Gedichten van Suzanne Binnemans en Leo van der Zalm


In zijn bijna dagelijkse Facebookbericht memoreert Wim van Til, oprichter van en coördinator bij Poëziecentrum Nederland, de geboorte- en sterfdagen van Nederlandstalige dichters. Vandaag (1 juni 2021) is het de geboortedag van onder anderen Wiel Kuster, Arie van den Berg en Suzanne Binnemans (1961); ook is het de sterfdag van Richard Minne en Leo van der Zalm (1942-2002). Bij wijze van felicitatie/gedenken kiest Ronny Lommen namens het Poëziecentrum Nederland voor het gedicht ‘hij dept zijn tranende ogen’ van Suzanne Binnemans uit haar bij Uitgeverij In de Knipscheer verschenen bundel ‘Omwille van het bloed’ uit 2013. Tevens treft u hieronder aan het gedicht ‘Ode aan de diepvrieskip’ van Leo van der Zalm uit zijn bij Uitgeverij In de Knipscheer uitgebrachte bundel ‘Hollands-Oostersch’ uit 1984). Dat gedicht is ook opgenomen in de door Klaas de Groot samengestelde bloemlezing ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’.

hij dept zijn tranende ogen
hij dept zijn tranende ogen
betast de streek rond zijn hart
zijn hand verraadt
een weke ziel
hij keert terug
naar het vasteland

Ode aan de diepvrieskip

Jij!!!
Koelste onder het
pluimveegewas

Hardste
onder de weekbenigen

Kaalste
onder de geplukten

Met je kop verlost
van al het lijden der wereld
je poten ontdaan
van al het gewicht

Met liefde
zijn je hart en je lever
en het paar van je nieren
opnieuw opgeborgen
in je binnenste

Kip van staal
die de eeuwen doet duren
in een bruidsgewaad
van het zuiverste wit
kristallijnen!!!

Als mijn adem je beroert
ontdooi je
en in de warme omhelzing van tanden
vermeng je je vlees
met het mijne

Meer over ‘Omwille van het bloed’
Meer over Suzanne Binnemans bij Uitgevwerij In de Knipscheer
Meer over Leo van der Zalm bij Uitgeverij In de Knipscheer
Meer over ‘Grenzenloos – 40 jaar Knipscheer poëzie’

«Net zo scherp als dat het zou moeten zijn.» – K. Monpellier

Over ‘Omwille van het Bloed’ van Suzanne Binnemans op Vrouwenbibliotheek, 12 oktober 2014:
Een kijkje in het leven van een kind dat begrijpt dat haar vader, een alcoholist, ziek is, maar daar niets aan kan veranderen. Ze beschrijft haar vader als een man op zee maar niet als zeeman, daar is hij te zwak voor. In plaats daarvan zet ze hem neer als een man die telkens weer op het punt staat zich te verdrinken. In haar gedichten distantieert ze zich van dit gedrag, en toch voelt ze zich intens met haar vader verbonden. Al was het maar ‘omwille van het bloed’.
Lees hier de recensie
Meer over ‘Omwille van het bloed’
Meer over Suzanne Binnemans bij Uitgeverij In de Knipscheer

Suzanne Binnemans, Michiel van Kempen en Rogi Wieg bij ‘De 100 beste gedichten voor de VSB Poëzieprijs 2014’

Beste100Dit jaar stelde Ahmed Aboutaleb, juryvoorzitter van de VSB Poëzieprijs 2014 (de belangrijkste prijs voor dichters in het Nederlands taalgebied) ‘De 100 beste gedichten’ samen:
De VSB Poëzieprijs is een literaire prijs voor de beste dichtbundel van het voorgaande jaar. De winnaar krijgt een geldbedrag van 25.000 euro en een glaskunstwerk van Maria Roosen. De prijs werd op 29 januari bekendgemaakt, aan de vooravond van de Poëzieweek 2014 (van 30 januari tot en met 5 februari). Aboutaleb koos voor ‘De100 beste gedichten’ werk uit drie door In de Knipscheer uitgegeven bundels.
Van Suzanne Binnemans gedicht ‘14’ uit de bundel Omwille van het bloed, van Michiel van Kempen het gedicht ‘Runenteken’ uit de bundel Wat geen teken is maar leeft en van Rogi Wieg het gedicht ‘Traag verdwenen zwarte bloemenvelden’ uit de bundel Khazarenbloed.
Andere dichters in de bundel onder meer: Maria Barnas, F. van Dixhoorn, Micha Hamel, Miriam Van hee, Antoine de Kom.

Lees meer over de bundel Omwille van het bloed

Lees meer over de bundel Wat geen teken is maar leeft

Lees meer over de bundel Khazarenbloed

«Proficiat voor de mooie uitgave van een waardevol debuut.» – Ina Stabergh

Over ‘Omwille van het bloed’ van Suzanne Binnemans, 26 juni 2013:
Sinds de publicatie van haar ‘De woorden van Elisabeth’ heb ik al haar romans gelezen. Mijn belangstelling voor haar poëziedebuut was dus groot. Twee keer heb ik de gedichten gelezen. Ik las ze als één lang gedicht met meermaals herlezen van gedicht 4 en 5, zo ook ging het met de laatste zes gedichten. Mooi, ontroerend en heftig voor het kind dat wacht om te mogen verder fietsen in de volwassene, die de woorden heeft gevonden voor het schrijven van dit unieke levensgedicht met tranen achter de tanden. Proficiat voor de mooie uitgave van een waardevol debuut.

