«Probeer jezelf hierna nog maar eens te overtreffen!» – Kees de Kievid

VoorplatRegensoldaten-75Over ‘Regensoldaten’ van Kristien De Wolf op Boekenbijlage, 28 juni 2021:
(…) Mus is de bijnaam van Magda, omdat ze na haar geboorte niet huilde maar piepte. (…) Inmiddels heeft ze kennis gemaakt met buurjongen Andy Callens en zijn moeder Bertien. Beide worden vrienden voor het leven. Dan is het tijd geworden om uit te vliegen. (…) Hierover vertelt het eerste deel van het boek. (…) Mus blijft haar hele leven snakken naar verhalen, maar in haar studententijd duiken er vele op waar aan zij zelf part noch deel heeft, tot haar grote ergernis. Met een groep studenten in Gent, waar ook Andy – hij noemt haar zijn musmeisje – toe hoort, feest, zuipt en sekst zij er lustig op los, maar toch is zij een meer serieuze student dan de meesten uit haar groep en behaalt zij de universitaire dokterstitel als neurologe. Ze drijft steeds verder af in haar alcoholverslaving en vraagt zich soms af of haar patiënten niets daarvan merken. Daarover verhaalt het tweede boekdeel. In het derde en kortste slotdeel lijkt ze de moed te hebben gevonden een nieuw leven te beginnen als ze haar fles met sterke drank in de gootsteen leeg gooit. Ze heeft een afspraak met Andy en gaat op weg naar hem toe. (…) Stilistisch is dit boek een juweeltje. Als waren het de “legomasters” zelf, zo bouwt de auteur een panorama van taaltempels. (…) Tragiek verwoordt De Wolf met een milde humor en zelfspot, die ertoe leiden dat ook wrange passages lichtvoetig worden beleefd. (…) Probeer jezelf hierna nog maar eens te overtreffen Kristien!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Regensoldaten’
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Veel mooie taalvondsten, beeldend geschreven.» – C. la Roi

VoorplatRegensoldaten-75Over ‘Regensoldaten’ van Kristien De Wolf voor NBD Biblion, 17 juni 2021:
Magda (ik-figuur) wordt geboren op 30 oktober 1971. Ze krijgt de bijnaam ‘Mus’ omdat ze klein is en piept. Haar moeder klopt haar geboorteverhaal en haar eerste levensjaren op tot epische verhalen. Deze verdringen de eigen herinneringen van Mus. De geboorte van een broertje markeert een nieuwe periode. Buurjongen Andy wordt haar steun en toeverlaat. Samen gaan ze studeren. Mus leidt een losbandig studentenleven, met veel alcohol. Na een buitenlandstage concludeert Mus dat ze haar leven wil beteren, samen met Andy. Een gemiste kans? Mus studeert af, wordt neuroloog en betrekt het ouderlijk huis. Haar leven bestaat uit werken en drinken. Er komt een moment waarop ze haar gemiste kans kan goedmaken. De drie getitelde delen omvatten de verschillende levensfasen van Mus. De beginzin wijst vooruit naar het einde. Bevat veel mooie taalvondsten, zoals de vergelijking tussen de matige fysieke groeicurve met de (vermeende?) psychologische ontwikkeling van Mus. Universeel door het motief van verhalen vertellen. Beeldend geschreven waardoor de lezer gaat nadenken over de eigen keuzes in het leven. Ogenschijnlijk eenvoudig verhaal met grote tijdsprongen, naast veel gedetailleerde beschrijvingen. Tweede roman van de auteur (1969), die in 2019 debuteerde met ‘Ava Miller en ik’.
Meer over ‘Regensoldaten’
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De Wolf is een schrijfster die nogmaals bewijst dat we niet om haar heen kunnen!» – Marjo van Turnhout

VoorplatRegensoldaten-75Over ‘Regensoldaten’ van Kristien De Wolf op Leestafel, 10 juni 2021:
Magda, neuroloog van beroep, met een eigen praktijk. Ze wordt veelal dokter Mus genoemd, een bijnaam die uit haar jonge jaren aan haar is blijven kleven. (…) Het enige goede in haar leven is Andy. De buurjongen bij wie ze een toevlucht vindt. Andy gaat mee als ze gaat studeren, en blijft jarenlang een vast onderdeel van haar leven. Ook als ze zich te buiten gaat aan het studentenbestaan, aan drank en vriendjes, veel vriendjes. Hij is haar veilige haven. Andy is er altijd immers. Een vanzelfsprekendheid. Tot het te laat is. Of… krijgt ze nog een herkansing? Terwijl Mus ons haar verhaal vertelt neemt ze slokken uit de fles. (…) Kristien de Wolf vertelt in fraaie volzinnen over een tragisch verlopen leven, en dat doet ze niettemin met humor, zodat het opnieuw een prachtige roman is geworden. Een tragisch verhaal zo mooi vertellen, dat kan alleen een Vlaming. De Wolf is een schrijfster die nogmaals bewijst dat we niet om haar heen kunnen!
Lees hier de recensie
Meer over ‘Regensoldaten’
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer

«‘Regensoldaten’ gaat verder dan het klassieke coming of age-thema.» – André Keikes

VoorplatRegensoldaten-75Over ‘Regensoldaten’ van Kristien De Wolf op Tzum 4 juni 2021:
Als geluk onbereikbaar blijft, aan wie ligt dat dan? Psychologen en psychiaters grijpen graag terug op iemands kinderjaren, de band met de ouders. Kristien De Wolf laat de protagonist in haar tweede roman ‘Regensoldaten’ zelf terugkijken op ontwikkelingen in haar leven, die mogelijk van invloed zijn geweest op wie ze later werd. Deze moeizame, soms dwangmatige queeste, die maar zelden de gewenste gloria oplevert, lijkt een constante te zijn in De Wolfs werk. In haar debuut, de verhalenbundel ‘Rotgeluk’, stelt ze al scherp op het menselijk tekort. In haar roman, ‘Ava Miller en ik’, legt De Wolf de nadruk op de draagwijdte van karakterverschillen. ‘Regensoldaten’ sluit daar prachtig bij aan. De roman is opgedeeld in drie onderdelen; de kinderjaren van Magda Mus, haar studentenjaren in Gent en de latere periode waarin ze werkzaam is als zwaar aan de drank geraakte neuroloog. Daarbij kleurt De Wolf haar indrukken van die periodes steeds trefzeker en graag ironisch in met voor die tijd kenmerkende gebruiken en producten.(…) ‘Regensoldaten’ gaat verder dan het klassieke coming of age-thema. Het boek benadrukt de uitzonderlijkheid van werkelijk gelukt menselijk contact. Heel soms doet zich zo’n unieke mogelijkheid voor, maar veel vaker vervliegt het momentum als rumoerige regendruppels. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Regensoldaten’
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een boek om zeer van te genieten vanwege het meedogenloze verhaal, maar vooral het prachtige taalgebruik.» – Maria van Heumen

VoorplatRegensoldaten-75Over ‘Regensoldaten’ van Kristien De Wolf op LeesKost, 4 juni 2021:
Bij de geboorte is Magda Vonck zo klein en is haar huilen meer gepiep dan gehuil, dat ze al gauw de bijnaam Mus krijgt. (…) Opgelucht is ze als ze het ouderlijk huis kan verlaten om te gaan studeren. Ook Andy maakt deel uit van haar vriendenclub. Alcohol vloeit in overvloed en met velen deelt zij het bed. De vakanties gebruikt ze om te reizen. Met behulp van het geld van haar vader heeft ze na een aantal jaren de halve wereld gezien. (…) De vriendenclub valt uit elkaar: ze studeren af, krijgen banen, relaties en vestigen zich elders.. Zelfs Andy trouwt. De ouders van Mus komen te overlijden en na haar broer uitgekocht te hebben begint ze een praktijk als neuroloog in het ouderlijk huis. En de tarieven van een neuroloog zijn hoog. ‘Mijn leven was zo heerlijk dat ik elke avond na mijn werk een glas nodig had…Het eenzame glas werd er algauw vijf en na een jaar of vier had ik elke avond een halve fles gin of wodka nodig om de donkere uren die mijn succesvolle dagen van elkaar scheidden, te overleven.’ (…) De roman is opgedeeld in drie delen: haar kindertijd, het studenten- en werkzaam leven en als laatste haar moment van euforie. Kristien weet schitterend te verwoorden hoe een klein meisje aankijkt tegen de dingen die om haar heen gebeuren en waar ze niets van begrijpt. Je ziet Mus afglijden naar iemand die zonder alcohol niet meer kan functioneren. (…) Een boek om zeer van te genieten vanwege het meedogenloze verhaal, maar vooral het prachtige taalgebruik.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Regensoldaten’
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Meeslepende rollercoaster. In één ruk uitgelezen.»

