«In zachte, hedendaagse en relatief toegankelijke stijl geschreven.»

Over ‘Tegelijkertijd’ van Karel Wasch voor Biblion, 28 juni 2024:

‘Tegelijkertijd’ is een intieme dichtbundel over leven en dood, liefde en verwondering. Karel Wasch verkent in deze bundel thema’s als jeugd en ouderdom, de betekenis van woorden, memorabele gebeurtenissen, liefde en de overgang van leven naar dood. De gedichten zijn in zachte, hedendaagse en relatief toegankelijke stijl geschreven, veelal vanuit het perspectief van een ik-figuur. Geschikt voor een brede groep poëzieliefhebbers. Karel Wasch (1951) is een Nederlandse dichter en auteur. Voor zijn poëzie en essayistisch werk ontving hij diverse prijzen. ’Tegelijkertijd’ is zijn tiende dichtbundel.

Bron
Meer over ‘Tegelijkertijd’
Meer over Karel Wasch bij Uitgeverij In de Knipscheer

Philip Hoorne ‘Dichter van de dag’ op Laurens Jz Coster

Uit ‘Mens is de naam’ van Philip Hoorne op Laurens Jz. Coster, 21 juni 2024:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 21ste juni 2024 Philip Hoorne (1964) van wie de bundel ‘Mens is de naam’ (2024) verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Noë kiest voor twee  gedichten  ‘Fake news’ en ‘Story’ die  vandaag ook geplaatst zijn op Neerlandistiek.nl .

Fake news

fake is aan een opmars bezig
fake deed het altijd al goed
en is meer dan ooit trending en booming

kijk eens wie de controle aan het verliezen is
door ons verhaaltje voor jou door jou
over jou en met jou zal je naam
nimmer meer geprezen worden

je kan met open mond aan het gas
of met al je kleren aan in een diepe plas
maar da’s wat drastisch niet?
een schuldbekentenis bovendien

weet dat niets op het net ooit verdwijnt
zeg maar dag tegen je ziel
je bent haar definitief kwijt

••

Story

zie je die man daar in de hoek?
en naast hem zijn vrouw?
hun liefdesverhaal is wereldberoemd
maar ik weet dat jij niet in liefde gelooft

trek het je niet aan
waarschijnlijk werd je gehaat door je moeder
en blonk jouw vader uit in afwezigheid
in herinneringen die zich niet laten verdringen

zonder liefde kun je niet leven dat is waar
maar waarom zou je willen leven
als anderen het zoveel beter doen?

al dat lang en gelukkig om je heen
waarom wil je daar deel van zijn?
van zelf te leven krijg je alleen maar pijn

Klik voor deze gedichten op Neerlandistiek
Meer over ‘Mens is de naam’
Meer over Philip Hoorne bij Uitgeverij In de Knipscheer

Karel Wasch met ‘Gedicht van de Dag’ op Laurens Jz Coster

Uit ‘Tegelijkertijd’ van Karel Wasch op Laurens Jz Coster, 18 juni 2024:

Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 17de juni 2024 Karel Wasch (1951) van wie de bundel ‘Tegelijkertijd’ (2024) verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Noë kiest voor het gedicht ‘Betekenis’ dat vandaag ook geplaatst is op Neerlandistiek.nl .

Betekenis

Als kind had ik eens een ervaring
met het woord plaats, ik weet nog goed
ik lag in bed herhaalde plaats, tot het
niets meer betekende, mij angstig maakte zelfs.
En ik wist dat plaats, niets met welke plaats dan ook
te maken had. Misplaatst was het, een lege huls.
Het woord was daar gesneuveld, had iedere
betekenis verloren, dit is een bekentenis.

Ik gooide het op als een dobbelsteen, die
nimmer op het juiste cijfer meer kon landen.

Ik brandde er mijn vingers aan, herhaalde
avonden lang het spel met andere woorden,
die zich allemaal spoedig ontpopten als
ware plaaggeesten, totdat de dwangbuis
van gezond verstand mij redde
en terugbracht naar de landingsbaan
waar alle vaste stof geworden is
of van los zand aan elkaar hangt, meer
had ik niet verlangd van de wereld achter
klank, het spel was niet ten einde, maar de
regels kon ik niet meer vinden.

