‘Azijn in mijn aderen’ leest als een trein, en zelfs de onbekende termen nemen de vaart niet weg.» – Marjo van Turnhout

Azijn in mijn aderenOver ‘Azijn in mijn aderen’ van Orchida Bachnoe op Leestafel.nl, 27 november 2012:
Het is een vlot lopend, meeslepend tienerverhaal: een sprookje, dat eindigt in Bollywoodsfeer. Maar dan wel in een modern, ietwat satirisch jasje. Drugs en drank versus Hindostaanse tradities; leven versus dood. Anjani en Teela vertellen hun verhaal ieder apart, en komen heel overtuigend over. Ze hebben het over hun meisjesdromen, over de belemmeringen die hun achtergrond hen daarbij oplegt. Al zijn hun avonturen fantastisch, maar er is wel degelijk die serieuze ondertoon. Het is een boek dat door jongeren gelezen zal worden, misschien echter zouden hun ouders er juist een boodschap aan hebben: Het is niet altijd goed tradities in ere te houden.

Lees hier de recensie

Meer over dit boek

«‘Retourtje Afrika’ is een novelle met inhoud. Theo Ruyters kennis van en liefde voor Tanzania spat van iedere pagina af.» – Ezra de Haan

Retourtje AfrikaOver ‘Retourtje Afrika’ van Theo Ruyter op Literatuurplein.nl, 27 november 2012:
Met de novelle ‘Retourtje Afrika’ verlaat Theo Ruyter even het politieke podium en kiest hij voor de literaire verwerking van zijn ervaringen met ontwikkelingshulp in Afrika. Het is het verhaal van een vader die nog één keer het land wil zien dat hij diep in zijn hart heeft bewaard als zijn tweede vaderland. Voor hem is het vanzelfsprekend dat hij zijn kinderen laat delen in die ervaring. Uit ieder beschrijving blijkt dat Theo Ruyter Tanzania kent als zijn broekszak. Elke ervaring van de vader met zijn pubers wordt treffend beschreven. Voor iedereen die ooit door Afrika reisde, is bijvoorbeeld de busrit die ze maken herkenbaar en hilarisch.

Lees hier de recensie

Meer over dit boek

«Er is een groot nieuw schrijver opgestaan.» – Peter de Rijk

Sterven doe je zoOver ‘Sterven doe je zo’ van Tjeerd Ybeles Smit in Literat-uur (Radio AmsterdamFM), 19 november 2012:
Je kunt hem vergelijken met een Willem Elsschot bijvoorbeeld. Ik denk meteen aan een boek als ‘Lijmen/Het been’.

Luister hier naar de uitzending.

Meer over ‘Sterven doe je zo’

«Je leest het verhaal met een glimlach want met relativerende ironie beschreven.» – Hans Beerends

Retourtje AfrikaOver ‘Retourtje Afrika’ van Theo Ruyter op Ravage Digitaal, 18 november 2012:
De teruggekeerde ontwikkelingswerker wil niet gezien worden als een toerist maar als iemand die Afrika goed kent en daar jaren gewoond heeft. Bijna een door gezomerde Afrikaan dus die toevallig een beetje wit is, maar er is geen Afrikaan die daarin meegaat. Voor hen is hij gewoon een onbekende Europeaan waar aan verdiend kan worden. (…) Eigenlijk is ‘Retourtje Afrika’ een droevig boek vol nostalgische dromen, niet ingevulde idealen en teleurstellingen. Tegelijkertijd lees je het verhaal met een glimlach omdat alle tegenvallers met een relativerende ironie worden beschreven.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Retourtje Afrika’
Theo Ruyter, Retourtje Afrika, Nederlandse literatuur, novelle, Afrika, Kilimanjaro, ontwikkelingswerk,

«Curaçao heeft er weer een belangrijke schrijver bij.» – Ezra de Haan

WoestijnzandOver ‘Woestijnzand’ van Elodie Heloise op Caraïbisch Uitzicht, 16 november 2012:
Typerend voor het proza dat Elodie Heloise schrijft, is dat het vlot leest en dat de taal in dienst staat van het verhaal. De korte en lange verhalen in ‘Woestijnzand’ geven het leven op Curaçao perfect weer. Door steeds weer nieuwe invalshoeken te kiezen, schetst Elodie Heloise hoe de bewoners van dit Caribische eiland leven en leefden. Vooral in de langere verhalen van de auteur zie je het verteltalent naar voren komen.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Woestijnzand’

