«Fijnzinnige stijl en onderkoelde humor: een genot om te lezen!» – Eus Wijnhoven

Over ‘Buitenlanders en andere Papoea’s’ van Rob Verschuren op Hebban, 02-06-2024:

(…) Na Verschurens debuut ‘Stromen die de zee niet vinden’ (verhalen, 2016) verschenen er vier romans van zijn hand. ‘Buitenlanders en andere Papoea’s’  is zijn tweede verhalenbundel. Hierin zijn tien verhalen opgenomen. (…) De locaties waar de verhalen zich afspelen, bevinden zich van New York tot Goa, zowel in louche hotels als in chique penthouses. Eigenlijk kun je uit ieder verhaal blijven citeren. De fijnzinnige stijl en de onderkoelde humor maken ‘Buitenlanders en andere Papoea’s’ wederom tot een genot om te lezen!: «De daken glimmen en de meeuwen vliegen weg naar het noorden, waar de stad uitdooft in de grove, wit besneeuwde winterkluiten van een oeverloos braakland.»

Lees hier de recensie
Meer over ‘Buitenlanders en andere Papoea’s’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Verstild en mystiek.» – F. Hockx

Voorplat75Over ‘Het Witte Land’ van Rob Verschuren voor NBD / Biblion, 23 juli 2020:
Bobby West, een succesvolle reclameman van middelbare leeftijd, raakt geïntrigeerd door een foto van een vrouw in een op Vietnam lijkend communistisch Aziatisch land waar een tsunami is geweest. Hij verbrandt zijn schepen achter zich en reist naar het land, met het onmogelijke doel de vrouw te vinden. Uiteraard gaat het vooral om een zoektocht naar zichzelf en het overdenken van zijn verleden: herinneringen aan mislukte relaties en aan zijn kinderjaren komen boven. Zich steeds verder onderdompelend in zijn nieuwe omgeving en lezend in ‘Don Quichote’, raakt hij in de ban van een gehandicapte vrouw in het wit in een afvalloods en vindt uiteindelijk vrede in een nieuw bestaan. De sfeer in ‘Het Witte Land’ is verstild, mystiek (…).
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het Witte Land’
Meer over Rob Verschuren op deze site

«Voor fijnproevers én voor een breed publiek. Een zeldzame combinatie.» – Yolande Belghazi-Timman

VoorplatKaraoke75Over ‘Het karaokemeisje’ van Rob Verschuren op Boekenbijlage, 20 september 2019:
‘Het karaokemeisje’ schildert de lotgevallen van de familie Le, een gewone en tegelijk bijzondere familie die in een toeristische kustplaats in Vietnam woont. (…) De personages zijn geen moment exotisch of geheimzinnig. Door de opmerkelijke gebeurtenissen en de zintuiglijke stijl word je als lezer van het eerste tot het laatste woord meegevoerd tot diep in een ander land, waar de mensen die daar wonen even dichtbij lijken als je eigen naasten. (…) Zoals de familie Le het bijzondere van het gewone laat zien, doet de stijl waarin hun verhaal opgeschreven is dat ook. Ik bedoel ‘gewoon’ in die zin dat je geen deftige woorden en ronkende volzinnen van een halve pagina zult vinden. Wel treffende beschrijvingen en originele vergelijkingen die de werkelijkheid in een nieuw licht laten zien. Hierdoor is de roman tegelijkertijd iets voor fijnproevers én toegankelijk voor een breed publiek. Een zeldzame combinatie.
Lees hier de recensie ‘Het schitterende van het alledaagse’
Meer over ‘Het karaokemeisje’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

Rob Verschuren – Het karaokemeisje. Roman

VoorplatKaraoke75Rob Verschuren
Het karaokemeisje

roman
Nederland, Vietnam
vormgeving Els Kort
gebrocheerd met flappen,
188 blz., € 18,50
Eerste uitgave 2019
ISBN 978-90-6265-768-1

In Het karaokemeisje tekent Rob Verschuren de belevenissen van de hartveroverende criminele familie Le op in een schitterende stijl, doorspekt met subtiele humor.

In een Vietnamese badplaats houdt de familie Le zich in leven met allerhande zwendeltjes, waarvan vooral buitenlandse toeristen het slachtoffer worden. Zoals vader Duc het verwoordt: ‘Internationale samenwerking is de toekomst’. De heldin van deze wervelende schelmenroman is Phoenix, een barmeisje met een gecompliceerd gevoelsleven. Ze gaat alleen met mannen mee wanneer ze geld nodig heeft. Haar tweelingbroer Tommy tilt de snode projecten van de familie naar een hoger niveau via het internet en Moeder drijft een stalletje met ‘organische’ groenten en fruit dat ze bevoorraadt met afval van de markt. En dan is er nog opa, die sinds oma’s begrafenis geen woord heeft gesproken en is vastgegroeid in de houding waarin hij na de noodlottige tocht naar de stad van de brommer werd geholpen.

