Over ‘Geen dag zonder lijn’ van Eric J. Coolen op Boekenbijlage, 22 mei 2026:
(…) Coolen wilde nooit kunstenaar worden, maar kon eenvoudigweg niet ophouden met tekenen. Juist daarin schuilt volgens Japin het ware kunstenaarschap: “Hij verrijkt ons leven met zijn blik.” Die woorden vormen de sleutel tot dit boek. Want Geen dag zonder lijn draait niet om theorie, manifesten of artistieke verklaringen. Het draait om kijken. Om lijnen. Om een onstuitbare drang de wereld zichtbaar te maken. (…) Wie het boek openslaat, ziet meteen hoe breed het terrein is waarop Coolen zich beweegt. De hoofdstukken vormen bijna afzonderlijke werelden. In Aquarel 1987-1997 verschijnt bijvoorbeeld een gevoelig geboortekaartje, terwijl in het onderdeel Lithografie meesterdrukker Frans Homan opduikt. De sectie Potloodillustraties bevat de indringende tekeningen bij Dorp aan de rivier van Anton Coolen, zonder twijfel behorend tot het sterkste werk in het boek. Daarnaast zijn er de uitgebreide hoofdstukken over Architectuur en stadsgezichten, met onder meer verwijzingen naar Frank Lloyd Wright, en de afdelingen Muziek en Literatuur, waarin respectievelijk figuren als Herman van Veen, Johnny Cash, Harry Mulisch en Maarten Toonder opduiken. Ook de meer monumentale kunst krijgt ruim aandacht. Het glas-in-loodraam rond Johan Cruyff (nr.14), de gevelsteen van Samuel Ampzing, de Meermin van Haarlem, posters voor culturele evenementen en de speelse Hopper-pastiche tonen hoe veelzijdig Coolens blik is. Zelfs een oude boom in het hoofdstuk Natuur krijgt dezelfde intense aandacht als een stadsgezicht of portret. (…) De tekeningen vormen geen illustraties bij een verhaal — zij zíjn het verhaal. (…) Coolen blijft zichzelf zien als verbeelder van de werkelijkheid. Die houding maakt het boek des te sympathieker: achter al het vakmanschap blijft steeds de nieuwsgierige tekenaar zichtbaar. (…) De vormgeving van Henk Tijbosch verdient eveneens lof. Ondanks de enorme hoeveelheid materiaal blijft het boek overzichtelijk en luchtig ogen. De reproducties zijn uitstekend verzorgd en geven het werk alle ruimte om te ademen. Geen dag zonder lijn is daardoor (…) een liefdesverklaring aan het tekenen zelf, aan vakmanschap en aan de schoonheid van het kijken. Een boek waarin tekst uiteindelijk bijzaak wordt. De tekeningen nemen het woord over — en vertellen samen het levensverhaal van een van de markantste beeldmakers van Haarlem. (…)
Over ‘De Weinigen Of de bankier in de buik van het beest’ van Lucas Hirsch op Kink, 7 april 2019: