«Op hoge leeftijd onthult hij zich als poëet.» – Pauline Kruithof

VoorplatWEG-75Over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’ van Eric Schneider in Friesch Dagblad, 22 september 2021:
Eric Schneider (1934) (…) werd geboren in Batavia, maar kam naar Nederland en verwierf bekendheid als toneelspeler, regisseur en schrijver (…) Op hoge leeftijd onthult hij zich als poëet. (…) Schneider verhaalt van de onrust en strijd die over de toenmalige Nederlandse kolonie valt. (…) Hij blijft weg van (…) gevoelige politiek (…) en focust op ogenschijnlijk onbeduidende persoonlijke ervaringen. Die weten de sfeer waarin hij opgroeide, die hem vormde, extra scherp neer te zetten. (…) De dichter koppelt zijn eigen wederwaardigheden aan de lotgevallen van mythische en dramatische figuren. (…) De thema’s worden naar een universeel niveau getild en de vertelsels krijgen een extra plot. (…) De dichter komt tot de conclusie dat opgroeien een illusie is, terwijl het steeds minder duidelijk is wat het betekent iemands kind te zijn. Wie waren zijn ouders precies. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’
Meer over Eric Schneider bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Als je de stilte doorbreekt, komen juist de geluiden, de stemmen van vroeger.» – Aly Freije


Op 19 september 2021 werd ‘Een engel aan de deur’ van Aly Freije gepresenteerd in de Haarlems Pletterij, centrum voor debat en cultuur. Tijdens de presentatie ging een vijftal gedichten, gelezen door Aly Freije, en door Louis Stiller speciaal voor deze gelegenheid op locatie gefilmd, als boektrailers in première. Ezra de Haan las zijn op dat moment nog niet gepubliceerde recensie van de bundel. En fotograaf en beeldend kunstenaar Annemarie van Buuren ging met Aly Freije in tweegesprek over de interactie tussen hun eigen genres beeld en taal. Annemarie van Buuren: «Wat gebeurt er als je een gedicht gebruikt als aanleiding voor een foto en de foto vervolgens weer als aanleiding voor het gedicht? Wat gebeurt er in de vertaling: raken er dingen kwijt of ontstaan er juist nieuwe betekenissen in die tussenruimte.» Aly Freije: «Ik heb veel met stiltes gedaan. Stilte is veelzijdig, het kan iets heel intiems zijn, tegelijk kan er een doodse stilte vallen of verzwijgen mensen iets. Hoe beschrijf je dat. Ik wilde die stilte doorbreken. Als je de stilte doorbreekt, komen juist de geluiden, de stemmen van vroeger. Die zwijgcultuur is niet zo fijn, daardoor blijven veel zaken onderhuids.»
Kijk hier naar de presentatie op Youtube
Meer over ‘Een engel aan de deur’
Klik voor boektrailers
Lees hier de recensie van Ezra de Haan
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Walter Palm in vergaderzaal van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

WalterPalmOver ‘Bonaire’ van Walter Palm, 17 september 2021:
In een van de nieuwe vergaderzalen van het prestigieuze ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in Den Haag prijkt sinds kort het gedicht ‘Bonaire’ van Walter Palm. Het gedicht prijst de rust op het Bonaire. Het gedicht is gepubliceerd in zijn gedichtenbundel ‘Met lege handen ging ik slapen, met een gedicht werd ik wakker’ (In de Knipscheer; 2002 herdruk 2018). ‘Bonaire’ werd ook opgenomen in de door Klaas de Groot samengestelde bloemlezing ‘Vaar naar de vuurtoren. Eiland Isla Island Eilân. Gedichten over 12 eilanden van het Koninkrijk der Nederlanden’.

Bonaire

Flamingo’s beelden
rozezachte stilte uit.

Groen gekrijs van papegaaien
omlijst de rust.

Naast de schildpad
zwemt de tijd.

Op de zeepaarden
hobbelt een glimlach.

Plots opduikende
dolfijnen, een flits

van inspiratie.