«Een hartenkreet van de schrijfster over het eiland waar zij woont.» – Marjo van Turnhout

WoestijnzandOver ‘Woestijnzand’ van Elodie Heloise op Leestafel, 16 november 2012:
Sfeervolle vertellingen, die gaan over de geschiedenis, zoals bijvoorbeeld het titelverhaal, waarin de gruwel van de slavernij belicht wordt; of over het klimaat van het eiland: de hitte en het voorkomen van orkanen, die steeds net niet komen. Een ander thema is de verloedering van de afgelopen decennia, onder invloed van drugs, en het verschil in rang en stand: zwervers op straat versus de betere stand die zich opsluit achter hekken. Natuurlijk vinden we een vleugje magie in de verhalen terug, en bijgeloof, en emoties die niet specifiek Curaçaos zijn, maar gewoon menselijk: liefde, bedrog, en gelukkig humor.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Woestijnzand’

«Dit literaire debuut is professioneel geschreven.» – Mr. J.J. Groen

Sterven doe je zoOver ‘Sterven doe je zo’ van Tjeerd Ybeles Smit door NBD Biblion, 7 november 2012:
Dit literaire debuut vertelt over een man, Stein, die niet kan afrekenen met zijn door losbandigheid, hippiedom en jacht op vrijheid vaarwel gezegde streng gereformeerde jeugd. Hij weet dat zijn leven een grote reactie daarop is, en hij eindigt zijn vertelling in essentie met de onbeantwoordbare vraag af God wel of niet bestaat. Het taalgebruik is helder.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Sterven doe je zo’

«Waar een klein land groot in is. ‘Woestijnzand’ op Curaçao gepresenteerd» – Jeroen Heuvel

Over ‘Woestijnzand’ van Elodie Heloise op Caraïbisch Uitzicht, 11 november 2012:
Woestijnzand, de bundel verhalen van Elodie Heloise, is zaterdagmiddag op Curaçao gepresenteerd. Op het strand van Playa Kanoa had de auteur voor dit geboortefeest vrienden, familie en kennissen uitgenodigd. Roy Colastica en Laura Quast waren gevraagd het verhaal Schelpenvlees voor te dragen. Jeroen Heuvel bracht samen met Jelleke Praamsma en Rianne Plaisier de proloog in een theaterjasje ten gehore. (…) ‘Niemand van ons is hetzelfde maar we herkennen elkaar als mensen; meestal; tegenwoordig. Hoewel we vreemdelingen niet zoveel mens vinden. Als wij zelf. Soms zijn we méér mens. Soms minder. Wat doe je met je eigen interpretatie? Een schrijver wil iets, uit zich. Een lezer wil iets, vergelijkt. Het geschrevene met z’n eigen wereldbeeld. Elodie schreef in “Woestijnzand” een proloog – gesprek, gevonden op straat. Wij laten één leesinterpretatie hiervan zien.’

Lees hier het bericht en hier in Antilliaans Dagblad

Bekijk hier de foto’s

Alles over ‘Woestijnzand

«Het is een prachtig geschreven novelle.» – Marjo van Turnhout

Sterven doe je zoOver ‘Sterven doe je zo’ van Tjeerd Ybeles Smit op Leestafel.info, 10 november 2012:
Huidenkooper bevindt zich in een Oosters land als hij Stein belt met een verrassende mededeling. Het is een wending die spanning brengt in dit kleine boek, waar je verder vooral geconfronteerd wordt met de gedachtespinsels van Stein. Over zijn voorbije leven en over wat de toekomst, hoe kort ook, nog zal brengen. En over het heden, dat zich immers niets aantrekt van zijn toestand. Het is prachtig geschreven novelle, veel rake goed gevormde zinnen, en te denken gevende overwegingen.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Sterven doe je zo’

‘Terug tot Tovar’ op Curaçao

Terug tot TovarOver ‘Terug tot Tovar’ van Hans Vaders in Antilliaans Dagblad, 7 november 2012:
Tijdens een knus samenzijn met bekenden en belangstellenden werd afgelopen weekend het boek ‘Terug tot Tovar’ van Hans Vaders bij Mon Art in het Rif Fort gepresenteerd en gesigneerd door de auteur. Eerder in september werd het boek uitgegeven door In de Knipscheer in Nederland en gepresenteerd. Daarbij kon de auteur niet aanwezig zijn. Des te groter was het plezier om de presentatie op ‘eigen bodem’ bij te wonen.

Lees hier het bericht in de krant

Alles over ‘Terug tot Tovar’