Peter Sijnke/Marcel Koopman – 50 jaar Kralingen. Holland Pop Festival 1970

KRALINGEN_voorstel 2020_CPeter Sijnke / Marcel Koopman
50 jaar Kralingen. Holland Pop Festival 1970

genaaid gebrocheerd, 17 x 24 cm
160 blz., met 200 z/w-illustraties
€ 19,50
ISBN 978-90-6265-999-9
juli 2020

Een halve eeuw geleden was het Kralingse Bos in Rotterdam het toneel van een bijzonder fenomeen. Op het grasveld voor de Plasmolens De Ster en De Lelie aan de rand van de Kralingse Plas vond op 26, 27 en 28 juni 1970 het eerste grote, meerdaagse popfestival op het vasteland van Europa plaats. Tienduizenden bezoekers (de schattingen lopen uiteen van zestig- tot honderdduizend) hadden de weg naar Kralingen gevonden en vermaakten zich daar uitstekend, ondanks regenbuien en lange rijen voor de voedselkraampjes. Muziek van Amerikaanse, Engelse en Nederlandse artiesten bracht de massa in vervoering. Velen die er bij waren denken nog steeds met warme gevoelens terug aan dit ‘Nederlandse Woodstock’.

Historicus/schrijver Peter Sijnke en dichter/musicus Marcel Koopman vertellen in deze nieuwe editie van Kralingen. Holland Pop Festival 1970 de geschiedenis van het festival en brengen het opnieuw tot leven met hun keuze van honderden foto’s en memorabilia.
Meer over ‘Kralingen. Holland Pop Festival’ op deze site

«Het gedicht raakt mij vanwege de zachtheid van de woorden.» – Saya Yasmine Amores

SelmanVrijheidOver ‘Vrijheid is dood’ van Ibrahim Selman, 6 juni 2020:
(…) Er zullen weinig dichters op deze wereld zijn die zich níét beziggehouden hebben met de tijd. Ieder mens strijdt met de tijd. De één vanwege ouderdom, de ander vanwege een verlies, weer een ander vanwege een verlangen. (…) In de gedichten van Ibrahim Selman is tijd een pijnlijk verschijnsel, omdat het laat terugblikken op de oorlog in zijn geboorteland Koerdistan. [Het gedicht ‘13 over 13’] gaat over de tijd. Over de eerste maand van het jaar: januari. Het gedicht raakt mij vanwege de zachtheid van de woorden. Het verlangen naar liefde. (…). Ook al is de liefde niet beantwoord, dit gedicht blijft een mooi gedicht. Er zit veel verlangen in. De lezer wordt geraakt door de diepgaande emoties, die voelbaar zijn als men zich intens verdiept in de woorden.
Dichter en beeldend kunstenaar Saya Yasmine Amores publiceerde eerder gedichten en romans onder het pseudoniem Cándani.
Meer over ‘Vrijheid is dood’
Meer over Ibrahim Selman bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Saya Yasmine Amores op deze site
Meer over Cándani bij Uitgeverij In de Knipscheer

«C’est en tous les cas ce que fait la poésie qui traverse la prose de Rob Verschuren.» – Daniel Cunin

Voorplat75Over ‘Le Pays blanc’ van Rob Verschuren op Flandres-Hollande – littérature flamande & néerlandaise, 5 juni 2020:
Daniel Cunin introduceerde het werk van Rob Verschuren voor de Franstalige lezer op 23 mei jl. Nu bespreekt hij het nieuwste werk van Rob Verschuren ‘Het Witte land’, diens vierde boek. Het artikel wordt gevolgd door een interview met de auteur. «(…) Comme dans ‘Typhon’ et dans ‘La Fille karaoké’ , l’essentiel de l’action se déroule dans une ville d’un pays d’Asie qui n’est pas nommé, mais qui présente certaines similitudes avec le Viêtnam. (…) En apparence, quant à la structure, ce roman présente moins de cohérence que les précédents – le premier tiers se déroulant en Hollande, le reste dans un pays asiatique montagneux couvert pour les trois quarts de jungles. (…) la poésie a-t-elle les mêmes vertus que la peinture ? parle-t-elle directement au cœur dès lors qu’on en perçoit la beauté ? C’est en tous les cas ce que fait la poésie qui traverse la prose de Rob Verschuren, nouvelle après nouvelle, roman après roman.»
Lees hier het artikel over ‘Het Witte Land’ en het interview met de auteur
Klik hier voor het bericht van 23 mei 2020
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Uitzonderlijke verhalen, heel confronterend door de soberheid en de oprechtheid.» – André Oyen

VoorplatDans-75Over ‘19 x Dans, smalle man, dans’ van Cor Gout op Lezers tippen lezers, 5 juni 2020:
«Hun vader keek opzij, schichtig bang, zo leek het. Zijn gezicht was smal en had zijn gewone kleur verloren. ‘Dans, smalle man, dans!’ kon Tom niet nalaten te denken. Hij behoorde dat niet te denken, maar hij dacht het, en herhaalde de zin een paar keer in zijn hoofd.» (…) Cor Gout is met de uitzonderlijke verhalen in ‘19 x Dans, smalle man, dans’ in dezelfde jaren vijftig en in Den Haag gebleven als in ‘19 x Bella en de 20e is zoek’ (2017). (…) Door de soberheid en de oprechtheid zijn de verhalen heel confronterend. In negentien verhalen maakt Cor Gout een blauwdruk van een vader- zoonrelatie die heel mooi combineert met de treffende illustraties van Harrie Geelen. (…) De heren hebben in treffende harmonie een heel mooi werk afgeleverd. In het voorwoord maakt Cor Gout ons duidelijk waarom hij en ik Thomas en Tom werden. Voor Cor Gout is dit nostalgisch verkennen van het verleden een constante in zijn werk die hij met veel genegenheid naar de buitenwereld stuurt.
Lees hier het signalement
Meer over ‘19 x Dans, smalle man, dans’
Meer over ‘’19 x Bella en de 20 e is zoek’
Meer over Cor Gout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Monumentje van een Haagse jeugd.» – Jan-Hendrik Bakker

VoorplatDans-75Over ‘19 x Dans, smalle man, dans’ van Cor Gout in Den Haag Centraal, 4 juni 2020:
(…) Samen met illustrator en beeldend kunstenaar Harrie Geelen maakte Cor Gout onlangs twee prentenboeken die teruggrijpen op zijn jeugd. (…) In het nu net verschenen ‘19 x Dans, smalle man, dans’ gebruikt Gout herinneringen aan zijn vroeg overleden vader (de schrijver was toen zelf acht). (…) Anders dan met de meeste mensen die hun autobiografisch geheugen aanboren, gaat het Gout niet om de emotionele lading van die beelden uit zijn persoonlijke geschiedenis, maar juist om hun terloopsheid. (…) Het zijn de beelden zonder de belevingswaarde die Gout nu aan ons doorgeeft (…) herinneringen zo bondig en neutraal mogelijk maar met veel aandacht voor detail en de intimiteit van het moment. (…) De summiere aanduidingen van de locatie (jaren vijftig, het Van Stolkpark, de Scheveningse Bosjes, een danslocatie in de toenmalige Haagse Dierentuin) bieden daarbij extra steun. Vooral ook doordat ze niet in detail zijn uitgetekend. De illustraties van Harrie Geelen vormen zeker vijftig procent van de charme van deze boekjes. (…) We hopen dat dat de reeks uitgroeit tot een monumentje van een Haagse jeugd.
Klik hier voor een scan van de recensie
Meer over ‘19 x Dans, smalle man, dans’
Meer over ‘19 x Bella en de 20 e is zoek’
Meer over Cor Gout bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het boek tussentijds wegleggen lukt maar met moeite.» – Mr. J.J. Groen

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs voor NBD / Biblion, 4 juni 2020:
Ines Nijs (1968, filoloog en freelance redacteur) debuteert zeer overtuigend met deze roman over coming of age van de 18-jarige Zoé Veneur. Als vaderloos kind, opgroeiend in een katholiek internaat, zoekt zij antwoord op het geheim dat haar afstandelijke moeder en de internaatszuster Godelieve over haar afkomst angstvallig bewaren. Zoés groei naar volwassenheid gaat gelijk op met een verbeten zoektocht naar haar vader en de acceptatie dat zij anders is dan haar klasgenoten. Nijs vertelt in mooie toegankelijke taal een realistisch verhaal dat zich heel geleidelijk tot een onverwachte ontknoping ontrolt. Het boek tussentijds wegleggen lukt maar met moeite.
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Een prachtige, relativerende publicatie, vol moed, angst en verdriet.» – drs. Ben Daeter

Opmaak 1Over ‘De wind van morgen’ van Arjen Sevenster voor NBD / Biblion, 4 juni 2020:
Arjen Sevenster (1946-2019), die eerst wiskunde en het bijvak Japans studeerde en zo’n vijf jaar in Japan verbleef, maakte kennis met het zenboeddhisme en leerde mediteren. Op een bepaald moment kreeg hij de diagnose ‘uitgezaaide prostaatkanker’. Hij ging min of meer mediterend een soort dagboek schrijven over zijn ervaringen, het verloop van zijn ziekte en leven met weinig perspectief. Het is een ontroerend verhaal geworden, met tussendoor mooie eigen gedichten. Al bij al een prachtige, relativerende publicatie, vol moed, angst en verdriet, van iemand die worstelt met een naderende dood. Door deze goed leesbare publicatie, waarbij illustraties niet nodig zijn, vraagt hij om begrip en spreekt hij vele anderen, naasten en vrienden, moed in. Het is ook een nuttig werkje voor iedere medicus om zich te kunnen inleven in mensen in eenzelfde situatie. Treffend schrijft hij vóór zijn euthanasie: ‘Op het dressoir houdt de Boeddha onverstoorbaar de wacht. Hij is het die mij, als het zover is, de vleugels aan gaat binden en helpt met mijn eerste wiekslagen in de richting van het licht’. Een mooi dagboek van iemand die de dood in de ogen kijkt en uiteindelijk euthanasie pleegt.
Meer over ‘De wind van morgen’
Meer over Arjen Sevenster bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Waarom ik? Arjen Sevenster beantwoordt deze vraag op een hele mooie en integere manier, zonder hem ooit te stellen.» – Christof Zwart