Klik hier voor locatiefoto van Mike Bink
Meer over toegepaste kunst in dit ministerie
Meer over Walter Palm bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Met lege handen ging ik slapen, met een gedicht werd ik wakker’
Meer over ‘Vaar naar de vuurtoren’

«Prozagedichten met een vleugje alliteratie.» – Drs. B. Hummel

VoorplatEngel-75Over ‘Toen dichters over engelen droomden’ van Karel Wasch voor NBD/Biblion, 16 september 2021:
Karel Wasch (1951), biograaf van o.a. Dylan Thomas en Jack Kerouac en dichter, volgt in deze bundel een donker pad. ‘Geen huis geen bestemming’, ‘Vlucht’, ‘Geluk verloren’ en ‘Dodenakker’ zijn de weinig opbeurende titels van enkele afdelingen binnen de bundel. Deze bevat prozagedichten met een vleugje alliteratie. (…) Jeugdherinneringen, verloren liefdes en een vriend die ‘springt’ passeren de revue. Met wijdopen ogen staat de dichter op het strand. Hij tast de korrels af op zoek naar een verloren tijdsbesef: ‘Zand werd water en / water keerde weer / Het ruisen was een klankdecor / in diep gepeins verzonken’. De laatste afdeling heet dan ook ‘Geheim’. Antwoorden heeft de dichter niet. Het vragen lijkt hij voorbij. (…)
Lees hier de recensie
Meer over ‘Toen dichters over engelen droomden’
Meer over Karel Wasch bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Klaas Jager bij opening ‘Opgedoekt’

In tentoonstellingsruimte melklokaal in Heerenveen is van 12 september tot en met 17 oktober de expositie ‘Opgedoekt’ te zien. Veertien bekende kunstenaars, grotendeels uit Friesland, hebben één of meerdere werken gemaakt die geïnspireerd zijn op de grote paardenkastanje in het centrum van Joure. Deze is, met een leeftijd van zo’n 200 jaar, één van de oudste en bovendien één van de hoogste kastanjes van het land. De tentoonstelling is een initiatief van Rolf van Hulten. Voor de opening op zondag 12 september 2021 koos hij als voor te dragen gedicht voor ‘Inniger dan ooit’ van Klaas Jager uit zijn bundel ‘De wereld heeft geen overkant’.

Inniger dan ooit

Een tafel sober gedekt voor twee
zo zit zij in zijn hoofd

her verlangen is eenvoudig
maar blijft buiten handbereik

iemand rust in de schaduw van
een langgeleden geschreven boom
in de tuin van zijn woorden

de zomer is oud, maar inniger
dan ooit zit het lichaam in zijn heden.

Meer over ‘Opgedoekt’
Meer over ‘De wereld heeft geen overkant’
Meer over Klaas Jager bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het is de nietsontziende oprechtheid die deze gedichten indrukwekkend maakt.» – Hettie Marzak

VoorplatWEG-75Over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’ van Eric Schneider op Meander Magazine, 10 september 2021:
(…) De gedichten laten zich op het oog al gauw onderbrengen in drie thema’s: de gedichten die handelen over karakters uit toneelstukken die al dan niet door Schneider zelf vertolkt zijn, (…) vervolgens gedichten die gaan over zijn familie en zijn verleden en de gedichten die spelen in de tegenwoordige tijd. In de gedichten die de titel dragen van een toneelpersonage geeft Schneider de invulling van die rol weer zoals hij die ziet, maar ook kan de rol of de mythologische figuur aanleiding zijn tot uitdrukking van een gevoel dat niet rechtstreeks met de mythe te maken hoeft te hebben. Eurydike I (…) heeft een ritme dat de lezer mee stuwt met de stroom, die in korte zinnen steeds sterker wordt opgezweept om te eindigen in de climax en dan uit te vloeien in langere regels, waarin rust en stilte eindelijk drijven zonder doel. Ademen, hijgen, stil worden. Het rijm dat gehanteerd wordt, is onnadrukkelijk, onvolkomen en functioneel. (…) De gedichten over de toneelkarakters komen samen in het gedicht ‘Eindspel’. Dit gedicht vormt de overgang van het toneel en de diverse rollen naar de gedichten over de biografische werkelijkheid en het verleden van de dichter. De dichter heeft zijn hart binnenstebuiten gekeerd en zichzelf daarbij niet gespaard. Het is de nietsontziende oprechtheid die deze gedichten indrukwekkend maakt. De maskers van het toneel zijn afgerukt en het naakte gezicht van de dichter kijkt ons aan.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Waar weg weg is en stilte stiller nog’
Meer over Eric Schneider bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Henry Habibe siert wand van het Ministerie van Binnenlandse zaken en Koninkrijksrelaties.

