Gedicht van Inge Nicole vertaald in het Indonesisch

VoorplatMaanbrief-75Uit ‘Maanbrief aan het getij’ van Inge Nicole op Nederlandse poëzie in het Indonesisch, 7 augustus 2020:
Op ‘Suara suara dari utara’ (‘Stemmen uit het noorden’), het blog Puisi Belanda, is op 7 augustus 2020 het gedicht ‘Stuk gaan’ in een Indonesische vertaling van Siti Wahyuningsih en Albert Hagenaars geplaatst. Het gedicht is afkomstig uit de bundel ‘Maanbrief aan het getij’. Het is het 203de gedicht in een almaar groeiende digitale poëziereeks van een keur van Nederlandstalige dichters.
Lees hier het gedicht ‘Ik schrijf je’ in het Nederlands en in het Indonesisch.
Meer over ‘Maanbrief aan het getij’
Meer over Inge Nicole bij Uitgeverij In de Knipscheer

Lex Paleaux – Het leven is een circus

VoorplatCircus-75Lex Paleaux
Het leven is een circus

columns
Nederland
genaaid gebrocheerd in omslag met flappen,
256 blz.
€ 19,90
ISBN 978-94-93214-07-1
Eerste druk oktober 2020
Presentatie 14 oktober 2020

Lex Paleaux schreef zijn columns vanuit het hoofdpersonage van zijn alom geprezen debuut ‘Winterwater’. Binnen afzienbare tijd ontstond er een trouwe lezersschare die de verhalen omarmde. Destijds was hij nog bekend als: ‘de schrijver zonder boek’. Hij begon bij het grote publiek en de pers op te vallen. Met het succes van ‘Winterwater’ werd de roep om een bundeling van zijn columns steeds luider. In de columns noteerde hij invallen en herinneringen aan zijn jeugd in Friesland, met gebruik waarvan hij later zijn roman ‘Winterwater’ componeerde.

Het leven is een circus lijkt daarmee een soort van ‘the making of’ van ‘Winterwater’ maar is méér dan dat: het geeft een inkijk in Paleaux’ schrijverschap en leest door de keuze en ordening van de verhalen evenzeer als een roman. Het leven is een circus, is de perfecte aanvulling voor de lezer die nog geen afscheid wilde nemen van ‘kleine Lexje’ en andere sleutelfiguren uit ‘Winterwater’ beter wil leren kennen.

Lex Paleaux (1977) is een Haarlemse auteur van Friese komaf. Met het schrijven van scripts voor diverse tv-series, videoclips, korte films en theater ontwikkelde hij een originele visuele schrijfwijze. Lex neemt de lezer bij de hand en geeft hem in zijn ongekende stijl toegang tot de wereld in zijn hoofd.

Meer over ‘Winterwater’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer
Klik hier voor het hele omslag

Ton van Reen – Het afscheid van Lucia. Historische roman

Lucia_defTon van Reen
Het afscheid van Lucia

historische roman
Nederland
gebrocheerd, 128 blz.
€ 12,90
NUR 342, 285
ISBN 978-94-93214-00-2
eerste uitgave oktober 2020

In Het afscheid van Lucia vinden een paar kinderen op de zolder van hun oma een stapel schriften. Ze zijn vol geschreven door de grootmoeder van hun oma. Samen met oma lezen ze de verhalen over de geschiedenis van hun familie. Er gaat een wereld voor hen open. Zo leren ze dat ze afstammen van een adellijke freule, van een koeienmeid en van reizende toneelspelers.

Lucia van Eyll en haar nicht Amalia zaten op de hooizolder, boven de koeienstal van kasteel De Berckt. Ze luisterden naar het verhaal dat Ruth, de dochter van koeienmeid Judith, aan hen vertelde. Haar verhalen riepen altijd wonderen op in de hoofden van Lucia en Amalia. Ze hingen aan haar lippen. Als altijd wanneer Ruth vertelde, kwamen ze in hun beleving terecht op de plaatsen waar het verhaal speelde. Zwevend op de zinnen van Ruth ontmoetten ze wonderlijke mensen in sprookjesachtige landen. Als Ruth vertelde leek het normaal om mee te vliegen met vogels, of door de wind over de horizon te worden geblazen.

Ton van Reen schrijft graag boeken over geschiedenis, zoals het verfilmde ‘De bende van de bokkenrijders’, ‘Gestolen jeugd’, ‘Vlucht voor het vuur’ en ‘De lichtverkoper’. Het afscheid van Lucia is gebaseerd op ware gebeurtenissen in de zeventiende eeuw en is evenals de andere genoemde titels heel goed geschikt voor Young Adults (fictie 15+).

