Diana Tjin – Noem me Calimero; of Carmen zo je wilt. Roman

cover Noem me CalimeroDiana Tjin
Noem me Calimero; of Carmen zo je wilt

roman
gebrocheerd in omslag met flappen,
352 blz.
ISBN 978-94-93214-80-4
eerste uitgave oktober 2022

Noem me Calimero; of Carmen zo je wilt is de vierde roman van Diana Tjin en de eerste waarin Suriname, het land van haar ouders, geen grote rol van betekenis speelt.

Nog maar een paar maanden en dan zal Carmen sterven. Ze kan namelijk niet ouder worden dan 54 jaar en twee maanden, de leeftijd waarop haar vader is overleden. Ze voelt het, ze weet het. Haar man, een journalist, weet van niets. Al dertig jaar reist Carmen in haar vakanties met hem mee voor zijn werk. Zelf heeft ze literaire ambities, maar tot nu is het haar niet gelukt een roman gepubliceerd te krijgen.

Tijdens wat niet anders dan hun laatste reis kan zijn, verblijven ze een paar dagen in een gehucht in Friuli. Terug in Amsterdam wil ze een laatste poging wagen om een potentiële bestseller te schrijven die postuum kan verschijnen. Onverwacht dient zich meer dan voldoende stof aan, als ze kennismaakt met een groep expats die in deze streek is neergestreken. Allen zijn ze op zoek.

Diana Tjin is geboren in Amsterdam (1961). Ze heeft Klassieke Talen gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en is werkzaam als Erfgoed catalografe bij de Universiteitsbibliotheek. Ze debuteerde spraakmakend met de roman Het geheim van mevrouw Grünwald. Ook haar coming of age-roman Een Bijlmerliedje werd goed ontvangen. Haar derde roman De catalograaf. Een liefdesgeschiedenis ontroerde zowel publiek als recensenten.

Meer over Diana Tjin bij Uitgeverij In de Knipscheer

Eric de Brabander – Handen wassen. Roman

VoorplatHandenwassen-75Eric de Brabander
Handen wassen

roman
Curaçao, Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
258 blz., € 19,50
ISBN 978-94-93214-76-6
eerste uitgave oktober 2022

Handen wassen van Eric de Brabander is een indringende roman die de feilbaarheid van de mens thematiseert: zijn donkere, verborgen kanten; en de liefde binnen een relatie die niet standhoudt, liefde die opraakt.

Piet Sambo en zijn dertig jaar jongere vrouw Helena ontmoeten elkaar voor het eerst in het Curaçaos museum, en tussen hen bloeit die liefde op. Kunst is wat hen bindt, maar Helena en de volkse Piet zijn wel afkomstig uit heel uiteenlopende milieus en verkeren in andere kringen. Uiteindelijk ontstaat er een zich verdiepende kloof tussen de twee – en misschien is niet alleen hun verschillende achtergrond daar de oorzaak van.

Nadat Helena in contact gekomen is met Solange, de ex van Piet en haar dochter Alwina, blijkt dat Piet een aartsdonkere kant heeft, een vergrendelde kelder in zijn hoofd, met daarin schadelijke geheimen. Maar ook Solange heeft haar geheimen, schaamte en schande – haar agenda, haar eigenbelang en manipulaties. Niemand lijkt vrijuit te gaan. Op het kleine eiland Curaçao, waar iedereen met elkaar verbonden is, wordt veel weggemoffeld achter ondergrondse luiken. Op een zeker ogenblik vertrouwt Solange Helena veelbetekenend toe: ‘In een relatie zijn we altijd half slachtoffer en half medeplichtig.’ Is dat zo?

Eric de Brabander (Curaçao, 1953) publiceert sinds 2009 romans en verhalenbundels bij Uitgeverij In de Knipscheer. Van zijn hand verschenen de romans Het hiernamaals van Dona Lisa, Hot Brazilian Wax en het requiem van Arthur Booi, De supermarket van Vieira, Het dilemma van Otto Warburg, De vergankelijkheid der dingen, en de verhalenbundels Avila Beach Hotel in 5 korte verhalen en Het geluid van naderend onweer. Werk van Eric de Brabander werd vertaald in het Engels en Papiaments.