Nu laat ik de betekenis voor wat het is
een sterk beslagen ruit en trek er
met de klank op uit.

Lees het gedicht op Neerlandistiek
Meer over ‘Tegelijkertijd’
Meer gedichten van In de Knipscheer-auteurs op Laurens Jz Coster

Titi Zaadnoordijk ‘Dichter van de dag’ op Laurens Jz Coster

Uit ‘Vreugde is ook een soort liefde’ van Titi Zaadnoordijk op Laurens Jz. Coster, 17 juni 2024:
Redacteur Raymond Noë maakt voor het blog Laurens Jz. Coster elke werkdag een keuze uit een poëziebundel van een Nederlandstalig dichter. ‘Dichter van de dag’ is op deze 17de juni 2024 Titi Zaadnoordijk Richard Alihary (1960) van wie de bundel ‘Vreugde is ook een soort liefde’(2023) verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Noë kiest voor het gedicht ‘En ondertussen ben ik aan het werk’ dat vandaag ook geplaatst is op Neerlandistiek.nl .

En ondertussen ben ik aan het werk
voer ik een zwetend gevecht met mijn hormonen
ben ik bang dat ik ook kanker heb
ik was altijd gezond en sterk maar mijn knieën
wijzen mij terecht
ik zou liever op de fiets gaan maar mijn hond
houdt meer van wandelen

en mijn keel doet zeer, mijn hoofd zit vol snot
ik vergeet te eten, voor het eerst van mijn leven,
dit is wat ik wilde, dunner,
maar ook mijn billen vallen er af
mijn energie verdwijnt en waar zijn mijn spieren
gebleven
oude vrouwenbenen heb ik met knokelknieën
wat had ik dan gedacht
dat zij de enige zijn die zich van binnen nog jong
voelen?
Dat zij de enige zijn die moeten wennen aan het
slappe lijf?

Ik zweet me suf
mijn haar is grijs
mijn knieën stijf
ik ben zo wijs

Klik voor het gedicht op Neerlandistiek
Meer over ‘Vreugde is ook een soort liefde’
Meer gedichten van In de Knipscheer-auteurs op Laurens Jz Coster

Philip Hoorne – Mens is de naam. Gedichten

Philip Hoorne
Mens is de naam
gedichten
België
gebrocheerd in omslag met flappen,  66 blz.,
formaat 170 x 200 mm.
€ 18,50
ISBN 978 94 93368 05 7
eerste uitgave 2024

In Mens is de naam bespeelt Philip Hoorne net als in ‘Het dikke meisje en de ziener’ wederom alle registers van la condition humaine. Deze gedichten gaan over u, want mens is ook uw naam. Hoeveel wendingen het leven ook neemt, de story van ons bestaan is een antwoord op een vraag dat eindigt met een vraag. Uiteindelijk ga je van mens-zijn dood, daar weet zelfs de antwoordman geen raad mee. Is deze nu eens schalkse en dan weer bittere, maar altijd originele en bijwijlen schaamteloze poëzie een manier om de schuchterheid van de dichter te maskeren?

Philip Hoorne (Kortrijk, ) debuteerde in de Sandwich-reeks onder redactie van Gerrit Komrij. ‘Mens is de naam’ is zijn achtste dichtbundel en zijn tweede bij Uitgeverij In de Knipscheer.

Verder publiceerde hij een verhalenboek en was hij de samensteller van een aantal poëziebloemlezingen. Over leven en werk van Hoorne verscheen een monografie met als titel ‘Wachten is het hele leven’. Behalve dichter en schrijver is Philip Hoorne fotograaf, redacteur en schrijfbegeleider. Googel je zijn naam, dan is het eerste zoekresultaat zijn weblog, tevens zijn digitale thuisbasis.

