De pers over ‘Murphy’s Laughter’

voorplatmurphy2-75Pers over ‘Murphy’s Laughter’ (2016), de tweede roman van Roni Klinkhamer, 376 blz. ISBN 978-90-6265-927-2:

«In deze filmische komedie is de neurotische ex-kunstenaar Murphy eigenaar van een dubbeldekker die hij dankzij een lot uit de loterij kon ombouwen tot hotel-restaurant. Dan sluit plots rusthuis Foreverrest, waardoor de oude bewoners op straat staan. Murphy biedt uitkomst met zijn bus, waarmee vrolijk een reis naar het zuiden wordt ondernomen. Onderweg lift een meisje mee en duikt een CIA-agent op, waarna de gebeurtenissen als in een B-film over elkaar heen buitelen en Murphy heldhaftig weet op te treden. De sfeer is die van de hippietijd, waarin de popmuziek doorklinkt. De auteur weet haar rijke fantasie te benutten.» – NBD / Biblion

«Murphy Slaughter wordt een waardige 21ste eeuwse Florence Nightingale die op het slagveld van de seniorenoplichterij vreugde en zonneschijn brengt. Met Murphy’s Laughter heeft de schrijfster Roni Klinkhamer een heel leuk en verrassend verhaal, vol kleurige personages en hilarische momenten, geschreven.» – Ansiel

«De vrienden van Murphy kun je op z’n minst markant noemen, in feite zijn ze net zo bijzonder als het schrijven van Klinkhamer. Het doel is niet de bestemming, de reis is het doel, en zo moet dit boek ook gelezen worden. Je laat je op deze weg naar nergens leiden en komt overal aan.» – Straatjournaal

«Met Murphy’s Laughter heeft de schrijfster Roni Klinkhamer een heel leuk en verrassend verhaal geschreven. De roman heeft trouwens wel wat weg van de boeken van Hendrik Groen. In de boeken van Hendrik Groen wordt meer het alledaagse leven van bejaarden beschreven. In Murphy’s Laughter beleven ze spannende avonturen.» – Alles over boeken en schrijvers

Meer over Murphy’s Laughter
Meer over biografie Roni Klinkhaner
Meer over Roni Klinkhamer op deze site

De pers over ‘Murphy Slaughter’

Opmaak 1
Pers over ‘Murphy Slaughter’ (2014), de eerste roman van Roni Klinkhamer, 624 blz. ISBN 978-90-6265-838-1:

«Het verhaal speelt zich af in de kunstwereld, hoofdpersoon is Murphy Slaughter. Net voor zijn belangrijke solo-expositie ontdekt hij dat zijn sleutelwerk ‘The Leapmap to Freedom’ verdwenen is. Op onnavolgbare wijze en via allerlei verwikkelingen probeert hij de ramp te ontvluchten en de map te vinden, daarbij laverend tussen Hardland (de buitenwereld) en Hartland (de emotie). De auteur is geïnspireerd door Arthur Rimbaud (symbolisme), maar ook invloeden van de hippiebeweging zijn voelbaar. Hoogst originele roman met een volstrekt eigen taalgebruik en veel fantasie.» – NBD | Biblion

«Murphy Slaughter is een bijzonder goed geschreven boek, met heel veel Angelsaksisch smakende hilarische situaties die plots een heel ernstige en beklemmende toon krijgen. Het boek bulkt van knap geformuleerde zinnen, goed opgebouwde scènes, en bijzondere personages en krijgt daardoor ook een eigen literair karakter» – Ansiel

«Roman vol taalkundige cadeautjes.» – Haarlems Dagblad

«Roni Klinkhamer schreef een boek dat qua humor en fantasie moeiteloos met Groundhond Day kan wedijveren. Het boek wil echter meer laten zien dan de eerder genoemde film. Het gaat Klinkhamer ook om de fantasiewereld van de kunstenaar versus de kunstwereld, om creativiteit en zakelijkheid en wat er gebeurt als die teveel met elkaar in contact komen.» – Literatuurplein

Meer over Murphy Slaughter
Meer over biografie Roni Klinkhaner
Meer over Roni Klinkhamer op deze site

«Daar gaat het jazzliefhebbers inderdaad om. Het vrijheidsgevoel.» – Coen de Jonge

