Als uitgever heb ik mijn auteurs nooit gevraagd in hoeverre hun romans gebaseerd zijn op eigen waarheid. Ik las hun boeken steevast als fictie omdat ik maar al te vaak het waarheidsgehalte ervan vreesde. Ik wilde die al dan niet persoonlijke waarheid niet weten opdat een vermoede waarheid geen rol zou spelen bij het uitgavebesluit. In het geval van de roman ‘Scènes uit een giftige relatie’ van Diana Tjin onthulde de auteur na verschijnen zelf dat haar verhaal mede gebaseerd was op haar eigen relatie in de jaren ’80. De gevolgen van een giftige relatie kunnen na beëindiging voor de slachtoffers nog decennia lang voortduren als er sprake is van bijvoorbeeld stalking. Het kabinet wil nu ‘dwingende controle en psychische mishandeling’ strafbaar maken ter voorkoming van escalatie in huiselijk en lichamelijk geweld tot femicide (vrouwenmoord) aan toe. Natuurlijk moeten boeken als ‘Scènes uit een giftige relatie’ geschreven en uitgegeven (blijven) worden. Juist schrijvers en cineasten zijn in staat emoties zo te laten horen dat ze het klankbord worden voor die broodnodige wetgeving.
Meer over wetsvoorstel
Meer over ‘Scènes uit een giftige relatie’
Over ‘De Barones’ van Janny de Heer op Ansiel, 14 juni 2016: