Gedicht van Rogi Wieg [4]

Opmaak 1In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (21 augustus 2021) is het de geboortedag van onder anderen Marcel Coole, Bobb Bern, Peggy Verzett. Hedwig Selles, Valérie Bongaarts en Rogi Wieg (1962-2015) en de sterfdag van Marie W. Vos, J.C. Noordstar, Eddy Evenhuis en Frans Babylon. Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Marie W. Vos. Uitgeverij In de Knipscheer kiest in dit bericht voor het gedicht ‘Onvoorstelbaar’, oorspronkelijk verschenen in de bundel ‘De zee heeft geen manieren’ uit 1987, en werd in 2015 opgenomen in de bij deze uitgeverij verschenen grote bloemlezing uit zijn poëtisch werk ‘Even zuiver als de ongeschreven brief’.

Onvoorstelbaar

Ik droom nog wel eens dat
ik schrijf over mijn vader
die blootshoofds in een uitgebrand
maisveld staat. Zijn hoed heeft hij
vergeten bij kennissen, hij is oud en grijs
en heft zijn vuist op naar God.
Wie verder komt in de poëzie
schrijft niet meer over zijn vader.
Zijn hoofd wordt verruild voor de vrucht,
zijn hoed voor de tijd, zijn vuist voor een graftombe.
Alleen God is er nog, vluchtig en even onvoorstelbaar
symbolisch als altijd.

Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Even zuiver als de ongeschreven brief’

«Kwalitatief hoogstaande bloemlezing die een diversiteit aan stemmingen en gevoelens illustreert.» – André Oyen

Rogi en AbysAndré Oyen wijdt zijn wekelijkse column ‘Het aarzelend schrijven’ (over schrijven, lezen en alles wat daar bij hoort! ) van 20 augustus 2021 aan Rogi Wieg:
«(…) Of je nu een interview met Rogi Wieg leest, of een recensie over zijn werk, telkens duiken er deze vier thema’s op: zijn jood zijn, zijn gevecht met de liefde en de dood en zijn zoeken naar waarheid. (…) Als je de gedichten uit zijn bundel ‘Khazarenbloed’ doorleest, merk je in alles de dwingende behoefte in om het existentiële tekort van het leven ongedaan te maken, te overwinnen. Waarom ben ik hier? (…) Hij verwoordt dat ook heel sterk in het gedicht ‘Ik ben niet te vinden’ uit de tweede afdeling ‘Lichaam en toch as’: Ik ben niet te vinden / De kat zoekt de vogel, / de hand de tepel / de vingers zoeken de vrouw, de witte heks / met de wond. De vrouw zoekt mij, / maar ik ben niet te vinden, want er / wordt te veel gezocht. / Te veel naar hoe het moest, / hoe ik de vrouw zocht, / hoe ik stierf en weer opstond. Hoe / ik liefheb en had. // Rogi Wieg (1962) publiceerde zijn eerste bundel in 1982. Sindsdien verschenen van hem zo’n 25 titels, waaronder Het boek van de beminnelijkheid, Waar hij zijn jas hangt en De ander. Over zijn jarenlange gevecht tegen zware depressies schreef hij in 2003 het boek Kameraad Scheermes, waarin hij de lijdensweg beschrijft van iemand die lange tijd op de rand van het bestaan heeft gebalanceerd. (…) ‘Afgekapt Dichtwerk’ is eigenlijk een bijzondere bundel waarin ruim dertig jaar dichten aan vooraf gingen en die een rijkdom aan nieuwe en herwerkte gedichten bevat. En zelf verwoordt hij dat zo mooi in een gedicht voor Franc Knipscheer: ‘Ik wil nooit iets beter uitdrukken dan ik denk en voel’! (…) ‘Even zuiver als de ongeschreven brief’ is een kwalitatief hoogstaande bloemlezing die een diversiteit aan stemmingen en gevoelens illustreert, waarin subtiele humor regelmatig infiltreert en die het talent van de auteur in blijde en droeve dagen op een sublieme manier toont.
Lees hier of hier de column
Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer

Gedicht van Rogi Wieg [3]

RogiOngeschrevenIn zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (15 juli 2020) is het de geboortedag van onder anderen Leo Ross. Hans Vlek (1947-2016) en Rogi Wieg (1962-2015) stierven op deze dag. Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Leo Ross. Uitgeverij In de Knipscheer kiest in dit bericht voor het gedicht ‘Het andere deel’ van Rogi Wieg uit zijn bij deze uitgeverij verschenen bundel ‘Afgekapt Dichtwerk’ (2014). Dit gedicht is een van de drie gedichten die Klaas de Groot opnam in zijn bloemlezing ‘Grenzenloos; 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

Het andere deel

Ik kreeg vrije toegang tot de wereld
en zit hier nu met niemand.
Hoe heb ik dit kunnen doen?
Zomer ligt in mijn nek, een te warme,
klemmende arm. Motregen. Gezien
de bewijzen is mijn executie op komst.

