«Hugo Pos schreef met een inlevend vermogen dat de dingen in een mild daglicht stelde.» – Michiel van Kempen

Over Hugo Pos door Michiel van Kempen op Literatuurgeschiedenis.org, 24 september 2025:

Hugo Pos (1913-2000) was een Nederlandstalig schrijver van Surinaamse afkomst. Hij heeft veel korte verhalen geschreven, een genre waarin Godfried Bomans, J.M.A. Biesheuvel en F.B. Hotz furore hebben gemaakt. Ook hij schreef een reeks bundels met kwatrijnen, de vierregelige versvorm waarin vooral Willem de Mérode, Jacob Israël de Haan, P.C. Boutens en E. du Perron uitblonken. Bijzonder was verder dat Hugo Pos zijn literaire carrière in feite pas begon toen hij op 72-jarige leeftijd de verhalenbundel Het doosje van Toeti publiceerde; hij zou tot aan zijn dood nog bijna twintig boeken schrijven. (…)  Hugo Pos schreef met een inlevend vermogen dat de dingen in een mild daglicht stelde. (…) Ook de afstand in tijd speelt in veel verhalen een rol: mensen worden milder, of blijken na verloop van tijd zaken die ooit dramatisch leken in een heel ander daglicht te zien. Voor de verhaalsetting put Pos uit de drie geografische coördinaten die zijn leven bepaald hebben: Suriname, Nederland en Oost-Azië. Bijna altijd draait het bij Pos om de afstand in tijd tussen twee gebeurtenissen. (…) Met zijn kwatrijnen betoonde Hugo Pos zich een waardig navolger van de man die het genre ooit groot maakte: de Perzische dichter Omar Khayyám (1048-1123). In de korte vorm van vier regels legt Pos vaak een mini-anekdote neer gevolgd door een slotregel waaruit berusting en wijsheid spreekt. (…) Om de soms sceptische en meestal relativerende kijk op het leven noemde Pos ze zelf ‘nestoriaanse kwatrijnen’. (…)

Lees hier het artikel
Meer over Hugo Pos op deze site

Hugo Pos – Reizen en stilstaan. Verhalen

HUGO POS
Reizen en stilstaan

Nederland – Suriname Verhalen
176 blz., paperback, € 13,50
ISBN: 90-6265-280-8
Eerste uitgave 1988

Dat Hugo Pos (Paramaribo, 1913) een opmerkelijke man is, met een leven vol opmerkelijke ervaringen, laat Oost en West en Nederland zien, het boek dat Jos de Roo over en met hem schreef en dat met name over de periode voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog handelt. Opmerkelijk nog wordt hij als men beseft wat hij de afgelopen jaren, sinds zijn pensionering uit de rechterlijke macht allemaal heeft ondernomen. Niet alleen is hij een verrassend productieve verhalenschrijver geworden (Het doosje van Toeti verscheen in 1985, De ziekte van Anna Printemps in 1987, bovendien heeft hij de laatste tien jaar verscheidene malen door Zuidoost-Azië gereisd, tweemaal naar India en Nepal en in 1986 nog via Thailand en de Filipijnen naar Japan.

Reizen en stilstaan bestaat voor een groot deel uit de verhalen over deze reizen naar Zuidoost-Azië, verschenen in het Parool, De Volkskrant en Trouw. Ze worden voorafgegaan door twee verhalen die tijdens en vlak na de oorlog eveneens in Zuidoost-Azië spelen en door enkele herinneringen aan Suriname.

Of Hugo Pos nu anekdotes schrijft of journalistiek bedrijft, al deze verhalen hebben die lichte toon en die relativerende wijsheid die ook zijn literaire verhalen zo aangenaam en waardevol maken.