«Het einde is dusdanig schokkend dat ik de hoofdpersoon en de schrijver graag had willen slaan!» – Suzanna Esther

VoorplatVlo-75Over ‘Vlo’ van Lex Paleaux op LeesKost, 17 juni 2022:
Lex Paleaux (1977) afkomstig uit Friesland, nu woonachtig in Haarlem, overdonderde het publiek met zijn debuutroman ‘Winterwater’. (…) In ‘Vlo’, het derde boek van Lex Paleaux’ drieluik, maken we kennis met een Ik-persoon die in een ondersteboven te water geraakte auto zijn laatste levensminuten besteedt aan peinzen over de naam van een Franse chansonnier. (…) Als lezer ervaarde ik afwisselend afkeer van en medelijden met de mans bevreemdende, eenzame en onaangename belevingswereld. Gebruik makend van personificatie creëert de schrijver een sfeer die ongemak oproept en wringt, maar ook, hopende op een positieve wending, aanspoort tot snel verder lezen. (…)Tot vlak voor het einde van het verhaal dacht ik dat het bovenstaande als doel had medelijden, begrip en compassie op te wekken voor een niet assertieve man. Niets is minder waar. Het einde is dusdanig schokkend dat ik de hoofdpersoon en de schrijver graag had willen slaan! En ik ben absoluut geen gewelddadig persoon. Een klein verhaal met een groots effect!
Lees hier de recensie ‘Een dag uit het leven van een man zonder naam.’
Meer over ‘Vlo’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

Interview over ‘Keep Swinging’ online op YouTube

MuziekpraatBertVuijsje Klik hier voor de video.

Bert Vuijsje, Frank Jochemsen en Jia Xia in Muziekpraat, juni 2022:
In een geanimeerd gesprek in de Haarlemse Pletterij komt vooral de Amerikaanse jazz van de vorige eeuw voor het voetlicht, hoewel aan het eind (vanaf 1:32:32) de Nederlandse pianist en fluitist Chris Hinze even ter sprake komt. Na de eerste helft van het gesprek volgt (vanaf 33:30) een gastoptreden van de Chinese pianist Jia Xia. Hij start zijn solo-optreden met een vertolking van Thelonius Monks ‘Introspection’, gevolgd door Duke Ellingtons versie van ‘Sound of Love’ van Charles Mingus. Het derde stuk is een eigen compositie van Jia Xia met de titel ‘Keep On II’ en gaat naadloos over in ‘Skylark’ van Hoagy Carmichael. De tweede helft van het gesprek volgt op 58:35 op de tijdlijn.
Kijk hier naar de video op YouTube
Meer over Bert Vuijsje bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Pletterij en In de Knipscheer
Meer over Chris Hinze bij Uitgeverij In de Knipscheer
Muziekpraat!, Frank Jochemsen, Bert Vuijsje, Keep swinging. 33 Jazzmeesters van de 20ste eeuw, jazzjournalistiek, Nederlands Jazz Archief, NJA, Jazz Bulletin, Henk Tijbosch, Jia Xia, Sonny Rollins, Chris Hinze, Thelonius Monk, Introspection, Duke Ellington, Sound of Love, Charles Mingus, Keep On II, Skylark, Hoagy Carmichael,

«Hoe integer zijn wíj als het om Oekraïne gaat?» – Els de Groen

Opmaak 1Over ‘Oekraine, grensland tussen 0ost en west’ in Pletterij op 9 juni 2022:
Lid van de Europese Unie worden is geen sinecure. (…) In 2016 klopte Oekraïne aan. (…) Het vroeg geen EU-lidmaatschap maar vergaande samenwerking middels het Associatieverdrag. In een referendum, georganiseerd door Thierry Baudet, stemde Nederland tegen. Nu, 6 jaar later, gaat het wel om lidmaatschap en belooft Ursula von der Leyen, voorzitter van de Commissie, president Zelensky een versnelde procedure. Weer ligt Nederland dwars, ditmaal in de persoon van Rutte. Het land zou nog niet klaar zijn… Oekraïne betekent grensland. De Donbas, waar vlucht MH17 neerstortte, is bezig te veranderen in een niemandsland, vol ruïnes, graven en schroot. Slachtofferschap creëert nog geen democratie, maar was Oekraïne verder geweest als het de vazalstatus onder Janoekovitsj aanvaard had? Juist omdat het de corrupte Janoekovitsj verjaagd heeft, riep het oorlog over zich af. Wat moet een land nog meer doen om in de ogen van Rutte geloofwaardig te zijn? Hoe geloofwaardig is Rutte zelf met zijn permanente amnesie? Wat geeft ons – met onze brievenbusfirma’s en verdienmodel aan de Zuidas – het morele recht Oekraïne zelfs de kandidaat-lidstatus te onthouden? (…)
Lees hier of hier de inleiding ‘Oekraïne: grensland of niemandsland?’
Meer info over de lezing op 9 juni 2022