De pers over Het dikke meisje en de ziener:
‘De dichter vangt de ruis van het leven om hem heen op. Hij grijpt de lezer bij zijn nekvel, hij bruuskeert en charmeert, hij strijkt tegen de haren in, monkelt en glimlacht – of beter: hij grimlacht – om wat mensen ervan bakken in het leven.’ – Jooris Van Hulle in Poëziekrant

‘Grimmigheid is in deze bundel een attractief winstpunt. Psychopathische hersenspinsels veroorzaken uiteindelijk meestal wel een goedkeurende glimlach. Philip Hoorne is de meester van de poëtische hypnose; zijn lezers zullen hem volgen.’ – Frank Decerf op De Schaal van Digther

‘Zoals met echte humor altijd het geval is, is ze nooit alleen maar grappig. Ook bij Hoorne is er ondanks alle hilariteit altijd een ondertoon te bespeuren van onvrede met de wereld en van teleurstelling.’ – Hettie Marzak op Literair Nederland

Meer over Philip Hoorne bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Unieke bundel die melancholie en weemoed ontroerend concretiseert.» – Jan van Gulik

Over ‘Tegelijkertijd’ van Karel Wasch in Nieuwsbrief Meander, 24-03-2024:

(…)  Wasch weet de thema’s melancholie en weemoed in een aantal gedichten op ontroerende wijze te concretiseren. Het gedicht ‘Betekenis’ is hier een mooi voorbeeld van. (…) Het gedicht opent met een beeldende scène, een jeugdherinnering. Het kind ligt in bed en herhaalt het woord ‘plaats’, zo vaak dat het op een gegeven moment geen betekenis meer draagt. De scène eindigt met een oordeel: ‘Misplaatst was het, een lege huls.’. Deze typering is werkelijk meesterlijk, poëzie op z’n mooist. Het woord ‘misplaatst’, waarin het woord plaats ligt opgesloten in de bestanddelen ‘mis’ en ‘t’, is werkelijk een lege huls. (…) Veel van de gedichten in ‘Tegelijkertijd’ hebben eenzelfde structuur (…) De dichter vangt aan met concrete beelden, (… ) en werkt naar een climax toe, een strofe waarin het gedicht een wending neemt. (…) Deze wendingen zijn interessant, ze amuseren of zetten aan tot denken. ‘Tegelijkertijd’ is een unieke bundel. (…) Wasch gebruikt onder andere (jeugd)herinneringen. Deze (jeugd)herinneringen verbindt hij in een aantal gedichten (…) aan het hier en nu. Vooral deze gedichten vind ik zeer de moeite waard. Ze bieden volgens mij inzicht in de boeiende reis van een dichter met ervaring.

Lees hier de recensie
Meer over Tegelijkertijd
Meer over Karel Wasch bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Het beeld vult de woorden aan en de woorden geven ‘kleur’ aan de beelden.» – Frans August Brocatus

Over ‘De donkere kamer van Aly Freije en Anne-Marie van Buuren in De Auteur, 19 maart 2024:

Annemarie van Buuren (1961) zoekt in haar werk de grenzen van fotografie op. Van klassieke fotografie met moderne camera’s tot experimenten met oude camera’s. Voor deze bundel werkte ze veel met een houten droge-plaat camera uit 1880. De papieren negatieven en de ongecorrigeerde lenzen van deze antieke camera geven beelden een extra dimensie: ze gaan niet langer alleen over ruimte, maar ook over tijd. (…) Aly Freije (1944) bracht haar jeugd door in de Oost-Groninger Veenkoloniën. Grensganger zijn en tussen de regels het leven met verlies en het niet-gezegde bovenhalen is steeds de inzet van haar schrijven. (…) De titel ‘De donkere kamer’ is al een expliciete verwijzing naar de fotografie. Het gebruik van het lidwoord ‘de’ maakt het nog nadrukkelijker. (…) De afdrukken van de foto’s zijn suggestief en bieden voldoende contrasten. Altijd een waagstuk maar in deze een waardevolle meerwaarde. (…) Hier vloeien fotograaf en dichter in elkaar. Eén van de krachten van de bundel is dat de gedichten geen beschrijvingen van de foto’s zijn maar dat zij een bijzondere symbiose aangaan. Het beeld vult de woorden aan en de woorden geven ‘kleur’ aan de beelden.
‘De Auteur’ is een driemaandelijks tijdschrift van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen.