Meer over Eric de Brabander bij Uitgeverij In de Knipscheer

Cor Gout presenteert boek met optreden van Trespassers W

Gout-Eendje1Foto: Eric de Vries

Op zaterdagavond 3 september 2022 presenteert Uitgeverij Inde Knipscheer vanaf 20.00 uur een concert van Trespassers W én het nieuwe boek van Cor Gout dat hij samen met de legendarische illustrator Harrie Geelen maakte: 19x een avontuur van Eendje en Beest. Optreden en presentatie vinden plaats in de Pletterij, Lange Herenvest 122, 2011 BX Haarlem.

Wie dacht dat Trespassers W (opgericht door Cor Gout in 1984) uitgespeeld is, heeft het mis. De band pakt je in met hun muzikale lappendeken. Door invloeden van country, elektronische-, psychedelische- en experimentele muziek, geweven op poëzie waan je je even in een andere wereld. De poëtische teksten nemen je mee op een droomachtige reis vol humor. Je zou kunnen zeggen dat Trespassers W de muzikale belichaming is van een caleidoscoop: telkens net iets anders. Verwacht het onverwachte. Je raakt er niet snel op uitgeluisterd. Trespassers W speelt op 3 september in de Pletterij alle nummers van hun nieuwe lp/cd Koala and other Metamorphoses, waarbij de bandleden Cor Gout (zang), Lukas Simonis (gitaar en elektronica) en Frans Friederich (trompet en elektronica) live over een soundtrack heen spelen en zingen. Meer

EXTRA: BOEKPRESENTATIE !

Het optreden wordt halverwege onderbroken voor een korte, feestelijke boekpresentatie van 19x een avontuur van Eendje en Beest, het net verschenen derde (laatste) deel van een reeks boeken van Cor Gout, onnavolgbaar geïllustreerd door Harrie Geelen, verschenen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Verwacht ook van dit boek het onverwachte, want eveneens een other metamorphose: het ziet eruit als een kinderboek uit de jaren vijftig van de vorige eeuw, maar het is een eigentijds, poëtisch liefdesboek voor grote mensen. Meer

Zaal open 19.30 uur. Aanvang 20.00 uur stipt. Einde 22.00 uur. Toegang € 5,00. Kaarten via info@pletterij.nl. Het programma wordt ook live gestreamd. U kunt de livestream volgen op de homepage van debat- en cultuurpodium Pletterij, op hun Facebook-pagina of op hun Youtube-kanaal. Op het moment van de uitzending openen zich op deze drie platforms vensters met de livebeelden. Een inlogcode is niet nodig. Op YouTube kunt u de uitzending later ook terugzien.

Pia van Egmond – Tijd om te gaan. Roman

VoorplatEgmondTijd-75Pia van Egmond
Tijd om te gaan

roman
gebrocheerd in omslag met flappen,
366 blz., € 23,50
ISBN 978-94-93214-77-4
eerste uitgave september 2022
presentatie 10 september 2022

In Tijd om te gaan zijn er nucleaire aanslagen gepleegd op Europa, dat zich veilig waande, maar onbeschermd bleek. In het Nederland van 2050 zijn de pensioenen waardeloos, de medische voorzieningen geminimaliseerd, de uitkeringen gestopt. Ouderen worden geacht hun leven voortijdig doch feestelijk te beëindigen. Er is evenwel verzet. Velen willen vrij het tijdstip kiezen waarop zij hun drionbox openen. Noodgedwongen vestigen zij zich in leegstaande dorpen waar echter slechts een enkeling in een bestaan kan voorzien. Onvermijdelijk gaat men over tot zeer riskante bijverdiensten zoals deelname aan onderzoek naar de schadelijkheid van bepaalde chemische stoffen.

Eva Prins, een arts en een aantal van haar collega’s en vrienden trachten hulp te bieden. Onverwachts vinden zij aansluiting bij een christelijke partij, waar men eveneens op geheel eigen wijze wil leven en sterven. Gezamenlijk richten zij de partij voor ‘Vrijheid van Leven en Sterven’ op. Abel Hama, een chirurg, wordt hun partijleider. Geen ongevaarlijke job, want toon en houding van de tegenpartij ‘Dappere Ouderen en Jongeren’, verhardt onheilspellend.