VoorplatKeepSwinging-75Over ‘Keep Swinging, 33 jazzmeesters van de 20ste eeuw’ van Bert Vuijsje in Argus, 11 mei 2022:
(…) Toegevoegde waarde is er wel degelijk in Vuijsjes aanpak: geen opzettelijk poëtische mooischrijverij, maar grote aandacht voor feiten en zinvolle details. Die hebben niet alleen betrekking op het werk van de musici, de auteur is niet louter close-listener; kleurrijke anekdotes vormen ook een illustratie van de levensloop van de geportretteerden. Maar alleen als hun muzikale keuzes op die manier worden verklaard. Een welkome toevoeging: een prachtig fotokatern met toepasselijke beelden van William P. Gottlieb, een van de grote drie van de jazzfotografie. En dan: wat is de drijfveer van de auteur, behalve een levenslange liefde voor de jazz? Die wordt geïllustreerd door een citaat, alweer van Stanley Crouch. ‘Volgens mij is dat ook wat de mensen echt willen horen: het gevoel van de overwinning, op jezelf, op de omstandigheden, de desillusies.’ Daar gaat het jazzliefhebbers inderdaad om. Het vrijheidsgevoel. In muziek ‘die altijd doortrokken is van het geloof in de mogelijkheid van de overwinning’.
Lees hier en hier de recensie ‘Jazzmeesters uit de tijd van de jazz’
Meer over ‘Keep swinging’
Meer over Bert Vuijsje bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De liefde voor jazz en zijn vertolkers vonkt van elke bladzijde.» – André Oyen

VoorplatKeepSwinging-75Over ‘Keep Swinging, 33 jazzmeesters van de 20ste eeuw’ van Bert Vuijsje op Ansiel (BE), 9 mei 2022:
Van Bert Vuijsje (80) is onlangs weer een boek verschenen. Over jazz uiteraard. Hij is in zijn lange loopbaan onder andere adjunct-hoofdredacteur geweest bij de Volkskrant en hoofdredacteur bij HP/De Tijd, maar daarnaast is hij altijd over jazz blijven schrijven. Nu ligt er ‘Keep Swinging’ waarin hij drieëndertig jazzcoryfeeën uit de twintigste eeuw beschrijft. (…) Bert Vuijsje schrijft op een heel persoonlijke manier over jazz. Hij is dan ook een wandelende encyclopedie wat deze muziek betreft. Zijn kennisstijl is goed, zijn missiegevoel zonder weerga, zijn kennis is indrukwekkend en onovertroffen, en Bert Vuijsje weet deze kennis in een context te plaatsen, zowel historisch als sociologisch. De liefde voor jazz en zijn vertolkers vonkt van elke bladzijde. Een prachtig en begeesterd boekwerk.
Bron
Meer over ‘Keep swinging’
Meer over Bert Vuijsje bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een bundel waar Bert Vuijsje met recht trots op mag zijn.» – Jan J. Mulder

VoorplatKeepSwinging-75Over ‘Keep Swinging, 33 jazzmeesters van de 20ste eeuw’ van Bert Vuijsje op JazzFlits (jrg. 20, nr. 376), 9 mei 2022:
(…) Alle stukken hebben dezelfde opbouw: ‘begin met een scène die je het verhaal in trekt’. De regel – mijd de eerste persoon enkelvoud – legt Vuijsje naast zich neer. Dat, én het vele Engels dat hij door zijn citaten strooit, én opmerkingen als een ‘prille 21-jarige jazzcriticus van Vrij Nederland’ dragen allemaal bij tot een persoonlijk cachet. (…) Meer dan veertig boekentitels en nog minstens zo veel cd-uitgaven worden, zonder dat het merkbaar hindert, beknopt in de lopende tekst verwerkt; zo doet het boek tevens dienst als platen- en boekengids. (…) Dit boek is het resultaat van een lange staat van dienst en gezien de informatieve, compacte en toch goed leesbare tekst een bundel waar Bert Vuijsje met recht trots op mag zijn.
Lees hier of hier (blz. 6) de recensie
Meer over ‘Keep swinging’
Meer over Bert Vuijsje bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het einde is een donderslag.» – Elly Stroo Cloeck