VoorplatRegensoldaten-75Over ‘Regensoldaten’ van Kristien De Wolf op Standaard Boekhandel, 1 juni 2021:
Ha! De Irpon staat op zijn kop! Het gulzig-tragische levensverhaal van neurologe Magda Vonck, aka ‘Zatte Mus’. Een meeslepende rollercoaster die start in het bijzijn van een gynaecoloog in visserskledij, en ik weet niet hoeveel jaar later de terminus bereikt, met een groene selder als stille getuige. Over beklemmende burgerlijkheid, en hoe daaraan te proberen ontsnappen. Eindeloos plezier, onvoorwaardelijke vriendschap, dronken lust en muziek liggen aan het eind van de rit in balans met de tragische, donkere kantjes van het bestaan. Een gelijkspel, zo heb ik het graag. Knap geschreven, prachtige beschrijvingen met oog voor detail. In één ruk uitgelezen.
Meer over ‘Regensoldaten’
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Eerst kleine dingen, dan grotere, dan karakterverandering, dan totale lethargie in geloofwaardige roman. » – Mieke Koster

VoorplatRegensoldaten-75Over ‘Regensoldaten’ van Kristien De Wolf op Alles over boeken en schrijvers, 11 mei 2021:
Ooit, lang geleden, mijmert Mus, was zij, Magda Vonck, in het dagelijks leven Mus genoemd, haar moeders oogappel. Wanneer moeder samen met de buurvrouwen en vriendinnen samen kwam, had moeder verhalen. Verhalen over Mus, haar dochter. (…) Tot op een dag moeder Mus in vertrouwen neemt. Zij is zwanger. En Mus houdt haar hart vast. En ja, Bennie, haar nieuwe broertje wordt moeders held. Haar oogappel, haar beertje. Mus haar foto’s verdwijnen naar de zolder. (…) Maar gelukkig heeft Mus een ontsnappingsroute uit haar huis. (…) Zij wordt dikke maatjes met haar buurjongen Andy. (…) Dan, wanneer Mus op kamers gaat wonen in de grote stad, begint haar leven. (…) Zij danst, feest, zuipt, sekst en ja werkt zich door haar studie heen. Maar Mus verbindt zich niet echt aan iemand. Kan zij dat niet? Of wellicht is zij nog niet zover? Of zit haar leven haar in de weg? De hele wereld al gezien, haar goddelijke gang gegaan. En nu ( ja, elke avond zeker een halve fles sterke drank), Mus, een goed betaalde neurologe, de vrienden en uit haar tijd hebben gezinnen, zijn over de wereld uitgevlogen, zijn gescheiden, uit het oog verloren. (…) Kristien de Wolf maakt met deze roman geloofwaardig hoe belangrijk de jongste jeugdjaren zijn om uit te groeien tot een geestelijk gezonde volwassene. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗ (zeer goed).
Lees hier de recensie
Meer over ‘Regensoldaten’
Meer over Kristien De Wolf bij Uitgeverij In de Knipscheer

Documentaire over blueszanger Oscar Benton

OscarBenton

 

 

 

 

OscarBenton [ foto met dank aan Johnny Laporte ]

TV-docu van Mees van Dalen en Roel van Dalen over Oscar Benton op KRO NCRV NPO2, 23 februari 2021:
Oscar Benton [1949-2020], de Haarlemse blueszanger met die mooie, geraspte stem van het kaliber Joe Cocker had in de zeventiger jaren van de vorige eeuw met zijn Oscar Benton Blues Band een wereldhit met ‘Bensonhurst Blues’. In 2006 valt hij door overmatig drankgebruik van de trap in zijn eigen huis. (…) Als door een wonder ontwaakt hij uit een coma, met een zware hersenbeschadiging. Tijdens het lange revalidatieproces wordt hij liefdevol verzorgd door [o.a.] zijn ex-vrouw Anne. (…) John, een van de gitaristen van de Oscar Benton Blues Band, is ervan overtuigd dat Oscar meer kan dan iedereen denkt. Hij bezoekt hem iedere week, met nummers die hij voor en over Oscar heeft geschreven. In een apart kamertje nemen ze de songs op. Zin voor zin, noot voor noot, want Oscar kan door zijn hersenbeschadiging geen teksten meer onthouden. Het is de ultieme therapie. Oscar leeft ervan op, de muziek geeft hem nieuwe kracht. Het leidt tot een CD, met een albumpresentatie in het verpleegtehuis. John en zijn broer Guus, ook gitarist in de Oscar Benton Blues Band, zijn vastbesloten om Oscar weer op het podium te brengen met zijn oude hits. (…) Oscar wordt [in 2019] gevraagd als headliner op het Open Air Blues Festival Brezoi, het Woodstock van Roemenië. (…) ‘Oscar Benton – I’m Back’ is een film over vriendschap, liefde, loyaliteit, liefdevolle mantelzorg en over de helende kracht van muziek. (…)
Lees hier het persbericht
Tegelijk verschijnt het boek ‘De zeven levens van Oscar Benton’ van Peter Bruyn