Lezing: Oekraïne, grensland tussen oost en west

LezingOekraineOp donderdag 9 juni 2022 geeft Els de Groen een lezing over ‘Oekraïne, grensland tussen oost en west’ in de Pletterij.
In 1989 viel de Muur. Maar de voorzichtige toenadering tussen Oost en West leidde niet tot ontspanning. Met het aantreden van Poetin in 2000 ontstond er een nieuwe rivaliteit, waarin grenslanden als Oekraïne dreigen te worden vermalen. Als schrijver en onderzoeksjournalist schreef Els de Groen een tiental boeken over Oost-Europa, waaronder ‘Nuttige idioten’. Van 2004 tot 2009 zat ze in het Europees Parlement, waar ze zich vooral met Oost-Europa bezighield. Een kleine 6 jaar geleden vond in de Pletterij een debat plaats over het Associatieverdrag tussen Oekraïne en de Europese Unie n.a.v. het Nederlandse ‘nee’ tegen zo’n samenwerking. Anno 2022 belooft Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, Oekraïne een versnelde procedure om lid van de EU te worden. Politiek is een opmerkelijk bedrijf, waaraan Els de Groen 5 jaar heeft meegedaan. Vrijwel alles draait er om geld en macht. Immateriële waarden als vrijheid, gerechtigheid en cultuur gedijen het best in een rechtsstaat, in een parlementaire democratie. Oekraïne betekent letterlijk grensland. Hoewel Oekraïne geografisch geheel in Europa ligt, is het de grens geworden tussen landen met een democratie en een dictatuur waar het recht geen enkele rol meer speelt. Oekraïne lijkt een bufferstaat die de klappen opvangt uit het Oosten, maar onze beschaving verplicht. Ze houdt niet op bij een grensland.
Locatie: Lange Herenvest 122, 2011 BX Haarlem. Aanvang 20.00 uur stipt. Toegang € 3,00 . Het programma wordt ook live gestreamd. U kunt de livestream volgen op de homepage van debat- en cultuurpodium Pletterij, op hun Facebook-pagina of op hun Youtube-kanaal. Op het moment van de uitzending openen zich op deze drie platforms vensters met de livebeelden. Een inlogcode is niet nodig. Op YouTube kunt u de uitzending later ook terugzien.
Klik hier voor de aankondiging op de site van Pletterij
Meer over Oekraïne op deze site

«Kanjer van een boek dat de lezer op het puntje van zijn stoel doet schuiven.» – André Oyen

VoorplatVlo-75Over ‘Vlo’ van Lex Paleaux op Ansiel [BE], 5 juni 2022:
(…) We worden geconfronteerd met een ik-figuur die ons vrij nauwkeurig het verhaal doet van zijn onstabiele leven. De man woont nog bij zijn moeder, zijn relatie met haar ervaart hij duidelijk niet als prettig. Hij voelt zich gevangen. Ook op zijn werk voelt hij zich niet echt gewaardeerd, zeker niet meer sinds hij er achter kwam dat zijn collega’s meer verdienen dan hij. Het kantoor wordt bevolkt door hemzelf, zijn baas Douwe, zijn collega Edward, secretaresse Tessa en geregeld bezocht door koffiejuffrouw en schoonmaakster Lindsy. De sfeer op de werkvloer wordt vrij cynisch beschreven en geeft nu niet direct het beeld van een harmonieus team. Het scherpe observatievermogen van de auteur zorgt voor levensechte soms schrijnende en soms humoristische gebeurtenissen tijdens deze dag. Alles slaat tegen die dag en de kers op de taart is wel dat hij zijn ontslag krijgt. Dat maakt hem razend en hij zoekt een uitweg om zijn gevoelens onder controle te krijgen dat levert echter een drastisch gevolg op. Waar de link ligt met Lexje wordt voor de lezer heel geraffineerd uit de doeken gedaan. Lex Paleaux heeft met ‘Vlo’ weer een kanjer van een boek geschreven dat de lezer op het puntje van zijn stoel doet schuiven.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Vlo’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Eric Schneider bij ‘Live in de Poentjak’.»