Opmaak 1Over ‘De wind van morgen’ van Arjen Sevenster in Nieuwsbrief Gezondheidscentrum Therapeuticum, 4 juni 2020:
Onlangs verscheen van Arjen Sevenster, wiskundige, uitgever en dichter, een prachtig boek: ‘De wind van morgen’. Hierin beschrijft hij op ingetogen wijze het verloop van zijn ziekte. Aanvankelijk lezen we mee met de mails die hij aan familie en vrienden stuurt in hoofdstukken met weinig poëtische maar wel heldere titels: chemo 1 tot en met 6 en controle 1 tot en met 12. De droge en zakelijke titels verhullen de bloemrijke en prachtige stillevens waarmee de auteur ons meeneemt in het ziekteproces. Niet alleen gunt hij ons een kijkje in het ziekteverloop en de behandeling, maar vooral deelt hij met ons zijn gevoelens en belevenissen aan de hand van prachtige gedichten. Via ogenschijnlijk toevallige associaties komen we steeds meer te weten over zijn leven en werk en leren we hem kennen als iemand met een heel eigen binnenwereld, vervuld van zijn geliefde Japan waarin het Boeddhisme een belangrijke rol speelt. En zo is dit meer een verslag van een innerlijke scholingsweg die al ruim voor de ziekte werd ingezet, maar door het ziekteproces werd geïntensiveerd en versneld. Op een heel intieme wijze doet de auteur verslag van de ziekte zonder sentimenteel te worden. Wanneer mensen overvallen worden door een, potentieel, dodelijke ziekte komt al snel de vraag op: waarom ik? Arjen Sevenster beantwoordt deze vraag op een hele mooie en integere manier, zonder hem ooit te stellen. Ik vond het een troostrijk boekje, zelfs als van het begin af aan duidelijk is dat de auteur de ziekte uiteindelijk niet zal overleven.
Meer over ‘De wind van morgen’
Meer over Arjen Sevenster bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Wat een verademing.» – Kristien De Wolf

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Hebban, 1 juni 2020:
‘Onomkeerbaar’ is het prachtige debuut van Ines Nijs. De jonge Zoë groeit geïsoleerd op. Ze woont op het platteland en moet het alleen zien te rooien met een kwetsbare, wankelmoedige moeder, de vriendelijke boerin van even verderop en een tante non die vanuit het nabije klooster een oogje in het zeil houdt. Het meisje heeft vele moeders, maar geen vader. Waar is hij? (…) Zoë gaat zelf op zoek naar de man die in de ontwrichtende lege plek in haar stamboom past. Het oergegeven van het op zoek gaan naar de veilige geborgenheid van eigen wortels wordt meesterlijk door de auteur ontwikkeld tegen de achtergrond van een Vlaanderen dat zijn laatste katholieke stuiptrekkingen beleeft. Op dat vlak is het boek een document. (…) Het andere thema van de dochter die voor de moeder zorgt in plaats van omgekeerd, wordt met ontroerende verfijning tussen het eerste thema gevlochten. Zelden zag ik zo mooi uitgebeeld hoe een kind ertoe kan worden gebracht een abnormale ouder-kind verhouding te aanvaarden en hoe eenzaam het daarvan wordt. Tempo, taal en structuur zijn subtiel en dienen het verhaal. Het boek is spannend, de plot verrassend, maar gelukkig laat Ines Nijs zich niet vangen aan het najagen van modieuze schokeffecten. Bij haar mag het helemaal over de mens gaan, in al zijn kwetsbaarheid, verlangen en liefdevol gestuntel. Wat een verademing is dat.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

Elodie Heloise en Michaël Slory in Caribennummer van Terras

TerrasOver ‘Terras’ met Cariben, nr. 18, 28 mei 2020:
Terras is een tijdschrift voor internationale literatuur dat tweemaal per jaar verschijnt en de erfopvolger van het literaire tijdschrift Raster (1967-2008). Ongeveer de helft van nr. 18 heeft betrekking op de Cariben. Behalve aan diverse auteurs van voorheen de Nederlandse Antillen en van Suriname wordt ook aandacht besteed aan werk van auteurs uit o.m. Dominicaanse Republiek, Haïti, St. Lucia, Cuba. Auteurs in dit nummer met een link naar Uitgeverij In de Knipscheer zijn Johanna Schouten-Elsenhout, Shrinivási, Nanne Timmer, Michaël Slory, Trefossa en Elodie Heloise.
Meer over dit nummer
Meer over Michaël Slory op deze site
Meer over Elodie Heloise op deze site