«Een prachtige Stolperstein tussen de soms logge bakstenen van bestsellers.» – Daan Lameijer

VoorplatRaakt-75Over ‘Wat ons raakt’ van Niek Bremen op Literair Nederland, 31 december 2021:
(…) Waar Anne Frank in ’s lands beroemdste oorlogsdagboek ‘Het Achterhuis’ de verteller is, kruipt Bremen in de huid van ik-figuur Dini Wolff. Een zware klus, waar stilistische uitglijders dreigen. Want hoe drukt een adolescent uit de jaren ’40 zich precies uit? Gelukkig krijgt de lezer niet eenmaal het idee dat hier eigenlijk Bremen spreekt. (…) Aanvankelijk wordt slechts mondjesmaat gezinspeeld op de Nederlandse nalatigheid bij de razzia’s. Des te confronterender is de vraag die in ‘Het Achterhuis’ achterwege blijft: “Waarom laat iedereen toe dat wij gedeporteerd worden?” (…) Naast, of feitelijk via de lotgevallen van Dini Wolff introduceert Bremen enkele dieptepunten van menselijke waardigheid. Oftewel: hoe klein kan een mens zijn? In tien andere kronieken portretteert de bundel even interessante als alledaagse personages die in ‘Mijn kleine oorlog’ van Louis Paul Boon hadden kunnen figureren. (…) In oorlogsverhalen is goedkoop sentiment misschien wel de grootste afknapper. Films met aanzwellende vioolmuziek, kolderiek camping-Duits en theatraal met het hoofd schuddende verzetsstrijders overspoelen de bioscopen. ‘Wat ons raakt’ weerstaat die verleiding: Bremen raakt ons ontegenzeggelijk, maar richt zijn pijlen niet op de onderbuik. Liever schotelt hij ons een wonderlijke combinatie voor van gitzwarte nationale historie, niet waargemaakte dromen en een lachwekkende nietszeggendheid. Over dit laatste zei Hendrik Marsman niet voor niets dat de waarachtige kunstenaar juist in het zeer alledaagse het bijzondere ontdekken kan. (…) ’Wat ons raakt’ is een prachtige Stolperstein tussen de soms logge bakstenen van bestsellers.
Klik hier voor de recensie
Meer over ‘Wat ons raakt’
Meer over Niek Bremen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Sedert die tijd heb ik nooit meer een stap in Duitsland gezet.»

VoorplatRaakt-75Naschrift auteur bij recensie in De Limburger over ‘Wat ons raakt’ van Niek Bremen, 13 december 2021
De getuige die ik heb gesproken, kan na al die jaren nog steeds over 1943 vertellen: “Ik was dertien jaar, toen op de voordeur werd gebonsd. Ik rende naar de gang en maakte open. Vier mannen van de Sicherheitsdienst drongen het huis binnen. We waren verraden. Meteen liepen ze de trap op en haalden alle ondergedoken Joden uit onze woning. Mijn vader, die gemeentesecretaris in Oirsbeek was, moest machteloos toezien”. Ze pakt een foto. “Dat is hij.” Ik zie een trotse man, onberispelijk gekleed. Ze wacht even. “Dat was de laatste keer in mijn leven dat we elkaar zagen. Hij is naar Dachau vervoerd, de anderen naar Auschwitz. Sedert die tijd heb ik nooit meer een stap in Duitsland gezet. Met nog zoveel herinneringen aan die verschrikkelijke periode kan ik dat niet opbrengen.” Kijkend naar de cover van de verhalenbundel, zegt ze: “Ja, dat is duidelijk Dini.” Op dat moment denk ik aan de woorden van Gunther Demnitz, de bedenker van de Stolpersteine: “Je bent pas vergeten als ze je naam niet meer noemen”. Maar er staan nog meer verhalen in het boek. Luchtige verhalen, met een glimlach en een knipoog. Ik vertel over een verdwenen meisje, over vriendschap, over lotgenotencontact, over een mislukte loopbaan op de Oranje Nassau Mijnen in Heerlen, over studeren in Nijmegen… en over nog veel meer.
Klik hier voor artikel in De Limburger
Meer over ‘Wat ons raakt’
Meer over Niek Bremen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Tragisch, bedrukkend, benauwend; woorden die door je hoofd flitsen bij het lezen van de aangrijpende geschiedenis van deze Joodse familie.» – Rob Cobben

VoorplatRaakt-75Over ‘Wat ons raakt’ van Niek Bremen in De Limburger, 13 december 2021:
Mensen zijn fascinerend, vindt de Sittardse schrijver Niek Bremen. In zijn nieuwe boek – de verhalenbundel ‘Wat ons raakt’ – toont hij zich een scherp observator en beschrijft hij uiteenlopende personen in al hun kwetsbaarheid. Belangrijkste ingrediënt van de bundel: de kroniek van de joodse familie Wolff. (…) Het verhaal over de Joodse familie is deels gebaseerd op ware feiten en deels fictie. Bremen kruipt in de huid van dochter Dini en probeert zich in te denken hoe zij de oorlogsjaren heeft beleefd. Hij kijkt door de ogen van de jonge Sittardse – ze is 17 als de oorlog begint – en geeft haar een stem. Hij beschrijft wat Dini gedacht zou kunnen hebben toen Nederland bezet werd door de Duitsers en zij met vader en moeder moest onderduiken. Eerst bij een tante en later in Oirsbeek waar het gezin samen met andere Joden onderdak kreeg in het huis van gemeentesecretaris Gerard Fleischeuer. In november 1943 werden ze verraden. Ruim twee maanden later volgde het transport naar Auschwitz. Daar vonden ze allen de dood. Gerard Fleischeuer stierf in Dachau. (…) Tragisch, bedrukkend, benauwend; het zijn zomaar wat woorden die door je hoofd flitsen bij het lezen van de aangrijpende geschiedenis van de Joodse familie uit Sittard. De somberte maakt echter verderop in de bundel plaats voor een glimlach. (…)
Lees hier het artikel
Meer over ‘Wat ons raakt’
Meer over Niek Bremen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Hoge mate van sociale betrokkenheid en liefde voor het Limburgse land en haar bewoners.» – Marjo van Turnhout

VoorplatLichtverkoper-75Over ‘De Lichtverkoper’ van Ton van Reen op Leestafel, 26 mei 2021:
‘Ik heb nog nooit gehoord dat iemand een schat in de schoot geworpen krijgt. Dat zal ook nooit gebeuren. Wie niets heeft, krijgt nooit wat. Zelfs al bidden de mensen de sterren uit de kroon van Onze-Lieve-Vrouwe-Sterre der Zee. Zelfs al werken ze zich het eelt op hun handen voor hun bazen. Voor rijkdom moet je geboren zijn in een rijk nest, en geslapen hebben in een wiegje met kant en als kind elke dag sinaasappels hebben gegeten. Wie geboren is in de sloppen, blijft zijn hele leven een arme luis.’ Dit is zo’n beetje de korte inhoud van dit verhaal, dat speelt aan het einde van de negentiende eeuw. Maastricht heeft in die tijd enkele grote fabrieken onder andere die van grootindustrieel Petrus Regout die een glasfabriek had en een aardewerkfabriek. (…) De twaalfjarige Caspar Marres is een van de kinderen die met zijn familie in de Cité (wijk van Maastricht) woont. Hij wil en kan bovenstaand citaat niet accepteren. (…) Gelukkig komt het met Caspar allemaal wel goed, maar dit boek vertelt het verhaal van die vele mensen die nooit in staat waren zich te ontworstelen aan de vreselijke armoe. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De Lichtverkoper’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Hier waait alles weg. Je hele geest raakt ook schoon.»

Opmaak 1Niek Bremen met ‘Bang voor de liefde’ in tv-programma Noord-Zuid-Oost-West op NPO 2, 9 maart 2021:
Verslaggever Ron Flens is geboren en getogen op Texel. In de serie ‘Onze man op Texel’ geeft hij een inkijkje in dit bijzondere stukje Noord-Holland. Hij ontmoet Niek Bremen uit het Limburgse Sittard. Niek komt al veertig jaar op Texel en de liefde voor het eiland («… we lopen hier op geleende grond….») speelt een belangrijke rol in zijn debuutroman over de Tweede Wereldoorlog ‘Bang voor de liefde’. «Ik heb daar een fascinatie voor: Hoe kan een volk zo ontsporen?»
Kijk hier naar de reportage vanaf 12:11 op de tijdlijn
Meer over Niek Bremen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een vlot geschreven, aantrekkelijk verhaal dat de aandacht goed vasthoudt.» – Fred Koekoek

