«Indringende en klassiek getoonzette poëzie.» – André Oyen

VoorplatWEG-75Over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’ van Eric Schneider op Ansiel, 29 juni 2021:
Eric Schneider is in 1934 geboren, in Batavia, de hoofdstad van het toenmalige Nederlands-Indië . (…) In openhartige gedichten en intieme portretten geeft Schneider vorm aan een trauma dat hij met vele andere individuen van zijn generatie, en hun families, deelt. Er is een moeder die in een Japans interneringskamp op Java een lied zingt voor haar zoon (zoals Ophelia na de dood van Polonius in haar onstelpbare verdriet onbegrijpelijke liedjes zong). (…) ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’ is een bundel indringende en klassiek getoonzette poëzie, die de vinger voorzichtig drukt op een wond die nog schrijnt. Eric Schneider schrijft al bijna zijn hele leven poëzie, maar met Waar weg weg is en stilte stiller nog is voor het eerst een aantal van zijn gedichten verzameld in een bundel. (…)
Klik hier voor het bericht op Ansiel
Meer over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’
Meer over Eric Schneider bij Uitgeverij In de Knipscheer

Eric Schneider Dichter van de Dag op Laurens Jz. Coster

VoorplatWEG-75Uit ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’van Eric Schneider op Laurens Jz. Coster, 25 juni 2021:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 25ste juni Eric Schneider (1934) van wie zojuist bij Uitgeverij In de Knipscheer ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’ verscheen, de debuutbundel van acteur Eric Schneider (broer van F. Springer en waarschijnlijk de oudste debutant (86) ooit). De gekozen gedichten zijn ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

Empathie
In iedere rol zit wel een sleutelwoord
waarin de ziel van die ander schuilt
waarmee je je eigen ziel verruilt
zodat je nog alleen die ander hoort
• •
Drie zusters
Wersten besneeuwde grond
kraken onder hoef en laars
Altijd valt te vroeg de avond
en dan lacht men om iets naars
Dokters blijven altijd slapen
Meisjes vingeren de namen
van verzonnen knapen
in de koude condens op ramen
Als vroeg rimpels in hun huid
trekken druppels diepe sporen
in elk zwijgen is het geluid
van marsmuziek te horen

Meer over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’
Meer over Eric Schneider bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Met korte krachtige regels wordt de taal op scherp gesteld.» – drs. Erik Kreytz

VoorplatGrenstekens-75Over ‘Grenstekens’ van Scott Rollins op NBD/Biblion, 13 april 2020:
Deze opmerkelijke bundel van de Amerikaanse dichter die al bijna vijftig jaar in ons land woont, verkent diverse grenzen. De bundel bevat een herdruk uit 1995 van ‘Een verzameld gedicht’: het oorspronkelijk in het Engels en het Nederlands geschreven ‘Landschap van verlangen’ met een vertaling in 20 talen, waaraan nu ook nog een vertaling in het Berbers is toegevoegd. Daaraan vooraf gaan 35 oorspronkelijke Nederlandse gedichten waarvan enkele eerder in tijdschriften verschenen. Deze gedichten duiden eveneens grenzen aan, zoals water, land, stad, leven en dood. Een ‘Fries winterlandschap’ begrenst een ander gebied in een andere tijd dat opnieuw tekens toont van weer een ander terrein, bv. een eiland. Verscheidene episodes en perioden passeren zo in diverse landschappen, waarmee de wereld wordt verkend. Met korte krachtige regels wordt de taal op scherp gesteld. Het gedicht vormt de kern van een situatie, nu eens van de wolken, dan van het water of het land, de vogels enzovoort. Elk gedicht staat in een andere context, door de dichter gedefinieerd met personages en voorvallen. Dat levert een reis op door stemmingen en streken, in de realiteit en ook in de beleving of de overdenking. Een veelzijdige bundel die de lezer pakt door de essentie, op het scherp van de snede.
Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Haar poëzie leest als een pleidooi voor het leven.» – Inge Bak