Habibe Foto met dank aan Bookish Publishers

Over ‘Lanta para, watapana! / Recht je rug, watapana!’ van Henry Habibe, 6 september 2021:
In het gebouw waarin de ministeries van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie en Veiligheid zijn gehuisvest (Turfmarkt 147 te Den Haag), zijn onlangs voor de duur van vijf jaar de vergaderzalen voorzien van een ode aan waardevol Nederlands literair erfgoed. Iedere zaal draagt de naam van een geografisch gebied in Nederland: een provincie, een stad, een (wadden)eiland, een rivier of een streek. Per zaal is een geschikte tekst gezocht die over de plek gaat of er een bepaalde relatie mee heeft. De selectie van teksten, geschreven door dichters, (tekst)schrijvers en artiesten van uiteenlopende generaties, met verschillende culturele achtergronden, jong tot oud, opkomende tot zeer gerenommeerde talenten, geven de rijkdom van de Nederlandse taal weer, toegespitst op aspecten uit het Nederlandse landschap. Voor Aruba viel de eer te beurt aan dichter en linguïst Henry Habibe. Behalve het gedicht is ook een korte biografie van de betreffende dichter van die zaal te lezen en een foto te zien van het geografisch gebied met enige geografische informatie. De zalen worden gebruikt door ministers, staatssecretarissen, (hoge) ambtenaren en hun gasten afkomstig uit alle hoeken van de samenleving. Het geselecteerde gedicht is te lezen in de door Uitgeverij In de Knipscheer uitgegeven bloemlezingen ‘De navelstreng van mijn taal’ van Anton Claassen en ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’ van Klaas de Groot. Van Henry Habibe verscheen eveneens bij In de Knipscheer de Nederlandstalige bundel ‘Vulkanisch samenzijn’.
Klik hier voor de foto’s van Mike Bink
Meer over Henry Habibe bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Vulkanisch samenzijn’
Meer over ‘De navelstreng van mijn taal’
Meer over ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’

Boekpresentatie ‘de laatste framboos’ van Elly Stolwijk in Pletterij (gratis livestream)

19 SEP STOLWIJK Artscreen 1080x1920Op zondag 19 september 2021 presenteert Uitgeverij In de Knipscheer vanaf 18.30 uur zowel via livestream als live met publiek ‘de laatste framboos’, de tweede dichtbundel van Elly Stolwijk bij Uitgeverij In de Knipscheer. De presentatie vindt plaat in de Pletterij, Lange Herenvest 122, 2011 BX Haarlem. In ‘de laatste framboos’ schetst de schrijver in proza en poëzie de beleving van een vrouw die, in de negende maand van de zwangerschap, moet constateren dat haar ongeboren kind overleden is. Aan het programma werken o.a. mee recensent Ezra de Haan en pianist Koen Spijker, die werken ten gehore brengt van Bach en Schönberg. Na afloop signeert de auteur voor de aanwezigen haar nieuwe bundel.

Aanvang 18.30 uur stipt. Zaal open tussen 18.00 uur en 18.15 uur. Einde 19.15 uur. Toegang is gratis, maar wel vooraf boeken via website Pletterijof via telefonische reservering op 023 542 35 40. Het programma wordt ook live gestreamd. U kunt de livestream volgen op de homepage van debat- en cultuurpodium Pletterij, op hun Facebook-pagina of op hun Youtube-kanaal. Op het moment van de uitzending openen zich op deze drie platforms vensters met de livebeelden. Een inlogcode is niet nodig. Op de laatste twee media kunt u de uitzending later ook terugzien.

Klik hier voor de aankondiging op Pletterij
Meer over ‘de laatste framboos’
Meer over Elly Stolwijk bij Uitgeverij In de Knipscheer

Elis Juliana – Hé Patu/Waggeleend

Hé Patu/WaggeleendElis Juliana
Hé Patu/Waggeleend

poëzie, tweetalig Papiaments/Nederlands
Curaçao / Nederlandse Antillen
gebrocheerd in omslag met flappen,
80 blz., € 16,50
eerste uitgave oktober 2011
tweede druk 2021
ISBN 978-90-6265-660-8