Rob Verschuren is in 1953 in Malden geboren. Hij heeft lang als copywriter in de reclame gewerkt. Als auteur debuteerde hij met een kort verhaal in Tirade. Na verschillende publicaties in andere tijdschriften verscheen in 2016 zijn verhalenbundel Stromen die de zee niet vinden in de Extaze-reeks van uitgeverij In de Knipscheer, in 2018 gevolgd door zijn romandebuut Tyfoon. Beide titels werden in de literaire kritiek geprezen om hun stilistische kwaliteiten en volkomen eigen geluid. Sinds het midden van de jaren tachtig woont Verschuren buiten Nederland, de laatste tien jaar in Vietnam. Hij is een voorbeeld van wat Salman Rushdie ‘translated men’ heeft genoemd, expatschrijvers wier geografische, culturele en linguïstische grensoverschrijdingen leiden tot een rijke kruisbestuiving tussen identiteiten en perspectieven.

Cees Nooteboom over Tyfoon: ‘Een spannende roman met de allure van een sprookje. Je zult niet gauw een Nederlands boek vinden met zulke personages.’
Jan-Hendrik Bakker over Stromen die de zee niet vinden (in Den Haag Centraal): ‘In dit type verhaal kan Verschuren zich met Borges meten’.

Meer over Rob Verschuren op deze site
Lees ook zijn maandelijkse blog in de serie ‘Literatuur als avontuur’ op ‘Extaze Digitaal’

«Misschien wel het mooiste boek dat ik dit jaar heb gelezen..» – Eus Wijnhoven

coverTyfoon8.inddOver ‘Tyfoon’ van Rob Verschuren op De Omslag, 17 augustus 2018:
De twee vrienden Duc en Vinh zijn onafscheidelijk verbonden met hun vriendinnetje Mai. (…) Als op zeker moment een burgeropstand uitbreekt om de armen een beter perspectief te bieden, sluit Vinh zich daarbij aan. Duc moet er niets van hebben. Vinh vertrekt naar het noorden, Mai en Duc blijven in het dorp en trouwen. Na enkele jaren is de burgeroorlog gestreden en ontmoeten de drie elkaar weer. Vinh bekleedt inmiddels een hoge positie bij de overwinnaars. Hoewel Mai nog als buffer tussen de vrienden van weleer probeert op te treden, geeft Duc geen krimp. Vinh heeft afgedaan voor hem. (…) Rob Verschuren woont al vele jaren in Vietnam. Als geen ander weet hij je de sfeer te laten proeven van die mysterieuze Oost-Aziatische culturen, de geuren, de geluiden. (…) Vooral ook gaat het boek over taal, over standpunten. Duc en Vinh die vanaf hun geboorte samen zijn opgegroeid en elkaar uiteindelijk niet meer verstaan. Mai, die hun beider talen spreekt. (…) ‘Tyfoon’ is misschien wel het mooiste boek dat ik dit jaar heb gelezen. Niet voor niets prijst Cees Nooteboom het aan: ‘Je zult niet gauw een boek vinden met zulke personages.’
Lees hier de recensie
Meer over ‘Tyfoon’
Meer over Rob Verschuren bij Uitgeverij In de Knipscheer

Graa Boomsma – Een lek in het zwijgen. Essays

Graa Boomsma
Een lek in het zwijgen. Essays
Nederland
Paperback, 324 blz.,
ISBN 90-6265-311-1
Eerste uitgave november 1989

Kijken en zien te blijven. Schrijven als levensteken. Niet met stomheid geslagen willen worden.

De essays over Nederlandse en Vlaamse schrijvers die Graa Boomsma in Een lek in het zwijgen heeft bijeengebracht, laveren tussen thematisch tussen zwijgen en spreken, verdwijnen en verschijnen, chaos en orde. Kan de schrijver in de twintigste eeuw, aan het einde van een millennium te midden van een beeldenstorm zonder weerga, nog aan het woord komen?

In de opstellen over Hugo Claus, J. Bernlef, H.C. ten Berge, Jacq Firmin Vogelaar en Daniël Robberechts, en in de kortere stukken over onder anderen Cees Nooteboom, K. Schippers, Louis Ferron, A.F.Th. van der Heijden, Frans Kellendonk, Lidy van Marissing, Bert Schierbeek, Mark Insingel en Leo Pleysier, zoekt Boomsma naar mogelijke antwoorden. Als schrijver en essayist heeft hij een eigenzinnige kijk ontwikkeld op zowel het proza als de poëzie.

Graa Boomsma (1953) publiceerde de roman De idioot van de geschiedenis (1986) en de novellenbundel Tirannieke tijden (1987). Zijn essaybundel Vrijheid in de steigers (1985) is een zwerftocht door de moderne Amerikaanse literatuur waarover hij ook in De Gids en De Groene Amsterdammer publiceert. In 1988 en 1989 was hij writer-in-residence aande Universiteit van Michigan in Ann Arbor.

Een lek in het zwijgen is een zeer actueel boek over de modernste literatuur in Nederland en Vlaanderen.
Meer over Graa Boomsma