Lucia_defOver ‘Het afscheid van Lucia’ van Ton van Reen voor NBD / Biblion, 21 januari 2021:
Een historische roman die speelt in de vroegmoderne periode of de tijd van ontdekkers en hervormers, namelijk tussen 1551 en 1555. Het verhaal wordt verbonden met 2020 door de inleiding en de epiloog die het verhaal diepte geven. Hierin vinden twee nichtjes van 13-14 jaar op zolder oude schriften waarin hun overgrootmoeder verhalen over de geschiedenis van hun familie vertelt. Lucia van Eyll is van adellijke afkomst en tussen de 10 en 15 jaar als het verhaal speelt. Zij krijgt te maken met de problemen van zowel rijke als arme mensen. Zo wordt een van de bediendes tot heks verklaard en moet zij zelf het klooster in omdat er geen geld is om haar uit te huwelijken. Een vlot geschreven verhaal dat de aandacht goed vasthoudt. Er zijn 23 korte hoofdstukken met een woordenlijst, een personenlijst en een aantal bronnen. Er zijn geen illustraties buiten het voorplat met Huis de Berckt en Lucia. Het verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen in de familie van Eyll op kasteel ‘De Berckt’ (Baarlo). De auteur heeft vele (jeugd)boeken geschreven, onder meer ‘De bende van de bokkenrijders’. Technisch goed te lezen door kinderen vanaf ca. 10 jaar (korte hoofdstukken, korte zinnen en veel dialogen), inhoudelijk ook geschikt voor jongeren tot 18 jaar (aantrekkelijk verhaal). Vanaf ca. 10 jaar.
Meer over ‘Het afscheid van Lucia’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een heel fijn, beknopt boek dat heel toegankelijk is.» – Jolien Dalenberg

Lucia_defOver ‘Het afscheid van Lucia’ van Ton van Reen op Alles over boeken en schrijvers, 24 oktober 2020:
Boeken schrijven met een historische achtergrond, die dan ook nog heerlijk zijn om te lezen, dat is aan Ton van Reen wel toevertrouwd. ‘Het afscheid van Lucia’ is gebaseerd op een familie die echt geleefd heeft in de zestiende eeuw. Van Reen verwerkt ware gebeurtenissen met fictie. Lucie vindt samen met haar nichtje een aantal bijzondere schriften op de zolder bij haar oma. Ze staan vol verhalen van haar voorouders. Eén daarvan gaat over Lucia, een meisje van hun eigen leeftijd, die als jonkvrouw leeft op een burcht. Ze lezen hoe ze als jong meisje geniet van de verhalen van de stalmeid, Ruth. Maar ook hoe Lucia haar niet meer mag zien, omdat een stalmeid niet bij haar stand past. Dit is niet het enige waar de jonge jonkvrouw geen zeggenschap over heeft. (…) ‘Het afscheid van Lucia’ is een heel fijn, beknopt boek dat heel toegankelijk is. (…) Van Reen laat een wereld zien die we ons haast niet meer kunnen voorstellen. Lucia is een leuk, rebels karakter. Er zitten hier en daar leuke plot twists in. (…) Een sympathiek boek, mede dankzij het karakter van Lucia. Angst voor het onbekende wordt mooi van verschillende kanten belicht; mensen die vragen stellen en nieuwsgierig zijn, mensen die geloven wat ze ooit verteld is en mensen die de “andere” kant zijn. Dat Van Reen het verhaal baseert op ware gebeurtenissen, geeft het nog extra kracht en diepgang.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Het afscheid van Lucia’
Meer over Ton van Reen bij Uitgeverij In de Knipscheer

Ton van Reen – De overwinning van het licht. Jeugdroman

ReenLicht75Ton van Reen
De overwinning van het licht

jeugdroman
Nederland
met illustraties in kleur van Peter-Paul Rauwerda
gebonden, 128 blz., € 13,90
ISBN 978-90-445-1564-0 NUR 283
eerste uitgave De Geus 2010
rechtstreeks bij Uitgeverij In de Knipscheer

De overwinning van het licht is een modern sprookje over het evenwicht tussen licht en donker, goed en kwaad. Op een ochtend ziet Frank aan de oever van de Maas een gouden balletje in het gras. Als hij het wil pakken, rolt het van hem weg. Nieuwsgierig volgt hij het vreemde ding. Het wijst hem de weg naar een fantastische wereld onder de rivier, vol prachtige bloemen en een schitterend paleis. In dit prachtige paradijs heerst Lucia, de mooie godin Lucia van het licht. Frank vindt het er zo mooi dat hij besluit voor altijd bij haar te blijven. Al zijn wensen worden er vervuld. Hij hoeft maar iets te willen en het is er.