Quito Nicolaas digitale gast op drie internationale festivals

Quito NicolaasDichter, schrijver en essayist Quito Nicolaas is in september uitgenodigd deel te nemen aan het Internationale Literatuurfestival in Berlijn, aan het Festival Medellin in Colombia (26 september) en het Festival San Cristobal in Mexico. Vanwege corona bestaan de optredens (voordracht en/of lezing) uit speciaal voor de festivals gemaakte video-opnamen. Van Quito Nicolaas (San Nicolas, Aruba, 1955) verscheen in 2015 bij Uitgeverij In de Knipscheer de tweetalige (Papiaments-Nederlands) bundel ‘Cucuisa cabisha / Als de aloë sluimert’, bezorgd door Fred de Haas en in juli 2019 de bundel ‘Argus’ uit (Engels /Nederlands), ingeleid door Sara Florian.
Klik hier voor de flyer van festival Berlijn
Klik hier voor de flyer van festival Medellin
Meer over Quito Nicolaas bij Uitgeverij In de Knipscheer

Presentatie van ‘Het Wezen’ van Peter Drehmanns

VoorplatWezen1_Opmaak 1.qxdUitgeverij In de Knipscheer heeft het genoegen je uit te nodigen voor de presentatie van Peter Drehmanns’ roman ‘Het Wezen’ op zaterdag 5 september om 15.30 uur.
Deze heuglijke gebeurtenis vindt plaats buiten en binnen De Wilg, Mecklenburglaan 3-5, 3581 NV Utrecht (een samenzijn met inachtneming van de anderhalve meter afstand is alleszins mogelijk hier). Ook zijn er kunstwerken te bewonderen van Rop Philippi, maker van het omslagbeeld. Het programma bestaat uit een korte film geïnspireerd op de roman ‘Het Wezen’, spectaculaire en weelderige verrassingsact, toespraak van uitgever Franc Knipscheer, signeersessie door de auteur en verkoop van de roman.
Klik hier voor meer informatie over de roman
Meer over Peter Drehmanns op deze site

Pauline J. van Munster – Hannah en ik. Roman

VoorplatHannah-75Pauline J. van Munster
Hannah en ik

roman
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
226 blz., € 18,50
ISBN 978 94 93214 01 9
eerste uitgave 2020

Hannah en ik gaat over de eeneiige tweeling Hannah en Ada. Ze groeien samen op in een harmonieus gezin tot hun vader, leraar op een jongensschool, een keus maakt die verregaande gevolgen heeft voor iedereen afzonderlijk. Hannah verlaat op jonge leeftijd het gezin om zelfstandig te gaan wonen, Ada volgt enkele jaren later. Dan begint het echte leven pas.

Mijn cel ligt aan de westkant; dus daar waar de zon ondergaat. In de zomer trekt het licht weg over de wand tegenover mijn brits. De kwiklampen op de binnenplaats blijven branden van avond- tot ochtendschemering. Met mijn handen vorm ik schaduwkonijntjes op de muur en wanneer ik niet in slaap kom, vertel ik ze een verhaaltje. Over een bos waar oude rioolbuizen liggen waar je, een beetje kromgebogen, in kunt schuilen en vuurtjes kunt stoken, waar ratten ritselen en vogels pieren pikken aan de rand waar het altijd vochtig is, waar een kabouterboom staat en wilde bramenstruiken groeien met bramen donker als geronnen bloed.
Ik heb al jaren geen boom meer gezien.

Het gevaar slaapt onder de huid, gist in het bloed.
Eén verkeerde opmerking, één verkeerd gebaar zal leiden tot een dramatische gebeurtenis.

Over ‘De zoektocht naar Madeleine Merano’, de vorige roman van Pauline J. van Munster:
«Spannend? Ja. Je voelt: lijnen gaan samenkomen en je wilt graag weten hoe. Mythisch? Ook: de namen, de locatie, eiland zee. Broeierig? Wat dacht je: de benauwde sfeer, de roddel, de verhalen. Sferisch? Enorm. In werkelijkheid bestaat het eiland niet maar ik kan het – na lezing van deze roman – uittekenen en kreeg zelfs zin erheen te gaan. Dankzij Van Munster ben ik er geweest.» – Yolanda Entius in Trouw

De romans en verhalen van Pauline J. van Munster spelen zich meestal af in een geïsoleerde situatie. Het kan de benauwdheid van een klein gezin zijn zoals in ‘De geheime brieven van Marta’ (2001), of binnen de muren van een klooster zoals in ‘Lied van Mod’ (2003) of binnen een parochie in een dorp zoals in ‘Het evangelie volgens Daphne’ (2000) of op een eiland zoals in ‘De zoektocht naar Madeleine Merano’ (2018).
Meer over Pauline J. van Munster bij Uitgeverij In de Knipscheer

‘Menigte’. Gedicht van Michaël Slory

Opmaak 1In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (4 augustus 2020) is het de geboortedag van onder anderen Rutger Kopland (1934-2012) en Michaël Slory (1935-2018) uit Suriname. Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Rutger Kopland; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Menigte’ van Michaël Slory uit zijn bij deze uitgeverij verschenen bundel die zijn afscheidsbundel werd: ‘Alsof men alles loslaat’ (2018).

Menigte

Verward geroep.

Mijn stem
die niet wil opgaan
in dat rumoer,
maar blinken wil,
een zon
op stille paden.
Een zoektocht
naar meer eerbied
en meer vrede.

