«Extra verhaallijn vol uitdaging en verraad.» – Marnix Verplancke

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs in Knack Focus, 27 mei 2020:
Omdat Zoé geen vader heeft en haar moeder als poetshulp in een lokaal hotel onregelmatige uren klopt, wordt ze op internaat gestuurd. We schrijven jaren zeventig, toen leerlingen nog oxo speelden, nonnen hun leerlinges een plastic broek aantrokken wanneer ze ongesteld werden en de Italiëreis nog het hoogtepunt was van iedere middelbareschoolopleiding. En dat laatste al helemaal voor Zoé, die als een kleine detective heeft uitgevogeld dat ze wel degelijk een vader heeft en dat die in Firenze woont. Ze heeft zelfs zijn adres. Tijdens de schoolreis wil ze daarom ontsnappen, hem verrassen met haar verschijning en misschien wel bij hem blijven. (…) ‘Vaderloze dochters van vondelingen zijn vroege vogelaars’, fluistert klasgenote Helga Zoé in het oor. (…) Het levert een extra verhaallijn vol uitdaging en verraad op. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Pijnlijke band tussen moeder en dochter weet Nijs goed over te brengen.» – Annelien Kruithof

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Boekleven, 18 mei 2020:
(…) Hoewel Zoé op sommige punten overkomt als kwetsbaar en naïef blijkt ze toch een sterk karakter te hebben. Ze gaat tegen volwassenen in en maakt eigen keuzes ook al pakken die niet altijd goed uit. Ze laat zich niet zomaar klein krijgen en dat is knap gezien haar achtergrond. Gelukkig waren Bertha en Gust ook in haar leven. De warmte die deze personages uitstralen naar Zoé maakt dat haar moeder nog killer overkomt maar zorgt er ook voor dat je voelt waarom Zoé overeind blijft. Deze pijnlijke band tussen moeder en dochter weet Nijs goed over te brengen. Toch verzacht het eind de situatie ook. Ik ben heel blij dat Nijs uiteindelijk iets meer weergeeft over Alida, de moeder van Zoé. Het zorgt voor een nieuwe blik op het verhaal. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Een roman die de moeite waard is, die tot nadenken stemt.» – Jan Stoel

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Bazarow Magazine, nr. 19, 16 mei 2020:
De cover van ‘Onomkeerbaar’, de debuutroman van de Vlaamse Ines Nijs, viel me op: strak, grafisch, een ooievaar tegen een blauwe achtergrond en in het midden aan de onderkant een klein, eenzaam huis. “Ooievaars brengen geluk” luidt de eerste zin.’Onomkeerbaar’is een ontwikkelingsroman die een familiegeschiedenis ontrafelt, geheimen onthult, trauma’s aan de oppervlakte brengt en het hoofdpersonage inzicht geeft. Ines Nijs weet vol gevoel en met oog voor de schoonheid van het kleine een mooie sfeer neer te zetten. Hoofdpersonage Zoé gaat op zoek naar zichzelf, wil zich bevrijden van alles waarvan ze voelt dat het voor haar verborgen gehouden wordt. Maar ze zoekt ook vertrouwen en veiligheid. Het levert een roman op die de moeite waard is, die tot nadenken stemt en wat vragen openlaat.
Lees hier verder
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Zoektocht naar een verdwenen vader eindigt in het vinden van een moeder.» – Maria van Heumen

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op LeesKost, 16 mei 2020:
Jong meisje doet er alles aan om de geheimen rond haar afkomst te ontmaskeren. (…) Haar lerares weet te vertellen dat de zusters van de school in de oorlog zigeunerkinderen hebben opgevangen. De les wordt besloten met een opdracht: interview familieleden die de oorlog hebben meegemaakt en maak een verslag van hun ervaringen. Voor Zoé is dat een onmogelijke opgave: ze heeft alleen maar haar moeder Alida. (…) De enige die haar meer kan vertellen, haar moeder, zwijgt. (…) Zoals elk jaar gaan de examenleerlingen op reis naar Italië. Op uiterst vreemde wijze is Zoé achter het adres van haar vader in Florence gekomen. (…) De kennismaking verloopt totaal anders dan ze in haar gedachten had. (…) Thuisgekomen vertelt haar moeder eindelijk wat er allemaal gebeurd is. Er blijken verscheidene dingen onomkeerbaar te zijn. (…) Een vlotlezend werk.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Deze debuutroman is prachtig, qua verhaal, en qua stijl.» – Marjo van Turnhout