VoorplatVlo-75Over ‘Vlo’ van Lex Paleaux op Bookcrossing, 2 mei 2022:
Prima boek! Net als het vorige boek van Paleaux, ‘Winterwater’, komt het traag op gang, bouwt het daarna spanning op, en is het einde een donderslag. Het verhaal gaat over een dag in het leven van een wat sukkelige man die nog bij zijn moeder woont. Naarmate het verhaal vordert komt de irritatie bij mij opzetten, zowel naar de hoofdpersoon als naar zijn omgeving. Het einde is zeer onverwacht, met name omdat ik door het eerste hoofdstuk al dacht te weten wat de clou was. Fout gedacht. Ik las dit boek in één ruk uit: terwijl het niet echt een thriller is, blijkt het moeilijk weg te leggen. Het boek kun je het best lezen ná ‘Winterwater’, maar is ook zelfstandig goed leesbaar, hoewel je dan iets van de ontknoping mist.
Meer over ‘Vlo’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«’Vlo’ zal een brede lezersgroep aanspreken.»

VoorplatVlo-75Over ‘Vlo’ van Lex Paleaux voor NBD/Biblion, 6 mei 2022:
Lex Paleaux (1977) is een Nederlandse auteur. ‘Vlo’ is het laatste deel van een drieluik, waarvan ‘Winterwater’ en ‘Het leven is een circus’ de twee voorgangers zijn. Een verhaal over één dag en over één man, met humor en gevoel voor taal geschreven. ‘Vlo’ zal een brede lezersgroep aanspreken.
Meer over ‘Vlo’
Meer over Lex Paleaux bij Uitgeverij In de Knipscheer

«* * * * * Nieuw muziekboek van de Nederlandse ‘jazzprofessor’ Bert Vuijsje.» – Theo Jordaan

VoorplatKeepSwinging-75Over ‘Keep Swinging, 33 jazzmeesters van de 20ste eeuw’ van Bert Vuijsje op Alles over boeken en schrijvers, mei 2022:
Zonder enige terughoudendheid kan Bert Vuijsje de belangrijkste jazzschrijver van de Nederland worden genoemd. Hij schrijft al over jazz sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw en doet dat nog steeds. In ‘Keep Swinging’ heeft hij 33 portretten gebundeld van de belangrijkste jazzmuzikanten en -vocalisten. In korte hoofdstukken koppelt hij op onnavolgbaar goede wijze biografische verhalen aan de hoogtepunten en dieptepunten van de betreffende artiest. Knap is hoe Vuijsje steeds weer tot de kern weer te komen van zowel de muzikant als de persoon. Bijna en passant somt hij de hoogtepunten op die op plaat verschenen en het beluisteren waard zijn. Zo fungeert het boek als een unieke staalkaart van een hele muziekstroming en helpt het de luisteraar van jazz bij het vinden van de mooiste muziek. Op uitmuntende wijze is Vuijsje erin geslaagd om een van de allerbeste boeken over jazz te schrijven die in het Nederlands verschenen zijn.
Bron
Meer over ‘Keep swinging’
Meer over Bert Vuijsje bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Schokkende relaas over ouderenmishandeling.» – André Oyen