De Curaçaose kunstenaar Elis Juliana (1927) behoort met Luis Daal en Pierre Lauffer tot de ‘Grote Drie’ van de Antilliaanse dichtkunst in het Papiaments. ‘Antilliaanse dichtkunst’, want het zou niet juist zijn te beweren dat de bekendheid van Juliana als beeldend kunstenaar, dichter, schrijver en voordrachtskunstenaar zou ophouden bij de grenzen van Curaçao.
Het voornaamste doel van Elis Juliana is altijd geweest de mogelijkheden van zijn moedertaal, het Papiaments, tot op de bodem uit te zoeken en toe te passen in zijn werk. En daarin heeft hij zich, tot nu toe, een ware meester getoond, niet alleen in stilistisch opzicht, maar ook in de milde wijze waarop hij de Curaçaose mens in zijn beschrijvingen heeft geportretteerd. Hij schroomt niet deze mens te confronteren met zijn tekortkomingen en minder goede eigenschappen en stelt met de blik van een scherp observator de gemakzucht en de hypocrisie van zijn medemens aan de kaak. Maar hij doet dit zonder te kwetsen, zonder gebruik te maken van grove woorden, op een geestige manier en, bovenal, met een weldadig aandoende compassie.
Zijn vertolking van ‘Hé Patu’, staat, vooral bij de oudere Antilliaan, voor altijd in het gehoor gegrift. Dat is dan ook de reden waarom juist dít gedicht de bundel aanvoert onder de titel ‘Waggeleend’. En ‘Waggeleend’ zal ongetwijfeld het historisch patina krijgen dat nog steeds het gedicht ‘Atardi’ siert van Joseph Sickman Corsen, de dichter die aan de wieg heeft gestaan van de in het Papiaments geschreven poëzie.
Fred de Haas studeerde Frans, Spaans en Portugees. Hij was o.a. werkzaam in het onderwijs op de voormalige Nederlandse Antillen. Hij vertaalde werk van auteurs als Jorge Luis Borges en Pablo Neruda. Als muzikant (gitarist en zanger) bestudeerde hij de Zuid-Amerikaanse muziek en treedt hij sinds 1982 op met zijn muziekgroep Alma Latina.
Meer over ‘Hé Patu / Waggeleend’
Meer over Elis Juliana bij Uitgeverij In de Knipscheer

Elly Stolwijk – de laatste framboos. Gedichten

Opmaak 1
Elly Stolwijk
de laatste framboos

gedichten
Nederland
gebrocheerd in omslag met flappen,
royaal formaat 17 x 22 cm
90 blz., € 18,50
ISBN 978-94-93214-52-1
eerste uitgave september 2021
presentatie 19 september 2021

In de laatste framboos schetst de schrijver in proza en poëzie de beleving van een vrouw die, in de negende maand van de zwangerschap, moet constateren dat haar ongeboren kind overleden is.

‘Met behulp van echoapparatuur verschijn jij op een beeldscherm,
doorzichtig.
We kunnen in jou kijken.
Je hartje staat stil: er is geen beweging in de vier compartimentjes.’

‘Ik bepaal de taal en zou de zinnen willen verkorten tot een punt.
De rouw, de verschrikking transformeren tot het kleinste zwarte gat,
een razend brandpunt van zwaartekracht.’

In 1986 verblijft Elly Stolwijk (1957) als vogelwacht twee maanden op een onbewoond eilandje in de Waddenzee. Daar, midden in de wildernis, besluit ze toelatingsexamen te doen voor de Gerrit Rietveld Academie. In 1993 studeert zij af aan de afdeling Autonoom. In haar werk zoekt ze in tekeningen, installaties en gedichten naar de verbinding tussen de woorden en de beelden. Ze debuteert als dichter succesvol in 2020 met de bundel liefde de vluchtige holte. Het Poëziecentrum te Gent nomineerde deze bundel voor de Poëziedebuutprijs 2021.

Over liefde de vluchtige holte:
«De vormgeving geeft de bundel een misleidende lichtheid, maar in de gedichten zit een heel leven vervat. Stolwijks stijl is helder en beklijft door een aangrijpende directheid. Deze lijvige bundel verdient het met zorg gelezen te worden.» – Jury Poëziedebuutprijs 2021

«Een bundel waar inhoud en vorm perfect matchen, impulsen omgezet in poëzie, woorden en beelden. Verklarende aantekeningen sluiten deze bundel af. Een revelatie om te koesteren. Bijzondere bundel met onvergetelijk mooie poëzie.» – NBD/Biblion

«De poëzie is even fijnzinnig en intrigerend als de tekeningen zijn. Daarbij zijn de teksten behalve intrigerend ook klankrijk, verrassend van taal en waaieren ze breed uit. Kortom, een ruime en ruimhartige bundel.» – H.C. ten Berge

Meer over ‘de laatste framboos’
Meer over Elly Stolwijk bij Uitgeverij In de Knipscheer