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Leestafel, 16 mei 2020:
(…) Zoé moet naar het internaat bij de nonnen. In die kille omgeving wordt Zoé achttien, ze zit voor haar eindexamen, en ze begint onderzoek te doen. Ze wil weten wie haar vader is, waarom ze geen familie heeft, waarom haar moeder geestelijk niet in orde is. Wat houden haar moeder en de nonnen voor haar verborgen? (…) Ze wil nu eindelijk de antwoorden die ze altijd al zocht. (…) Als die antwoorden mondjesmaat komen, ontdekt ze ook dat ze eigenlijk al meer wist dan ze zich bewust was. Heden en verleden vallen in elkaar. Maar als ze denkt te weten wie haar vader is, moet ze ook nog naar hem op zoek. De apotheose komt tijdens de reis die de eindexamenklas maakt naar Italië, waar nog meer geheimen begraven liggen. Maar is het zo verstandig geweest om kost wat kost de waarheid te achterhalen? Ze kan nooit meer niet weten, die kennis is onomkeerbaar. (…) In een verhaal vol spanning plaatst de schrijfster ons in de geest van een jong meisje. Met haar willen we eveneens weten en zijn we huiverig voor de antwoorden. Prachtige stukjes tekst sleuren ons mee. (…) Deze debuutroman is prachtig, qua verhaal, en qua stijl. Hopelijk krijgen we meer van dit van deze nieuwe schrijfster. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«De schrijfster weet je te raken; recht in het hart zelfs.» – Guy Doms

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Hebban, 11 mei 2020:
(…) In deze bildungsroman volgt de lezer de geestelijke en lichamelijke groei van een jong meisje. Zoé Veneur leeft in de jaren zeventig samen met haar onevenwichtige moeder Alida. (…) Met een precies oog voor verfijning zet de schrijfster een correct tijdsbeeld van toen neer. De pure nostalgie die ze hierbij oproept, is om te smullen. (…) Je kruipt onder de huid van de protagonist en haar getroebleerde moeder. Zoé maakt je deelgenoot van haar frustraties, levensvragen en jazeker, eveneens van de traumatische gebeurtenissen. De schrijfster weet je te raken; recht in het hart zelfs. (…) Haar pen hanteert ze als een machtig instrument, waarmee ze kundig metaforen tevoorschijn tovert; of diepgang geeft aan een personage. (…) De waarheid – voor zover die werkelijk bestaat tenminste – over het vaderschap van Zoé, wordt pas richting het einde ontsluierd. (…)
Guy Doms is Hebban-recensent.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Universeel door de thematiek.» – Jan Stoel

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs in Literatuur onder de loep! op Hebban, 6 mei 2020:
‘Onomkeerbaar’ is een ontwikkelingsroman die een familiegeschiedenis ontrafelt, geheimen onthult, trauma’s aan de oppervlakte brengt en het hoofdpersonage inzicht geeft. Ines Nijs weet vol gevoel en met oog voor de schoonheid van het kleine een mooie sfeer neer te zetten. Hoofdpersonage Zoé gaat op zoek naar zichzelf, wil zich bevrijden van alles waarvan ze voelt dat het voor haar verborgen gehouden wordt. Maar ze zoekt ook vertrouwen en veiligheid. Het levert een roman op die de moeite waard is, die tot nadenken stemt en wat vragen openlaat. (…) Het verhaal wordt universeel door de thematiek. Het gaat niet alleen over een meisje dat volwassen wordt, maar ook over angst, liefde, opgroeien in een wereld van geheimen en wat dat met je doet. (…)
Lees hier het interview van Jan Stoel
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Geen verrassing dat Jonas niet alleen staat in zijn liefde voor fellatio.» – Milou van Rossum