VoorplatHeerDooddoener-75Over ‘Dooddoener. Het zal je pa maar wezen’ van Janny de Heer op Ansiel, 1 mei 2022:
(…) ‘Dooddoener. Het zal je pa maar wezen’ is een werk met een razend actuele thematiek, namelijk ouderenmishandeling. Een dooddoener is een opmerking die kant noch wal raakt, je kunt er niks mee aanvangen en dat is wel degelijk de rode draad in het boek. Misstanden kunnen zo diep in de maatschappij verankeren dat ze onopgemerkt blijven voor diegenen die er zelf niet tegenaan lopen. Helaas komt het er al te vaak op neer dat onrecht zichtbaar wordt via de weg van de particuliere verhalen, de anekdotes, de privé-ervaringen. In ‘Dooddoener. Het zal je pa maar wezen’ wordt zo’n waargebeurd verhaal uitgebreid geboekstaafd in een sociale roman. (…) Het is een schokkende relaas over ouderenmishandeling dat Janny de Heer schreef, een dat keihard bij mij binnen kwam omdat ik na een loopbaan van 34 jaar in de zorg mij de realiteit ervan perfect kon voorstellen. In een gezin met twee bejaarde ouders worden de twee oudste kinderen fanatiek geweerd door de jongere kinderen. Waarom weet niemand en daar geven de jongste kinderen ook geen uitleg over. Terwijl de ouders nog wilsbekwaam zijn, beslissen de jongste kinderen over het reilen en zeilen van het gezin. Eentje komt er zelfs ongewenst inwonen. Zij brainwashen zodanig de Thuiszorg dat ook die meespant met de dictatuur van de jongste kinderen. Aanvankelijk verzetten de ouders zich maar om ruzie te vermijden geven ze uiteindelijk hun verzet op. Zij lijden hier hevig onder net als hun oudste kinderen maar dat zal de jongsten worst wezen. De twee oudsten komen er niet in, zelfs hun foto’s worden geweerd. Telefoon wordt niet opgenomen en de deurbel staat af. En dialoog wordt door de jongsten met dooddoeners van de hand gewezen. Het wordt een hel voor de twee oudsten en voor de ouders die van al hun kinderen houden. Als er uiteindelijk hulp van buitenaf wordt gezocht blijft men op een muur van koppig verzet stuiten. De huisarts, de politie en de burgemeester trachten te bemiddelen maar haken af omdat ze zich tenslotte niet met familiezaken willen bemoeien. Dat de wet op patiëntenrecht en – wetgeving hier flagrant geschonden wordt blijkt ook een rechter niet te deren. ‘Dooddoener’ is een heel aangrijpend boek waarin heel duidelijk voorkoombaar leed wordt geanalyseerd. Janny de Heer schreef een dermate confronterend boek dat je je als lezer hulpeloos voelt omdat je niet kan ingrijpen.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Dooddoener. Het zal je pa maar wezen’
Meer over Janny de Heer bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Op Curaçao werd de voornaam van de vrouw van de plantage-eigenaar vaak de achternaam van de vrijgemaakte slaven.» – Chesley Rach


De eerste aflevering van De Epiloog jaargang 2022 staat online. Op 29 april 2022 was schrijver Chesley Rach (Curaçao) de gast van interviewer Peter de Rijk in het live boekenprogramma De Epiloog vanuit Pletterij Haarlem naar aanleiding van de net verschenen nieuwe roman van Chesley Rach ‘Het huis van de dans’. Peter de Rijk (P): Je achternaam intrigeert me. Chesley Rach (Ch): De voornaam van de vrouw van de plantage-eigenaar werd vaak de achternaam van de vrijgemaakte slaven. Rach komt waarschijnlijk van Rachel Gomperts. P: De oma van de hoofdpersoon Benedicto heeft de slavernij nog meegemaakt en je laat zien hoe kort dat verleden achter ons ligt. Ch: Zij was de oppas van het dochtertje van haar ‘meester’ dat thuis onderwijs kreeg en zij leerde dankzij dat thuisonderwijs zelf lezen en schrijven en kon het vervolgens doorgeven aan de kinderen op de plantage. P: Benedicto, de donkere jongen van de plantage, krijgt zijn vrijheid dankzij de dans, en wordt bij een optreden bij een joodse familie meteen verliefd op de dochter des huizes Eliza, een danslerares. En dan komt al snel racisme en discriminatie om de hoek kijken. Ch: Ja, zij wordt om die reden uit huis gezet. Zij heeft de wereld gezien, zij komt uit Europa en ze is een intellectueel. En ze slaat uiteindelijk een andere weg in. P: ‘Het huis van de dans’ is een bijzonder boek, je meest historische roman ook, en het vormt een soort epos. Ch: Ja, Carmen, een personage uit mijn eerste roman ‘De terugkeer van Ricardo Bonefacio’ vertelt in die roman over haar grootouders – en dat zijn Benedicto en Eliza uit ‘Het huis van de dans’.
Kijk en luister hier naar De Epiloog van 29 april 2022
Meer over ‘Het huis van de dans’
Meer over Chesley Rach bij Uitgeverij In de Knipscheer
Klik hier voor meer over De Epiloog