van Peter WJ Brouwer, (…) heeft twee geheime minnaars, Guy en Rico, is moeder van twee opgroeiende dochters, echtgenote van Marc, freelance journaliste en ze torst een beladen Rooms verleden met zich mee. Een jeugd getekend door onder meer een tirannieke moeder die aan Mariaverering doet (…) en haar grote maar gefnuikte liefde Julian. (…) Een verscheurde ziel dus. Ze zet zich af tegen haar achtergrond en kan er tegelijk niet van loskomen. (…)  Zonder psychologie van de koude grond levert Brouwer een knap portret van zijn (anti)heldin. (…)  Brouwer begint in het heden wanneer Julian de kop weer lijkt op te steken en daalt dan stapsgewijs af in Ellens jeugd (overtuigend tijdsbeeld van de jaren tachtig). (…)  Het siert de auteur dat hij zich niet laat opjagen door de wetten van een lekkere plot en alle tijd neemt om hier en daar de spanning flink op te voeren.  (…) Er is bij Brouwer altijd sprake van een opmerkelijke precisie, poëtisch maar zonder stijlbloempjes. In plaats daarvan een minimalisme dat klinkt en zingt en de lezer uitnodigt tot nieuwsgierig doorlezen. Waar gaat dat toch heen met Ellen? Heel gedurfd wat Brouwer maakt van alles wat zij is.

Lees hier de recensie ‘Mariabeeld met gebroken neus’
Meer over ‘Op alles wat ik ben’

Streetdreamers: nieuw fotoboek van David van Reen †

David van Reen (1969-2015) was fotograaf, schilder en schrijver. David van Reen was ook de oprichter van Stichting Lalibela.  Bij Uitgeverij De Geus verscheen zijn fotoboek Het land van de verbrande gezichten en de roman Engelen der wrake. Bij Uitgeverij In de Knipscheer verscheen in 2016 postuum zijn roman Anbessa’s dochter. Op 20 april 2024 wordt zijn nieuwe fotoboek Streetdreamers, een uitgave van Uitgeverij van Spijk Art Books, gepresenteerd in Steyl, mede ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van Stichting Lalibela. Streetdreamers is een prachtig en indrukwekkend fotoboek boek over de mensen in Ethiopië, het land waar David thuis was. De presentatie van het boek, tevens een laatste afscheid van David van Reen, vindt plaats  in het Wereldpaviljoen in Tegelen-Steyl. Inloop vanaf half drie. Aanvang drie uur. Aan het programma werken o.a. mee René Poels, Gerard Sonnemans, Marijn Poels, Lisa Weiss, Ton van Reen, Stichting Lalibela, Van Spijk Art Books en Uitgeverij In de Knipscheer. Het boek kost € 29,50. De opbrengsten komen ten goede aan Stichting Lalibela. Locatie: Wereldpaviljoen. Sint Michaëlstraat 6a 5935 BL Steyl. De parkeerplaats is tegenover het Wereldpaviljoen. Tel: 077-3745973. info@wereldpaviljoen.com

Meer over David van Reen en Anbessa’s dochter
Poster

Maryse Condé (Guadeloupe) op 90-jarige leeftijd overleden.

Over Maryse Condé bij Uitgeverij In de Knipscheer, 2 april 2024:

Maryse Condé (11 februari 1934 – 2 april 2024) behoort tot een van de meest succesvolle auteurs in het fonds van Uitgeverij In de Knipscheer. Vanaf 1980 t/m 2001 gaf In de Knipscheer elf van haar titels in Nederlandse vertaling uit, waaronder in 1987 de internationale bestseller (in twee delen) Ségou. Na het overlijden van mede-uitgever Jos Knipscheer in 1997 en de terugkeer van de uitgeverij naar Haarlem, werd het royale vertaalde fonds van In de Knipscheer geleidelijk afgebouwd. Net als veel van de latere verschenen titels van Maryse Condé, werd Ségou nadien ook uitgebracht als Rainbow Pocketboek. De Volkskrant: «Met Ségou herschreef Condé in haar eentje de hele slavernijgeschiedenis, (…) . waarin ze de opvatting op losse schroeven zet dat alleen de westerse slavenhandelaren verantwoordelijk zijn voor het verval en de ellende waarmee de West-Afrikaanse naties nog altijd te kampen hebben.» Vanwege een misbruikschandaal in het comité voor de Nobelprijs voor de Literatuur werd die prijs in 2018 niet toegekend, maar een grote groep Zweedse intellectuelen stelde wel een alternatieve prijs in. Die ging naar Condé, die de prijs opdroeg aan Guadeloupe.