«Groots en beklemmend.» – Job ter Steege

VoorplatBitterdagen-72Over ‘Bitterdagen’ van Peter Lenssen op Leeskost, 6 oktober 2017:
(…) Alcoholisme is nog het minste. Seksuele repressie. Kinderen worden mishandeld of sterven aan kanker. Jonge meisjes verhangen zich bij ongewenste zwangerschap. Inlanders worden door Indische Nederlanders gemarteld. Om te voorkomen dat hun kinderen hetzelfde lot treft worden de eigen kampongkinderen gedood. Joden worden verraden en vermoord. Kinderen worden van hun moeders afgepakt. Mijnwerkers worden niet alleen de mijnen, maar ook de dood ingejaagd. Voor Sjefs ogen worden van een accordeonist twee vingers afgehakt. Hij mag van zijn vader de vingers oprapen en in zijn broekzak stoppen. De muziek is gestopt. Sjef is een gruwelijke kinderervaring rijker. Auschwitz. Atjeh. Repatriëring. Onmenselijke discriminatie. Nederlands racisme op de troon. Eén van de Nederlandse slachters heet Colijn. Hij kreeg uit Indië een bak medailles mee en zal vijf kabinetten leiden. De Nederlandse wreedheid. (…) Het is een stroom treurige gebeurtenissen uit het leven van Sjef Sonnenschein die culmineren in gebeurtenissen gedurende de Tweede Wereldoorlog wanneer het kwaad de dienst uitmaakt. De auteur bouwt rustig aan een smartelijke spanningsboog met een onvermijdelijk dramatisch einde in onze tijd. Groots en beklemmend.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Bitterdagen’
Meer over Peter Lenssen op deze site

«Een wonderschoon, maar rauw boek.» – Ezra de Haan

VoorplatKnopper1-72Over ‘Het loopt het ademt het leeft’ van Helen Knopper op Literatuurplein, 1 september 2016:
Helen Knopper (1934) had al een volledig oeuvre geschreven toen ze uit zicht van de literaire pikorde raakte. Ze debuteerde in 1966 met de dichtbundel Emotioneel Esperanto en de roman Osmose. Een voor haar typerend begin want Knopper heeft altijd flink geproduceerd. Met grote regelmaat verscheen er weer poëzie, een verhalenbundel of een roman. Een onfatsoenlijk afscheid, een roman met sterk autobiografische kenmerken, werd unaniem geprezen. In de jaren negentig schreef ze een drieluik over dit decennium: De pretentie, De terugtocht, De bestemming. Ondanks goede recensies werd het daarna stil en raakte ze in de vergetelheid, een radiostilte die 18 jaar duurde. Met Het loopt het ademt het leeft is Helen Knopper weer helemaal terug in de Nederlandse letteren. Haar boek staat zelfs genomineerd voor De Halewijnprijs. Vriendschap is een ingewikkeld begrip. Soms verwatert het, soms levert het een voortdurende irritatie op. En toch houd je het in stand, wellicht uit gewoonte. In Het loopt het ademt het leeft beschrijft Helen Knopper haar tumultueuze vriendschap met Roos Bonheur, haar heksenketel. Ze was degene die goed kon luisteren, aandacht en troost schonk en vooral onbaatzuchtig was. Toch zijn de beschrijvingen van Roos’ mindere kant die we in deze ‘biografie van een vriendschap’ te lezen krijgen, genadeloos. (…) Wat mensen bindt, is voor de buitenstaander vaak een raadsel. Liefde, vriendschap, het ligt dicht tegen elkaar en de dunne lijn met haat wordt maar al te makkelijk gepasseerd. Helen Knopper schreef met haar laatste roman een wonderschoon, maar rauw boek. Ze slaagt erin je deelgenoot te laten zijn van die heerlijke, maar vaak ook onmogelijke jaren met Roos. Het is een roman over echte mensen die je voor eens en altijd duidelijk maakt dat ouderdom er niet toe doet. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het loopt het ademt het leeft’