VoorplatDeweinigen-75Over ‘De Weinigen’ van Lucas Hirsch in NRC, 16 april 2020:
In de NRC van 16 april jl. schrijft Milou van Rossum in haar column ‘Over seks’ deze keer over pijpen. Toen ik de column las was ik in eerste instantie verheugd te lezen dat mijn debuutroman werd aangehaald en dat ze hier en daar een scene beschrijft of regel citeert. Na een tweede en een derde lezing realiseerde ik me echter dat Van Rossum in haar column (impliciet) suggereert dat de hoofdpersoon (Jonas Staal) een ‘#metoo-tje’ heeft begaan. Aangezien de hoofdverdachte niet bij monde is om de aantijgingen te weerleggen, en zich te verdedigen, zal ik het voor hem doen. (…) Het zal geen verrassing zijn dat de auteur van De Weinigen een man is (Lucas Hirsch), net zoals het, ook voor niet-mannen, geen verrassing is dat Jonas niet alleen staat in zijn liefde voor fellatio. (…) Hier loopt het scheef. Van Rossum haalt feit en fictie door elkaar en ik hoef denk ik niemand uit te leggen dat ik niet mijn hoofdpersonen ben, en vice versa. (…). Wie de quotes goed leest en mijn boek gelezen heeft, weet dat Jonas geen #metoo-pleger is. Roos is een sterke, onafhankelijke, super slimme en beeldschone verschijning die Jonas door het bed bokst. (…) Het is spijtig dat Van Rossum zo selectief te werk is gegaan en precies die regels uit het boek heeft gevist die haar column zouden staven. (…) Wel heeft Jonas er een punt van gemaakt dat hij zich genaaid voelt door de columnist. (…)
Lees hier de column van Milou van Rossum in NRC
Lees hier de reactie van Lucas Hirsch die in zijn roman ‘De Weinigen’ de hoofdpersoon Jonas bedacht

«Vol gevoel en met oog voor de schoonheid van het kleine weet ze een sfeer neer te zetten.» – Jan Stoel

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Hebban, 14 april 2020:
(…) Ines Nijs heeft met ‘Onomkeerbaar’ een psychologische ontwikkelingsroman geschreven, die een familiegeschiedenis ontrafelt, geheimen onthult, trauma’s aan de oppervlakte brengt en het hoofdpersonage inzicht geeft. Zoé gaat op zoek naar zichzelf, wil zich bevrijden van alles waarvan ze voelt dat het voor haar verborgen gehouden wordt. Maar ze zoekt ook vertrouwen en veiligheid. Verschillende verhaallijnen en generaties worden ingenieus met elkaar verknoopt in het verhaal. Ines Nijs vertelt enerzijds het verhaal chronologisch, maar maakt anderzijds sprongen in de tijd, gebruikt flashbacks en flashforwards. Ze zorgt ervoor dat het verhaal spanning blijft houden en schrijft in een ritme dat past bij de leeftijd van Zoé. Vol gevoel en met oog voor de schoonheid van het kleine weet ze een sfeer neer te zetten. (…) Ines Nijs heeft thema’s als eenzaamheid, onzekerheid, groei naar volwassenheid, (dromen van) geluk en verdriet, angst, opgroeien in een wereld van geheimen, omgaan met trauma’s, organisch verwerkt in haar verhaal. Ze schrijft scenisch en weet geloofwaardige personages neer te zetten. Je voelt wat Alida en Zoé doormaken, deze personages gaan onder je huid zitten. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Onomkeerbaar’

«Mooi en sterk boek over groeipijnen.» – André Oyen

VoorplatOnomkeerbaar75Over ‘Onomkeerbaar’ van Ines Nijs op Lezers tippen lezers, 7 april 2020:
(…) De roman vertelt ons het coming of age verhaal van Zoé. (…) Omdat haar moeder werkt in een hotel, moet het meisje bij een ouder koppel blijven gedurende de dag. Wanneer de oudere vrouw overlijdt moet ze naar een internaat. In het jaar waarin ze achttien wordt, gaat ze op zoek naar haar vader van wie ze ondertussen de naam en ook de verblijfplaats kent, maar die zoektocht loopt anders af dan ze had durven vermoeden. ‘Onomkeerbaar’ is een heel sterk boek over opgroeien in een wereld vol geheimen. Volwassenen willen maar niet verstaan met welke trauma’s ze kinderen opzadelen. ‘Onomkeerbaar’ is een heel mooi en sterk boek over groeipijnen.
Lees hier het signalement
Meer over ‘Onomkeerbaar’