Meer over ‘Omwille van het bloed’ en Suzanne Binnemans

«Bij Binnemans is het boek één geheel.»

Over ‘Omwille van het bloed’ van Suzanne Binnemans op De VVL-Boekhouding, 24 juni 2013:
Suzanne Binnemans serveert kieskeurige kwaliteit waarbij goede smaak en strenge afwegingen kenmerkend krachtig zijn. Wat zij schrijft is doorwerkt. Bij haar is trage tijd een onderdeel van de opdracht als schrijfster. (…) We hier te maken hebben met tedere poëzie die een strakke lijn trekt doorheen wat een doorworsteld leven moet zijn geweest. Deze bundel is geen potpourri, geen amalgaam van gedichten die gedwongen worden onder één dak samen te wonen. Bij Binnemans is het boek één geheel. De dichteres kijkt naar wat voorbij is. Die analyses groeiden uit tot een bundel van 27 gedichten, verspreid over drie cycli. Haar verzen bestaan uit afgebeitelde woorden die via uitverkoren metaforen tot een duidelijke poëtica leiden. Sterke visualisatie. Oude wonden worden opnieuw geopend, maar enkel om een totale genezing mogelijk te maken.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Omwille van het bloed’ en Suzanne Binnemans

«Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat dit een debuutbundel is.» – Frank Decerf

Over ‘Omwille van het bloed’ van Suzanne Binnemans op De schaal van Digther, 20 mei 2013:
Na 25 jaar schrijverschap is dit Suzanne Binnemans’ rijpe debuutbundel. Het getuigenis van in de tijd bevroren emoties. (…) Nergens passages die herkenbaar zijn of aan iemand anders doen denken. Een eigen stijl en taalgebruik, dat vind ik bij Binnemans. Haar woorden zoeken eenvoud, vinden schoonheid. (…) De stijl van Suzanne Binnemans is een eigen concept voor nu al volwassen gedichten die traag gerijpt zijn tot tijdsloze getuigenissen. Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat dit een debuutbundel is.

Lees hier de recensie

Meer over ‘Omwille van het bloed’ en Suzanne Binnemans

«Een bundel die gewaagd kan worden genoemd.» – Ivan Sacharov

Over ‘Omwille van het bloed’ van Suzanne Binnemans op MeanderMagazine, 14 april 2013:
Prachtig is de regel ‘niets bleef langer dan de dag zelf’: een toestand die we allemaal kwijtraken, en niet alleen door spijt. (…) Het gedicht als een glas dat moet worden leeggedronken. En dan die gelijkenis: is dat niet waar dichters altijd naar zoeken? Een treffend beeld slaat een brug, die het mogelijk maakt om te kunnen geloven, zowel in gedichten als in iemand waarmee je een relatie hebt.

Lees hier de recensie

Meer over Omwille van het bloed

«Helder en beeldend taalgebruik.»

Over ‘Omwille van het bloed’ van Suzanne Binnemans voor NBD Biblion, 14 maart 2013:
Cyclus bestaande uit drie delen (De verzoeking, Belofte en schuld, De verzoening) met in totaal 27 gedichten in vrije versvorm. Thema is de (mislukte) relatie van een dochter met haar aan alcohol verslaafde vader. Ondanks alles wat er is misgegaan, kont de dichteres tot de conclusie dat verzoening mogelijk is en dat uiteindelijk, omwille van de bloedband, de liefde telt. Helder en beeldend taalgebruik.

Meer over ‘Omwille van het bloed’

«Met bijzondere aandacht las ik haar eerste dichtbundel ‘Omwille van het bloed’.» – Rose Vandewalle

Over ‘Omwille van het bloed’ van Suzanne Binnemans:
Gevoelige verzen over de verzoeking van alcohol en parallel daarmee over kinderangsten en verdriet maar evenzeer over vergeving, verzoening en liefde-die-overwint. ‘Het hart luistert slechts naar het hart’. Het citaat komt van Elsschot en staat vooraan in de bundel. Het staat er niet voor niets. Elsschot moet immers zelf het soort vader zijn geweest, waarvan de strapatsen zolang hij in leven was met de mantel der liefde bleven bedekt. De opdracht net onder dit citaat vervolledigt het plaatje: ‘Voor mijn vader. Tegen de middelmatigheid.’

Lees hier de aanbeveling

Meer over ‘Omwille van het bloed’

«Deze dichtbundel is glashelder en bloedeerlijk geschreven.» – Ezra de Haan

Over ‘Omwille van het bloed’ van Suzanne Binnemans op Literatuurplein.nl, 7 februari 2013:
Belangrijker dan de waarheid is, blijkt de liefde. Dat klinkt zoet, maar deze dichtbundel is allesbehalve zoet. ‘Omwille van het bloed’ is glashelder en bloedeerlijk geschreven. Suzanne Binnemans is een auteur waar je, of ze nu proza of poëzie schrijft, niet omheen kunt.

Lees hier de recensie

Meer over Suzanne Binnemans