Zijn er geen bewijzen? Is mijn executie
dan een armband van klanken en zinsbouw?
Ben ik een verhalenverteller van angst?
Laat me niet worden geslacht, zomer,
zomer met witte lichten als eenvoudige
bruidsjurken, breng me iemand.

Dit vers is iets van een deels bekennende
verdachte. Het andere deel is van geen belang
voor een bruid en kan iedereen beter missen.

Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

«Het verblijven in de natuur en het schrijven van gedichten droegen samen bij tot een heilzame ervaring.»

Opmaak 1Interview door Alja Spaan met Klaas Jager n.a.v. ‘Dichtbrieven van een overzeese vriend’ op MeanderMagazine, 17 december 2020:
Klaas Jager is van beroep ornithologisch ecoloog maar ook schrijver/dichter. (…) “Als kind van zeven à acht jaar schreef ik al gedichten. (…) Het voelde voor mij als een aangename hoedanigheid van geruisloos verdwijnen en verwijlen in een verstommende wereld. Het dichten was ook zoiets als componeren van de stilste muziekvorm, die alleen ikzelf op dat moment kon horen. Misschien kwam, en komt het nu nog voort uit escapisme. (…) Ik herinner me helder hoe het me vervoerde toen ik voor het eerst schreef; de aanzet tot de eerste letter, het eerste woord, de eerste zin, het begin van een gedicht. Het niet te overtreffen momentane besef: ik besta! Een magisch transformatieproces. (…) Vogels hebben me vooral geleerd mijn zintuigen te gebruiken: Scherp observeren, goed kijken en luisteren. Ook dat je altijd alert moet zijn; de geringste rimpeling kan een enorme impact hebben.” (…)
Lees hier het interview ‘Het woord is krachtig, maar niet almachtig’
Meer over ‘Dichtbrieven van een overzeese vriend’
Meer over Klaas Jager bij Uitgeverij In de Knipscheer

‘Khazarenbloed’. Gedicht van Rogi Wieg [2]

Rogi-Wieg-PletterijIn zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (21 augustus 2020) is het de geboortedag van onder anderen Marcel Coole (1913-2000) en Rogi Wieg (1962-2015). Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Wim van Til voor een gedicht van Marcel Coole; uitgeverij In de Knipscheer kiest voor het gedicht ‘Khazarenbloed’ van Rogi Wieg uit zijn bij deze uitgeverij verschenen gelijknamige bundel (2012). Dit gedicht is een van de drie gedichten die Klaas de Groot opnam in zijn bloemlezing ‘Grenzenloos; 40 jaar Knipscheer Poëzie’ (2018).

Khazarenbloed

Iemand bracht me
een Thora. Ik zag dat
het goed was. Een eigen
wetenschap zonder bewijs.
Wat wel is bewezen is dit:
het is beter als je geld jou
overleeft dan jij je geld.
Ik ben oud, mijn jas is
van de vorige eeuw,
mijn schoenen waren
van een dode soldaat.
In de Thora staat dat
ik moet leren op eigen
ruw grondgebied. Meer niet.

Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos’

«Grootste verzameling Nederlandstalige gedichten in het Indonesisch.»

Hagenaars1Albert Hagenaars en Siti Wahyuningsih

In de periode 2006-2008 nam de Indonesische dichter/vertaler Landung Simatupang beetje bij beetje en in nauwe samenspraak met Albert Hagenaars diens in 2003 in het Nederlands en Engels verschenen bundel ‘Tropendrift’ onder handen. In afwachting van een nieuwe boekuitgave zijn verzen uit deze vertaling in Bahasa Indonesia, soms samen met de Engelse omzetting van John Irons, al her en der verschenen.
De opgedane ervaringen leidden enkele jaren later tot het initiatief van Albert Hagenaars om samen met zijn echtgenote Siti Wahyuningsih zelf Indonesische vertalingen te gaan maken van Nederlandstalige poëzie en die via internet een zo groot mogelijk bereik te geven. Daartoe zetten zij de site Suara suara dari utara op, wat Stemmen uit het noorden betekent. Begin 2013 werd het voornemen besproken met de bevriende Amsterdamse auteur / programmamaker Ezra de Haan. Die reageerde zo enthousiast dat enkele weken later zijn gedicht ‘Wit paleis (Chefchaouen)’ onder de titel ‘Istana putih’ als eerste aflevering in de nieuwe vertaalrubriek verscheen. Ruim zeven jaar later, op 22 juni 2020, verscheen de 200e vertaling! Het gaat om ‘Wachter’ / ‘Penjaga’ van Wil van Til, behalve als dichter ook bekend als directeur van het momenteel in Nijmegen gevestigde Poëziecentrum Nederland. Met dit aantal is, voor zover bekend, de grootste, onder één noemer bijeengebrachte verzameling Nederlandse gedichten in het Indonesisch tot stand gekomen!
Lees hier verder
Meer over In de Knipscheer-auteurs in Indonesische vertaling

«Rogi Wieg alweer 5 jaar geleden.» – Wim van Til [1]

Rogi-Wieg-PletterijWim van Til is oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland. Hij plaatste onderstaand gedicht van Rogi Wieg ter gelegenheid van zijn overlijden 5 jaar geleden (15 juli 2015). Het gedicht De oudste jazzmuziek van ‘als’ komt uit de dichtbundel ‘Afgekapt dichtwerk’ uit 2014, verschenen bij Uitgeverij In de Knipscheer.

De oudste jazzmuziek van ‘als’

‘Als’ is een Groot Woorden-woord,
dat tijdens het zijn van een mensheid,
doorgaande naar een andere mensheid,
misschien vaker valt en is gevallen,
zal vallen, dan welk woord dan ook.

De zwaartekracht in dit heelal trekt
‘als’ uit onze monden, dat is nodig
voor schoon voedsel, waarop gekauwd
kan worden over oorzaak en gevolg.
Zolang er meubilair is, zolang er
zijn: messen en vorken, borden en glazen
voor Eenzamen en Niet-Eenzamen, die
bedenktijd en bedtijd hebben, is ‘als’
het woord voor ruimtetijd. Een grote klok,
een keukenblok waarop de afwas staat,
veel menselijke liefde- en haatvaat.
En verder, van alles daartussenin.

Morsdood zal ik niet na kunnen denken
over onze ligplek, ik moet dit eerder doen.
Hoe jij en ik ooit samen niets zullen doen,
maar, niet onder ongemalen, donker steen,
gelegd over het onbeweeglijke heen. Ik wil
anders. Wil ik ons in hout leggen? Lichamen,
die zich ooit met elkaar deelden, nu in hol hout?
Geen gesnurk of zachte adem te horen. Niets
meer van gegil, gekronkel. Niet iets hebben,
jij en ik. Wanneer wij samen zullen liggen,
is het ‘als’ voor altijd uit, zoals een door God
platgelegde laptop. Een gebarsten, niet meer
zichtbaar beeldscherm zonder toetsenbord.

Toch genoeg. Veel vlinders, met op hun kleine
ruggen en buiken onze dansende vingerafdrukken,
dansend op de oudste jazzmuziek van ‘als’.

Zie
Meer over ‘Afgekapt dichtwerk’
Meer over Rogi Wieg bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Een monumentje.»

Opmaak 1Over ‘Grenzenloos. 40 Jaar Knipscheer Poëzie’ van Klaas de Groot op Paperback Radio, 25 juni 2019:
Klaas de Groot las maandenlang gedichtenbundels om tot de juiste selectie te komen voor zijn bloemlezing ‘Grenzenloos’. Reden ertoe was het veertigjarig bestaan van uitgeverij In de Knipscheer in 2016. Niet alleen uit alle gepubliceerde dichtbundels maar ook uit alle in literaire tijdschriften van de uitgeverij gepubliceerde poëzie werd gekozen. Mandala, De Held en Extaze bleken fuiken voor talent. ‘Grenzenloos’ bevat 160 dichters en 190 gedichten. Peter de Rijk praat met de samensteller van de bloemlezing over de keuze van de gedichten en het portret van de Nederlandse poëzie dat het boek geeft. Het interview werd live uitgezonden op woensdag 9 januari 2019 van 14.00 tot 15.00 vanaf de vierde etage van Boekhandel Scheltema Amsterdam.
Luister hier naar de uitzending
Meer over ‘Grenzenloos’
Meer over Klaas de Groot bij Uitgeverij In de Knipscheer