Maar na een tijdje raakt hij gewend aan de wonderen en wordt alles gewoon. En hij voelt zich schuldig, omdat zijn moeder hem zal missen. Bovendien ontdekt hij dat het paradijs ook een donkere kant heeft. Ondanks de waarschuwingen van Lucia kan Frank de aantrekkingskracht van dit onbekende en gevaarlijke gebied niet weerstaan en gaat hij er toch naartoe.
Een spannend en een leerzaam boek dat veel vertelt over de oorsprong van goden en godinnen en de betekenis die ze voor de mensen hebben.

Ton van Reen schrijft graag boeken over geschiedenis en voor alle leeftijden, zoals het verfilmde ‘De bende van de bokkenrijders’, ‘Gestolen jeugd’, ‘Vlucht voor het vuur’, ‘De lichtverkoper’ en ‘Afscheid van Lucia’.

Ton van Reen – Het afscheid van Lucia. Historische roman

Lucia_defTon van Reen
Het afscheid van Lucia

historische roman
Nederland
gebrocheerd, 128 blz.
€ 12,90
NUR 342, 285
ISBN 978-94-93214-00-2
eerste uitgave oktober 2020

In Het afscheid van Lucia vinden een paar kinderen op de zolder van hun oma een stapel schriften. Ze zijn vol geschreven door de grootmoeder van hun oma. Samen met oma lezen ze de verhalen over de geschiedenis van hun familie. Er gaat een wereld voor hen open. Zo leren ze dat ze afstammen van een adellijke freule, van een koeienmeid en van reizende toneelspelers.

Lucia van Eyll en haar nicht Amalia zaten op de hooizolder, boven de koeienstal van kasteel De Berckt. Ze luisterden naar het verhaal dat Ruth, de dochter van koeienmeid Judith, aan hen vertelde. Haar verhalen riepen altijd wonderen op in de hoofden van Lucia en Amalia. Ze hingen aan haar lippen. Als altijd wanneer Ruth vertelde, kwamen ze in hun beleving terecht op de plaatsen waar het verhaal speelde. Zwevend op de zinnen van Ruth ontmoetten ze wonderlijke mensen in sprookjesachtige landen. Als Ruth vertelde leek het normaal om mee te vliegen met vogels, of door de wind over de horizon te worden geblazen.

Ton van Reen schrijft graag boeken over geschiedenis, zoals het verfilmde ‘De bende van de bokkenrijders’, ‘Gestolen jeugd’, ‘Vlucht voor het vuur’ en ‘De lichtverkoper’. Het afscheid van Lucia is gebaseerd op ware gebeurtenissen in de zeventiende eeuw en is evenals de andere genoemde titels heel goed geschikt voor Young Adults (fictie 15+).

«Hiep hiep.» – Wim van Til

inge bakWim van Til is oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland. Hij plaatste onderstaand gedicht van Koos van den Kerkhof om hem en nog drie Nederlandstalige dichters te feliciteren met hun verjaardag. Het gedicht Speleoloog in de bruidssluier komt uit de dichtbundel ‘Oud zink’ uit 2008, verschenen bij Uitgeverij In de Knipscheer.

Speleoloog in de bruidssluier

Vraag nooit waarom een spin
draden spant. Ze doet het al
miljoenen jaren, bij het opkomen
van de jonge maan.

Als wolken naar het noorden
drijven, spint ze haar ragfijne
web, van winding naar winding.

Ze laat ons zien hoe ze ijvert
als de sikkel het indigo snijdt
de pauwenkreet de nacht.

In een donkere grot daalt ze
als een speleoloog, in de bruidssluier.

Zie
Meer over ‘Oud Zink’
Meer over Koos van den Kerkhof bij Uitgeverij In de Knipscheer