«Dit boek grijpt je tot in je vezels aan. Zeer aanbevelingswaardig.» – Maria van Heumen

VoorplatGenoeggeweest-75Over ‘Genoeg geweest’ van Peter Lenssen op LeesKost, 26 april 2021:
Met zijn collega Brok zit Karl Slompink, werkzaam bij de Geheime Dienst, al twee maanden in een kamertje om beelden te bekijken van propagandafilms van terroristische bewegingen. In dit geval bekijken ze een terreuraanval vanuit een rijdende auto. Meedogenloos worden mensen om zeep geholpen. De opdracht van hun baas Umbra is foto’s van de daders op te nemen in het ‘TSB’, het terroristensmoelenboek, voor het geval deze mannen terug willen komen. (…) In deze roman draait het om wantrouwen dat Karl tot een karaktertrek heeft gemaakt. In de huidige samenleving zijn velen echter ook achterdochtig geworden. Overal kunnen misleidingen de kop opsteken. Zijn we als burger nog wel veilig? Wie kunnen er allemaal in je leven inbreken? (…) Het lezen van dit boek (…) grijpt je tot in je vezels aan. Maar juist daarom is het zeer aanbevelingswaardig.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Genoeg geweest’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Onttakeling van een beroepsvoyeurist.» – Hans van der Heijde

VoorplatGenoeggeweest-75Over ‘Genoeg geweest’ van Peter Lenssen op Tzum, 14 april 2021:
‘Genoeg geweest’, de nieuwe roman van Peter Lenssen, opent met een korte verklaring van het personage om wie de roman draait, Karl Slompink, Slomp voor zijn collega’s van de geheime dienst. (…) Lenssen gooit de lezer direct in het diepe: Karl wordt door zijn baas naar het adres van zijn zoon gestuurd, waar hij Merlijn dood aantreft, bungelend in het trapgat. (…) Was een collega al op de rampplek voor Karl er naartoe werd gestuurd? Heeft die Merlijns laptop-bestanden gewist? Een toeval dat alleen een ervaren geheime dienstman als Karl kan overkomen blijkt de sleutel tot bestanden met een schokkende inhoud. Die stap voor stap Merlijns zelfmoord ontraadselen, maar ook de knoop ontwarren in Karls geest. (…) Lenssen bespeelt vele stijlregisters. Reeksen van korte zinnetjes schroeven het tempo hoog op, om plotseling onderbroken te worden door enkele lange zinnen met veelal sarcastisch getinte beeldspraken. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Genoeg geweest’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Wat de Grote Schrijvers eerder nauwelijks voor elkaar kregen, is Peter Lenssen gelukt.» – Marjo van Turnhout

VoorplatGenoeggeweest-75Over ‘Genoeg geweest’ van Peter Lenssen op Leestafel, 9 april 2021:
(…) Het verhaal gaat over een man, Karl, die na een telefoontje van zijn baas dat hij niet eens helemaal kan volgen, naar het huis van zijn zoon Merlijn gaat. Hij is werkzaam bij de Geheime Dienst, en gewend aan verregaande voorzorgsmaatregelen. Altijd om je heen kijken, altijd voorzichtig zijn, niemand vertrouwen. Zo gaat hij ook het huis binnen: handschoenen aan, speurend naar camera’s, bedacht op een smakeloze grap. Waar hij niet verdacht op is, is het vinden van een lijk. Het duurt een tijdje voor het tot hem door dringt dat de dode Merlijn is. (…) Na zijn dood weet de jongen zijn vader alsnog zover te krijgen dat hij aan zelfonderzoek doet. Hij moet toegeven dat hij een bar slechte vader was, en een slechte echtgenoot. (…) En dan heeft Merlijn postuum nog een verrassing voor hem. Hij heeft filmpjes gemaakt, en die op ingenieuze wijze klaargezet voor zijn vader, die niet in staat is het te negeren. (…) En wat de waarheid is voor Karl, is een waarschuwing voor de lezer. Willen we echt deze tijd waarin privacy vaak niet meer te vinden is, waarin het Big Brother is watching you steeds meer opgeld doet? (…) Wat de Grote Schrijvers eerder nauwelijks voor elkaar kregen, is Peter Lenssen gelukt: het lezen van dit boek dringt tot in je diepste poriën, het overweldigt, schokt en laat een enorme treurnis achter. Treurnis over een wereld die voor velen niet een roman, maar een werkelijkheid is. (…) De stijl roept een akelige naargeestige sfeer op, en toch: je leest door, omdat het ook mooi is. Alsof er een hemel beschreven wordt met dreigende donkere wolken waar toch hoopvolle lichtstraaltjes doorheen schijnen. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Genoeg geweest’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Lees deze hartverscheurende roman: confronterend, meeslepend, actueel en prachtig geschreven.»