Opmaak 1Over ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk op MeanderMagazine, 13 april 2020:
(…) Haar dichtbundel ‘liefde de vluchtige holte’ laat zich allerminst als een debuutbundel lezen. Het zichzelf durven openstellen om aan diepgaande ervaringen doordacht en doorleefd vorm te geven, getuigt van iemand die weet waar het om gaat in de poëzie en de kunst. (…) Al bij aanvang wordt duidelijk dat relaties Stolwijk ernst zijn. Dat je niet lichtvaardig over het leven en een ieder die je daarin ontmoet heen mag stappen. Oppervlakkigheid is haar vreemd. (…) De bundel gaat over relaties en rouw. Maar doordat Elly Stolwijk zo sensitief weergeeft wat die relaties voor haar hebben betekend, leest haar poëzie als een pleidooi voor het leven. Op de achterflap staat ze afgebeeld met haar armen gespreid ‒ reikend naar de armen van het getekende figuurtje op het voorplat. Ze lijkt te zeggen: Geef je over aan het leven in het nu. Verbind je met anderen. Want alles wat je dierbaar is, kan je op elk moment ontglippen. Liefde is een vluchtige holte.
Lees hier de recensie
Meer over ‘liefde de vluchtige holte’

«Strak gecomponeerde vormvaste verzen: een sterke bundel.» – Wim van Til

Opmaak 1Over ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk op Poëziecentrum Nederland, 29 maart 2020:
Elly Stolwijk was in 1986 een van de dertig dichters die in de bloemlezing ‘Op weg naar het onbekende’ werd opgenomen en in 1987 een van de dichters die Elly de Waard samenbracht in de spraakmakende bloemlezing ‘De Nieuwe Wilden in de poëzie’ (beide uitgebracht door Feministische uitgeverij Sara). Daarna heb ik eigenlijk niets van haar vernomen (wat natuurlijk aan mij kan liggen), tot deze bundel bij de uitgeverij werd aangekondigd. Ik was nieuwsgierig en ging op onderzoek. Het is een forse bundel (130 blz.) met strak gecomponeerde vormvaste verzen. Ze vertegenwoordigen een zoektocht naar verbindingen, tussen woord en beeld, tussen mens en landschap, tussen liefde en afstand. Stolwijk is ook (vooral) beeldend kunstenaar; in 2019 publiceerde zij in eigen beheer ‘Small walks’, foto’s en woorden die zij maakte tijdens een verblijf in het Franse Arles. Ze verwijst hiernaar in de afdeling mantra van grafiet, gedichten over en voor haar moeder die in 2018 overleed, een paar maand voor zij naar Arles vertrok. Ook de eerste afdeling we zagen een jager lopen is een eerbetoon, dit keer aan een overleden vriendin; de afdeling Daidalus is een bijzondere interpretatie van het bekende verhaal rond Ikarus. Al met al een sterke bundel.
Meer over ‘liefde de vluchtige holte’

«Het vinden van het houvast in dagelijkse rituelen.» – Wim van Til

VoorplatGrenstekens-75Over ‘Grenstekens’ van Scott Rollins op Poëziecentrum Nederland, 25 maart 2020:
Sinds 1972 woont Scott Rollins in Nederland en werkt hij o.a. als vertaler. Hij publiceerde een drietal poëziebundels in het Engels en een spoken word cd (‘After the beep’). Met ‘Grenstekens’ debuteert hij als dichter in de Nederlandse taal. Het centrale thema van de bundel is het zoeken naar grenzen, het onderzoeken naar mogelijkheden achter die grenzen en tegelijkertijd het vinden van het houvast in dagelijkse rituelen. (…) Niet alle gedichten blijven dicht bij huis, Rollins neemt ons in zijn gedichten ook mee naar Noord- en Zuid-Amerika, naar Nieuw-Zeeland en de Caraïben en naar landschappen in Europa. De bundel besluit met het gedicht ‘Landschap van verlangen’, dat in 23 talen vertaald is. (…)
Scroll hier voor het signalement
Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een ruime en ruimhartige bundel.» – H.C. ten Berge

