Godfried Bomans – Uitgeverij In de Knipscheer

«Hugo Pos schreef met een inlevend vermogen dat de dingen in een mild daglicht stelde.» – Michiel van Kempen

Over Hugo Pos door Michiel van Kempen op Literatuurgeschiedenis.org, 24 september 2025:

Hugo Pos (1913-2000) was een Nederlandstalig schrijver van Surinaamse afkomst. Hij heeft veel korte verhalen geschreven, een genre waarin Godfried Bomans, J.M.A. Biesheuvel en F.B. Hotz furore hebben gemaakt. Ook hij schreef een reeks bundels met kwatrijnen, de vierregelige versvorm waarin vooral Willem de Mérode, Jacob Israël de Haan, P.C. Boutens en E. du Perron uitblonken. Bijzonder was verder dat Hugo Pos zijn literaire carrière in feite pas begon toen hij op 72-jarige leeftijd de verhalenbundel Het doosje van Toeti publiceerde; hij zou tot aan zijn dood nog bijna twintig boeken schrijven. (…) Hugo Pos schreef met een inlevend vermogen dat de dingen in een mild daglicht stelde. (…) Ook de afstand in tijd speelt in veel verhalen een rol: mensen worden milder, of blijken na verloop van tijd zaken die ooit dramatisch leken in een heel ander daglicht te zien. Voor de verhaalsetting put Pos uit de drie geografische coördinaten die zijn leven bepaald hebben: Suriname, Nederland en Oost-Azië. Bijna altijd draait het bij Pos om de afstand in tijd tussen twee gebeurtenissen. (…) Met zijn kwatrijnen betoonde Hugo Pos zich een waardig navolger van de man die het genre ooit groot maakte: de Perzische dichter Omar Khayyám (1048-1123). In de korte vorm van vier regels legt Pos vaak een mini-anekdote neer gevolgd door een slotregel waaruit berusting en wijsheid spreekt. (…) Om de soms sceptische en meestal relativerende kijk op het leven noemde Pos ze zelf ‘nestoriaanse kwatrijnen’. (…)

Lees hier het artikel
Meer over Hugo Pos op deze site

«Prachtige hommage aan een groot dichter.» – André Oyen

VoorplatVriesland-75 Over ‘Gekozen gedichten’ van Victor E. van Vriesland op Ansiel, 27 december 2022:
Victor E. van Vriesland (Haarlem, 27 oktober 1892 – Amsterdam, 29 oktober 1974) was een Nederlands dichter, criticus, vertaler en voorzitter van de (internationale) PEN-club. Van Vriesland stamde uit een welgesteld joods koopmansgezin, dat naar Den Haag verhuisde toen hij zes was. (…) Van Vriesland raakte in het interbellum bevriend met talloze Nederlandse literaire en artistieke grootheden, zoals Dick Binnendijk, J.C. Bloem, Menno ter Braak, Hendrik Marsman, Adriaan Roland Holst en Charley Toorop. (…) Hij wilde bovenal een dichter zijn, maar groeide na de Tweede Wereldoorlog uit tot ‘het geweten van de Nederlandse letterkunde’ en zelfs tv-persoonlijkheid. De poëzie bleef hij niettemin beschouwen als de kern van zijn bestaan. Al sinds de jaren dertig van de vorige eeuw was hij een veelbesproken, ongrijpbare figuur, een aristocratische bohemien, een bon vivant, die zichzelf ooit eens omschreef als een ‘opgewekte pessimist’. In zijn poëzie was hij vaak naar binnen gericht, in het sociaal-maatschappelijke leven naar buiten. (…) Voor mij persoonlijk is deze bloemlezing een prachtige hommage aan een groot dichter. (…)
Meer over ‘Gekozen gedichten’
Meer over Rob Groenewegen

«Zo levendig geschreven dat letters en papier verdwijnen.» – Erik de Smedt

Over ‘Vriendschap in enveloppen’ van Pieter Wiegersma in De Leeswolf en MappaLibri, 2000, 2020:
Nadat hij in ‘Postbode van de hemel’ zijn ontmoetingen met kunstenaars uit de kring rond zijn vader Hendrik Wiegersma heeft gememoreerd en in ‘Een kind ziet het dorp’ verteld heeft over zijn jeugd in het Noord-Brabantse Deurne, blikt Pieter Wiegersma (geb. 1920) in dit boek iets synthetischer terug op een aantal markante fases in zijn leven, verbonden met goede en slechte herinneringen. Het bestrijkt de tijd tussen 1920 en 1960. Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een wat vergeten, maar thematisch passend Nederlands gedicht. De geborgenheid van het dorpsleven in een dorp in de Peel, de pedagogische verschrikking van de katholieke kostschool Rolduc, het verzet in de Tweede Wereldoorlog en zijn harde verblijf in de gevangenis van Breda en de omgang met een goede Duitser worden met flinke borstelstreken geschilderd. Wiegersma neemt geen blad voor de mond, is uitbundig in zijn enthousiasme en vernietigend in zijn woede. (…) Zo vormen de verhalen van Wiegersma met hun afwisseling van zuurs en zoets en hun felle contrasten een monumentaal glasraam in woorden, het relaas van een man die zelfbewust en intens heeft geleefd, zich vaak druk heeft gemaakt, maar ook de wijsheid heeft gevonden om wat hij moest en mocht meemaken te relativeren. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Vriendschap in enveloppen’
Meer over Pieter Wiegersma bij Uitgeverij In de Knipscheer