EricSchneiderLiveUit ‘Boekenrubriek’ van Franc Knipscheer bij ‘Live in de Poentjak’, 5 juni 2022:
(…) Gisteren werd in besloten kring afscheid genomen van Eric Schneider. Precies een jaar geleden verscheen zijn enige dichtbundel ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’. Ik bracht hem 3 juni 2021 de bundel en dat mondde uit in een geïmproviseerde miniboekpresentatie. Onder anderen Cor Gout en Daphne waren daarbij aanwezig (Cor Gout tipte In de Knipscheer aan de familie als mogelijke uitgever van zijn poëzie). Eric Schneider, eigenlijk nog herstellende van een herseninfarct een paar jaar daarvoor en te kwetsbaar voor een publiekspresentatie, signeerde bij deze gelegenheid in bijzijn van het handvol aanwezigen een aantal exemplaren van zijn bundel voor toekomstige kopers.
In zijn condoleance van 31 mei jl. aan Stéphanie, de partner van Eric Schneider, haalt Cor Gout aan dat gebeuren déze herinnering op: «Wàt een bijzondere man was dàt, was hij, blijmoedig zolang als het ging, de tuin, het kleine samenzijn, de bundel, waar hij blij mee was, het signeren ervan, aan de tafel bij het raam aan de straatkant, de handtekening die maar niet op de blanke pagina wilde passen, waarbij hij mompelde: ‘Hij wil er niet op.’ De man met de grote signatuur, nog altijd, in dat huis aan de ‘Fred’, het stille gedeelte, nu stiller nog.»
Een van de laatste keren, misschien wel de laatste keer, dat Eric Schneider zich in Den Haag in het openbaar vertoonde, was op 3 april van dit jaar. Daarna vertrok hij naar zijn huis in Frankrijk waar hij op 23 mei overleed. Die 3de april, bezocht hij, tot verrassing van Cor Gout en mij, de eerste editie van Live in de Poentjak, hier aan de Kneuterdijk in Den Haag, samen met Stéphanie en met Marian Meerbeek, vriendin van de familie, die Eric ook zo behulpzaam was bij alle contacten van de uitgeverij bij de totstandkoming van zijn dichtbundel. Zijn aanwezigheid toen, hier, kenmerkte zijn brede interesse voor álle kunsten: toneel en film, beeldende kunst en dus literatuur en muziek. En het tekende, denk ik, zijn loyaliteit aan hen die kennelijk iets voor hem betekend hadden. (…)
Fotograaf Eric de Vries ving hem in het publiek, midden op achterste rij.
Klik hier voor de grote foto
Lees IM Eric Schneider
Meer over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’
Meer over ‘Live in de Poentjak’

«Het was alsof of ik zo mijn eigen nachtmerrie inliep.» – Willem Bakker

VoorplatHeerDooddoener-75Over ‘Dooddoener. Het zal je pa maar wezen’ van Janny de Heer, 2 juni 2022:
Ik heb het boek uitgelezen en het was alsof ik zo mijn eigen nachtmerrie inliep. Juist door jullie verhaal is het voor mij mogelijk om over dit grote probleem een ingang te zoeken zodat dit soort casussen niet meer voor kunnen komen. Wat mij is opgevallen, is dat als een persoon ergens een klacht over indient bij een zorgorganisatie hij dan als het even tegenzit de bal teruggespeeld krijgt, maar dan wel op een hele nare manier. Ook nu is weer goed te lezen dat een rechter afgaat op wat een zorgprofessional inbrengt. Negen van de tien keer krijgen die dan zonder enige moeite gelijk. Het antwoord van de rechter zal altijd zijn, maar als we een professional niet meer kunnen vertrouwen waar blijven we dan. Als je nog nooit met een rechtbank vandoen hebt gehad dan ga je van eerlijkheid uit, je staat tenslotte onder ede. Maar als er ergens heel vaak wordt gelogen dan is het op een rechtbank. (…)
Willem Bakker is Voorzitter stichting Ouderennetwerk West-Friesland en Raadslid Landelijke Raad van Ouderen.
Meer over ‘Dooddoener. Het zal je pa maar wezen’
Meer over Janny de Heer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Vuijsje toont overtuigend aan dat de jazz een buitengewoon krachtig muziekgenre is. Een fraai panorama van de jazz uit de twintigste eeuw.» – Cyriel Pluimakers