Lees hier de recensie in rubriek ‘De Boekhouding’
Meer over ‘De donkere kamer’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Gedichten van een van de belangrijkste mandarijnen in de Nederlandse literatuur.» – Rob Schouten

Over ‘Gekozen gedichten’ van Victor E. van Vriesland in Trouw, 29 december 2023:

Je moet er maar opkomen, een bloemlezing uit het werk van Victor E. van Vriesland (1892-1974): ‘Gekozen gedichten’. Van Vriesland was jarenlang een van de belangrijkste mandarijnen in de Nederlandse literatuur, iemand die in jury’s zat en mede het poëtisch klimaat bepaalde. Hij schreef zelf ook gedichten maar die zijn zo goed als vergeten. (…) Toch is het interessant om eens terug te kijken op het werk van Van Vriesland. (…) De poëzie van Van Vriesland is gemiddeld behoorlijk stijf spul, strak in het pak en rijmend, al werd ook de dichter Van Vriesland op het laatst van zijn leven wat losser en vrijer van toon. (…) Toch, als je er maar lang genoeg naar kijkt, proef je, onder die nette dekmantel van keurig gekozen woorden, wel iets tijdloos in zijn gedichten, iets van de eeuwige pijn en vreugde van het bestaan. (…) Bijzonder, zo’n kijkje in een preutse, verheven tijd van welgevormde, ietwat intellectualistische gedichten door een voormalig poëtisch machthebber.

Lees hier de recensie
Meer over ‘Gekozen gedichten’
Meer over Rob Groenewegen

Aly Freije in de 2023 PoëzieTop 15 van Awater

Over ‘De donkere kamer van Aly Freije en Anne-Marie van Buuren in Awater (2024-1), 25 januari 2024:

In het winternummer van Awater kiezen de vaste poëzierecensenten hun top drie van de dichtbundels van het afgelopen jaar. Hettie Marzak noemt in haart top drie ‘De donkere kamer’ van Aly Freije en Annemarie van Buuren als eerste: “Deze bundel is ontstaan uit de samenwerking tussen dichter en fotograaf, die op elkaars werk reflecteren. Freije weet met symbolen en beelden een landschap op te roepen dat vol is van dreiging, verlies en rouw. Landschappen en de elementen van lucht en water zijn hier betekenisdragend, misschien omdat de dichter zelf afkomstig is uit het hoge noorden van Groningen, waarmee ze zich sterk verbonden weet.”

bijlageBron
Meer over ‘De donkere kamer’
Meer over Aly Freije bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Veelzijdig kunstenaar gaat met daverende kracht in beeld en woord de confrontatie met de lezer aan.» – André Oyen

Over ‘Vreugde is ook een soort liefde’ van Titi Zaadnoordijk op Ansiel, 27 januari 2024:

Titi Zaadnoordijk (1960) is beeldend kunstenaar, dichter en performer. In 1978 vatte ze haar studie biologie aan, maar een paar jaar later koos ze toch voor de kunstacademie. Titi Zaadnoordijk woont en werkt in het Friese Scherpenzeel. Vreugde is ook een soort liefde is Zaadnoordijks zevende dichtbundel. Voor mij persoonlijk was het wel de eerste kennismaking met haar werk en dat was toch wel een bijzondere ontdekking. Toen ik de cover en de titel zag verwachtte ik eerlijk gezegd nogal wat zeemzoeterige poëzie. Van dat idee was ik echter heel vlug verlost. Reeds vanaf de eerste gedichten was het me duidelijk dat dit werk van een veelzijdig kunstenaar is die met daverende kracht in beeld en woord de confrontatie met de lezer aangaat. Ze weet wel te relativeren, maar ze weet ook op een benijdenswaardige manier humor en satire door alle frustraties en humor te verwerken. In ‘Vreugde is ook een soort liefde’ maakt Titi Zaadnoordijk (1960) in haar bijzondere stijl de balans op van een niet alledaags gezinsleven gekoppeld aan beschouwingen over het ouder worden, de behoeftes en eenzaamheid. (…)

Bron Ansiel
Meer over ‘Vreugde is ook een soort liefde’
Meer over Titi Zaadnoordijk