VoorplatGenoeggeweest-75Over ‘Genoeg geweest’ van Peter Lenssen op Alles over boeken en schrijvers, 7 april 2021:
‘Genoeg geweest’, een hartverscheurende roman over het leven van ene Karl. Een zeer deskundig agent van de Geheime Dienst. Samen met zijn collega Brok houdt hij zich bezig met beelden van een terroristische aanval. (…) Zij analyseren de houding van de terroristen, van de aanstaande slachtoffers. Wie en wat zijn deze mensen. (…) Wie is er niet verdacht? (…) Wat daarvoor nodig is dat je altijd op je hoede bent, waar je ook gaat, (…) en…altijd je gevoel uitzetten, per definitie altijd alles en iedereen wantrouwen. (…) Zelfs als je op de Dienst bent. Zelfs ten opzichte van je collega’s. Dat laatste wordt Karl zich pijnlijk bewust wanneer zijn baas Umbra hem onverwacht uit zijn observaties haalt en hem sommeert naar het huis van zijn zoon Merlijn te gaan. Wat? Waarom? (…) “Wat blijft erover van een man wiens leven draait om het in de gaten houden van zijn medeburgers?” staat op de achterkant van deze indrukwekkende roman van Peter Lenssen, die leest als een pageturner. (…) Wat betekent het om te leven in een wereld gebaseerd op structureel wantrouwen? Nu, daar zien wij hier op dit moment in ieder geval op vele fronten de consequenties van. En wellicht, wanneer iedereen tot dit inzicht komt, is er hoop. Dus, lees dit confronterende, meeslepende, actuele en prachtig geschreven boek dat gewaardeerd is met ∗∗∗∗ (uitstekend).
Lees hier de recensie
Meer over ‘Genoeg geweest’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Literaire thriller over sociale media.» – Norma Montulet

VoorplatGenoeggeweest-75Over ‘Genoeg geweest’ van Peter Lenssen voor NBD/Biblion, 17 maart 2021:
Derde roman van Peter Lenssen (1957) die in alle drie de romans actuele thema’s aan de orde stelt. In deze roman, je zou het ook een thriller kunnen noemen, maakt de lezer kennis met Karl, een geheim agent, die zich met name bezighoudt met het afluisteren en bekijken van filmpjes op sociale media, om potentiële terroristen op te sporen. Als hij daar op een dag mee bezig is, krijgt hij een telefoontje van zijn baas. Die vertelt hem dat hij naar de woning van zijn zoon moet gaan. Daar vindt hij zijn zoon, die zich heeft opgehangen. Wat volgt is een queeste op zoek naar antwoorden op de vele vragen die Karl zichzelf stelt, niet alleen over de zelfmoord van zijn zoon, maar ook over zijn eigen leven en de beslissingen die hij in zijn leven heeft genomen. Lenssen laat in dit boek zien wat de corrumperende invloed is van sociale media en het effect dat deze hebben op de manier waarop wij de werkelijkheid waarnemen. Vooral geschikt voor lezers die geïnteresseerd zijn in literaire thrillers en het onderwerp sociale media.
Meer over ‘Genoeg geweest’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Als intimiteit wordt vernietigd.» – Hans van der Heijde

VoorplatGenoeggeweest-75Over ‘Genoeg geweest’ van Peter Lenssen in Dagblad van het Noorden en Leeuwarder Courant, 5 maart 2021:
(…) ‘Ik heb van afluisteren en bespioneren mijn beroep gemaakt. Daar ben ik trots op.’ Karl Slompink, Slomp voor zijn collega’s van de geheime dienst, wordt door zijn baas naar het adres van zijn zoon gestuurd, waar hij Merlijn dood aantreft, bungelend in het trapgat. Uit de stroom van gevoelens en herinneringen die de aanblik van zijn dode zoon bij Karl losmaakt, valt op te maken dat hij sinds de scheiding van zijn inmiddels overleden vrouw en eigenlijk ook daarvoor al geheel van hem en haar vervreemd was. Karls leven was en is zijn werk en dat is werk waarover hij niet mag praten, zelfs niet met zijn naasten. (…) ‘Genoeg geweest’ is niet alleen een raadselroman, Lenssen wil ook de permanente surveillance van vele burgers door geheime diensten aan de kaak stellen. Evenals het moorden op duizenden kilometers afstand met behulp van satellieten en drones, weergegeven in scènes die rechtstreeks ontleend lijken aan de film ‘Eye in the Sky’. (…) De vernietiging van intimiteit door het zich permanent bespioneerd weten, dan wel door anderen te bespioneren, holt mensen uit en is fnuikend voor hun morele integriteit. Karl is daar niet alleen medeverantwoordelijk voor, hij is er ook een exponent van. Dat maakt Lenssen allemaal goed duidelijk. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Genoeg geweest’
Meer over Peter Lenssen bij Uitgeverij In de Knipscheer

«De plot zit verrassend en goed geconstrueerd in elkaar.» – Drs. W.A. Fasel

VoorplatEtappe-75Over ‘De fatale etappe’ van Hans van Hartevelt voor NBD / Biblion, 5 november 2020:
Een wielrenner, de helft van een Mexicaanse tweeling, wint wedstrijd na wedstrijd, daarbij geholpen door zijn identieke broer. De andere wielerploegen vermoeden fraude en smeden een complot om ze van een unieke prestatie in de grote rondes af te houden. Het vermoeden is dat er sprake is van persoonsverwisseling, maar gaandeweg wordt er steeds meer duidelijk van de verziekte spelletjes achter de sportieve prestaties. Het wordt een politiezaak als de gedoodverfde winnaar een fatale crash maakt, en het moord lijkt in plaats van een ongeluk. De plot zit verrassend en goed geconstrueerd in elkaar. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De fatale etappe’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Van Hartevelt speelt de troef van persoonsverwisseling vernuftig uit.» – Maarten Moll