VoorplatKeepSwinging-75Over ‘Keep Swinging. 33 Jazzmeester van de 20ste eeuw’ van Bert Vuijsje op jazzmagazine Jazzenzo, 2 juni 2022:
(…) Vuijsje put beurtelings uit biografieën, interviews en uit eigen bron. Waar menige jazzpublicatie zich nog wel eens wil verliezen in details, slaagt Vuijsje er voortdurend in zich op de essentie te focussen. Van hoge kwaliteit zijn ook de bijdragen van Jeroen de Valk over Chet Baker en Ben Webster. Mooie verhalen zijn er onder meer van grondlegger Louis Armstrong, de tragische Lester Young, trompetlegende Clifford Brown, vernieuwer Charles Mingus, lastpak Lee Morgan en de neo-conservatief Wynton Marsalis. Het hoofdaccent ligt op Amerikaanse jazzmusici, met uitzondering van de portretten van Django Reinhardt en Joe Zawinul. Als geen ander slaagt Vuijsje erin zijn helden tot leven te wekken en ze uit te tekenen met al hun betere en mindere eigenschappen. Het worden echte mensen van vlees en bloed, met een bijzondere muzikale gave die alle ellende overstijgt. Al lezend ontstaat er een fraai panorama van de jazz uit de twintigste eeuw. (…) Met zijn boek toont Vuijsje overtuigend aan dat de jazz een buitengewoon krachtig muziekgenre is, met een geheel eigen en herkenbaar idioom. Laten we hopen dat de jazz ook de 21ste eeuw overleeft!
Lees hier
Meer over ‘Keep swinging’
Meer over Bert Vuijsje bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Openhartig, zonder omwegen. Eric Schneider ontdeed zich in dit mooie boekje van alle tooi.» – Mario Molegraaf

VoorplatWEG-75Over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’ van Eric Schneider in Den Haag Centraal, 2 juni 2022:
(…) Heel de bundel is in het zicht van het einde geschreven. En met de dood voor ogen biedt hij tegelijk uitzicht op zijn leven. Eric Schneider (1934-2022) was uiteraard in de eerste plaats toneelspeler. Maar hij maakte ook tekeningen (in deze bundel zijn daarvan fraaie voorbeelden te zien), publiceerde proza en schreef poëzie. Een van zijn broers, bekend geworden onder de schrijversnaam F. Springer, begon zijn literaire loopbaan met gedichten. Zelf eindigde hij zijn carrière dus met een dichtbundel (…) vooral vol van zijn eigen persoon. Openhartig, zonder omwegen. Daarvoor was geen tijd meer en was het de tijd niet meer, vlak voor zijn dood. (…) Hij neemt afscheid. Afscheid van zijn jaren als toneelspeler, waaraan hij een aantal gedichten wijdt. Afscheid van zijn familie, er is een gedicht over zijn moeder die zingt in een Japans interneringskamp op Java. Maar misschien vooral afscheid van alle rollen, de rollen die hij in de schouwburg speelde en ook de rollen op het toneel van zijn eigen leven. (…) Eric Schneider ontdeed zich in dit mooie boekje van alle tooi. (…)
Lees hier de recensie ‘Alleen nog in mijzelf wonen’
Meer over Eric Schneider op deze site

«De Nederlandse jazzliteratuur is dankzij het fraai en zorgvuldig uitgegeven ‘Keep Swinging’ rijker.» – Mischa Andriessen

VoorplatKeepSwinging-75Over ‘Keep Swinging. 33 Jazzmeester van de 20ste eeuw’ van Bert Vuijsje in Jazz Bulletin, juni 2022:
(…) Vuijsje heeft er voor gekozen om in 31 portretten (de overige twee komen voor rekening van Jeroen de Valk) uitsluitend de hele groten uit de jazz aan bod te laten komen. (…) Niemand hoeft echter te vrezen dat Vuijsje alleen de meningen van biografen en andere betrokkenen overzichtelijk achter elkaar zet. Vrijwel ieder stuk is een amalgaam biografische informatie, interviews, kritieken plus Vuijsjes eigen meningen en/of herinneringen. Alle stukken zijn vlot, maar met een grote zorgvuldigheid geschreven. (…) De artikelen zijn dermate feitelijk dat het boek uitstekend als naslagwerk dienst kan doen, maar het is tegelijk wel degelijk met een grote betrokkenheid geschreven en eigengereid is het op bepaalde punten gelukkig ook. (…) De Nederlandse jazzliteratuur is dankzij het fraai en zorgvuldig uitgegeven Keep Swinging rijker.
Lees hier of hier de recensie ‘Eigengereid en zorgvuldig’
Meer over ‘Keep swinging’
Meer over Bert Vuijsje bij Uitgeverij In de Knipscheer