Het werk van Maryse Condé bij Uitgeverij In de Knipscheer:

Heremakhonon / Wacht op het geluk
De open plek. Bloemlezing (Franstalige literatuur uit de Antillen)
Ségou I. De aarden wallen*
Segou II. De verkruimelde aarde*
Tituba, de zwarte heks van Salem*
Tocht door de mangrove
Het valse leven
De laatste koningszoon
Kolonie De Nieuwe Wereld
Bovenwindse hoogten *
Guadeloupe. Waargebeurde verhalen uit mijn jeugd *

De titels met een * zijn leverbaar en door de boekhandel te bestellen vanuit depot CB Culemborg; de overige titels zijn (soms  beperkt verkrijgbaar) rechtstreeks te bestellen bij de uitgever.
Meer over Maryse Condé bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Schrijver Niek Bremen laat denkwerk na.» – Ton van Reen

  Archieffoto Ermindo Armino

In Memoriam Niek Bremen door Ton van Reen in de Literaire Hoek van Dagblad De Limburger, 27 maart 2024:

Schrijver Niek Bremen uit Sittard stierf op 14 maart jongstleden, 76 jaar oud. Als literair schrijver was hij een laatbloeier. Hij begon er pas mee na zijn pensioen. Het eerste wat mij van hem onder ogen kwam waren de korte verhalen die hij schreef in de  bundel  Uit & Thuis in Sittard die hij in 2018 uitgaf, samen met zijn schrijversvrienden  Peter van Deursen en Wim Kallen. In 2019 debuteerde hij met de roman Bang voor de liefde. Het is het aangrijpende verhaal over het traumatische na-oorlogse verleden  van Andreas, een jongen die na de oorlog opgroeit in een Duits gezin. Met dit eerste boek staat het hoofdthema van Niek vast. De oorlog. Duitsland. Verraad. Jodenvervolging. Vooral: waarom liet bijna iedereen toe dat onze Joodse Nederlanders  werden gedeporteerd naar de vernietigingskampen? (…)

Lees hier of hier verder
Meer over ‘Wat onbesproken bleef’
Meer over Niek Bremen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Vragen opwerpen en discussie uitlokken: grote verdienste van Aart Broek.» – Ko van Geemert

Over ‘Je wordt zelf niet wit door anderen zwart te maken’ van Aart G. Broek in Amigoe-Ñapa, 30 maart 2024:

Ko van Geemert wijdt de 10de aflevering van zijn rubriek ‘…Niet onopgemerkt gebleven: over Curaçaose schrijvers en Curaçaose boeken’ aan het jongste boek van Aart G. Broek. Op 19 december 2022 maakte toenmalig premier van Nederland, Mark Rutte, excuses voor het slavernijverleden en de veronderstelde doorwerking daarvan tot op de dag van vandaag. Enige tijd later, op 1 juli 2023, deed de koning dit tijdens de slavernijherdenking in Amsterdam nog eens dunnetjes over. Aart Broek heeft zo zijn bedenkingen.(…) Kern van de boodschap is: Ontwikkel je zelf: ‘Je moet vooral zélf aan de slag, allereerst zélf presteren. Dat zorgt zowel voor een groeiend zelfvertrouwen als voor een meer inspirerende basis voor ondersteuning dan de opeenstapeling van verwijten, slachtofferschap en verwrongen geschiedschrijving.’  (…) Broeks oplossing is: een ongedeeld Nederlanderschap. Hij constateert dat er binnen het koninkrijk sprake is van eerste- en tweederangsburgers. Daar moet een eind aan komen. Daarbij hoort: in het gehele koninkrijk moet hetzelfde niveau gelden van alle maatschappelijke voorzieningen. (…) Broek: ‘Op de vraag “hoe nu verder?” past maar één antwoord: samen, gelijkwaardig en in één Koninkrijk.’ (…)

Bron
Lees hier de recensie
Meer over ‘Je wordt zelf niet wit door een ander zwart te maken’
Meer over Aart G. Broek bij Uitgeverij In de Knipscheer

Amsterdamse hoogleraar uitgeroepen tot beste neerlandicus.

Over Michiel van Kempen in De Taalstaat (KRO-NCRV),  30 maart 2024:

‘De Nobelprijs voor de Neerlandistiek’, zo noemt de organisatie de Everwinus Wassenbergh Penning zelf. Juryvoorzitter Marc van Oostendorp verraste de winnaar van dit jaar live in de uitzending: Michiel van Kempen, bijzonder hoogleraar Nederlands-Caraïbische letteren aan de Universiteit van Amsterdam. Hij wordt geroemd om zijn missiewerk voor de Nederlands-Caraïbische literatuur en cultuur. In de uitzending leest hij een gedicht van de onlangs overleden dichter Jit Narain wie wil wonen op de oever uit diens bloemlezing  ‘Een mensenkind in niemandsland’, en Kortom,  een kort gedicht van hemzelf uit de bundel ‘Het eiland en andere gedichten’.