«Fris en verrassend werk.» – André Oyen

VoorplatZwijguren2_Opmaak 1.qxdOver ‘De Zwijguren’ van E. de Haan op Lezers tippen lezers, 18 maart 2019:
(…) De fascinatie van Ezra de Haan voor literaire figuren en plaatsen die aan hen gelieerd zijn komt ook nu weer aan bod in zijn nieuwste werk. (…) ‘De zwijguren’ brengt op een heel efficiënte manier reisverhalen en schrijverslevens in beeld, waar de lezer-reiziger kan bij wegdromen. Een heel fris en verrassend werk!
Lees hier het signalement
Meer over ‘De Zwijguren’
Meer over E. de Haan bij In de Knipscheer

E. de Haan – De zwijguren

VoorplatZwijguren2_Opmaak 1.qxdE. de Haan
De zwijguren
Vijftien literaire reisverhalen en een zeeslag

geïllustreerd met 16 foto’s gedrukt in kleur,
gebrocheerd in omslag met flappen,
228 blz., € 22,00
ISBN 978-90-6265-758-2
eerste uitgave februari 2019

In Zwijguren. Vijftien literaire reisverhalen en een zeeslag volgt E. (Ezra) de Haan de voetsporen van wereldberoemde schrijvers en dichters. Aan de hand van briefwisselingen, notities en dagboeken traceert hij woon- en sterfhuizen, bezoekt hij graven of sanatoria waar zijn helden voor heel even bereikbaar lijken te worden. Door tijdelijk dezelfde paden te bewandelen vallen verleden en heden samen. De ene keer betreft het Samuel Beckett in Hamburg, waar hij het Duits leerde spreken, of John Keats in Winchester, mijmerend over zijn geliefde Fanny Brawne. Lord Byron maken we in Genua, Venetië en Navarino mee. Joseph Brodsky, Ezra Pound en Frederick Rolfe treffen we aan op een Italiaans eiland, vrijwel naast Strawinsky, Diaghilev en Multatuli’s eerste echtgenote Tine. Maar ook minder grote goden als Trakl, Klopstock en Choukri of vergeten talenten als Mohr, Waggerl en Blecher komen aan bod. Overal in Europa en Noord-Afrika blijken schrijvers herinneringen op te roepen. Kafka in Praag, Hitler in Beelitz. ‘De zwijguren’ rakelt geschiedenissen op die anders met de wind weg zouden waaien. Elk verhaal wordt voorafgegaan door een foto van Judith Heinsohn of Peter de Rijk.

E. de Haan (1957) is als Peter de Rijk redacteur bij uitgeverij In de Knipscheer en docent Creatief schrijven. E. de Haan debuteerde met de novelle ‘Vonk’ (1996). In 1999 volgde ‘Kermis in de hel’, een korte roman. ‘Ik belde mijn muze’ (2003) was zijn eerste dichtbundel. De tweede, ‘Scheren zonder spiegel’ verscheen in 2011. Ilja Leonard Pfeiffer nam gedichten van hem op in ‘De Nederlandse poëzie van de twintigste en eenentwintigste eeuw in 1000 en enige gedichten’. Voor zijn in het Roemeens vertaalde poëzie ontving hij de Premiul Naţional Tudor Arghezi. ‘Zoeken naar Slory’ (2014), een roadnovel die zich in Suriname afspeelt, is zijn laatste roman. Als Peter de Rijk stelde hij ‘Even zuiver als de ongeschreven brief’ (2015) samen, de bloemlezing uit het oeuvre van Rogi Wieg. Zijn tweede verzameling van interviews in boekvorm ‘Stemmen uit de wereldliteratuur. Over de grens’ is in 2017 verschenen eveneens onder eigen naam, alsook de hommage aan Rogi Wieg ‘In een kring van menselijke warmte’ en de bloemlezing ‘Dit is de beste aller tijden’ uit het oeuvre van Hans Plomp. In 2018 kwam onder de naam Ezra de Haan het in opdracht van Büchmania geschreven ‘Over Büch, Goethe, reizen en verzameldrift’ uit.

Over Stemmen uit de wereldliteratuur. Over de grens:
‘Dit werk spoort passioneel aan tot lezen.’ (André Oyen)

Over Zoeken naar Slory:
‘Een prachtig portret.’ (Eric de Brabander)
‘Het zoeken naar een dichter, het vinden van een land.’ (Albert Hagenaars)
‘Fascinerend hoe exotisch onze werkelijkheid in de ogen van een ander kan zijn.’ (Marieke Visser)
‘Een schitterend reisverhaal vol poëzie, geuren en kleuren.’ (André Oyen)
‘Een enerverend boek.’ (Robert-Jan Trügg)

Meer over E. de Haan bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over Peter de Rijk bij Uitgeverij In de Knipscheer