Pia van Egmond werd geboren en groeide op in Den Haag. Ze studeerde een aantal jaren medicijnen in Leiden, trouwde, kreeg kinderen en voltooide haar studie in Utrecht. Zij specialiseerde zich aansluitend in de radiotherapie en kreeg een aanstelling als medisch specialist. Ze promoveerde na haar pensioen en vatte vervolgens het plan op een roman te schrijven, om op die wijze aandacht te vragen voor een zowel medisch als maatschappelijk probleem, dat zij uitermate ongewenst vond: leeftijdsdiscriminatie. Tijd om te gaan is haar eerste roman.

Margriet Westervaarder – Wiggelied. Gedichten

VoorplatWiggelied-75Margriet Westervaarder
Wiggelied

gedichten
gebrocheerd in omslag met flappen.
78 blz., € 18,50
ISBN 978-94-93214-75-0
eerste uitgave september 2022
presentatie 25 september 2022

‘Wie van namedropping houdt kan in de gedichtenbundel Wiggelied verre verwantschappen met Jan Arends, Anna Świrszczyńska en zelfs Elsa Lasker-Schüler lezen, maar Margriet Westervaarder heeft toch vooral haar eigen stijl om de grote thema’s in te verdichten: jeugd, pijn, afscheid en verzoening. De gedichten zijn nuchter en wars van sentiment, waardoor ze des te harder aankomen. Wiggelied is zintuiglijk, zinnelijk, angstaanjagend, ongemakkelijk, ontroerend, hartstochtelijk en vooral: aangrijpend mooi. Flonkerende, diamantscherpe gedichten van een eigenzinnig dubbeltalent.’ – Ingmar Heytze

ik heb een lepel om brood te snijden
roest om de kachel te stoken
grint om een muur te bouwen
rode menie voor mijn lippen

ik heb schriften en diploma’s
zakdoeken met rozengeur
gezellige vazen
bergschoenen en een waterpas

ik heb carbonpapier
voor liefdesbrieven

en mezelf
een meisje voor dag en nacht

‘Alles wil waar zijn’ is een levensprincipe van Margriet Westervaarder dat zijn weerslag vindt in haar poëzie. Ze vertaalt levensthema’s naar herkenbare ervaringen. Haar taal is beeldend. Geen wonder want naast dichter is ze ook beeldend kunstenaar. Zie ook www.margrietwestervaarder.nl. In 1990 verscheen haar dichtbundel lichaam van water in de zee.

«Een schot in de roos.» – André Oijen

VoorplatLoslaten-75Over ‘Loslaten zullen ze nooit meer’ van Marius Atmoredjo op Ansiel, 6 augustus 2022:
(…) Persoonlijk ben ik altijd heel erg geïnteresseerd geweest in Surinaamse literatuur in het bijzonder die van Astrid H. Roemer, Albert Helman, Cola Debrot, en Edgar Cairo. Sinds kort is daar nog een grote favoriet bijgekomen namelijk Marius Atmoredjo. Zijn debuutbundel ‘Loslaten zullen ze nooit meer’, geïnspireerd door de verhalen van zes generaties Javanen in diaspora was meteen een schot in de roos. Die verhalen beginnen bij de tewerkstelling van de overgrootmoeder van de dichter, wanneer zij als contractarbeider vanuit Java in Suriname aankomt en gaan daarna over haar kinderen en kleinkinderen die in Suriname en Nederland wonen. De moeder van de dichter, Marie Atmoredjo, vertelde haar kinderen die verhalen in de avonduren voor het slapen gaan. Zij hebben in sterke mate de verbeeldingskracht van de dichter gevormd. De dichter weeft van al die verhalen een prachtig geheel. Beeld voor beeld reizen wij mee vanaf het verblijf in de buitengebieden tot de aankomst in Nederland. Atmoredjo laat zien hoe opgroeien in een levende verhalentraditie prachtige poëzie kan opleveren. De kunstenaar Robert Bosari voorzag elk van de twintig gedichten van een fraaie tekening in zwart-wit en dat maakt van deze bundel een unicum.
Lees hier de recensie
Meer over Marius Atmoredjo bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Marius Atmoeedjo op Caraïbisch Uitzicht

