Pim Jonker (70) overleden: onmisbare ‘aanvulling op het aanbod’.

Op 23 augustus 2026 is in Amsterdam beeldend kunstenaar en dichter-vertaler Pim Jonker overleden. Hij was vooral promotor van vernieuwende ontwikkelingen in de kunsten, zowel beeldende kunst en muziek als  theater en letteren.

W.A. (Pim) Jonker (Den Haag, 25-09-1955) debuteerde met de geïllustreerde gedichtenbundel Schuld (1986). Bij Uitgeverij In de Knipscheer verschenen de dichtbundels Kijkgaten naar binnen (2016) en De pose en het model (2021). Tevens publiceerde hij gedichten in Maatstaf en in de Volkskrant. Als vertaler was hij actief, met name van 1983 tot 1997 in het literaire tijdschrift De Tweede Ronde met vertalingen van werk van o.a. W. H. Auden, Aleksander Poesjkin, George Gordon Byron, D.H. Lawrence, Rainer Maria Rilke, Friedrich von Schiller, John Milton.

Na afgestudeerd te zijn aan de Academie voor beeldende kunsten te Arnhem koos hij voor een organisatorische loopbaan naast zijn kunstenaarschap. Al in 1979 was hij kort te zien in een documentaire van de NOS over een demonstratie van BBK (Beroepsvereniging van Beeldend Kunstenaars) tijdens Prinsjesdag. En zo was hij, onder andere, parttime programmeur bij de Balie, artistiek leider van de Brakke Grond en directeur van het poppodium Het Paard van Troje in Den Haag. Hij organiseerde kunstexposities in kraakpanden en was initiator van het Circuit du Theatre  en mengde zich in die hoedanigheid in 1990 in een discussie op VPRO-radio over het (ontbreken van) subsidiebeleid van de gemeente Amsterdam ten aanzien van vernieuwende theatergroepen en hun onderkomens. Driemaal stelde hij, halverwege de jaren negentig, de geruchtmakende, underground tentoonstellingen samen van het festival Triple X. Jarenlang was hij lid van de Amsterdamse Kunstraad en de adviescommissie Cultuur en Cultuurhistorie Noord Holland.

Onderstaand citaat is tekenend voor hem, relativerend en  humorvol: «Toen mijn  gedichtenbundel Kijkgaten naar binnen in 2016 een week in de boekwinkel lag, trof ik een exemplaar aan op de toog van café De Zuid. Iemand had het gekocht, gelezen en teleurgesteld achtergelaten. Waarschijnlijk omdat de koper verwacht had als persoon zich in een van de gedichten tegen te komen. Een maand later stond mijn bundel op een display bij de Amsterdamse boekhandel Scheltema onder het kopje aanrader poëzie. Die zomer nam ik deel aan een verkoopexpositie in het verpleeghuis Sarphatihuis waar ook mijn boekjes te koop waren. Twee werden er gejat. In september heb ik in de boekhandel De Slegte te Antwerpen eigenhandig een Kijkgaten naar binnen in de afdeling poëzie gezet naast bundels van de Zuid-Afrikaanse dichter Ingrid Jonker. Als aanvulling op het aanbod.»

[franc knipscheer, 25 augustus 2026]

Meer over Pim Jonker bij uitgeverij In de Knipscheer