Opmaak 1Over ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk, 5 maart 2020:
De poëzie is even fijnzinnig en intrigerend als de tekeningen zijn. Daarbij zijn de teksten behalve intrigerend ook klankrijk, verrassend van taal en waaieren ze breed uit. Kortom, een ruime en ruimhartige bundel.
Meer over ‘liefde de vluchtige holte’

«Een sterke bundel.» – Wim van Til

Opmaak 1Over ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk bij Poëziecentrum Nijmegen, 5 maart 2020:
De gehele bundel is een goed doordacht en vormvast geheel. ‘we zagen een jager lopen’ is een mooi eerbetoon aan een overleden vriendin. ‘Daidalos’ is een bijzondere interpretatie van het verhaal. Al met al een sterke bundel.
Meer over ‘liefde de vluchtige holte’

Gedicht uit ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk op Laurens Jz. Coster

Opmaak 1Uit ‘liefde de vluchtige holte’ van Elly Stolwijk op Laurens Jz. Coster, 3 maart 2020:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 3 de maart Elly Stolwijk (1957) van wie op 23 februari jl. ‘liefde de vluchtige holte’, haar debuutdichtbundel verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Het gekozen gedicht ‘tijdruimte en elkaar tegenkomen’ is ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

tijdruimte en elkaar tegenkomen
(in memoriam Maria Vermue, 1962-2018)

alles waar men bang voor is gebeurt altijd, eens ga je te-
niet. ook in zee kan het gevaarlijk zijn, hoewel je er soms niets
van ziet. diverse virussen met haarachtige draden vanbuiten
schepen in bij levende schepseltjes. met een gevoelig extra oog

kan men hun wellustige gewapper observeren. gretig breken ze
open en af. en jij, hoe vaar jij, nu we je fijnste deeltjes hebben prijs-
gegeven aan de elementen. je beenderen zijn in hitte gespleten.
kan de as van jouw lichaam nog bestaan als die je bent of was.

misschien dwarrel je in het water op weg naar de abyssale vlakte.
volledig ontleed geraakt ben jij en mariene parasieten laten je
voorbijgaan, ze doen hun splitsende arbeid in de hogere lagen.

lang geleden stonden we met blote voeten in de branding.
we betastten de zeesla, ons verbazend over het wezenlijk andere.
jij en ik waren samen voor eens en altijd ook nu je weg bent.

Meer over ‘liefde de vluchtige holte’

Scott Rollins op Laurens Jz. Coster

VoorplatGrenstekens-75Uit ‘Grenstekens’ van Scott Rollins op Laurens Jz. Coster, 27 februari 2020:
Laurens Jz. Coster plaatst sinds jaar en dag onder redactie van Raymond Noë iedere werkdag een gedicht op het gelijknamige blog. Het gedicht wordt ook geplaatst op Neerlandistiek.nl. Op 27 februari 2020 is het gekozen gedicht ‘Het eiland Forens’ van Scott Rollins (1952) uit zijn onlangs verschenen (Nederlandstalige debuut-)bundel ‘Grenstekens’ (2020). Het gekozen gedicht wordt ook geplaatst op Neerlandistiek.nl.

Het eiland Forens

Ik ben op een stormachtige nacht in november geboren
Zelfs de wasserettes schrokken van de rukwinden
en de aangeharkte voorstedelijke huizen, waarin elk pasgeboren
jongetje wordt besneden uit gezondheidsoverwegingen,
trilden op hun grondvesten langs de duinen van het strand

Ik ben geboren waar de spoorlijn eruit zag als de arm van een junk,
die iedere dag de laatste rit naar huis zoekt
waar andere mannen elk ochtend hun kinderen achterlieten
om het leven uit te vinden in de wandelgangen, beurzen, winkels
en er schoon genoeg van kregen langs lijnen van gelijkmatigheid

Ik ben geboren tijdens een waterteken, voorbestemd om weg
te varen en me altijd af te vragen hoe het zat met dat schemergebied
tussen water en land, een bijdehante strandjutter die zijn verzen
bouwt uit aangespoeld wrakhout en vrachtwagens vol steen
en zandzakken bedoeld om de dijk te behouden.

Meer over ‘Grenstekens’
Meer over Scott Rollins bij Uitgeverij In de Knipscheer