Over ‘Bloedlijnen. Ontheemd in Suriname’ van Robert Swami Persaud op LeesKost, 24 oktober 2025:
Als de 18-jarige Haagse Corrie Ruivenkamp in 1955 kennismaakt met Lakhi Hardin is ze zwaar geïmponeerd. (…) Hij spreekt Nederlands, komt uit Suriname, is daar getrouwd met Kitty en heeft twee kinderen. Maar, zo belooft hij, hij gaat naar Suriname om van zijn vrouw te scheiden en komt dan terug om zijn leven te vervolgen met Corrie. Als hij inderdaad teruggaat blijkt Corrie zwanger te zijn. Robert wordt geboren. (…) Dan is daar de dag dat Lakhi met een bos bloemen voor de deur staat. Gescheiden, zoals toegezegd. En hij wil dat Corrie en zijn zoontje Robert met hem meegaan naar Suriname. (…) Vader Lakhi blijkt een stevige innemer te zijn en heeft een kwade dronk. Als hij te veel gedronken heeft ranselt hij Corrie af, en deinst er ook niet voor terug om zoon Robbie met zijn sandaal ervan langs te geven. (…) Het karakter van vader Lakhi is niet te veranderen. Zodat moeder en zoon, eenmaal in Suriname, toch steeds weer teruggaan naar Den Haag. Al met al maakt de jonge Robert vijf maal de oversteek van Suriname naar Nederland en terug. Keer op keer afscheid nemen, steeds opnieuw op de vlucht zijn. (…) Waar kán en mág hij aarden? (…) Een boeiend boek waarin op een mooie manier het persoonlijke verhaal wordt gecombineerd met de culturele geschiedenis van Suriname. Het continu emigreren – remigreren en de verwarrende invloed die dat heeft op een opgroeiend kind wordt knap beschreven. Robert Swami Persaud (1956) werd geboren in Den Haag en ‘pendelde’ een aantal malen voor een verblijf van en paar jaar naar het land van zijn vader (Suriname) en weer terug. Hij doet daarmee kennis op van de verschillende culturen van de bevolking aldaar, maar ook op het gebied van muziek, film, literatuur en spiritualiteit. Al die dingen beschrijft hij in deze autobiografie, alsof hij een patchworkkleed maakt. Boeiend, kleurrijk, ook in de donkere tinten die het geheel tot een eenheid verweven. De rauwe vader, het mooie Suriname, Swami Persaud schotelt het zijn lezers allemaal beeldend voor. Roberts vader was in zijn Surinaamse jaren politicus namens de PNP, de Progressieve Nationale Partij. Toen in 1974 Henck Arron (1936-2000) de verkiezingen won en premier werd verhuisde zijn vader naar Nederland. Hij stierf in 1976.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Bloedlijnen. Ontheemd in Suriname’