«Alles waar een groots boek om vraagt: een postkoloniaal trauma, de suspense van een verhaal rond geheime diensten, groots natuurgeweld, actuele politieke onderwerpen, een ontwikkelingsverhaal van een vrouw en een goeie schrijvershand.» – Michiel van Kempen

Opmaak 1Over ‘Irma. Een mikado van boze goden’ van Kees Broere op Caraïbisch Uitzicht, 28 juli 2022:
(…) Irma en Paul zijn samen opgegroeid op Curaçao, en hebben een wat schimmige relatie (pas in een laat stadium wordt de suggestie dat Paul gay is ook ingelost). We volgen deze twee mensen gedurende ongeveer 40 jaar van hun leven, zij het dat het perspectief voornamelijk bij Irma ligt. De twee zijn dromers, in hun jeugdjaren ontwikkelt zich bij hen een sterk gevoel tekortgedaan te zijn: door hun eilandelijke afkomst, door de arrogantie van Nederland, door hun huidskleur. (…). Ze worden succesvol, maar er blijft iets smeulen van een postkoloniale wroeging. (…) Kees Broere bewijst dat hij vlot en goed kan vertellen. Hij schrikt niet terug van zinnen ter lengte van een halve pagina, en het boek telt zelfs een zin van twee pagina’s lang. Ik mag dat wel, die lef om Thomas Mann naar de kroon te steken. (…) ‘Irma – een mikado van boze goden’ heeft eigenlijk alles waar een groots boek om vraagt: een postkoloniaal trauma, de suspense van een verhaal rond geheime diensten, groots natuurgeweld, actuele politieke onderwerpen, een ontwikkelingsverhaal van een vrouw en een goeie schrijvershand. En wat mij persoonlijk ook bekoort: soepel ingevlochten memoires uit de eigen studententijd. Alles in die tijd van 40, 50 jaar geleden werd bijeengehouden door de ijzeren greep van het marxistische engagement. (…)
Lees hier de recensie Een verhaal als de stokjes van mikado’
Meer over ‘Irma. Een mikado van boze goden’
Meer over Kees Broere bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Miniatuurtjes met behoefte aan ‘verhaal’. Verfijnd humoristisch, associatief.» – Wijnand Steemers

VoorplatGrootNeus-75Over ‘Neus tegen het glas’ van Edwin de Groot voor NBD/Biblion, 27 juli 2022:
Tweede Nederlandstalige bundel van Friese dichter. Speelt beide talen tegen elkaar uit, tot remise. Zeven afdelingen met programmatisch gedicht ‘Aanraken’ als voorafje: dichter taalt naar ‘barmhartige afloop’; smart en kommer in binnen- en buitenwereld worden ‘invoelbaar herkenbaar’, met de ‘neus tegen het glas’, ‘geruststellend/als je hem aan kunt raken’, zonder behoefte aan een onbevlekte wereld. Miniatuurtjes met behoefte aan ‘verhaal’, in rijm mijdende dichtvormen ‘om in te kunnen wonen’. Verfijnd humoristisch, associatief. In conversatie met de door technologie bedreigde natuur. Linkt o.a. naar Aristoteles’ Ethica, Hafez, Ettore Majorana, en naar het universum, in contrast én verbinding met thema ‘thuis’. Affiniteit met wandelartiest Hamish Fulton, e.a. Kauwt niet voor, daarom soms cryptisch suggestief, wat tot herlezen noopt. Lichte en duistere facetten aan eigen persoon, natuur en wereld ontbreken niet. Inzichten in vergankelijkheid, retrospectie of identificatie: ‘als je een konijn eet ben je ook een konijn’. Ook als vijfde Friestalige titel door de Friese pers positief beoordeeld.
Bron
Meer over ‘Neus tegen het glas’
Meer over Edwin de Groot bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De bundel bouwt ook mooi op, als een pelgrimage op weg naar de allerhoogste.» – Lauran Toorians

Project1_VoorplatHagenaars.qxdOver ‘Pelgrimsgrond’ van Albert Hagenaars in Brabants Literair, juli 2022:
(…) Albert Hagenaars pelgrimeert in zijn jongste dichtbundel en brengt een ode aan wie en wat hem inspireert. Zeven maal zeven klinkt als een ritueel en zeven maal zeven gedichten doet al gauw denken aan een bezwering. Als de titel van de bundel dan ook nog ‘Pelgrimsgrond’ luidt, is al snel duidelijk dat de dichter hier op zijn knieën gaat en hulde betoont aan zijn helden. Die dichter is Albert Hagenaars (Bergen op Zoom 1955) die we kennen als productief, bereisd en belezen en bovenal betrokken bij mensen. Scheppende mensen vooral. (…) De eerste afdeling heeft als titel ‘Te woord’. (…) De zeven gedichten reflecteren op zeven auteurs die – mogen we aannemen – Hagenaars inspireren: Hadewijch, Charles Baudelaire, T.S. Eliot, H. Marsman, Gerrit Achterberg, Jan Hanlo en Paul Celan. (…) In de afdeling ‘Onder ogen’ passeren zeven schilders. Hier ook de eerste naam die verrast doordat hij niet tot de breed geaccepteerde cultuurcanon behoort en dus meer dan de andere kunstenaars een persoonlijke keuze van Hagenaars is. Het betreft de Javaanse schilder Affandi (1907-1990) aan wie in Yogyakarta een museum is gewijd dat aanleiding gaf tot een gedicht. (…) De gedichten in deze bundel zijn nergens een-op-een beschrijvend. De titel en het noemen van de het kunstwerk of de kunstenaar bieden een handvat, maar de teksten zijn vooral poëtisch en associatief. De bundel bouwt ook mooi op, als een pelgrimage op weg naar de allerhoogste. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Pelgrimsgrond’
Meer over Albert Hagenaars bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Jaap Goedegebuure behoort tot de beste lezers van ons land.» – Johan Goud

VoorplatGoedegebuure-75Over ‘Door de jaren heen lezen’ van Jaap Goedegebuure op Facebook, 27 juli 2022:
LEZEND LEVEN, daarvan doet Jaap Goedegebuure verslag in dit boek dat hij zelf een ‘autobiografische legpuzzel’ noemt. Het bestaat grotendeels uit stukken die hij in coronatijd op de website van de Maatschappij voor Nederlandse Letterkunde (waarvan hij voorzitter is) publiceerde. Die opzet heeft het nadeel van een zekere vlinderachtigheid, maar het voordeel van een snelle, puntige, geestige stijl. En boeiend is het steeds.
Jaap Goedegebuure, emeritus-hoogleraar Leiden, behoort tot de beste lezers van ons land en beschikt over een enorm grote kennis van zaken. Omdat ik hem persoonlijk ken heb ik diverse verhalen en herinneringen wel eens uit zijn mond gehoord – maar het overgrote deel was nieuw voor me. Hij verbindt zijn verhalen over schrijvers en boeken met herinneringen uit de erbij horende fasen van zijn leven. Soms deed het me denken aan ‘Mein Leben’ van de Duitse criticus Marcel Reich-Ranicki, maar dat is uitvoeriger, chronologischer en ook oordelender dan wat Goedegebuure schrijft. Typerend is wat Jaap Goedegebuure over zijn levensmaxime schrijft. Het zegt veel over zijn scepsis, zijn afkeer van morele hoogstandjes en afrekeningen, zijn aardigheid. Hij ontleent het aan Voltaire in zijn Candide (1759). ‘Il faut cultiver notre jardin’, we moeten zorgen voor ons eigen tuintje. “Aan de wereld valt helaas niets te veranderen, meer dan pappen en nathouden zit er niet in, en wie na het wieden en schoffelen van het eigen akkertje zo nodig ook nog een goed mens wil zijn, kan het beste maar beginnen in de allernaaste omgeving met helpen en troosten en zalven en plengen – daar heb je al een dagtaak aan. Als iedereen zo zou doen, dat wil zeggen zo dicht mogelijk bij huis blijven, waren we van een hoop gedonder af. Konden we ondanks alles toch optimist blijven.”
Prof. dr Johan F. Goud is emeritus hoogleraar, emeritus remonstrants predikant.
Meer over ‘Door de jaren heen lezen’
Meer over Jaap Goedegebuure op deze site