VoorplatEtappe-75Over ‘De fatale etappe’ van Hans van Hartevelt in Het Parool, 27 oktober 2020:
(…) Kan een ‘gewone’ roman het heel goed stellen met weinig of geen plot, bij een wielerroman ligt dat toch wat gecompliceerder. Er móet iets gebeuren. (…) Een wielerroman is daardoor altijd ook een thriller. Dus ook ‘De fatale etappe’. En het moet gezegd: Van Hartevelt heeft met zijn wielerroman, naar ik weet de eerste die speelt in de Ronde van Spanje, hoog ingezet. Het draait om twee Mexicaanse wielrenners, de identieke tweeling Marco en Miguel Muñoz. De laatste staat op het punt na de Ronde van Italië en de Ronde van Frankrijk ook nog de Ronde van Spanje te winnen. In één jaar. Nog nooit vertoond. Ook niet in het echt. Mooi gegeven. (…) Al vroeg in de roman komt langs of er wellicht sprake is van een persoonsverwisseling. (…) Van Hartevelt speelt die troef in zijn roman vernuftig uit. Doet er ook nog een moord bij. En dan is er die vrouw die het mannenwielrennen ‘bedreigt’. Die angst – in de schaduw te worden gesteld door een vrouw – is het mooiste gegeven in ‘De fatale etappe’. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De fatale etappe’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een niet te missen boek. Liefhebbers zullen hun vingers aflikken.» – Job ter Steege

VoorplatEtappe-75Over ‘De fatale etappe’ van Hans van Hartevelt op Leeskost, 19 oktober 2020:
De strijd is nog niet gestreden, ook al staat de ‘maillot rojo’, de rode trui, ver voor op de concurrentie. Het is Miguel Muñoz, hij is de leider in het algemeen klassement. Deze toprenner van de Mexicaanse ploeg ‘La Tienda de Salud’ staat op het punt om in de wielerwereld een exceptioneel record neer te zetten. Hij won dit jaar al de Tour de France en de Giro d’Italia. Miguel lijkt nu ook af te stevenen op de eindoverwinning in de Spaanse Vuelta! Een prestatie die nooit voor mogelijk werd gehouden. (…) In deze tijd van Corona waarin de drie grote wielerrondes met logistieke aanpassingen uiteindelijk toch worden verreden is de wieler-thriller ‘De fatale etappe’ een niet te missen boek. Vooral liefhebbers van glorie en ondergang van de helden op de pedalen, hun ploegleiders, hun artsen, hun geldschieters en alles wie en wat erbij komt kijken, zullen hun vingers aflikken. Tenslotte geldt in dit drama ook het adagium: De honden blaffen, maar de karavaan trekt verder. De wielerronde is altijd de uiteindelijke winnaar.
Lees hier de recensie
Meer over ‘De fatale etappe’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer

«‘De fatale etappe’ is een boeiende misdaadroman.» – Marjo van Turnhout

VoorplatEtappe-75Over ‘De fatale etappe’ van Hans van Hartevelt op Leestafel, 11 oktober 2020:
(…) Vooropgesteld dat de wielerwereld mij geheel onbekend is, kan ik toch aangeven dat ‘De fatale etappe’ een boeiende misdaadroman is. Het gaat er immers om dat er een dader van een misdaad gevonden wordt, en wat in welke setting het verhaal geplaatst is maakt dan niet zo veel uit. Natuurlijk is die achtergrond er wél: er is een mooie beschrijving van de omgeving. Daarnaast wordt er verteld hoe het er aan toe gaat in de wielersport, de dagelijkse gang van zaken, de concurrentie, het hele spelletje dat gespeeld wordt door de mensen die achter de schermen aan de touwtjes van het grote geld trekken. (…) Daarom is het goed om te lezen dat de renners zelf fietsen omdat ze willen fietsen, om de wedstrijd, het winnen, ze gaan voor de eer. Dat ze daar hun geld mee verdienen is een feit, maar waarom niet op een eerlijke manier? Door het onderzoek van commissaris Santos Escartin en zijn hoofdinspecteur Leticia Gil Parra komt het verhaal tot leven. Er is niet gekozen voor één verteller, we gaan van de een naar de ander, vooral ook door middel van hun gesprekken met de betrokkenen – de tweeling, andere renners, de ploegleiders, de ploegarts. Een extraatje is het feit dat Leticia zelf ooit een vrij verdienstelijke wielrenner was. Zij kan de commissaris alles uitleggen. Gelukkig voor de onwetende lezer. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘De fatale etappe’
Meer over Hans van Hartevelt bij Uitgeverij In de Knipscheer