Meer over Michaël Slory op deze site

‘Laatste woord’ van Bernardo Ashetu

Bernardo AshetuWim van Til is oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland. Hij plaatste op zijn blog onderstaand gedicht van Bernardo Ashetu (Paramaribo 1929-Den Haag 1982) ter gelegenheid van zijn diens sterfdag. Het gedicht ‘Laatste woord’ (uit ‘Yanacuna’) is opgenomen in de bloemlezing ‘Dat ik je liefheb’ (2011) verschenen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Ashetu publiceerde bij leven één poëziebundel ‘Yanacuna’. In zijn nalatenschap werden 31 ongepubliceerde bundels aangetroffen, samen meer dan duizend gedichten.

Laatste woord

Dat ik je liefheb
staat buiten twijfel,
dat ik je liefheb
is m’n laatste woord.
Ach, de witte vlammen
en de naakte Brahma,
de woeste tempel en ’t
slap akkoord,
geen naakte Boeddha speelde
ooit piano maar zie de
meeuwen buiten en hoor mijn
laatste woord.

Zie
Meer over ‘Dat ik je liefheb’
Meer over Bernardo Ashetu op deze site

Saya Yasmine Amores – Bánsuri ke gam / Het verdriet van de fluit. Gedichten

voorplatFluit1-75Saya Yasmine Amores
Bānsuri ke gam / Het verdriet van de fluit

tweetalige poëzie
Nederland – Suriname
voorwoord ds. Simon van der Lugt
gebrocheerd in omslag met flappen,
100 blz., € 17,50
ISBN 978-94-93214-02-6
eerste uitgave september 2020

Bānsuri ke gam / Het verdriet van de fluit zijn gedichten van een dromerige tiener. Een stem uit het verleden, een land in het ongewisse. De uitzichtloze tienerjaren. De onzekere tijden op de kunstacademie, het erbij willen horen. Tijden waarin racisme hoogtij vierde. Geen zakgeld om eten te kopen. Altijd dezelfde goedkope kleren. Wachten op de grote toekomst en gedichten schrijven vormden de enige troost. ‘De taal is een parsād, heilig voedsel. Iedere bevolkingsgroep heeft zijn eigen parsād. Schrijf in het Sarnāmi en deel onze parsād uit; laat ook anderen ervan proeven,’ zei Jan Soebagh. Moestafa Nabibaks wees Saya Yasmine Amores de weg naar het publiceren. Een Sarnāmi-dichter was geboren.

Ek nayá jiwan – Een nieuw leven

[…]
ciryā gāwe-bolāwe
suraj ugal
ceharā par roshni paral

milal āj hamme
ek nayā jiwan

[…]
een vogel zingt en roept
de zon rijst
op het gezicht valt licht

vandaag heb ik
een nieuw leven gekregen

Saya Yasmine Amores is dichter, schrijver en beeldend kunstenaar. Zij publiceerde eerder gedichten en romans onder het pseudoniem Cāndani.

Meer over Saya Yasmine Amores op deze site
Meer over Cāndani bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Blinde vlek van historici.» – Theo Toebosch

Marieke OprelHistorica Marieke Oprel over het manco van het koloniaal verleden in de Nederlandse historiografie over de Tweede Wereldoorlog op NRC.nl, 31 juli 2020:

Marieke Oprel promoveerde eind juni aan de Vrije Universiteit in Amsterdam is op onderzoek naar het NBI en de staatsburgerschapspolitiek die Nederland de eerste jaren na de oorlog heeft gevoerd jegens Duitse onderdanen. (…) Een steekproef van 237 beheersdossiers heeft Oprel uitgebreid bestudeerd. Enkele daarvan beschrijft Oprel in detail, zoals de zaak van Joachim Zickmantel en Elisabeth Jellema. Zickmantel, geboren in 1900 in Oost-Afrika, toentertijd Duits territorium, was in 1918 naar Suriname gegaan en was daar twaalf jaar later getrouwd met de uit Groningen afkomstige lerares Elisabeth Jellema. In mei 1940 was het echtpaar, dat twee plantages bewerkte, net als iedereen met een Duitse achtergrond geïnterneerd, onder andere in kamp Copieweg bij Paramaribo. Pas in februari 1947 waren ze vrijgelaten, maar ook gedwongen het land te verlaten. Het echtpaar trok naar Venezuela. (…) Voor Oprel is het geval-Zickmantel ook belangrijk omdat het een blinde vlek toont van veel Nederlandse historici. „De Nederlandse historiografie van de Tweede Wereldoorlog beperkt zich meestal tot Nederland zelf en verwaarloost het koloniale verleden van Nederlands-Indië, Suriname en de Antillen uit die tijd. In Suriname en op de Antillen werden bijvoorbeeld ook Duitse Joodse vluchtelingen gearresteerd en geïnterneerd.”

Lees hier het hele artikel
Het Surinaamse (internerings-) Kamp Copieweg komt uitgebreid aan de orde in de roman ‘Het geheim van mevrouw Grünwald’ van Diana Tjin