Kijk hier naar de uitzending
Meer over Michiel van Kempen bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Een mensenkind in niemandsland’
Meer over ‘Het eiland en andere gedichten’

Everwinus Wassenbergh Penning 2024 voor Michiel van Kempen

De Amsterdamse hoogleraar Caraïbische Letteren Michiel van Kempen krijgt voor zijn jarenlange inzet voor de studie van de Caraïbische letteren de Everwinus Wassenbergh Penning. Dit werd zaterdag 30 maart 2024 bekendgemaakt in het radioprogramma De Taalstaat. Deze prijs – de ‘Nobelprijs van de neerlandistiek’ – wordt een keer per jaar uitgereikt aan iemand die volgens de jury gedurende vele jaren een brede bijdrage aan de neerlandistiek heeft geleverd. Van Kempen, die de komende week met emeritaat gaat, krijgt de penning op 4 april 2024 overhandigd tijdens de Neerlandistiek-dagen in Amsterdam. Michiel van Kempen (1957) staat bekend als een pleitbezorger van de literatuur van de Antillen en – vooral – van Suriname. Hij heeft zich daarin een ware pionier getoond: ook in jaren waarin belangstelling voor de letteren buiten Europa nog lang niet vanzelfsprekend was, vestigde Van Kempen onvermoeibaar de aandacht op de kwaliteiten van zijn schrijvers. Een uitstekend voorbeeld hiervan is zijn monumentale werk ‘Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur’. Van Kempen heeft zijn grote liefde voor deze letteren zowel in zijn wetenschappelijk werk getoond, als in zijn colleges en in werk voor een breder publiek. Wetenschappelijk is hij niet alleen in zijn eigen werk altijd scherpzinnig en breed georiënteerd geweest, bijvoorbeeld door historische en contemporaine analyse aan elkaar te verbinden, maar ook iemand die anderen heeft weten te stimuleren. De eerste niet-witte promovendi in ons vak promoveerden bij Van Kempen. Zijn colleges aan de Universiteit van Amsterdam hebben ook velen geïnspireerd, niet in de laatste plaats doordat heel veel gastsprekers uit Van Kempens netwerk kwamen optreden. Maar ook in bredere kring konden mensen kennis maken met Van Kempens liefde voor en eruditie in de Caribische letteren, onder andere dankzij het weblog ‘Caraïbisch uitzicht’. Van Kempens biografie over Albert Helman ‘Rusteloos en overal’, en de deeltjes Tekst in context die hij maakte voor het middelbaar onderwijs. De Everwinus Wassenbergh Penning wordt sinds 2020 ieder jaar (met uitzondering van coronajaar 2021) uitgereikt tijdens de zogeheten Neerlandistiekdagen. De prijs ging eerder naar Hans Bennis, Frank Willaert en Marita Mathijsen. De prijs is een initiatief van het tijdschrift ‘Neerlandistiek’ en de jury bestaat uit de leden van de redactie en de redactieraad van dit tijdschrift. De prijs is vernoemd naar Everwinus Wassenbergh (1742-1826), de eerste hoogleraar Nederlands ter wereld, werkzaam aan de toenmalige Universiteit van Franeker.

Bron
Meer over Michiel van Kempen bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Rusteloos en overal

«De boeiende Indonesische cultuur spat van de bladzijden.» – Marjet Maks

Over ‘De Madurese vriend‘ van Kees Ruys op Literair Nederland, 22 maart 2024:

In ‘De Madurese vriend’ reist schrijver Kees Ruys over de Indonesische archipel met als eindbestemming Pasir Putih, een badplaats op Oost-Java waar hij al vaak was. Het is misschien niet zijn laatste reis, maar wel een betekenisvolle. Hij beschrijft zijn terugkeer in een afscheidsbrief aan Djaman, een Madurees met wie hij veertig jaar bevriend is en met wie hij verstandhouding en vertrouwen heeft opgebouwd, maar die hij nog altijd niet begrijpt en dat is wederzijds. De auteur is melancholiek gestemd, want dit keer zal Djaman hem niet opwachten en tegemoet treden met de woorden dat hij hem al in zijn droom zag naderen. (…) Ruys verstaat de gave om zijn lezer mee te nemen op reis. Beelden, geuren, hitte, het zijn innemende, fraaie sfeerbeschrijvingen, nooit te zwaar, maar wel met diepgang. De boeiende Indonesische cultuur spat van de bladzijden. ‘De Madurese vriend’ is een ode aan een vriendschap, een melancholiek en meeslepend reisverhaal, dat moeilijk weg te leggen is. ‘Als ik aan Pasir Putih denk (…) is het er nog steeds een rommeltje, en onverdraaglijk heet, en gebeurt er zo ontstellend weinig (…)’. Tegen de achtergrond van hedendaags Indonesië met herinneringen aan weleer meandert de auteur tussen de vele personages en hun levensverhalen en verkeert hij met hen tussen hitte, stof en armoede en probeert hij de kracht van de vriendschap te ontdekken, maar kan die uiteindelijk niet echt in woorden vangen. En misschien hoeft dat ook niet, als het een zuiver gevoel is. ‘De Madurese vriend’ is (…) een bundeling van sentimenten, hallucinerende ervaringen en prachtige portretten van gewone mensen, maar ook van sferen en impressies van steden en dorpen en belevenissen tijdens Ruys’ tochten.

Lees hier de recensie
Meer over ‘De Madurese vriend’
Meer over Kees Ruys bij Uitgeverij In de Knipscheer